Кіріспе
1975 жылы Джон Шлезингердің түсірген "Саршыға күн" - Джон Шлезингер режиссерлік еткен және Дональд Сазерленд, Карен Блэк, Уильям Атертон, Берджесс Мередит, Ричард Дайсарт, Джон Хиллерман және Джеральдин Пейдж ойнаған 1975 жылы шыққан американдық сатирикалық тарихи драмалық фильм. Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Голливудта (Калифорния) орын алған фильмде жетістікке жету арманы орындалмаған адамдар тобының бейтаныс және үмітсіздігі бейнеленген. Уолдо Солттың сценариі 1939 жылы Натанаэль Уэсттің сол атты романының негізінде жазылған. Фильм ғалымдардың назарын кино индустриясына қатысты сын пікірлері, сондай-ақ Голливудты қасіретке толы суретімен тартқан, кейбір сыншылар фильмнің бейнелерінде жасырын қорқынышты элементтерді анықтаған.
The Day of the Locust is a 1975 American satirical historical drama film directed by John Schlesinger and starring Donald Sutherland, Karen Black, William Atherton, Burgess Meredith, Richard Dysart, John Hillerman and Geraldine Page. Set in Hollywood, California, just before World War II, the film depicts the alienation and desperation of a disparate group of individuals whose dreams of success fail to come true. The screenplay by Waldo Salt is based on the 1939 novel of the same title by Nathanael West. The film has garnered attention from scholars for its critical commentary on the film industry, as well as its nightmarish depiction of Hollywood, with some critics identifying implicit horror elements in the film's visuals.
Сюжет
Жақында Йель университеті бітірген Тод Хакетт 1930 жылдары Голливудқа келіп, ірі киностудияда суретші болып жұмыс істейді. Ол Сан-Бернардино Армста пәтер жалдап алады, бұл артта қалған пәтер ғимаратында әртүрлі адамдар тұрады, олардың көбісі индустрияның шетінде: олардың арасында Фей Гриннер, қызғылт, болашақ актриса; оның әкесі Гарри, экс-вадевильщик; Абе Кусич, қызғалдақпен қызу қарым-қатынаста болған карлик; Адоре Лумис, анасы оны бала жұлдызына айналдыруға үміттенетін жас бала; және Гомер Симпсон, Фейге құмарлық танытатын баспаналы бухгалтер. Тодтың бірлігі қабырғасында жер сілкінісі салдарынан жарық бар; ол жарыққа жарқын қызыл гүлді қояды. Тод Фэймен достыққа түседі және ол ерте кездескен ковбой Эрл Шуппен бірге кішкене рөлге ие болатын фильмнің көрсетіліміне қатысады. Фэй өзінің сыртқы келбеті қатты қысқарғанын білгеннен кейін фильмге көңілі қалды. Тод Фейге романтика жасауға тырысады, бірақ ол оны тартыншақпен қабылдамайды, оған тек бай адамға үйленетінін айтады. Тод Голливуд тауына барады. Онда қонақтар еркек фильмдерін көреді. Фэй өзінің күмәндануына қарамастан, Тодпен уақыт өткізуді жалғастырады. Олар Ерл мен оның досы Мигельмен бірге шөлде от жағады. Фэй Мигельмен билегенде мас Тод ашуланады және оны зорлау үшін қуып жүреді, бірақ ол оны сүртіп жібереді. Біраз уақыттан кейін Фей мен Гомер Гарриді үлкен әпке деп аталатын әйел уағыздаушы басқаратын киелі роллер шіркеуінің жиналысына алып барады. Ол оның жүрек ауруын емдеу үшін оны көпшілік алдында "сауықтырады", бірақ ол кейіннен қайтыс болады. Гарридің жерлеуіне жұмсалған шығындарды төлеу үшін Фэй өзін жезөкшелікке айналдырады. Ұялшақ, маңайлы Гомер Фейдің махаббатына ұрысып, әкесі қайтыс болғаннан кейін оған қамқорлық жасайды. Екі адам ақырында бірге тұрады, Фэй