Кіріспе

1755 жылы Франческо Арайяның "Сефалус және Прокрис" операсы (Цефал и Прокрис Tsefal i Prokris) - итальян композиторы Франческо Арайяның үш актідегі операсы. 1755 жылы жазылған бұл опера орыс тілінде жазылған алғашқы опера болды. Арайя Овидийдің "Метаморфозалары" бойынша Александр Сумароковтың орыс либреттосына операны жазды.

Өнер тарихы

Ол Санкт-Петербургте 1755 жылы 7 наурызда [О.С. 27 ақпан] Зимний Дворецтің бір қанатында Джузеппе Валерианидің әсерлі қойылымдарымен қойылды. Бұл орыс әншілерімен орындалған алғашқы опера болды. Басты рөлдерді "Гаврилушка" (Кефалус) деген атпен танымал Елизавета Белоградская (Прокрис) мен Гаврило Марценкович орындады. Басқа актерлер граф Андрей Кириллович Разумовскийдің "певчи" (күйшілер): Стефан Евстафьев (Аврора), Стефан Ржевский (Афина королі Эрехтей), Николай Ктитарев (Минос, Крит королі), Иван Татищев (Тест, Миностың дворяны және сиқыршы). Бұл опера үлкен табысқа ие болды, композиторға Елизавета Петровнадан 500 рубльге бағаланған сәнді сабан пальтосы сыйлық ретінде берілді. Бұл опера 2001 жылы 14 маусымда Санкт-Петербургтегі Мариинский театрында қайта қойылды.

Сюжет

Кефал мен Прокристің неке анттарын бұзуға дайын болған және кейін бір-бірін кешіруге дайын болған оқиғасы, осы уақытқа дейін оларды бір-бірінен ажыратпаған кездейсоқ қайғылы финал (аң аулау кезінде Кефал қателікпен әйеліне найзамен салады) Сумароков басқа нәрсеге айналдырды. Оның либреттосы - екі батырдың адал махаббаты мен қайғылы тағдыры туралы әңгіме. Олар бір-бірінен бөлек өмір сүруде, сондықтан қатты азап шегіп, келісімге келмейді. Кефал ғибадатханадағы үйлену салтанатынан ұрланып, құдіретті Аврора құдайының махаббатын қабылдамайды. Бірақ сол арада қызғаныштан зардап шеккен Прокрис өзінің өлімін күтіп тұр: Сефал, айуанға бағытталған деп, өз әйеліне өлімге душар етеді.