Кіріспе

Ағылшын жазушысы Амблер сол кезде саяси тұрғыдан қатал антифашист болды және көптеген басқалар сияқты Кеңес Одағын фашистік агрессияға қарсы жалғыз нағыз тепе-теңдік деп қарастырды, бұл оның алғашқы кітаптарында кеңес агенттерін жағымды және сонымен бірге жанашыр кейіпкерлер ретінде бейнелегенін көрсетеді – олар басты кейіпкердің күмәнсіз одақтастары еді. Әртүрлі елдердегі көптеген адамдар сияқты, Амблер 1939 жылғы Германия-Кеңес келісіміне қатты таңырды және көңілі қалды. Оның соғыстан кейінгі антикоммунистік романы «Делчевке үкім» (1951), Шығыс Еуропадағы сталиндік тазалау соттарына негізделген, бұрынғы Коммунистік партия мүшелері мен басқа да прогрессивті жандардың көптеген наразылығын тудырды. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Амблер қатарлы сарбаз ретінде әскерге шақырылды. 1941 жылы Корольдік артиллерияға офицер болып тағайындалды. Бірақ көп ұзамай оны фотосурет бөліміне ауыстырды. Соғысты подполковник және Армия кино және фотосурет бөлімінің директорының орынбасары болып аяқтады. Соғыстан кейін ол азаматтық киноиндустриясында сценарист ретінде жұмыс істеді, Николас Монсарраттың романынан бейімделген «Қырағай теңіз» (1953) фильмі үшін «Оскар» сыйлығына ие болды. Өзінің жазуындағы екі ерекше кезеңінің екіншісіне кіргенге дейін, ол 1951 жылға дейін өз атымен жазуды қайта бастаған жоқ. Оның алғашқы алты туындысының бесеуі классикалық триллерлер саналады. Ол 1960 жылы америкалық детективтік телесериал «Шахмат» авторы болды. Амблер 1958 жылдың мамырында Кромбиден ажырасты.

Оның бұрынғы тыңшы романдарының көпшілігінен айырмашылығы, Амблер романдарының басты кейіпкерлері көбінесе кәсіби тыңшылар, полицейлер немесе қарсы барлау қызметкерлері емес. Олар әдетте кездейсоқ адамдар, олар қатал қылмыскерлер, революционерлер немесе тыңшылардың арасында өзін табады. Басты кейіпкер көбінесе өз күшіне сенбестен бастайды, бірақ соған қарамастан, өзін де, тәжірибелі қарсыластарын да таң қалдыратын шешуші әрекеттермен жеңіп шығады. Мұндай сюжет, мысалы, «Қорқынышқа саяхат», «Тыңшыға ескерткіш», «Димитриостың бетпердесі», «Түн келеді/Төтенше жағдай», «Қару жолы», «Күндізгі жарық», «Лас оқиға», «Левантер» және «Доктор Фриго» романдарынан кездеседі. Тағы бір жиі кездесетін сюжеттік элемент – елсіздік және жер аударылу: өз Отанынан қуылған немесе қуылған қаупі бар және ешбір елде тұруға рұқсат алмайтын кейіпкерлер.

Қабылдау және ықпал

Халықаралық триллер жанрындағы көптеген авторлар Амблерге алғыстарын білдірді, олардың ішінде Грэм Грин, Ян Флеминг, Джон ле Карре, Джулиан Саймонс және Фредерик Форсайт бар.

Қысқа әңгімелер мен фантастика

"Өлімге қабілеттілік: және басқа да шығармалар" (1963). Құлыққа қатысты дау туындағандықтан Джон Бодкин Адамс туралы бір тарау алынып тасталды. "Шпионды ұстау" (1964). Әңгімелер жинағы. "Міне, жалған: Автобиография" (1985). 1987 жылғы үздік сындық/өмірбаяндық жұмыс үшін Эдгар сыйлығы. "Бұйрық күту" (1991). Ішінде сегіз әңгіме бар, көбісі Амблер 1939–40 жылдары әскери қызметке шақырылуын күтіп отырғанда жазылған: "Др. Чиссардың араласуы". Прага полициясының бұрынғы чех детективы, босқын доктор Ян Чиссар туралы алты тапқыр детективтік әңгіме. "Көлеңке армиясы". Швейцария Альпісінде саяхаттап жүрген ағылшын хирургтың соғысқа дейінгі антинацистік интригаларға тартылуы туралы күдікті оқиға. "Қандық келісім". Латын Америкасының диктаторының бүлікшілерден ақталғаны, бірақ кейіннен эмиграцияның өте қауіпті екенін білуі туралы күдікті оқиға. "Осы уақытқа дейінгі оқиға: естеліктер және басқа да қиялдар" (1993). Амблер өмірінің әртүрлі кезеңдерін қамтитын тоғыз автобиографиялық әңгіме. "Мишель" Дороти Солсберидің "Қылмыссыз қылмыс" кітабында, шамамен 1970 жыл.