Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1959 фильм - 1959 жылы жарық көрген Жапондық ғылыми фантастикалық фильм, режиссері Иширо Хонда, арнайы эффекттерімен Эйджи Цубурая.
1959 film
is a 1959 Japanese science fiction film directed by Ishirō Honda, with special effects by Eiji Tsuburaya.
Сюжет
1965 жылы Жер бетінде бірталай құпия және апатты оқиғалар орын алады. Бұл оқиғалар Жапонияда теміржол көпірінің жер бетінен көтеріліп, пойыз апатына ұшырауына әкеп соқты; Панама каналынан су құбырымен көтеріліп, оны жойып жіберген мұхит кемесінің; Италияның Венеция қаласындағы қатты су тасқыны; және J SS3 ғарыш станциясының жойылуы. Жапонияның ғарыш зерттеу орталығында БҰҰ-ның халықаралық кездесуі өткізілді. Майор Ичиро Кацумия, профессор Адачи және доктор Ричардсон конференцияны ашып, апаттарды сипаттап, аман қалғандардың қатты тоңғаннан зардап шеккенін айтады. Доктор Ричардсонның болжамы бойынша, белгілі бір белгісіз күш Жердің тартылу күшін төмендету үшін нысандардың температурасын төмендетті, осылайша нысандарды олардың көлемі мен салмағына қарамастан көтеру оңай болды. Кацумия мұндай әрекетті Жерден тыс күшпен ғана жүзеге асыра алатынын анықтайды. Иран делегатының бірі доктор Ахмед қатты бас ауыртқандай болып, қашып кетеді. Ахмед сыртқа шығып, аулаға кіреді. Ецуко Шираиси оны көріп, аспаннан түсетін қызыл жарықпен қапталғанда қорқып қарап тұрады. Астронавт Ивамура кіріп келеді, Ецуко оған болған оқиғаны айтады, бірақ Ахмедті еш жерден көруге болмайды. Конференцияда ғарышкерлердің апаттың артында тұрғаны айтылды және Жер планетасы әскери дайындықты күту керектігі айтылды. Доктор Ахмед келіп, кездесуде өткізілген жылу сәулелері эксперименттерін бұзғысы келеді. Ол өз тапсырмасын орындамай тұтқындалады. Ол Эцуконы қысқа уақытқа тұтқынға алады және Жер жақын арада Натал планетасының колониясына айналатынын ескертеді. Ахмедтің қолы жараланған, ол қашып кетеді. Алайда, орталыққа жақын Наталь тәрелкесі пайда болып, оны буландырады, бірақ сот-медициналық зерттеулер оның ішіне кішкентай радио хабар таратушыны табады. Байланыс арқылы Айда ғарышкерлер бар екені анықталады. БҰҰ екі ракеталық кеме, SPIP деп аталады, Айға барлау миссиясына жіберуге шешім қабылдайды. Жолда екі кеме де "ғарыш торпедалары" деп аталатын қашықтан басқарылатын метеорлардың шабуылына ұшырайды. Ивамура, SPIP 1 навигаторы, ғарышкерлердің ақыл-ойына билік жүргізді. Ол зымыранның қаруын өшіруге тырысқан кезде ұсталып, байланады. Екі SPIP-та да метеорлардан аулақ жүріп, Наталдан Айға қонбау туралы ескерту алады, бірақ ол ескертуге мән берілмейді. Ракеталар Айға қонғаннан кейін екі команда ғарышкерлердің базасын айға арналған роверлермен іздестіреді. Осы арада Ивамура өзін-өзі босатқан және SPIP 1-ді жарылқаған. Олар пещераны жаяу тауып, Натал базасын терең кратерде табады. Эцуконы Натал уақытша тұтқынға алады, бірақ Кацумия құтқарады. Командалар базаға шабуыл жасағанда, сәулелі қарумен шайқас басталады. Натал базасы жойылып, Ивамура ғарышкерлердің ақыл-ойынан азат етіледі. Ивамура өзін кінәлі сезініп, SPIP 2 қашып кетуіне мүмкіндік беріп, қорғаныш отымен қорғайды. Жер бетінде әлем Наталға қарсы соңғы шайқасқа дайындалуда. Ракеталық ұшақтар (солтүстік америкалық X 15 эксперименттік зымыран ұшағына негізделген) және атомдық жылулық оқ-дәрілер шабуыл флотына қарсы тұру үшін жасалды. Ақырында Натал тарелкалары мен олардың аналық кемесі Жерге жақындады. Қашқыш кемелер эскадрильясы (ғарыш ұшақтарына айналдырылған) ғарышқа жіберіледі және тарелкалармен үлкен шайқасқа түседі. "Натал" кемесі Нью-Йорк пен Сан-Францискоға зымыран салған ғарыш торпедаларын ұшырады. Аналық кеме Токиоға келіп, астананы антигравитациялық сәулемен құртады. Қалған тарелкалар мен аналық кемелер Ғарыш зерттеу орталығына қарай алға жылжиды. Бірақ Атомдық жылу пульттері ең соңында аналық кемені жояды және Жерді құтқарады.
