Кіріспе

Dreadnaught - Нью-Гэмпшир штатында орналасқан эксперименталды рок тобы. 1996 жылы құрылғаннан бері 7 толық альбом шығарған. Топтың дыбысы акробатикалық, күрделі композициялық және аспаптық өзара әрекеттесумен, жер бетіне, орындаушылыққа деген қызықты тәсілмен байланысты.

Тарих

1996 жылы Нью-Гэмпшир университетінде құрылған Dreadnaught алғашқы екі альбомын Dreadnaught (1998) және Una Vez Mas (2000) жаздырып, АҚШ-тың солтүстік-шығысын үнемі аралап жүрді. Екі релизде де прогрессивті, арт-рок және джаз элементтерімен араласқан вокалды бағыт алған тамырлар рок болды; осы кезеңде топтың тікелей көрсетілімдері агрессивті, энергетикалық аспаптық импровизациямен және өте күрделі музыкалық құрылымдармен ерекшеленді. 2001 жылы The American Standard (Red Fez Records) альбомын жазған кезде топ (қазір бас гитарист Боб Лорд, гитарист Джастин Уолтон және барабаншы Рик Хабибтен тұратын трио) бүкіл ел бойынша гастрольдерге шығып, композиция мен орындаушылық жағынан радикалды болды; The American Standard классикалық және джаз әсерімен бірнеше қозғалыс сюиттерін, ерекше поп әндерін және кеңейтілген оркестрлеумен авангардтық металл аспаптарын ұсынды, соның ішінде струн, қола және жел. Альбомға сыншылдардың жағымды әсері кеңінен тарады, Еуропа, Еуразия және Оңтүстік Америка аудиториясы алғаш рет топқа танысты, топ көптеген "ең жақсы" тізімдерге кірді. Үш жыл бойы тұрақты гастрольдер мен The American Standard-ті қолдау үшін өнер көрсеткеннен кейін, Dreadnaught 2004 жылы өте эксперименталды Musica En Flagrante (Big Balloon Music / Red Fez) альбомын шығарды. Лордтың фильмге саз жазу және арнайы аудиодағы белсенді жұмысын көрсететін "Флагрант" - бұл аспаптар мен жазба техникасын кеңінен кеңейткен, сонымен қатар домбырашы Тим Хейнидің дебютімен (бұрын және кейін SeepeopleS мүшесі) толыққанды аспаптық шығармалар жиынтығы. 2005 жылы итальяндық Comet Records лейблі Live At Mojo екі дискілі альбомын шығарды және Allmusic-тен 4 жұлдызды шолу алды. Альбом 2003 жылдың соңында Лорд, Уолтон және Хейнидің ұлттық гастролі аяқталғаннан кейін студияда тікелей эфирде жазылған. 2005 жылы Хабиб қайта оралды, ал Лорд өзінің алғашқы сололық жинағын шығарды, Audio For Film TV & Games (Red Fez), бассисттің визуалды медиа жобаларынан алынған кесулер жинағы. Dreadnaught 2006 жылы студияда тұрақты жұмыс істеді, ұзақ уақыт бойы инженер Шон Френчи Мишодпен жаңа материал жазды, бұл жолы бұрынғы сессиялардың музыкалық шектен тыс күйін көбірек вокалға негізделген стильге қайта оралды. Жыл бойы топ Лордтың киноға (The Elevator Chaser for OxRock Productions) және радиоға (The Exchange for NHPR) жазған музыкасын жазды. 2007 жылдың басында The Who's Going Mobile ұлттық маркетингтік науқаны үшін қайта жазды. 2007 жылы Big Balloon / Red Fez компаниясы "High Heat & Chin Music: 10 Years of Dreadnaught" атты екі дискілі ретроспектива шығарды. 