Eelco van Kleffens

Кіріспе

Голландиялық саясаткер және дипломат (1894-1983) Элько Николаас ван Клеффенс (1894 ж. 17 қараша - 1983 ж. 17 маусым) - Голландияның саясаткері және дипломаты.

Өмірбаян

Элько ван Клеффенс ескі фриздік мемлекеттік қызметкерлердің отбасының ұрпағы. Ол Генрикус Като мен Жаннет Фрезин (Венховен) ван Клеффенстің ұлы. Оның інісі Адриан ван Клефенс кейін Еуропалық Сотта судья болады. 1935 жылы 4 сәуірде Маргарет Хелен Хорстманға үйленді. Лейден университетінен заң докторы дәрежесін алғаннан кейін ван Клеффенс Ұлттар Лигасының хатшылығында жұмыс істеді. 1920 жылы ол Голландияның Корольдік мұнай компаниясының директорының хатшысы болды. Ол 1922 жылы Нидерланд Сыртқы істер министрлігінің Заң бөлімінің директорының көмекшісі, 1927 жылы Дипломатиялық бөлімнің директоры болып тағайындалды. 1930 жылдардың басында ол сондай-ақ Гаага халықаралық құқық академиясының бас хатшысы болды. Ван Клефенс 1939 жылы, Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін бірнеше апта бұрын Сыртқы істер министрі болып тағайындалды және сол кезеңде Нидерландының жер аударылған үкіметінің мүшесі болды. Соғыс кезінде ол Голландияға жасалған неміс шабуылы туралы "Юггернаут" деп аталатын жазба жазды, ол оккупацияланған аумақта таратылды, сондай-ақ ол Бенилюкс одағының алғашқы қол қоюшыларының бірі болды. Ван Клеффенс 1946 жылы Шермерхорн-Дристің кабинетіне дейін сыртқы істер министрі лауазымын атқарды. Министрлік қызметінен (бірақ кабинетінен емес) отставкаға шыққаннан кейін ван Клеффенс Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесіне Нидерландының өкілі болды, ал 1947 жылы АҚШ-тағы елші болып тағайындалды. 1950 жылы ол Португалиядағы елші болды және оған мәртебелі мәртебе - Мемлекеттік министр атағы берілді. 1954 жылы ван Клеффенс БҰҰ Бас Ассамблеясының тоғызыншы сессиясының президенті қызметіне тағайындалды. Ван Клеффенс 1956-1958 жылдары НАТО мен Экономикалық ынтымақтастық және даму ұйымында, ал 1958 жылдан 1967 жылға дейін Еуропалық көмір және болат қоғамдастығында Нидерланды өкілі болды, одан кейін Ван Клеффенс Португалияға зейнетке шықты, ол 1983 жылы 17 маусымда қайтыс болды.

Eelco van Kleffens descended from an old Frisian family of public servants. He was the son of Henricus Cato and Jeannette Frésine (Veenhoven) van Kleffens. His younger brother Adrianus van Kleffens would later become a judge at the European Court of Justice. He married Margaret Helen Horstmann on 4 April 1935. After receiving a Doctor of Laws degree from Leiden University, van Kleffens worked in the Secretariat of the League of Nations. He became secretary to the Directorate of Royal Dutch Petroleum Co. in 1920. He was appointed Assistant Director of the Legal Section of the Netherlands Ministry of Foreign Affairs in 1922 and of the Diplomatic Section in 1927, becoming Director of the latter in 1929. In the early 1930s he was also Secretary General of The Hague Academy of International Law. Van Kleffens was appointed the Minister of Foreign Affairs in 1939, weeks before World War II began, and was part of the Dutch government in exile over that period. During the war he penned an account of the German invasion named Juggernaut over Holland which was circulated within the occupied territory, and he was also one of the original signatories of the Benelux union. Van Kleffens held the position of foreign minister until the Schermerhorn–Drees cabinet of 1946. Following his resignation from the ministerial position (but not from the cabinet) van Kleffens became the Netherlands' representative on the United Nations Security Council, and in 1947 was appointed the ambassador to the United States. In 1950 he became the ambassador to Portugal, and was bestowed the title of Minister of State, a prestigious honour. In 1954 van Kleffens was appointed to the position of President of the United Nations General Assembly for that body's ninth session. Van Kleffens was the Dutch representative at NATO and the Organisation for Economic Co operation and Development from 1956 to 1958, and at the European Coal and Steel Community from 1958 until 1967, after which Van Kleffens retired to Portugal, where he died on 17 June 1983.