Кіріспе

Шеффилд қаласының солтүстігіндегі орман, Мидлвудқа жақын, Оңтүстік Йоркшир, Англия Били Вуд - Шеффилд қаласының солтүстігіндегі орман, Мидлвудқа жақын, Оңтүстік Йоркшир, Англия. Бұл Шеффилд қаласының шекарасындағы 35 көне орманды аймақтардың бірі. Ежелгі орманды жерлер деп 1600 жылдан немесе одан бұрын орманды жерлер қатарынан орналасқан жерлер деп анықталады.

Шолу

Орман Дон өзенінің шығыс жағында Оугтибридж ауылы мен Шеффилд маңындағы Миддлвуд ауылының арасында орналасқан. Орманның Мидлвуд шетінен ең көп таралған кіру жолы Клей Уилс Лэйннің соңынан немесе Мидлвуд Роуд Югтан Доннан Рочер жаяу жүргінші көпірінен өтеді. Орман шамамен 1,5 км2 аумақты алып жатыр және егіндік жерлерге дейін биіктікте өсіп, өзеннен өте тік көтеріледі. Орман екі қоғамдық жаяу жүргінші жолымен өтетін;олардың төменгісі көңілді және жақында қайтадан жабылған өзен жағасындағы жаяу жүріс, ол Жоғарғы Дон жолының бөлігі, Шеффилдтің орталығынан Огтибриджге дейінгі өзен жағасындағы көрікті жаяу жүріс. Басқа қоғамдық жаяу жүргінші жол жоғарғы орманның ең биік нүктесі бойымен жүреді; OS картасында белгіленбеген көптеген басқа жолдар бар. Били Вуд арқылы атақты Вудхед темір жолы өтеді; жаяу жүргіншілер үшін бір деңгейлі өткел және бір жаяу жүргіншілер көпір бар. Орманға қошқарлар көп келеді, ал Британияда өсетін үш түрді де көруге болады. Көктемде орманның төбесінде көк қоңыраулар көп болады. Вилсон Спринг Вуд - орманның шағын ауданы, ежелгі және жартылай табиғи орман ретінде саналады, шамамен өлшеуіш негізгі орманның солтүстік-шығысында, кеңістігінде фермерлердің алқаптарымен бөлінеді.

Тарих

Били Вуд туралы ең алғашқы жазба 1161 жылы жасалған актіде жазылған. Онда Экклсфилд монастырының монахтарына жыл сайын қаңтардан Пасхаға дейін Бёрли-Эджден Дон өзеніне дейін созылатын үлкен орманға мал жаюға рұқсат берілген. Били Вуд - бұл үлкен орманның сақталған бөлігі, оның бір бөлігі әлі күнге дейін Приория Вуд деп аталады. Бұл 12-ғасырлық құжатта ағаш "BYLLHAUWODE" деп аталды, бұл екі көне ағылшын сөзі Billa және haga және Billa қоршауын білдіреді және орманды жер бастапқыда Billa-ға тиесілі англосаксон фермасына қосылған деп болжайды. 1332 жылы Томас де Фурнивал қайтыс болғаннан кейін жарияланған құжатта Бели Вуд Вуд, Моорс және Коммонс деген тақырыппен он бір орынның бірі ретінде аталды. Бұл келісім бойынша адамдарға орманды малдарын жайылуға рұқсат етілді. Алайда 16 ғасырда Били Вуд мал жайылатын жер емес, ағашқа айналды. 16 ғасырдың соңында Били Вуд Шеффилдтегі он бір шыршалы ағаштың бірі болды, олар Шрусберидің 7-ші графы Гилберт Талботқа арналған құжатта айтылған. 1890 жылдары Шеффилдтегі басқа шөп ағаштарымен бірге Били Вудтың шөптесінен шаюы пайданың төмендеуі мен орманды басқару проблемалары салдарынан аяқталды. Ағашқа "биік орман" болуға рұқсат етілді, оның ішінде ең күшті өсіп, толық өскен стандартты ағашқа айналуға рұқсат етілді. Көптеген ескі және ауру ағаштар осы уақытта тазартылды және олардың орнына Шеффилд ауданында өспейтін ағаштардың көшеттері, мысалы, бук, тәтті каштан, қараған және сикомор. 1898 жылдың соңында Норфолк герцогының орманшысы Били Вудқа шырша, елім, сикомор, қайың, лимон, тәтті қаштан және бук сияқты ағаш ағаштарын отырғызды. Жас ағаштарды Чеширдегі балабақшадан тапсырыспен алып, Уадсли Бридж теміржол станциясына жеткізілді. 2011 жылы Орман шаруашылығы комиссиясы орманның басқарылмаған мекен-жайын жақсарту үшін бес жылдық жоспарға қаржыландыруды мақұлдады; схема бойынша ағаштан көбірек жарық пен жылу алу үшін ағаштан бір жерді қашап, тағы бір жерді сұрыптап, осылайша жабайы гүлдер, жәндіктер мен құстар үшін жағдайды жақсартады. 2016 жылдың ақпан айында Қоршаған орта агенттігі Don өзеніндегі Били Вуд төменгі бөгетінің ортаңғы үштен екісін алып тастады. Бұл балықтардың еркін көшіп кетуіне мүмкіндік беру және өзеннің табиғи түріне оралуына мүмкіндік беру схемасының бөлігі болды.