үмітсіз кинода қосымша жұмыс табады. Ватерлоо тақырыбындағы драма түсіру кезінде Фэй түсірілім алаңдарының құлдырауынан зардап шекпейді және оқиғаға куә болған Тодпен қайта қосылады. Кейін Фей мен Гомер Тодты кешкі асқа шақырады. Үшеуі кешкі асқа қатысады, онда ойын-сауық ретінде драг-шоу көрсетіледі. Тамақ ішу кезінде Фэй Тодқа өзінің Гомермен қарым-қатынасы жыныстық емес екенін мойындайды, бірақ сүйіспеншілікпен және оған қауіпсіздікті ұсынады. Кейін Фэй мен Гомер Тод, Эйб, Эрл, Мигель және табысты арт-директор Клод Эсти қатысқан қонаққа қонақ болады. Фей Клод пен басқа еркектерге әсер ету үшін партияның барлық жерінде жүрді. Сыртта Гомер бірнеше еркектің Фейге маскүнемдікпен қарағанын терезеден байқап тұрады. Фэй оны байқағанда, терезеден ваза лақтырмас бұрын, оны шымшылдықпен күзетуде айыптайды. Көп ұзамай Гомер Фейдің Мигельмен жыныстық қатынаста болғанын байқайды. Тод оқиға орнын елемеді, бірақ Эрл оны тауып алады және Мигельмен күресе бастайды. Кейіннен "Буканердің" премьерасы Грауманның қытай театрында өтеді, оған танымал тұлғалар мен көптеген жанкүйерлер мен актерлер, соның ішінде Фей қатысады. Тод оқиғадан кейін көлік қозғалысына түсіп, Гомердің көшеде мақсатсыз жүріп жатқанын байқайды. Ол Гомермен сөйлесуге тырысады, бірақ Гомер оны елемей, театрдың жанындағы орындыққа отырады. Адоре, әкесінің жанында премьераға қатысып, Гомерді таспен шапқанға дейін, оны мазалай бастайды. Ашулы Гомер Адореді көпшілік арасынан көлік тұрағына дейін қуып шығады. Адоре сүрініп құлап қалғанда, Гомер оны аяусыз таптай бастайды, сүйектері мен мүшелерін талқандап, өлтіреді. Адоредің өлім алдындағы айқайлары көпшіліктің назарын аударады, олар Гомердің баланың қанды өлі денесі үстінде тұрғанын көреді. Содан кейін қалың топ Гомерді қуып, оны қатты ұрып-соғып, көп ұзамай толығымен көтеріліс басталады. Осы арада премьерада диктор көшедегі оқиғаларды фильмге деген қызығушылықпен шатастырады. Фейге қақтығыста шабуыл жасалып, Тодтың аяғы сынған, ал машинаның үстінен-үстінен өтіп, өрт шыққан. Тод бұл шатастықты бақылап отырғанда, көптеген беті жоқ, Гойеск кейіпкерлерінің суреттерінен сахнаға түсіп жатқанын көреді. Көп ұзамай бір таңертең Фэй Тодтың тастап кеткен пәтеріне кіреді. Ол барлық нәрсе алынып тасталды, бірақ қабырға жарылып гүл, және оның көздері көз жасын.
Талдау
Кинотанушы М. Кит Букер "Сарапшықтың күні" фильмін "кино индустриясының өзі туралы жасалған ең жағымсыз кино сыншылардың бірі" деп санайды, ол Голливудты "сатып алынған жыныстық қатынас пен зорлық-зомбылықтың бейнелері үстем болатын қасірет әлемі" деп бейнелейді. Букер фильм Голливуд пен Лос-Анджелес қаласын "Америкалық мәдениет индустриясы үнемі шығарып жатқан жаңа армандарға жол ашу үшін бұзылған армандарды тастап тастайтын жер" ретінде көрсетуге бағытталғандығын айтады. ComingSoon-тың Ли Гэмбин. "The Day of the Locust" желісі "Қорқыт емес фильм, бірақ құпия қорқытқыш фильм, оның өнімдерін жеп, қайтадан құсып, қайтадан мазақ ететін индустрияның қараңғы жерлеріне шынайы қорқынышты саяхат, сонымен қатар адам жағымсыздығы мен қаңырауы туралы керемет сын" деп санайды.
Өндіріс
Бұл ғимарат "Фортуна" сериалының де түсірілім алаңы болған.
Кассалық жинақ
1975 жылдың көктемінде жарық көрген "Сараңның күні" фильмінің түсірілуі кассалық кассада сәтсіздікке ұшырады.
