Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Спенсер Пенроуз (2 қараша 1865 жыл - 7 желтоқсан 1939 жыл) - американдық кәсіпкер және меценат. Ол өзінің байлығын кен өндіру, кен өңдеу және Колорадо мен Батыс Американың басқа аймақтарында жылжымайтын мүлікпен шұғылдану арқылы жинады. Ол 1903 жылы Юта мыс компаниясын құрды, сондай-ақ Аризона, Нью-Мексико және Невада тау-кен операцияларын құрды. Ол өзінің байлығымен Колорадо штатының Колорадо-Спрингс қаласында қоныстанды, онда ол және серіктесі Чарльз Л. Татт Пайкс Пиктің басына жол салдырды. Олар жыл сайынғы жарысты бастады. 1918 жылы Пенроуз "құрғақ" қоғамдастық болған қала сыртында салынған "Бродмур" деп аталатын сәнді курорттық қонақ үй ашты. 1937 жылы ол әйелі Джулимен бірге Колорадоны жақсарту жөніндегі іс-шараларды қолдау үшін Эль Помар қорын құрды. 2001 жылы Пенроуз Ұлттық Каубойлар және Батыс мұрасы мұражайының Ұлы батыс тұрғындарының залына кірді.
Spencer Penrose (November 2, 1865 – December 7, 1939) was an American entrepreneur and philanthropist. He made his fortune from mining, ore processing, and real estate speculation in Colorado and other parts of the West. He founded the Utah Copper Company in 1903, and also established mining operations in Arizona, New Mexico and Nevada. He settled with his fortune in Colorado Springs, Colorado, where he and partner Charles L. Tutt had a road constructed to the top of Pikes Peak. They initiated an annual motor car race to the top. In 1918 Penrose opened an opulent resort hotel known as The Broadmoor, built outside the city which was a "dry" community. In 1937 he and his wife Julie established the El Pomar Foundation, to support activities to improve Colorado. In 2001, Penrose was inducted into the Hall of Great Westerners of the National Cowboy & Western Heritage Museum.
Ерте өмір және білім
Спенсер "Спек" Пенроуз 1865 жылы 2 қарашада Филадельфияның танымал отбасының жеті ұлының бестігі болып дүниеге келді. Отбасы өзінің аталық желісін 1698 жылы Филадельфияға келген иммигрант ата-бабасы Бартоломей Пенроуздан бастайды. Спенсердің әкесі Ричард Александр Фуллертон Пенроуз 1854 жылы Филадельфия балалар ауруханасын құрған дәрігер болған. Спенсердің анасы Сара Ханна (Бойз) Пенроуз отбасының қарапайым өмір сүруін насихаттады. Бірінші ұлы бала кезінде қайтыс болып, Бойс Пенроуз, Чарльз Бингем, Ричард Александр Фуллертон, Спенсер, Фрэнсис Бойс және Филипп Томас қалды. Пенроуздар Гарвард университетіне оқуға түсіп, Бойз, Чарльз және Ричард жоғары дәрежелі дипломмен бітірді. Олардан айырмашылығы, Спенсер Гарвардты сыныптың соңғысы болып бітірді, бірақ оның амбициялары батысқа саяхаттап, ағалары сияқты дәрігер, заңгер немесе саясаткер ретінде емес, шекарада мансап құру болды.
Spencer "Spec" Penrose was born on November 2, 1865, as the fifth of seven sons of a prominent Philadelphia family. The family traces its paternal line to immigrant ancestor Bartholomew Penrose, who arrived in Philadelphia in 1698. Spencer's father, Richard Alexander Fullerton Penrose, was a doctor, who in 1854 founded the Children's Hospital of Philadelphia. Spencer's mother, Sarah Hannah (Boies) Penrose, promoted a simple life of austerity for her family. The first son died in infancy, leaving Boies Penrose, Charles Bingham, Richard Alexander Fullerton Jr., Spencer, Francis Boies, and Phillip Thomas. The Penrose men attended Harvard University, and Boies, Charles, and Richard graduated from there with high honors. Unlike them, Spencer graduated from Harvard at the bottom of his class, but his ambitions were to travel west and make his career on the frontier, rather than as a doctor, lawyer or politician like his brothers.