Тау-кен және карьерлік өндіріс

Бүгінде көрінбесе де, Били Вуд бір кездері тау-кен және карьерлік өндіріс жүргізілген өнеркәсіптік аймақ болған. Ганистер - өнеркәсіптік пештерді қаптау үшін қолданылатын кремний кірпіштерін өндіруде қолданылатын қатты құмтас түрі. Били Вуд жерінің еңістігі болғандықтан, кен орнын тереңдікке дейін ұзату әдісі қолданылды. Ағаштың беткейлік болғаны Ганистерді аңғар түбінде тасымалдау үшін ауырлық күшімен жолдарды пайдалануға мүмкіндік берді. Ганистрдің орманы да орманның бір жерінде қазылып, оның үлкен карьерінің қалдықтары әлі күнге дейін көрінеді. Кен орындарының ең ірісі - Силика от кірпіш компаниясына тиесілі және көптеген жылдар бойы Дж. Т. Миннис басқаратын Били Вуд Майн болды. 1920-1930 жылдары 30 -дан астам жұмысшы жұмыс істеді және 12 пони қолданылды. Соңғы жылдары көмір басқармасы ағаш үстіне орналасқан бірнеше ескі шахталарды тексеріп, қоршап алды.

Басқа сала

Ағаштың шығыс (Мидлвуд) шетінде Билли Вуд Уоркс (Beeley Wood Works) бар, ол Clay Wheels Lane аяғында орналасқан. Қазіргі уақытта бұл жерде Abbey тотықпайтын болат компаниясы жұмыс істейді, бірақ 1749 жылы Nova Scotia Tilt Company деп аталатын ұзақ тарихы бар. Көптеген жылдар бойы осы аймақта Union Carbide компаниясының ірі зауыты (бұрын ол British Acheson Electrodes Ltd, бұрын Sheffield Ltd. Electrode Company иелігінде болды) жұмыс істеді. Ол болат өнеркәсібіне арналған көміртек электродтарын, ядролық өнеркәсіпке арналған графит тағандарын және осыған байланысты өнімдерді өндірді, бірақ ол бірнеше жыл бұрын жабылды, ал сайт біраз уақыт бойы пайдаланылмай қалды. 1976 жылы зауытта 850 адам жұмыс істеді, оның Винкобанктегі (Шеффилд) еншілес зауытында тағы 150 адам жұмыс істеді. Сайт 2009 жылдың қаңтарында "Рециклинг ауылы" ретінде пайдалануға арналған құрылыс рұқсатын алды. Бұл ауылды Баласт Феникс Лтд. басқарады, ол бастапқыда Шеффилдтің негізгі қалдықтарды жағу қондырғысынан энергияны қайта өңдейді.