Кіріспе

1959 фильм - 1959 жылы жарық көрген Жапондық ғылыми фантастикалық фильм, режиссері Иширо Хонда, арнайы эффекттерімен Эйджи Цубурая.

Сюжет

1965 жылы Жер бетінде бірталай құпия және апатты оқиғалар орын алады. Бұл оқиғалар Жапонияда теміржол көпірінің жер бетінен көтеріліп, пойыз апатына ұшырауына әкеп соқты; Панама каналынан су құбырымен көтеріліп, оны жойып жіберген мұхит кемесінің; Италияның Венеция қаласындағы қатты су тасқыны; және J SS3 ғарыш станциясының жойылуы. Жапонияның ғарыш зерттеу орталығында БҰҰ-ның халықаралық кездесуі өткізілді. Майор Ичиро Кацумия, профессор Адачи және доктор Ричардсон конференцияны ашып, апаттарды сипаттап, аман қалғандардың қатты тоңғаннан зардап шеккенін айтады. Доктор Ричардсонның болжамы бойынша, белгілі бір белгісіз күш Жердің тартылу күшін төмендету үшін нысандардың температурасын төмендетті, осылайша нысандарды олардың көлемі мен салмағына қарамастан көтеру оңай болды. Кацумия мұндай әрекетті Жерден тыс күшпен ғана жүзеге асыра алатынын анықтайды. Иран делегатының бірі доктор Ахмед қатты бас ауыртқандай болып, қашып кетеді. Ахмед сыртқа шығып, аулаға кіреді. Ецуко Шираиси оны көріп, аспаннан түсетін қызыл жарықпен қапталғанда қорқып қарап тұрады. Астронавт Ивамура кіріп келеді, Ецуко оған болған оқиғаны айтады, бірақ Ахмедті еш жерден көруге болмайды. Конференцияда ғарышкерлердің апаттың артында тұрғаны айтылды және Жер планетасы әскери дайындықты күту керектігі айтылды. Доктор Ахмед келіп, кездесуде өткізілген жылу сәулелері эксперименттерін бұзғысы келеді. Ол өз тапсырмасын орындамай тұтқындалады. Ол Эцуконы қысқа уақытқа тұтқынға алады және Жер жақын арада Натал планетасының колониясына айналатынын ескертеді. Ахмедтің қолы жараланған, ол қашып кетеді. Алайда, орталыққа жақын Наталь тәрелкесі пайда болып, оны буландырады, бірақ сот-медициналық зерттеулер оның ішіне кішкентай радио хабар таратушыны табады. Байланыс арқылы Айда ғарышкерлер бар екені анықталады. БҰҰ екі ракеталық кеме, SPIP деп аталады, Айға барлау миссиясына жіберуге шешім қабылдайды. Жолда екі кеме де "ғарыш торпедалары" деп аталатын қашықтан басқарылатын метеорлардың шабуылына ұшырайды. Ивамура, SPIP 1 навигаторы, ғарышкерлердің ақыл-ойына билік жүргізді. Ол зымыранның қаруын өшіруге тырысқан кезде ұсталып, байланады. Екі SPIP-та да метеорлардан аулақ жүріп, Наталдан Айға қонбау туралы ескерту алады, бірақ ол ескертуге мән берілмейді. Ракеталар Айға қонғаннан кейін екі команда ғарышкерлердің базасын айға арналған роверлермен іздестіреді. Осы арада Ивамура өзін-өзі босатқан және SPIP 1-ді жарылқаған. Олар пещераны жаяу тауып, Натал базасын терең кратерде табады. Эцуконы Натал уақытша тұтқынға алады, бірақ Кацумия құтқарады. Командалар базаға шабуыл жасағанда, сәулелі қарумен шайқас басталады. Натал базасы жойылып, Ивамура ғарышкерлердің ақыл-ойынан азат етіледі. Ивамура өзін кінәлі сезініп, SPIP 2 қашып кетуіне мүмкіндік беріп, қорғаныш отымен қорғайды. Жер бетінде әлем Наталға қарсы соңғы шайқасқа дайындалуда. Ракеталық ұшақтар (солтүстік америкалық X 15 эксперименттік зымыран ұшағына негізделген) және атомдық жылулық оқ-дәрілер шабуыл флотына қарсы тұру үшін жасалды. Ақырында Натал тарелкалары мен олардың аналық кемесі Жерге жақындады. Қашқыш кемелер эскадрильясы (ғарыш ұшақтарына айналдырылған) ғарышқа жіберіледі және тарелкалармен үлкен шайқасқа түседі. "Натал" кемесі Нью-Йорк пен Сан-Францискоға зымыран салған ғарыш торпедаларын ұшырады. Аналық кеме Токиоға келіп, астананы антигравитациялық сәулемен құртады. Қалған тарелкалар мен аналық кемелер Ғарыш зерттеу орталығына қарай алға жылжиды. Бірақ Атомдық жылу пульттері ең соңында аналық кемені жояды және Жерді құтқарады.