Батыс сапарлары мен кәсіпорындары
Гарвардтан кейін Спенсер Пенроуз Нью-Мексико штатының Лас-Крусеске көшіп барды. Ол бірнеше бизнес құрып, әрқайсысын өзінің шығындарын азайту үшін жеткілікті бағаға сатады және келесі ісіне кіріседі. 1892 жылы оның ағасы Ричард - сол кезде табысты геолог - және Филадельфия досы Чарльз Л. Татт оған Колорадо штатының Крипл-Крик қаласында алтынға деген ықтимал қызушылық туралы жазды. Татт 1884 жылы Колорадо штатының Колорадо-Спрингс қаласына барып, сол қаладағы жылжымайтын мүлік саласында алғашқы табысқа қол жеткізді. Ттт пен Пенроуз бала кезден дос болған; олардың екеуінің де әкелері балалар ауруханасының дәрігерлері болған. Татт Пенроузға ақшаны өзінің Cripple Creek жылжымайтын мүлік бизнесіндегі үлесін сатып алу үшін берді, оған Cash on Delivery (C.O.D.) шахтасы кірді. Осыдан кейін екеуінің қарым-қатынасы ұзаққа созылды. COD кеніші Cripple Creek-те ең табыстылардың бірі болды, бірақ Пенроуз пен Татт серіктестік пен операцияларды жалғастыра келе, кен өңдеуде жаңа бизнес ашудың құндылығын түсіне бастады. Татт пен Пенроуз 1895 жылы COD шахтасын 250 000 долларға сатып, ақшаны жаңа кәсібіне: Колорадо Филадельфиялық қайта өңдеу компаниясына, ескі Колорадо қаласындағы кен өңдеу қондырғысына салды. Екі адам кен өңдеуде тәжірибелі адам қажет екенін білгендіктен, олар қазбашы мен диірменші Чарльз Матер МакНиллді алды. Ттт, Пенроуз және МакНилл арасындағы жаңа серіктестік Колорадо Филадельфиялық қайта өңдеу компаниясының бизнесі артуына әкелді; 1899 жылға қарай оның зауыты Cripple Creek рудасының жылына 3 миллион доллардан астам сомасын өңдей бастады. Үш адам келесі жылдары кен өндіру, ұнтақтау және жылжымайтын мүлік империясын құрады. Криппл-Крикке деген қызығушылықтары азайып бара жатқанда, Татт, Пенроуз және МакНилл Юта штатының Бингхэм каньонында орналасқан мыс кен орны табысты қазылуы мүмкін деп сенген металлург Дэниел К. Джеклингтің ұсынысын орындады. Джеклинг Бингхэм каньоны алтын және күміс кен орнының металлургы және Флоренциядағы АҚШ-тың Редукция зауытының бас инженері болды. Бір зерттеуде Бингхэм каньонындағы кен орнында тек 2% мыс бар екені анықталды. Спенсердің ағасы, Джеклинг пен геолог Ричард Пенроузбен кеңескеннен кейін, олар мысты кеннен тиімді шығара алса, мыстан көп пайда таба алатынын анықтады. Ол басқалармен бірге мыс өндіруші мамандар мүмкін емес деп санайтын жылдамдықпен мыс шығаратын диірменді жобалады. Олардың қимылы оң нәтиже берді, әрі олар күміс өндіру мен өңдеудің өздері ойлағаннан да көп көлемін жүзеге асырған, әрі тез дамыған кәсіпорнын құрды. Пенроуздың Ютадағы табысы оны оңтүстік-батыстағы Аризона, Нью-Мексико және Невада қола өндіру жұмыстарын бастауға талпындырды. Криппл Крик пен Юта Коппердегі жұмыстар Пенроуз үшін үлкен байлық туғызды, оны өзімен бірге Колорадо штатының Колорадо-Спрингс қаласына әкелді.
