Кіріспе
Француз суретшісі Рене Жорж Герман Пол (27 желтоқсан 1864 - 23 маусым 1940) - француз суретшісі. Ол Парижде дүниеге келіп, Сент-Мари-де-ла-Мерде қайтыс болды. Ол көптеген газеттер мен мерзімді басылымдарда жарияланған белгілі суретші еді. Оның көркем өнері Вюйяр, Матисс және Тулуза Лотрекпен бірге галерея көрмелерінде көрсетілді. Алғашқы еңбектері француз қоғамының кемшіліктерін сатирикалық сипаттауларымен ерекшеленді. Оның пікірлері қарапайым карикатурамен түсіндірілді. Оның суреттері анимациялық марионеткаларды анықтау үшін қара түсті, ең аз контурлы дақтарға сүйенді. Оның көрмедегі бұйымдары үлкен түстермен және қара түстің сол нәзік сызықтарымен жеткізілді. Герман Пол Риполин эмаль бояуы, акварель, ағаш кескіндемесі, литография, құрғақ бояумен ою, май және сиямен жұмыс істеді. Герман Полдың шығармаларын каталогтауға жасалған соңғы күш-жігер оның едәуір ауқымды суретші екенін көрсетеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс қарсаңында ол М.Друэ "Бірінші тобының" құрамында үлкен әсер қалдырды. Берлингтонның "Коннойсерлер" журналында айтылғандай, көрме "негізінен М. Герман Полдың суреттері немесе суреттері үшін ерекше болды, бірақ олардың қайсысын жаңа ортада, яғни риполинде жасауды айту қиын". Көп ұзамай Ұлы соғыс басталды, Герман Пол оның қайғылы оқиғаларын, сондай-ақ кемшіліктерін да баяндады. Соғыстан кейін оның стилі бірнеше рет өзгерді. Өмірінің соңғы жылдары ол өзінің сүйікті Камаргуды бейнелейтін көптеген суреттерді құрғақ шрифтпен және сиямен жасаған.
René Georges Hermann Paul (27 December 1864 – 23 June 1940) was a French artist. He was born in Paris and died in Saintes Maries de la Mer. He was a well known illustrator whose work appeared in numerous newspapers and periodicals. His fine art was displayed in gallery exhibitions alongside Vuillard, Matisse and Toulouse Lautrec. Early works were noted for their satiric characterizations of the foibles of French society. His points were made with simple caricature. His illustrations relied on blotches of pure black with minimum outline to define his animated marionettes. His exhibition pieces were carried by large splashes of color and those same fine lines of black. Hermann Paul worked in Ripolin enamel paint, watercolors, woodcuts, lithographs, drypoint engraving, oils, and ink. Recent efforts to catalog the work of Hermann Paul reveal an artist of considerable scope. On the eve of the First World War, he made quite an impression as part of M. Druet's "First Group." As noted by the Burlington Magazine for Connoisseurs, the exhibition was "chiefly remarkable for a series of paintings or drawings it is hard to say which by M. Hermann Paul in a new medium which is simply ripolin." The Great War soon intervened and Hermann Paul would document its tragedy as well as its foibles. After the war, he underwent several stylistic changes. In his later years, he produced many works in dry point and ink depicting his beloved Camargue.
