Кіріспе

Майкл И. Познер (англ. Michael I. Posner; 1936 жылы 12 қыркүйекте туған) - американдық психолог, зейін саласының зерттеушісі және көптеген танымдық және нейробиологиялық жинақтардың редакторы. Ол Орегон университетінің психология профессоры (Психология кафедрасы, Когнитивтік және шешім ғылымдары институты) және Нью-Йорктегі Вейлл медициналық колледжінің адъюнкт-профессоры (Саклер институты). 2002 жылы жарияланған "Жалпы психологияны шолу" зерттеуінде Познер 20-ғасырдың ең көп келтірілген психологының 56-орында тұрды.

Білім және мансап

1957 жылы Познер физикадан BS, ал 1959 жылы Вашингтон штатының Сиэтл қаласындағы Вашингтон университетінен психологиядан MS дәрежесін алды. 1962 жылы Мичиган штатының Энн-Арбор қаласындағы Мичиган университетінен психология ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Познер Висконсин штатының Мэдисон қаласындағы Висконсин университетінің психология факультетінің доценті болды. 1968 жылы Орегон штатының Юджин қаласындағы Орегон университетінің психология факультетіне доцент болып кірді. 2000 жылы Орегон университеті профессорлық-оқытушылық қызметінен зейнеткерлікке шықты. 2003 жылы Познер Орегон университетінде "Мұғзы, биология және машиналар бастамасы" атты ұйымға негізін қалады және оның үйлестірушісі болады. 1976 жылы жарық көрген "Хронометриялық ақыл-ойды зерттеу" еңбегінде Познер 110 жыл бұрын Франсискус Дондерс ұсынған алу әдісін бірнеше танымдық функцияларды, мысалы, назар мен есте сақтауды зерттеуге қолданды. Субтрактивті әдіс күрделі танымдық тапсырмаларды қарапайым тапсырмалар тізбегіне бөлу арқылы ақыл-ой операцияларын өлшеуге болады деген болжамға негізделген. Әдіс әр ақыл-ойының әсері қосқыштық болып табылады және сол ақыл-ойының болуы немесе болмауымен ғана ерекшеленетін екі тапсырманы салыстыру арқылы бір ақыл-ойының әсерін оқшаулау мүмкін деп болжайды. (Дондерс эксперименті туралы қосымша ақпарат алу үшін Психикалық хронометрияны қараңыз.) Познер осындай субтрактивті принципті PET (позитронды эмиссиялық томография) әдісі арқылы мидың үш өлшемді функционалдық картасын шығаратын нейросурет техникасын қолдану арқылы назар аудару желілерін зерттеуге қолданды. 1994 жылы Маркус Райхлемен бірге жарияланған "Айдың бейнелері" атты еңбегінде Познер мидың белсенділігі үлгілерін қарастыру арқылы танымдық функциялар мидың локализациясын зерттеді. Познер 2001 жылы Луисвилл университеті психология бойынша Граумайер сыйлығын Маркус Райхле мен Стивен Петерсенмен бірге жеңіп алды. 2005 жылы Америка психологиялық қауымдастығы Познердің еңбегіне құрмет көрсету үшін редакцияланған том шығарды. Стивен У. Кил мен Ульрих Майрдың осы жинақта жазғандары бойынша, "2003 жылдың мамыр айында 10 спикер және көпшілік аудитория Орегон университетінде Юджин қаласында Майкл Познердің психология мен когнитивтік нейробиологиялық ғылымдарға қосқан зор ықпалын құрметтеу үшін жиналды".

Марапаттар

Познердің теориялық және эмпирикалық үлестерінің әсері Америка психологиялық қауымдастығы, психологиялық ғылым қауымдастығы, когнитивтік ғылым қоғамы, эксперименталды психологтар қоғамы, Америка өнер және ғылым академиясы және Америка ғылымды ілгерілету қауымдастығы мүшелері арқылы танылды. 1979 жылы Джон Саймон Гуггенхайм Мемориалдық Қоры Познерге 1979-1980 жылдар үшін Гуггенхайм стипендиясын берді. Познер 2011 жылы АҚШ Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып сайланды. 2008 жылы Познер мінез-құлық және әлеуметтік ғылымдар бойынша Ұлттық ғылым медалі иегері атанды. "Мұғалімнің мидың жұмысын түсіну үшін технологияны жаңаша қолданғаны, функционалдық міндеттерді нақты және дәл модельдеуі, сондай-ақ ақыл-ойды және мидың назарын аудару желілерін түсінуге көмектесетін әдістемелік және тұжырымдамалық құралдарды жасағаны үшін" деп аталды. 2012 жылы Ұлттық ғылым академиясы Познерді ғылымды ілгерілету үшін Джон Дж. Карти сыйлығымен марапаттады "Ғылыми назар аударуды түсінуге қосқан үлесі үшін және инвазивті емес функционалдық миды бейнелеу әдістерін қолдана отырып, танымның нейрондық негізін зерттеудің ізашарлығы үшін". 2014 жылы Британ академиясының корреспондент мүшесі болып сайланды.