In 1965, a series of mysterious and devastating incidents are happening on Earth. These incidents range from a railroad bridge levitated off the ground causing a train wreck in Japan; an ocean liner lifted out of the Panama Canal by a waterspout, destroying it; severe flooding in Venice, Italy; and the destruction of the J SS3 space station. A UN connected international meeting is called at the Space Research Center in Japan. Major Ichiro Katsumiya, Professor Adachi and Dr. Richardson open the conference and describe the disasters, adding that the survivors suffered from extreme frostbite. Dr. Richardson theorizes that some unknown force lowered the temperatures of the objects so as to lower the Earth's gravitational pull, thus making the objects easier to lift, regardless of their size and weight. Katsumiya determines that such an action could only be accomplished by a force beyond the Earth. Dr. Ahmed, an Iranian delegate at the meeting, reacts as though suffering from a severe headache and slips away. Ahmed walks outside to a courtyard in a daze. Etsuko Shiraishi sees him and watches in horror as he is enveloped in a red light coming from the sky. Astronaut Iwamura comes in and Etsuko tells him what happened but Ahmed is nowhere to be seen. Back at the conference, it is believed that aliens might be behind the disasters and it is suggested that the Earth be prepared militarily. Dr. Ahmed appears and tries to sabotage the heat ray experiments held at the meeting. He is caught before completing his mission. He briefly takes Etsuko hostage and warns that the Earth will soon become a colony of the planet Natal. Ahmed's hand is injured and he makes a run for it. However, a Natal saucer appears near the center and vaporizes him, but forensics find a tiny radio transmitter that was put in him. The transmissions locate the suspect aliens on the Moon. The UN decides to launch two rocket ships, called SPIPs, to the Moon on a reconnaissance mission. En route, both ships are attacked by remotely controlled meteors called 'space torpedoes'. Iwamura, the navigator of SPIP 1, is also under mind control by the aliens. He is caught trying to disable the rocket's weapons and is tied up. Both SPIPs avoid the meteors and are given a warning by the Natal not to land on the Moon, but it is ignored. Once the rockets land on the Moon, the two teams look for the alien base in lunar rovers. Meanwhile, Iwamura has untied himself and blown up SPIP 1. They find a cave on foot and locate the Natal base in a deep crater. Etsuko is temporarily captured by the Natal but is rescued by Katsumiya. A beam weapon battle erupts as the teams attack the base. The Natal base is destroyed, freeing Iwamura from the aliens' mind control. Feeling guilty, Iwamura stays behind to give covering fire, allowing the SPIP 2 to escape. Back on Earth, the world prepares for a final conflict against the Natal. Rocket Fighter Planes (based on the North American X 15 experimental rocket plane) and Atomic Heat Cannons are built to counter the invasion fleet. Eventually, the Natal saucers and their mothership approach Earth. Squadrons of Scout Ships (converted into Space Fighters) are sent up into space and engage in a massive dogfight with the saucers. The Natal mothership launches Space Torpedoes that hit New York and San Francisco. The mothership descends upon Tokyo and lays the metropolis to waste with its anti gravity ray. The remaining saucers and mothership advance on the Space Research Center. But the Atomic Heat Cannons finally destroy the mothership and Earth is saved.