Алғашқы жұмыстар
1890-1914 жылдары Литограф (түсті және қара-ақ) және La Faridondaine, Le Courrier Français, Le Cri de Paris, Le Figaro, Le Petit Bleu, Gil Blas және Le Rire сияқты апталық басылымдардың иллюстраторы болып жұмыс істеді. Оның шығармалары өте сәнді әрі әдемі болғанымен, бастауынан-ақ әлеуметтік сынға толы болды. Буржуазия оның мазақтауларының ең ауыр зардабын тартса да, Герман Пол Париж қоғамының барлық салаларына әсер етті. Ол байларды да, кедейлерді де сынайтын. Ол монархтарға, кедейлерге, саясаткерлерге, дін қызметкерлеріне және қалыптасқан тәртіптің элементтеріне шабуыл жасады. Өнер әлеміндегі шеткі ойыншылар ерекше назар аударды. 1895 жылы оның әйгілі "Месье Квельконк өмірі" және "Мадам Квельконк өмірі" орта таптың қоғамдық және жеке мәселелердегі әдеттегі ұмтылыстарын қалыптасқан түсінікте тесіктерін қақты. 1900 жылы жергілікті апталық газеттермен таныс болған көптеген париждіктер суретшінің шығармашылығы туралы білген. Ол капитан Альфред Дрейфустың кінәсіз адам деп санаған жан-жақты қорғаушысы болды. Суретшінің күдіктері Дрейфусты айыптағандардың бірі тергеу кезінде құлап кеткеннен кейін дәлелденді. Хьюберт Джозеф Генри айыптау құжаттары шын мәнінде жалған екенін мойындады. Генри түрмеде өзінің мойнын кесіп өлтіргеннен кейін, Герман Пол екі адамның майор Генридің жаңа ғана қабірінің үстінде тұрған мультфильмін шығарды. Бірі екіншісіне: "Бұл, кем дегенде, бізге ешқандай қиындық тудырмайды", - дейді. Бұл жерде кем дегенде бір адам тыныш. Осы уақыт аралығында Герман Пол "интимист" стилімен жұмыс жасады, ол көбінесе әйелдер шай ішу немесе тыныш тігумен тұратын буржуазиялық жағдайды бейнеледі. Бұл терминді Эдуард Вуйлард өзінің стилін сипаттау үшін қолданған сияқты. Басқа практиктерден Морис Лобре, Хьюз де Бомон, Анри Матисс, Рене Принет және Эрнест Лоран. Интимшілердің алғашқы ұжымдық көрмесі Генри Грейвтің галереясында 1905 жылы көрсетілді. Көрмеге Герман Полдың бірнеше туындысы қойылды.
Ұлы соғыс
1914 жылдың жазында Герман Пол саяси солшылдыққа берік кірісіп кетті. Он жыл бұрын Дрейфус ісі елді оң және сол жаққа бөліп тастады; суретшінің қай жерде тұрғаны туралы күмән болмады. Дрейфусарлар радикалдар, либералды, республикашыл, дінге қарсы және бейбітшіл болды. Олардың қарсыластары монархияшылдар, консерваторлар, антисемиттер, шіркеу мен әскердің жақтастары болды. Соғысқа дейінгі жылдары Герман Полдың саяси түсініктемесі саяси солшылдық көзқарасына сай болды. Оның басылып шыққан еңбегінде оның қандай өзгеріс жасағанына ешқандай дәлел жоқ. Сол жазда соғыс басталғанда, халық толығымен абайсызда қалады. Ол Еуропаға "көктің жарықсыз тұсында найзағайдай" жетті. Герман Пол үшін бұл оқиғаға кімнің кінәлі екендігі анық болды; ол мұны Парижге қарай аттанған әскерлері бар немістерді кінәлады. Ұлы соғыс басталғанда Герман Пол елуге таяп қалған еді. Ол күшті әрі күшті адам болғандықтан, өзін еш нәрсеге жарамаймын деп сезінген. Ол сол энергияны өзінің өнерінде пайдаланып, соғысты суретке түсіруге кірісті. Бұл кезде суретші суретшілердің ортасын ауыстырды. Оның алғашқы баспа жұмыстарына металл қажет болды, ол кенеттен жетіспей қалды. Қажеттілікпен Герман Пол ағашқа ауысты. Ол ағаштан ою-өрнектер жасай бастады. Оның ағаштан жасалған алғашқы ірі сериясы "Мәдениеттің төрт мезгілі" деп аталады, ол бесеу ағаш кескіндер сериясы, олар Бельгияда немістер жасаған зұлымдықтарды бейнелейді. Бұл серияның мазмұны бай әрі егжей-тегжейлілігі таңғаларлық. Онда тонау, өртеу және зорлау бейнеленген. Бұл дереу солшыл саяси топтардың қарсылығына ұшырады. Оның Еуропаны зорлап жатқан қатыгез жауды суреттеуі сол жақтағы сыншылар оның бейбітшілікке апаратын жолдарды жабуға көмектесетінін айтты. Герман Полдың қатыгез Бошпен келіссөздер мүмкін емес еді. Олар бұл жұмыстың соғысты ұзартуға көмектесетінін айтты. Оның келесі ірі еңбегі жаңа сыншыларын қанағаттандыруға аз мүмкіндік берді. Ол "Calendrier de la Guerre" деп аталды, яғни "Соғыс күнтізбесі". Ол соғысқа және оны жүргізген генералдарға патриоттық көзқарасты насихаттайды. Сол жақтағылар үшін бұл - жас жігіттерді мықты автоматтарға қарсы ақымақтықпен соғыс қимылына жіберген генералдар. Олардың көзқарасы бойынша Герман Пауль бейбітшілік мәселесіне сатқындық жасады.