Жазу

1957 жылы Жожиро Окамидің сюжеттік ұсынысы ретінде әзірленген фильмнің сценарийін Шиничи Секизава төрт рет дайындады. Бірақ доктор Адачидің кейіпкерлері Доктор Иммерман және Эцуко (Мистериандардағы кейіпкерлердің аты аяқталған фильмде бар, алғашқы жобада олар Мистериандардағы кейіпкерлермен дәл бірдей болуы керек деп есептеледі. Бұл элемент, мүмкін, Жожиро Окамидің сюжеттік пішімінде болған, ол "Мистерианс" тобымен де шарды айналдырған. Ақырғы сценарийде тек есімдер сақталған, олар бір кейіпкерлер емес. Сценарийдің екінші нұсқасында ғарышкерлер доктор Ахмедті басқаратын орынға, көлеңкелі ғарышкерлер ғарыш орталығына кіріп, конференция барысында тыңдап жатыр. Бір көріністе Эцуко кеңседе жұмыс істеп жатқанда, ғарыш елдерінің тыңшысы сияқты елес пайда болып, таңғалады. Шетелдік бөлмеден шыққанда, оның құжаттары барлық жерге ұшып кетеді. Басқа бір көріністе Кацумия өзінің бөлмесінің сыртында кішкентай ағаш болып көрінетін, бірақ шын мәнінде ол басқа ғарышкер шпионы. Шетелдік тыңшылардың бірі конференциялық кездесуге дейін пайда болуы тиіс еді. Бұл идеялар жойылды, өйткені олар бірнеше оптикалық эффекттерді қажет етер еді; шетелдіктер өздерінің кіршік жұмыстарын жүргізу үшін адамдарға ақыл-ойды басқаруды қолданады деп шешті. Бастапқы сценарийлердің бірінде экипаж мүшелері ракеталық кеменің асханасында тамақтанатын көріністер болған. Ғарыш торпедаларымен болған шайқаста тағамдар мен табақтар барлық жерге лақтырылды. Пайдаланылмаған сценарийлер адам астронавттарына ұшатын тарелканы көрді, ол туннель арқылы ғарыш базасына алып барды. Бастапқыда Натарлдар Жердің күштеріне Айдағы өздерінің жер бетіндегі көліктерімен шабуыл жасайды. Бұл көліктер, сары таблеткаларды антенналармен қайта құрастырған, соңғы нұсқаға кірмеді, оның орнына Натарл ұшатын тарелкалары шабуыл жасау үшін осы тізбекте пайда болады. Бастапқыда алғашқы жобалардың бірінде Панама каналы мен Венеция әсерлері үлкен көріністе жойылуы керек еді, бірақ суреттерді қолдану арқылы ақша үнемдеу туралы шешім қабылданды. Натарл ғарышкерлерінің алғашқы жобалары жәндік тәрізді болды, өйткені олардың алты қолшатыр тәрізді қолдары және бір көзі болды. Тарихтағы ерте нұсқада сюжет тақталарында Натарл базасымен кездесудің қызықты нұсқасы көрсетілген. Астронавттар қашықтықты сақтап, шетелдіктермен тікелей байланыс жасамаудың орнына, Кацумия Натарл базасының ішіне шабуыл жасағын алып, оны іштен жоюға қол жеткізеді. Алайда, суреттер "Сұмдықтар" (1957) фильміндегі ғарышкерлер базасын еске түсіреді. қосымша сеттер жасау өте қымбат әрі қайталанатын іс болар еді. Сценарийдің алғашқы жобасында "Натарл" кемесі Эффель мұнарасын, Кремльді және "Алтын қақпа" көпірін қирату үшін антигравитациялық сәулелерін қолданған. Бірақ, ақыр соңында антигравитациялық сәуле Токио үшін пайдаланылады. Бастапқы сценарийде, Натарлдың ұшу тәрелкісі аналық кеме орнына антигравитациялық сәулемен Токионы жойды. Бастапқы жоспарда ғарышкерлердің аналық кемесі ешқашан Жерге жақындамауы керек еді, бірақ оны түсіру кезінде Эйджи Цубурая өзгертті.