Жазу
1957 жылы Жожиро Окамидің сюжеттік ұсынысы ретінде әзірленген фильмнің сценарийін Шиничи Секизава төрт рет дайындады. Бірақ доктор Адачидің кейіпкерлері Доктор Иммерман және Эцуко (Мистериандардағы кейіпкерлердің аты аяқталған фильмде бар, алғашқы жобада олар Мистериандардағы кейіпкерлермен дәл бірдей болуы керек деп есептеледі. Бұл элемент, мүмкін, Жожиро Окамидің сюжеттік пішімінде болған, ол "Мистерианс" тобымен де шарды айналдырған. Ақырғы сценарийде тек есімдер сақталған, олар бір кейіпкерлер емес. Сценарийдің екінші нұсқасында ғарышкерлер доктор Ахмедті басқаратын орынға, көлеңкелі ғарышкерлер ғарыш орталығына кіріп, конференция барысында тыңдап жатыр. Бір көріністе Эцуко кеңседе жұмыс істеп жатқанда, ғарыш елдерінің тыңшысы сияқты елес пайда болып, таңғалады. Шетелдік бөлмеден шыққанда, оның құжаттары барлық жерге ұшып кетеді. Басқа бір көріністе Кацумия өзінің бөлмесінің сыртында кішкентай ағаш болып көрінетін, бірақ шын мәнінде ол басқа ғарышкер шпионы. Шетелдік тыңшылардың бірі конференциялық кездесуге дейін пайда болуы тиіс еді. Бұл идеялар жойылды, өйткені олар бірнеше оптикалық эффекттерді қажет етер еді; шетелдіктер өздерінің кіршік жұмыстарын жүргізу үшін адамдарға ақыл-ойды басқаруды қолданады деп шешті. Бастапқы сценарийлердің бірінде экипаж мүшелері ракеталық кеменің асханасында тамақтанатын көріністер болған. Ғарыш торпедаларымен болған шайқаста тағамдар мен табақтар барлық жерге лақтырылды. Пайдаланылмаған сценарийлер адам астронавттарына ұшатын тарелканы көрді, ол туннель арқылы ғарыш базасына алып барды. Бастапқыда Натарлдар Жердің күштеріне Айдағы өздерінің жер бетіндегі көліктерімен шабуыл жасайды. Бұл көліктер, сары таблеткаларды антенналармен қайта құрастырған, соңғы нұсқаға кірмеді, оның орнына Натарл ұшатын тарелкалары шабуыл жасау үшін осы тізбекте пайда болады. Бастапқыда алғашқы жобалардың бірінде Панама каналы мен Венеция әсерлері үлкен көріністе жойылуы керек еді, бірақ суреттерді қолдану арқылы ақша үнемдеу туралы шешім қабылданды. Натарл ғарышкерлерінің алғашқы жобалары жәндік тәрізді болды, өйткені олардың алты қолшатыр тәрізді қолдары және бір көзі болды. Тарихтағы ерте нұсқада сюжет тақталарында Натарл базасымен кездесудің қызықты нұсқасы көрсетілген. Астронавттар қашықтықты сақтап, шетелдіктермен тікелей байланыс жасамаудың орнына, Кацумия Натарл базасының ішіне шабуыл жасағын алып, оны іштен жоюға қол жеткізеді. Алайда, суреттер "Сұмдықтар" (1957) фильміндегі ғарышкерлер базасын еске түсіреді. қосымша сеттер жасау өте қымбат әрі қайталанатын іс болар еді. Сценарийдің алғашқы жобасында "Натарл" кемесі Эффель мұнарасын, Кремльді және "Алтын қақпа" көпірін қирату үшін антигравитациялық сәулелерін қолданған. Бірақ, ақыр соңында антигравитациялық сәуле Токио үшін пайдаланылады. Бастапқы сценарийде, Натарлдың ұшу тәрелкісі аналық кеме орнына антигравитациялық сәулемен Токионы жойды. Бастапқы жоспарда ғарышкерлердің аналық кемесі ешқашан Жерге жақындамауы керек еді, бірақ оны түсіру кезінде Эйджи Цубурая өзгертті.