Соғыстан кейінгі
Соғыстан кейін ол жағдайға байланысты ашылған БАҚ-та жұмыс істеуді жалғастырды. Металл жетіспеушілігі оны басқа түрдегі баспаға іздеуге мәжбүр етті, сонда ол модернист ағаш кескінін тапты. Ол 1930 жылдардың аяғында жасы ұлғайып кеткенше ағашпен жұмыс істей берді. Осы уақыт аралығында ол көптеген көркем суреттер мен кітаптарға суреттер түсірді. Герман Пол соғыстар аралығындағы Кандид үшін көптеген суреттер жасаған, бірақ бұл ереже емес, ерекшелік болды. Ағаш оның негізгі формасы болды. Соғыстан кейінгі суреттері соғысқа дейінгі жұмыстарына қарама-қайшы, саяси емес. Герман Полдың соғыстан кейінгі алғашқы ірі жұмысы - "Өліммен би" (La danse macabre; vingt gravures sur bois) атты кітап түріндегі ағаш кескіндемелерінің сериясы. Сериал өлімнің қазіргі әлем арқылы өтуін көрсетеді. Адамдар оқшауланған және жалғыздыққа ұшыраған жандар ретінде қарастырылады. Жеке шығармалардың мәні әрқашан анық емес, бірақ серия қазіргі заманғы механикалық соғысты қатаң айыптайды. Бұл бұрынғы одақтастарды қанағаттандыруға жеткіліксіз болды. Саяси солшылдармен ескі алауыздықтарды түзете алмай, оңшылдардың бейімділіктеріне бейімделмеген Герман Пол соғыстар аралығындағы саясатты тастады. Оның шабыты журналистикаға қарағанда әдебиетке көбірек айналды және оның стилі belle époque желісінен модернисттік жеңілдетуге дейін дамыды. Герман Пол матаға сурет салумен айналысқан, бірақ ол ешқашан өздігінен игермеген. Ең алдымен оның өнер әлеміне қосқан үлесі 1890 және 1920 жылдары литографияда және ағаш кескіндемеде болған батыл композициясында жатыр. Оның көптеген кітап иллюстрациялары, репродуктивті және түпнұсқалық, сондай-ақ 1890-шы жылдардан бастап 1910-шы жылдардың аяғына дейін журналистік сатираның орасан көп өндірісі сияқты көп мақтауға лайық. Есте сақталуы тиіс бірегей өнер туындылары - пастель, түсті суреттер, акварель және оның басылымдарына дайындалатын қалам сызбалары.
Қайта ашылған
1980 жылдары Рутгерс университетіндегі Циммерли мұражайы суретшінің 150-ден кем емес шығармаларын сатып алды. Олар бұрын-соңды бірнеше коллекционерлер оған құрмет көрсеткен көркем сөз түрлерін көрсетеді. Соңғы уақытта қызығушылық артып отыр, өйткені Герман Полдың шығармалары 2000 жылдың қазан айында Шартрде өткен аукционда оның бұрынғы туындылары арқылы кең жұртшылыққа танылды. Қазіргі уақытта нарықта көптеген сызбалар мен басып шығарулар осы сатудың мөрімен таңбаланған.