2012 жылдың күзінде Дреднаутты Чэпел-Хилл NC-дегі аңызға айналған Progday фестивалінде өнер көрсетуге шақырды және сенбі күні таңертеңгі " шіркеу " слотына келді. Бұл мифтік қойылымға классикалық "Американдық стандартты" жазған топтың орындауы қатты қошеметпен марапатталды. Олардың өнер көрсетуіне деген құлшыныс соншалық, олар 2013 жылы Progday алдын-ала шоуында ойнауға шақырылды. 2013 жылдың күзінде үшеуінің жаңа материалдары Have A Drink With Dreadnaught атты EP түрінде шығарылды, ал 2015 жылдың басында Gettin 'Tight With Dreadnaught атты тағы бір EP шығарылды. Екі EP-ді де топтың жанкүйерлері әлеуметтік желілерде қуана қабылдады, сонымен қатар сын-пикирлер де біркелкі оң болды. 2011 жылы Джастин Уолтонның тұңғыш жеке альбомы It Takes A Toll жарық көрді, бұл сөздің барлық мағынасында жеке альбом болды. Уолтон әр жолдың барлық аспаптарын жазды, ойнатты, ән айтты және орындады. Бұл әдісті қолданатын кейбір музыканттардан айырмашылығы, Уолтон өзін көптеген аспаптарда ойнайтын шебер музыкант және керемет студиялық инженер ретінде көрсетеді. 2015 жылы Джастин өзінің екінші жеке дискін шығарды, Blood From A Stone. Әрине, екі альбомның да ерекшелігі Уолтонның ең жоғары сөредегі, гитарада еркін ойнауы, сондай-ақ оның жылы, тартымды вокал. Уолтон жеке жұмыс істеген кезде, Лорд пен Хабиб гитарист Джон МакКормакпен қосалқы жобалық трио құрып, 2016 жылдың қазан айында "Order Of Thieves" атты диск шығарды. Әндерде Dreadnaught дыбысының көптеген белгілері бар, бірақ МакКормак әр жолға өзінің ерекше таңбасын қояды, негізінен ауыр, орасан зор дыбысталатын рифтердің шексіз фонтаны арқылы. Топ альбомды "power prog" деп атайды, бұл, әрине, мақсатқа сай. Dreeadnaught-тің "HARD CHARGIN" атты жаңа толық дискісі 2017 жылдың маусым айының ортасында жарық көрді. Бұл топтың бұрын-соңды жазған музыкасының ең күрделісі, бірақ оның жанкүйерлері біркелкі құлшыныспен қабылдады. Журналдардағы, онлайн-музыкалық сайттардағы және блогтардағы сын пікірлер бір ауыздан оң болды. Рав сын-пикирлері Expose' Online және Stereo Embers Magazine журналдарында пайда болды, ал Progression Magazine 5 жұлдыздың 4-ін берді. Dreadnaught жаңа альбомның шығарылуынан бері...

Өнер көрсетулер

Dreadnaught әртүрлі музыкалық және кейде өте әдетсіз энергикалық, күлкілі және виртуоздық қойылымдары үшін назар аударды. Соло турларынан басқа, топ Джон Энтуистл (The Who), Тони Левин (Питер Габриэль, King Crimson), NRBQ, Джим Вайдер (The Band), Калифорния гитара триосы және Жас Дублиндіктер үшін ашылушы болып қызмет етті. 2005 жылы топ Портсмут қаласындағы Музыка залында Нью-Гэмпширдің қоғамдық радиосының Writers On A New England Stage сериясының үй тобы ретінде көрнекті болды, онда ол Дэн Браунмен (Да Винчи коды), Алан Алда, Дорис Кернс Гудвин, Джон Апдайк, Элмор Леонард, Анита Даймант және Митч Альбоммен бірге өнер көрсетті. Сериал халықаралық қамтуды тартты және The Today Show және Good Morning America сияқты баспасөз құралдарында танымал болды; 2007 жылғы маусымда Пулитцер сыйлығының иегері Ричард Руссо және әйгілі деректі фильм түсіруші Кен Бернс бар.