757th Airlift Squadron

Кіріспе

Көп ұзамай штаб басшылары Әуе күштеріне соғыс уақытында әуе көпірін қамтамасыз етуді талап етті. Сонымен қатар, 150-ге жуық Fairchild C 119 Flying Boxcars белсенді күштерден қол жетімді болды. Нәтижесінде 1956 жылдың қарашасында Әскери-әуе күштері ConAC-қа 1957 жылдың қыркүйегіне дейін үш резервтік ұшақ-бомбардировшыны әскер тасымалдау миссиясына айналдыруды тапсырды. Бұдан басқа, Әуе штабында резервтік ұшақ миссиясын Ұлттық әуе гвардиясына беру және әскер тасымалдау миссиясымен ауыстыру туралы ұсыныс болды. 1957 жылы бюджетке кемітулер сондай-ақ резервтік эскадрильялар санын 55-тен 45-ке дейін, оның ішінде әскер тасымалдаушы бөлімшелерді азайтуға әкелді. Осы әрекеттердің нәтижесінде Бёрд-филдтегі резервтік әскер тасымалдау операциялары аяқталды, ал эскадрилья қағаз жүзінде Огайо штатының Йонгстаун қалалық әуежайына көшірілді, онда ол бір мезгілде әрекетсіз болған 26-шы истребитель-бомбардировщик эскадрильясын алмастырды. Янгстаун қаласында ұшқыш пойыздар құрамына ауысуды бастады. Янгстаун қаласында эскадрилья 2234 -ші Әуе резервінің ұшу орталығында жаттықты, бірақ ол жерге келгеннен кейін бір айдан кейін орталық іске қосылмай қалды және оның кейбір адамдары эскадрильяға сіңді. Резервтік бөлімшелерді белсенді қызметте қолдау орнына ConAC Әуе резервтік техник бағдарламасын қабылдады, онда бөлімнің кадрлары толық уақытты персоналдан тұрады, олар бір мезгілде Әуе күштерінің азаматтық қызметкерлері болды және резерв мүшелері ретінде дәрежеге ие болды. 1959 жылы сәуірде резервтік бөлімшелер қос орынбасарлы ұйымды қабылдаған кезде, тағы бір қайта ұйымдастыру бірлікке әсер етті. Осы жоспар бойынша 459-шы әскер тасымалдаушы топ белсенділіктен шығарылды және эскадрилья тікелей 459-шы әскер тасымалдаушы қанатына есеп берді. Ұшушы бөлімшелерді бөлшектелген эскадрилья тұжырымдамасына сәйкес тарату бүкіл қанатты белсенді қызметке шақырғанда проблема болмағанымен, бір ғана ұшу эскадрильясын және оны қолдауға арналған элементтерді жұмылдыру қиын болып шықты. Бұл әлсіздік 1961 жылғы Берлин дағдарысы кезінде резервтік бөлімшелерді ішінара жұмылдыруда көрінді. Осы мәселені шешу үшін КонАК 1962 жылдың басында әр әскер тасымалдаушы эскадрильясына қолдау элементтерімен топтар құру арқылы резервтік қанаттарын қайта ұйымдастыруға шешім қабылдады. Бұл қайта ұйымдастыру қажет болған жағдайда әр түрлі комбинациядағы қанаттардың элементтерін жұмылдыруға мүмкіндік береді. Алайда, бұл жоспар іске асыру кезеңіне кіргенде, Кубалық зымыран дағдарысына байланысты тағы бір ішінара жұмылдыру болды, ал бірліктер 1962 жылы 22 қарашада босатылды. Әскер тасымалдаушы топтарды құру жұмылдырылмаған қанаттар үшін 1963 жылдың қаңтарына дейін кейінге қалдырылды. Сол кезде эскадрилья 910-шы әскер тасымалдаушы тобына тағайындалды. 2010 жылдың мамыр айында 757-ші топ Мексика шығанағына Deepwater Horizon мұнайдың төгілуіне жауап ретінде жіберілді. Ұшақтың модульді әуелік спрей жүйесі судағы майды таратып жіберу үшін спрейді пайдаланды.

Shortly thereafter, The Joint Chiefs of Staff were pressuring the Air Force to provide more wartime airlift. At the same time, about 150 Fairchild C 119 Flying Boxcars became available from the active force. Consequently, in November 1956 the Air Force directed ConAC to convert three reserve fighter bomber wings to the troop carrier mission by September 1957. In addition, within the Air Staff was a recommendation that the reserve fighter mission given to the Air National Guard and replaced by the troop carrier mission. Cuts in the budget in 1957 also led to a reduction in the number of reserve squadrons from 55 to 45, including troop carrier units. As a result of these actions, reserve troop carrier operations at Byrd Field ended, and the squadron moved on paper to Youngstown Municipal Airport, Ohio, where it replaced the 26th Fighter Bomber Squadron, which was simultaneously inactivated. At Youngstown, the unit began conversion to the Flying Boxcar. At Youngstown, the squadron trained with the 2234th Air Reserve Flying Center, but one month after its arrival there, the center was inactivated and some of its personnel were absorbed by the squadron. In place of active duty support for reserve units, ConAC adopted the Air Reserve Technician Program, in which a cadre of the unit consisted of full time personnel who were simultaneously civilian employees of the Air Force and held rank as members of the reserves. Another reorganization affected the unit in April 1959, when reserve units adopted the dual deputy organization. Under this plan, the 459th Troop Carrier Group was inactivated and the squadron reported directly to the 459th Troop Carrier Wing. Although the dispersal of flying units under the Detached Squadron Concept was not a problem when the entire wing was called to active service, mobilizing a single flying squadron and elements to support it proved difficult. This weakness was demonstrated in the partial mobilization of reserve units during the Berlin Crisis of 1961. To resolve this, ConAC determined to reorganize its reserve wings by establishing groups with support elements for each of its troop carrier squadrons at the start of 1962. This reorganization would facilitate mobilization of elements of wings in various combinations when needed. However, as this plan was entering its implementation phase, another partial mobilization occurred for the Cuban Missile Crisis, with the units being released on 22 November 1962. The formation of troop carrier groups was delayed until January 1963 for wings that had not been mobilized. At that time, the squadron was assigned to the 910th Troop Carrier Group,

In May 2010, the 757th deployed to the Gulf of Mexico in response to the Deepwater Horizon oil spill. The squadron utilized their aircraft's Modular Aerial Spray System (MASS) in order to spray a dispersing agent to break up the oil slick on the water.