Кіріспе
Джон Ле Карре романы Германиядағы кішкентай қала - британдық жазушы Джон Ле Карредің 1968 жылы шыққан тыңшылық романы. Ол Батыс Германияда бұрынғы нацистердің билік ұстанымына оралып жатқанына алаңдаушылық туғызатын тақырыптағы "кіші қала" Боннда орналасқан. Бұл Ле Карредің қайталанатын бас кейіпкері Джордж Смайли немесе "Цирк", Ле Карредің МИ-6-ның ойдан шығарылған нұсқасы болмаған алғашқы романы.
A Small Town in Germany is a 1968 espionage novel by British author John le Carré. It is set in Bonn, the "small town" of the title, against a background of concern that former Nazis were returning to positions of power in West Germany. It is notable for being le Carré's first novel not to feature his recurring protagonist George Smiley or "The Circus," le Carré's fictionalised version of MI6.
Орнату
Бонн, осы есімді шағын қала, Батыс Германияның астанасы ретінде таңдалды Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, негізінен, Конрад Аденауэрдің, Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Батыс Германияның канцлері.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Роман 1960 жылдардың аяғында Батыс Германияның астанасы Боннда өтеді. Ұлыбритания Еуропа ортақ нарығына кіру үшін Батыс Германия үкіметінің қолдауына үміттеніп отыр. Лондоннан британдық Сыртқы істер министрлігінің өкілі Алан Тернер британдық елшіліктің кішігірім қызметкері Лео Хартингтің жоғалуын тексеру үшін келеді; сонымен қатар, онымен бірге құпия файлдар жоғалып кетті. Елшіліктің кеңсе басшысы Роули Брэдфилд Тернердің тергеуіне қарсы. Осыған қарамастан, ол Тёрнер мен Германияның ішкі істер министрлігінің басшысы Людвиг Сибкронның кешкі қонақ үйі болып табылады; соңғысы индустриялды Клаус Карфельдке жақын, ол Британияға қарсы және Батыс Еуропаға қарсы жаңа ұлттық саяси қозғалысты табысты құрып жатыр, ол Батыс Германияны Батыс Еуропадан аулақтандыруға және оны Коммунистік Шығыс Еуропаға жақындатуға тырысады. Ұлыбританияның дипломатиялық миссиясы Карфельд қозғалысына деген қолдаудың артуын Ұлыбританияның ортақ нарыққа кіруіне қолдау табуға қауіп ретінде қарастырады. Бастапқыда Тернер Хартингті коммунистік үкімет үшін жұмыс істейтін тыңшы деп күдіктенді. Ол Хартингтің Германиядағы соғыс қылмыстарын тергеген адам болғанын және ол Карфельдтің 31 жарты еврейді уландырған нацистік зертхананың соғыс уақытындағы әкімшісі ретінде Карфельдтің мансабын тергеуді жалғастыру үшін Канцелярия ресурстарын жасырын пайдаланғанын біледі, бұл қылмыстар бойынша Карфельд тергеліп, бірақ ол жауапкершіліктен қашып кетті. Хартинг, шын мәнінде, Карфельдтің қылмыстары туралы білетін және оны Британия Карфельдті шантаж үшін Хартингтің қашып кеткен файлын пайдалануды жоспарлағандықтан, оны ашудан қорғауды қалайтын Брэдфилдтен жасырынып жүр. Тернердің ренішін келтіргендей, Брэдфилд Хартингтің жағдайына жанашырлық танытпайды және оны қорғауды қаламайды, өйткені ол оны қылмыскер және саяси ұят деп санайды. Тернер Хартингтің жақында Карфельдтің мерзімінің өтуіне байланысты сотталудан қорғанысты екенін білгенін біледі. Тернер Карфелдтің соңғы митингісінде болған зорлық-зомбылық оқиғасын, онда бұқаралық көпшілік британдық кітапханаға шабуыл жасап, Хартингтің бұрынғы қызы екені анықталған кітапханашы әйелге өлім жазасына кескен, өйткені Хартинг Карфелдті кітапхананың терезесінен атуға тырысқан. Тернер Хартингтің келесі митингте Карфелдті өлтіруге тағы да тырысатынына сенеді, оған Тернер мен Брэдфилд қатысады. Роман Карфельдтің митингке шығып, батыс еуропалықтарға қарсы, нацистік апологеттік сөйлеуімен аяқталады, сонда оның жақтастары мен социалистік қарсы наразылық білдірушілер тобының арасында зорлық-зомбылық орын алады. Кейінгі хаоста Хартинг Карфельдке атқылауға тырысады, бірақ қателеседі; Карфельдтің жақтастары оны өлтіреді, ал Тернер оған көмекке жүгіреді. Тернердің қолынан ештеңе келмейтінін көріп, олар оның денесін Карфелдке қарсы айғақтардың соңғы бөлшектерін іздестіреді.