Developed as a story proposal in 1957 by Jojiro Okami, the film underwent four script drafts by Shinichi Sekizawa. Though the characters of Dr. Adachi. Dr. Immerman, and Etsuko (the same names of characters that appear prominently in The Mysterians exist in the finished film, it is believed in the first draft they were to be the exact same characters as those from The Mysterians carried over. This element was likely present in the story pitch by Jojiro Okami, who had gotten the ball rolling with The Mysterians as well. Apparently, the final script just kept the names and they are not meant to be the same characters. In the second draft of the screenplay, instead of the aliens controlling Dr. Achmed, shadowy alien specters infiltrate the space center and spy on the conference. In one scene, Etsuko is working in her office and is startled by the appearance of a specter like alien spy. When the alien leaves the room, her paperwork flies all over the place. In another scene, Katsumiya spots what appears a small tree outside his quarters, but is in fact another alien spy. One of the alien spies was to appear before the conference meeting. These ideas were scrapped because they would have required several optical effects; it was decided that the aliens would use mind control on humans to do their dirty work. In one of the original scripts, there were scenes where the crew members ate their meals in a cafeteria on the rocket ship. In the battle with the space torpedoes, the plates and food were to be tossed all over. Storyboards for an unused scene had the human astronauts spot a flying saucer go through a tunnel, leading them to the alien base. Originally the Natarl attack the Earth's forces with their own land based vehicles on the Moon. These vehicles, which reassembled yellow pill bugs with antennas, did not make it into the final version, and instead the Natarl flying saucers appear during this sequence to attack. Originally in one of the early drafts, the Panama Canal and Venice were to be destroyed in a fairly major effects scene, but it was decided to save money by using paintings. Early designs for the Natarl aliens were insectoid, as they had six tentacle like arms and only one eye. In an early version of the story illustrated in the storyboards is a more interesting version of the encounter with the Natarl base. Instead of the astronauts keeping their distance and avoiding direct contact with the aliens, Katsumiya takes a strike team inside the Natarl base and succeeds destroying it from within. However, the imagery was totally reminiscent of the alien base from The Mysterians (1957). and building extra sets would have been too costly and repetitive. In an earlier draft of the script, the Natarl Mothership's anti gravity beam was used to destroy the Eiffel Tower in Paris, the Kremlin in Moscow, and the Golden Gate Bridge. But in the end the anti gravity beam is used for Tokyo. In the original scenario, a signal Natarl flying saucer destroyed Tokyo with the anti gravity ray instead of the mothership. The original plan was that the alien mothership would never approach the Earth, but this was changed by Eiji Tsuburaya during shooting.