Түсірілім

Ғарыш зерттеу орталығының сыртқы суреттері 1964 жылы Токио Олимпиадасына арналған Ұлттық спорт орталығы болды. Ішкі кадрлар Тоходағы түсірілім орындарында түсірілді. Айдағы актердің баяу жүретін, ауырлық күші әсерінен қиналған жүрісі актер Йосио Цучияның идеясы болды. Актер Рё Икебе баяу жүріп өту идеясына қарсылық білдіріп, бұл "тек фильм" деп мәлімдеді. Алайда Иширо Хонда Цучияның жағына шығады. Бұл оқиға Айкебеге әсер етпеді, ол бірнеше жылдан кейін Горатта (1962) Хондамен қайтадан жұмыс істеді. 1969 жылы 20 шілдеде Аполлон 11 Айға қонғанда, фильмнің түсірілуінен он жыл өткен соң, Эйджи Цубурая "Адамзаттың ұлы серпілісін" тікелей эфирде көрді. Көп ұзамай ол Садамаса Арикаваға: "Біз дұрыс айттық, біздің арнайы эффекттер тобы керемет жұмыс жасады. Енді біз жұрт алдында өз бетімізбен жүре аламыз.

Арнайы әсерлер

Фильмнің басында экранның бетінде үш ұшқыш табақ көрінеді. Бұл көріністер камера платформасымен және оларды екі жақты да бірдей жылдамдықпен қозғалатын сыртқы кеңістіктің аясынан өтетін жоғарғы рельске бекітілген тәтті табақтармен түсірілді. Жарық пулеметінің сынақ камерасындағы туннельді қатаң перспективада жасалған фондық бояу арқылы жасалды, ол шексіз туннельге ұқсайды. Екі SPIP зымыран кемесі аспанға ұшып бара жатқанда, екі алты фут шағын суреттер радиомен басқарылатын және Миура қаласы мен Джойга-шима қалаларын байланыстыратын Миура нүктесінде жер бетінен 100 фут (30 м) жоғары асылған көпірдің астынан ұшырылған. Минималды сымдарды жасау үшін Фумио Накаширо 0,1, 0,2 және 0,25 миллиметрлі жұқа фортепиано сымдарын қолданды. Олар ғарыш кеңістігінің аясына ену үшін боялған, бірақ аспан аясы болған кезде көруге болатын. Кейде жарықта сымдардың жарқырағанын көруге болады. Айға ұшқан аппараттардың ауа ұшқыштары суды бүркіп пайдаланған. Ғимараттарды жыртып, ауаға лақтырып жібергенді елестету үшін миниатюралар негізінен жеңіл материалдардан жасалған, мысалы, картон, вафли жұқа парафин, гипс және алдын ала кесіліп, құрастырылған стирофома. Кейбір бөлшектер миниатюралық жиынтыққа үйретілді, жиынтық астындағы бірнеше қысылған ауа резервуарларының арқасында бәрін жоғары қарай үрледі. Жобаның мақсаты - актерлердің үстінен камераның қозғалуы, содан кейін оларды миниатюралық экранға түсіру.

Шығару

Battle in Outer Space 1959 жылы 26 желтоқсанда Жапонияда жарық көрді. Ол 1960 жылы Америка Құрама Штаттарында Columbia Pictures компаниясының ағылшын тілінде дубляжданған нұсқасында жарық көрді, онда ол 12 to the Moon фильммен қос фильм болды. Солтүстік Америкада шығарылған нұсқасы айтарлықтай танымал болды, ол шамамен 600 000 доллар табыс тапты.

Қабылдау

Нью-Йорк Таймс кино сыншысы Говард Томпсон "Көңілді шайқаста" аралас, бірақ жалпы оң пікір берді, "Сюжеттің қисық екендігі және өлімге адалдықпен жасалғаны, суреттің кейбір көркемдіктері өте жақсы, әсіресе ортаңғы бөлікте, жер ракетасы айға ұшып, зымыран базасын қирату үшін жапондықтар техникалық трюктердің ең қызықты және қызықты пакетін ашты, өйткені өлімді сатушы тәттілер стратосфера арқылы айға ұшып барады және айлық ландшафт әдемі болуы мүмкін". Boxoffice журналы фильмді "жас және ересек жанрдың жанкүйерлерін тартымды етіп, үлкен масштабтағы ғылыми фантастикалық оқиғалы драма ретінде бағалады. Жапондықтардың "Родан", "Х-мен" және "Мистерианс" секілді фильмдері сияқты, егер экспоненттер ұшатын тарелкалардың, айды зерттеудің және АҚШ қалаларына шабуыл жасаудың керемет реалистикалық фотосуреттерін баса айтса, бұл киноның бокс-офиске жақсы әсерін тигізеді.