Жазу
Ле Карре бастапқыда кітапқа риза болмаған, кейін 1991 жылы қайта басып шығарылған романның алғы сөзінде роман "есінде жек көрумен басылған" деп жазды. Сол сөзбасында Ле Карре жауыз, реакциялық Тернерді өзіне негіздегенін, ол некеінің бұзылуына байланысты жазу кезінде жүйке бұзылуынан өтіп жатқанын мойындады; ол ақыр соңында жеке өмірімен айналысу үшін кітаптағы жұмысты біраз уақыт тоқтатады. кейін оған қайта оралғанға дейін. Бір кездері ол бұл кітаптың тыңшылық көркем әдебиетпен қоштасуы деп сенді, содан кейін ол өзінің мансабын қайта бастамақшы болған жартылай автобиографиялық әдеби романмен, Наив және сентименталды ғашықпен жалғастырды. Ол сол кездегі өмірін еске алып, "роман мен ойлағандай жаман көрінбейді" деп жазған. Джон Ле Карре өзінің ниеті "Британияның саяси мінез-құлқы туралы қара комедияға жақын нәрсені жазу еді, бірақ нәтиже кеңінен антигермандық деп танылды" деді. Ол "нақты пайғамбарлық емес, ақылға қонымды арман" жазуды мақсат еткенін айтты. Менің мақсатым - саяси арбалар туралы әңгіме айту еді". Лео Хартинг - жынды, Алан Тернер - оның жынды қуып шығаратын дәрігері, ал Брэдфилд - қиналған үйдің иесі. Кейіпкерлердің көпшілігі түпнұсқалық шығармалар болса да, Ле Карре Лео өзінің дипломатиялық қызметі кезінде таныған адамына тікелей негізделгенін жазды, оны ол тек "Герр Юнгер" деп атады, ол "елшілік фиксері" болды. Ол басқа елшіліктердегі түрлі байланыстарын пайдаланып, қызметкерлерге жеңілдікпен тауарлар сатып ала алды. Ол кітаптың алғашқы жобаларын Венада жасады, онда Симон Визенталь оған Карфельдтің фондымен көмектесті.
Шын оқиғаларға сілтеме жасау
Дэвид Корнуэлл (Джон Ле Карре) осы романда суреттелген кезеңде британдық елшіліктің Бонндағы "екінші хатшысы" ретінде дипломатиялық бүркемемен MI6 үшін барлау қызметкері болып жұмыс істеді. Басылым шығарылған кезде, Батыс Германияда оңшыл экстремизмнің қайта құрылуы туралы алаңдаушылықтар болды, әсіресе оңшыл Ұлттық Демократиялық партияның оның құрылуынан кейін түрлі мемлекеттік және муниципалды сайлауларда табысқа жеткенімен. Алайда кейінірек бұл қорқыныштардың негізсіз екені дәлелденді. Батыс Германияның канцлері Курт Георг Кизингер, Карфельд сияқты, бұрынғы нацист, 1933 жылы нацистік партияға қосылған. Кизингер де нацистік сот арқылы соғыс қылмыстарынан ақталса да, Қызыл Армия фракциясы сияқты радикалдық топтар елді бейресми, бірақ күшті бұрынғы нацистер желісі, соның ішінде Кизингер де бақылап отыр деп мәлімдеді. Бонндағы Британ елшілігі сияқты нақты орындар көрініс табады.
Драмалық көрініс
1982 жылы BBC Radio 4 телеарнасында жеті серияда таратылды.