Түсірілім
Ғарыш зерттеу орталығының сыртқы суреттері 1964 жылы Токио Олимпиадасына арналған Ұлттық спорт орталығы болды. Ішкі кадрлар Тоходағы түсірілім орындарында түсірілді. Айдағы актердің баяу жүретін, ауырлық күші әсерінен қиналған жүрісі актер Йосио Цучияның идеясы болды. Актер Рё Икебе баяу жүріп өту идеясына қарсылық білдіріп, бұл "тек фильм" деп мәлімдеді. Алайда Иширо Хонда Цучияның жағына шығады. Бұл оқиға Айкебеге әсер етпеді, ол бірнеше жылдан кейін Горатта (1962) Хондамен қайтадан жұмыс істеді. 1969 жылы 20 шілдеде Аполлон 11 Айға қонғанда, фильмнің түсірілуінен он жыл өткен соң, Эйджи Цубурая "Адамзаттың ұлы серпілісін" тікелей эфирде көрді. Көп ұзамай ол Садамаса Арикаваға: "Біз дұрыс айттық, біздің арнайы эффекттер тобы керемет жұмыс жасады. Енді біз жұрт алдында өз бетімізбен жүре аламыз.
The exterior shots for the Space Research Center was the National Sports Center built for the Tokyo Olympiad in 1964. Interior shots were shot on sets back at Toho. The slow motion, gravity stricken walk of the cast on the Moon was an idea from actor Yoshio Tsuchiya. Actor Ryo Ikebe uncharacteristically protested, declaring it was "just a movie" at the idea of the slow motion walk. However, Ishiro Honda ended up siding with Tsuchiya. The incident did not sour Ikebe, though, who worked again with Honda a few years later on Gorath (1962). When Apollo 11 landed on the Moon on July 20, 1969, ten years after this film was released, Eiji Tsuburaya watched the “Great Leap for Mankind” on live television. Shortly afterwards, he later told Sadamasa Arikawa, “We were right, our special effects team did a great job. Now, we can hold our heads before the public.”
Арнайы әсерлер
Фильмнің басында экранның бетінде үш ұшқыш табақ көрінеді. Бұл көріністер камера платформасымен және оларды екі жақты да бірдей жылдамдықпен қозғалатын сыртқы кеңістіктің аясынан өтетін жоғарғы рельске бекітілген тәтті табақтармен түсірілді. Жарық пулеметінің сынақ камерасындағы туннельді қатаң перспективада жасалған фондық бояу арқылы жасалды, ол шексіз туннельге ұқсайды. Екі SPIP зымыран кемесі аспанға ұшып бара жатқанда, екі алты фут шағын суреттер радиомен басқарылатын және Миура қаласы мен Джойга-шима қалаларын байланыстыратын Миура нүктесінде жер бетінен 100 фут (30 м) жоғары асылған көпірдің астынан ұшырылған. Минималды сымдарды жасау үшін Фумио Накаширо 0,1, 0,2 және 0,25 миллиметрлі жұқа фортепиано сымдарын қолданды. Олар ғарыш кеңістігінің аясына ену үшін боялған, бірақ аспан аясы болған кезде көруге болатын. Кейде жарықта сымдардың жарқырағанын көруге болады. Айға ұшқан аппараттардың ауа ұшқыштары суды бүркіп пайдаланған. Ғимараттарды жыртып, ауаға лақтырып жібергенді елестету үшін миниатюралар негізінен жеңіл материалдардан жасалған, мысалы, картон, вафли жұқа парафин, гипс және алдын ала кесіліп, құрастырылған стирофома. Кейбір бөлшектер миниатюралық жиынтыққа үйретілді, жиынтық астындағы бірнеше қысылған ауа резервуарларының арқасында бәрін жоғары қарай үрледі. Жобаның мақсаты - актерлердің үстінен камераның қозғалуы, содан кейін оларды миниатюралық экранға түсіру.