After Harvard, Spencer Penrose migrated to Las Cruces, New Mexico. He established several businesses, selling each for enough to cut his losses and try his next venture. In 1892 his brother, Richard – by then a successful geologist – and Philadelphia friend, Charles L. Tutt wrote to him about a potential gold rush in Cripple Creek, Colorado. Tutt had gone to Colorado Springs, Colorado in 1884, where he found initial success in real estate in the developing city. Tutt and Penrose had been childhood friends; both their fathers were doctors at the children's hospital. Tutt loaned Penrose the money to purchase a half stake in his Cripple Creek real estate business, which included the Cash on Delivery (C. O. D.) Mine. This was the beginning of a long lasting partnership between the two men. The C. O. D. Mine was one of the most successful in Cripple Creek but, as Penrose and Tutt continued their partnership and operations, they began to realize the value of opening a new business in ore processing. Tutt and Penrose sold the C. O. D. mine in 1895 for $250,000 and invested the money in their new venture: the Colorado Philadelphia Reduction Company, an ore processing facility in Old Colorado City. The two men knew they would need someone with expertise in ore processing, so they brought on tenured miner and miller, Charles Mather MacNeill. The new partnership among Tutt, Penrose, and MacNeill resulted in increased business at the Colorado Philadelphia Reduction Company; by 1899 its plant was treating over $3 million worth of Cripple Creek ore annually. The three men would create a mining, milling, and real estate empire in the years that followed. As their interests in Cripple Creek dwindled, Tutt, Penrose, and MacNeill followed a suggestion of metallurgist Daniel C. Jackling, who believed that a massive copper deposit located in Bingham Canyon, Utah could be successfully mined. Jackling had been a metallurgist for the Bingham Canyon Gold & Silver Mine, and was the chief engineer at the US Reduction Plant Company in Florence, Colorado. A survey revealed the Bingham Canyon ore deposit contained only 2% copper. After consulting both Jackling and geologist Richard Penrose, Spencer's brother, the men determined that the copper could yield high profits if they could efficiently extract the copper from the ore.
Penrose formed the Utah Copper Company in 1903. He worked with others to design a mill to extract the copper at a rate generally considered impossible by other mining and milling experts. Their gamble paid off, and the men developed a fast growing enterprise that mined and milled more copper than they had imagined was possible. Penrose's success in Utah encouraged him to invest and begin copper mining operations across the Southwest in Arizona, New Mexico, and Nevada. The works in Cripple Creek and Utah Copper generated an immense fortune for Penrose, which he brought with him to Colorado Springs, Colorado.
Колорадо Спрингс және Бродмур
Пенроуз Колорадо-Спрингске табысты кәсіпкер ретінде оралды. Осы уақыт аралығында ол өзінің болашақ әйелі, жесір Джули Вильерс (Льюис) Макмилланмен кездесті. Спенсер мен Джули қаладағы әлеуметтік орта арқылы танысып, дос болды. Пенроуз ертерек бойдақ болуға уәде бергенімен, ойынан бас тартты. 1906 жылы 28 сәуірде Лондонда үйленіп, Еуропаға бал айын өткізуге сапар шегеді. Еуропаның сәнді қонақ үйлері мен курорттарында болған кездегі әсерінен Пенроуз Колорадо-Спрингске оралып, өзінің қонақ үйін салуға ниетті болды. Бірнеше жылдан кейін Пенроуздар жақын досы Грейс Гудйер Поттердің үйін сатып алды. Үй Диксон алма бағының жерінде салынған, ол үшін ипотека Эль Помар ("бақша" дегенді білдіретін іспанша) деп аталды. Пенроздар үйді қайта жаңартып, оған екі қабатты, короналы мәрмәрден жасалған плиткаларды, оюлы ағаш панельдерді және кристалл шамдарды қосты. Олар Ольмстед ағайындыларын қоршаған аумақты жобалауға жалдаған. Көптен бері серіктесі Чарльз Таттпен бірге Пенроуз аймақта туризмді дамыту үшін Пайкс Пиктің 14 115 фут шыңына жол салу жоспарын аяқтады. Жолдың құрылысы 283 мың долларға (15,5 