Сыни жауап
The New York Times газетінде Винсент Канби оны "қалыпты фильм емес, алп панорама, Уэсттің жансыз прозасын, американдық өркениетті аяусыз мазақтайтын нәрсеге қарағанда, Киелі кітаптың әуендік эпосында жиі кездесетін егжей-тегжейлі адалдықпен көрсететін тамаша" деп атады. Фильм нәзік емес, бірақ маңызды емес. Фильмге кіруге болатын материалдан әлдеқайда көп материал түсірілген сияқты, тіпті 144 минуттық фильмде шындық фантазия ретінде бейнеленген. Оның жиреніштігі өмір сапасынан үлкені оның стиліне (және Вест туралы жазған нәрсеге) соншалықты тән, ол экстраваганттылықты, Шлезингер мырзаның негізгі реттіліктерін түсірген шамадан тыс масштабты құрметтейді ". Jay Cocks of Time журналы былай деді: "Қарағай күні өсіп, үстіне түсіп, қатты естіледі, өйткені ол өзін-өзі жек көру мен әлсіз моральдық артықшылықтың үйлесімімен жасалған. Бұл фильм Вест мазақтап жүрген мінез-құлықпен жасалған. Солттың бейімделуі ең маңызды нәрсені жоғалтады: Уэсттің ашу-ызасы мен жанашырлығы, оның адамгершілікке деген қабілеті тіпті ең әзіл-сықақпен де әзілдеу". Роджер Эберт Chicago Sun Times оны "батыл, эпикалық фильм деп атады, кейде керемет, және өткір көріністердің молдығымен", Дональд Сазерлендтің "фильмнің ғажайыптарының бірі" деп атады, дегенмен ол кейбір ескертулерді білдірді, "Соңғы үлкен метафораларға бара жатқанда, "Сараңның күні" өзінің кейіпкерлеріне деген қызығушылығын жоғалтады. Біз олардың өз өмірлерін өздері бастаудың орнына, оқиғаның талаптарына сай жүріп жатқанын сезіне бастаймыз. Сондықтан біз олар туралы уайымдауды тоқтатамыз, өйткені олар әрқашан өз кемшіліктері үшін емес, бәрібір жойылады ". Чикаголық оқырманда Джонатан Розенбаум фильмді "Голливуд туралы ұлы Натанаэль Уэст романының ауыр қателігі мен жеңілдетілуі" деп сипаттады. Кітаптың сюрреализмі мен сатирасының маңызды аспектілері жоғалып кетті, бірақ егер сіз олардың арасында аяқ астына не түсіріліп жатқанына мән бермесеңіз, онда өте көп өтемақы бар, Конрад Холлдың кинематографиясы және Дональд Сазерлендтің жақсы қойылымдарының бірі ". Channel 4 оны "қателі болса да, қызықты" және "бір мезгілде әзіл-қалжың, қайғылы, кейде жай ғана таңқаларлық" деп есептеді, "Ұлы қойылымдар мен керемет дизайн оны тамаша және өте қызықты фильмге айналдырады" деп қосты. "ТКМ" журналының Грег Феррараның "ТКМ" журналында жазылған: "Барлық фильмдердегідей күшті және менің ойымша, кітаптың тақырыптары мен метафораларын дәл дұрыс тонмен жеткізеді. Олар бұл оқиғаны мүлдем дұрыс емес, кинолық түрде, кітаптан мүлдем басқаша етіп айтып, өте дұрыс түсіндірді. Бұл қатал, қатыгез, қатыгез және аяусыз. Мен бұдан да пессимистік фильмді көрген емеспін, бірақ айналамыздағы барлық алдамшылық пен үмітсіздік туралы фильм жақсы ұсынылып, жақсы қабылданады". Фильм 1975 жылы Канн кинофестивалінде көрсетілді, бірақ негізгі конкурсқа кірмеді. Rotten Tomatoes сайтында фильмге 35 пікірден 63% баға берілген. Бір пікірде: "Бұл фильмнің негізгі тақырыптары кейде "Саршыға күнін" түсінуден тыс болса да, бұл өз эмоциялық күшін иеленетін тұрақты көруге болатын бейімделу".
Марапаттар
Сыйлық категориясы Алушы (лер) НәтижеRef. (Сыртқы сөздер) Оскар Оскар үздік ер адам рөлінде Берджесс Мередит үздік кинематография Конрад Л. Холл Британдық кино академиясының сыйлығы үздік костюм дизайны Энн Рот үздік ер адам рөлінде Берджесс Мередит үздік көркемдік режиссерлік Ричард Макдональд Алтын глобус сыйлығы үздік әйел адам рөлінде Драма Карен Блэк үздік ер адам рөлінде Берджесс Мередит