The beginning of the film shows see three flying saucers traveling though space while the credits roll across the screen. These scenes were taken with the camera platform and the saucers attached to an overhead rail that move them both along at the same speed past the outer space backdrop. The tunnel in the ray gun test chamber was achieved by using a backdrop painting done in forced prospective making it look like an endless tunnel. To film the two SPIP rocketships flying up into the sky, the two six foot miniatures were radio controlled and launched from under a bridge suspended 100 feet (30 m) above the ground at Miura Point, connecting the cities of Miura City and Joyga shima. For the miniature wire work, it was the job of Fumio Nakashiro, who used thin piano wires ranging from 0.1, 0.2 and 0.25 millimeters. They were painted to blend in with the background of outer space, but when they could be seen when it was a sky background. Sometimes you can see the wires shimmering in the light. The air jets effects for the Moon rovers was created using a water spray. To simulate buildings being torn and thrown up into the air, miniatures were mostly made of lightweight materials such as cardboard, wafer thin paraffin, gypsum and Styrofoam which was pre cut and assembled. Some pieces were trained on the miniature set, blowing everything upwards thanks to multiple compressed air tanks underneath the set. The soldiers falling upward was achieved with a camera moving over the actors, and then superimposing them over the miniature action via a traveling matte.
Шығару
Battle in Outer Space 1959 жылы 26 желтоқсанда Жапонияда жарық көрді. Ол 1960 жылы Америка Құрама Штаттарында Columbia Pictures компаниясының ағылшын тілінде дубляжданған нұсқасында жарық көрді, онда ол 12 to the Moon фильммен қос фильм болды. Солтүстік Америкада шығарылған нұсқасы айтарлықтай танымал болды, ол шамамен 600 000 доллар табыс тапты.
Battle in Outer Space was released in Japan on 26 December 1959. It was released in the United States in an English dubbed version by Columbia Pictures in 1960 where it was a double feature with 12 to the Moon. The North American release was reasonably popular earning around $600,000.
Қабылдау
Нью-Йорк Таймс кино сыншысы Говард Томпсон "Көңілді шайқаста" аралас, бірақ жалпы оң пікір берді, "Сюжеттің қисық екендігі және өлімге адалдықпен жасалғаны, суреттің кейбір көркемдіктері өте жақсы, әсіресе ортаңғы бөлікте, жер ракетасы айға ұшып, зымыран базасын қирату үшін жапондықтар техникалық трюктердің ең қызықты және қызықты пакетін ашты, өйткені өлімді сатушы тәттілер стратосфера арқылы айға ұшып барады және айлық ландшафт әдемі болуы мүмкін". Boxoffice журналы фильмді "жас және ересек жанрдың жанкүйерлерін тартымды етіп, үлкен масштабтағы ғылыми фантастикалық оқиғалы драма ретінде бағалады. Жапондықтардың "Родан", "Х-мен" және "Мистерианс" секілді фильмдері сияқты, егер экспоненттер ұшатын тарелкалардың, айды зерттеудің және АҚШ қалаларына шабуыл жасаудың керемет реалистикалық фотосуреттерін баса айтса, бұл киноның бокс-офиске жақсы әсерін тигізеді.
New York Times film critic Howard Thompson gave Battle in Outer Space a mixed, but generally positive review, stating, "The plot is absurd and is performed in dead earnest some of the artwork is downright nifty, especially in the middle portion, when an earth rocket soars to the moon to destroy the palpitating missile base the Japanese have opened a most amusing and beguiling bag of technical tricks, as death dealing saucers whiz through the stratosphere and the lunar landscape is just as pretty as it can be." Boxoffice magazine rated the film much more highly, hailing it a "science fiction adventure drama on a grand scale and spectacular special effects can be exploited to attract the youngsters and mature action fans in huge numbers. Like similar Japanese made thrillers, 'Rodan', 'H Man' and 'The Mysterians' (all produced by Toho), this can pay off boxoffice wise if exhibitors stress the amazingly realistic trick photography of flying saucers, moon exploration and a full scale attack on U. S. cities which results in skyscrapers being destroyed, etc " and makes note of the film's "explosive action, of which there is plenty, particularly in the climactic battle " Boxoffice also cited Shinichi Sekizawa's "imaginative screenplay."