мың теңге) шығынып, 1916 жылдың 1 тамызында аяқталды. Сол жылы Пенроуз бірінші автожарысты саммитке ұйымдастырды; жыл сайын құрылған, бұл АҚШ-тағы екінші ең көне автожарысы. Ол әлі күнге дейін XXI ғасырдың басында жүгіріледі және Broadmoor Pikes Peak International Hill Climb деп аталады. Пенроуз өзінің "Бродмур" қонақ үйі жобасына кірісті. Ол Antlers қонақ үйін Колорадо Спрингс негізін қалаушы Уильям Джексон Палмерден сатып алғысы келді, ол оны 1901 жылы өрттен кейін қайта салдырды, бірақ Палмер сатпады. Палмер Колорадо-Спрингсті "құрғақ қала" ретінде қалыптастырды, ал Пенроуз өзінің қонақ үйінде ұсынылатын нәрселер туралы басқа идеялар болды. 1916 жылы Пенроуз прус графы Джеймс Пуртальден қала сыртындағы жерді $90,000-ға сатып алды. Пенроуз армандаған қонақ үйін жобалау үшін сәулетшілерге тапсырыс берді. Бірнеше жобаны қарағаннан кейін Пенроуз Нью-Йорктегі, соның ішінде Grand Central Terminal-дегі жұмысымен танымал Warren and Wetmore фирмасының дизайнын таңдады. 1917 жылы сәуірде құрылысшылар іргетасын қалады, ал 1918 жылы 29 маусымда қонақ үйдің салтанатты ашылуы өтті. Оның құны 3 миллион доллардан асты. Бродмурға көптеген адамдар келіп тұратын. Орта батысты мақсат етіп, Пенроуз белгілі басылымдарға жарнамалар орналастырды және танымал адамдарды фотосуретке түсіруге және Бродмурдың байлығына куәлік беруге шақырды. Сонымен қатар, оған қоса орналасқан гольф алаңына бүкіл елден келген бай қонақтар келіп тұратын.
Penrose returned to Colorado Springs as a successful entrepreneur. During this time, he met his future wife, widow Julie Villiers (Lewis) McMillan. Spencer and Julie met and became friends through overlapping social circles in the city. Although Penrose had formerly pledged to stay a bachelor, he changed his mind. The two married in London, England, on April 28, 1906, and traveled in Europe for their honeymoon. Inspired by his stays in grand European hotels and resorts, Penrose returned to Colorado Springs intending to build his own hotel. A few years later, the Penroses bought the residence of their close friend, Grace Goodyear Potter, who had the Spanish style villa constructed in 1910. The house was built on the site of the Dixon Apple Orchard, for which the estate was named El Pomar (colloquial Spanish for "the orchard"). The Penroses renovated the house, adding two stories, corona marble tiles, carved wood panels, and crystal chandeliers. They hired the Olmsted Brothers to design the surrounding grounds. Together with his longtime partner Charles Tutt, Penrose completed a plan to build a road to the 14,115 foot summit of Pikes Peak, to promote tourism in the area. At a cost of $283,000, the highway was completed on August 1, 1916. The same year, Penrose organized the first motor race to the summit; established annually, it is the second oldest motor car race in the US. It still runs in the early 21st century, and is known as the Broadmoor Pikes Peak International Hill Climb. Penrose began work on his project, The Broadmoor Hotel. He reportedly wanted to buy the Antlers Hotel from Colorado Springs founder William Jackson Palmer, who had it rebuilt in 1901 after a fire, but Palmer wouldn't sell. Palmer had established Colorado Springs as a "dry city", and Penrose had different ideas for what would be offered at his hotel. In 1916 Penrose purchased a site outside the boundaries of the city for $90,000, from Prussian Count James Pourtales. Penrose commissioned architects to design the hotel of his dreams. After reviewing several designs, Penrose selected the design of the firm Warren and Wetmore, known for their work in New York City, including Grand Central Terminal. The contractors broke ground in April 1917 and a grand opening was held at the hotel on June 29, 1918. Its cost exceeded $3 million. The Broadmoor attracted numerous visitors. Targeting Midwesterners, Penrose placed advertisements in notable publications and invited celebrities to pose for photos and provide testimonials to the opulence of the Broadmoor. The accompanying golf course also attracted wealthy visitors from across the country.