Кіріспе
Британдық тарихшы (19432020) Пол Аддисон, (туған аты Пол Аддисон Уилсон Уокер) (3 мамыр 1943 21 қаңтар 2020) - Ұлыбританияның Екінші дүниежүзілік соғыс және соғыстан кейінгі кезеңдегі саяси тарихы туралы зерттеулерімен танымал болған британдық тарихшы. Аддисон қақтығысты зерттеген академиялық тарихшылардың алғашқы буынының бір бөлігі болды және соғыстан кейінгі келісімнің шығу тегін соғыс уақытына дейін іздеген The Road to 1945 (1975) еңбегімен ерекшеленеді.
Paul Addison, (born Paul Addison Wilson Walker) (3 May 1943 – 21 January 2020) was a British historian known for his research on the political history of Britain during the Second World War and the post war period. Addison was part of the first generation of academic historians to study the conflict and is most notable for The Road to 1945 (1975) which traced the origins of the post war consensus into the wartime period.
Ерте өмір
Пол Аддисон 1943 жылы 3 мамырда Стаффордширдегі Личфилдке жақын Уиттингтон қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде "Екінші майданға" дайындық аясында елге жіберілген АҚШ армиясының америкалық азаматы болды. Ол Эддисонды туғаннан кейін еш кездестірмеген. Оның орнына оны соғыста жер қыз ретінде қызмет еткен анасы Паулин Уилсон Уокер тәрбиеледі. Аддисон Личфилдтегі Король Эдуард VI грамматикалық мектебінде оқыды, кейін Оксфорд университетінде оқыды. Ол өзінің бакалавриат дәрежесін Пемброк колледжінде аяқтады, содан кейін аспирантурада Нюфилд колледжіне ауысты. Оқумен қатар, ол Рэндольф Черчилльге Мартин Гилберт (1936 2015) және Камерон Хейзлхерстпен бірге баспаға шығару үшін марқұм премьер-министр Уинстон Черчилльдің еңбектерін дайындауға көмектесті. Өзінің замандасы Ангус Кальдермен бірге (19422008) Аддисон Екінші дүниежүзілік соғыстың тарихын жеке тәжірибе алмастан, оны сын көзбен қараған академиялық тарихшылардың жаңа буынының алғашқысы болды. Докторлық зерттеулері Черчилльдің соғыс министрлігіне саяси қарсылық білдірді және оны А. Дж. Эддисон 1971 жылы филология докторы дәрежесін алды.
1945 жылға дейінгі жол
Аддисонның алғашқы кітабы "The Road to 1945" болды, ол 1975 жылы Джонатан Кейппен бірге жарық көрді. Бұл кітап Ұлыбританияда "заманауи тарихты жазудағы маңызды оқиға" деп сипатталған. Ол Кальдердің ықпалды "Халық соғысы" (1969) кітабының жарық көруінен кейін, бірақ 1945 жылғы жалпы сайлауда Еңбек партиясының жеңіске жету себептеріне көбірек назар аударды. Ол былай деп жазды: 1945 жылы барлық үш партия да сайлауға қатысып, олардың басшылары Коалицияның мүшелері ретінде қолдаған әлеуметтік және экономикалық қайта құру қағидаларына берілді. Саясатта жаңа орталық жағдай пайда болды. [ ] 1945 жылы лейбористер жеңіске жеткенде жаңа консенсус, піскен арпа бұтағының бұтағы сияқты, мистер Атлидің қолына түсті. Аддисонның пікірі бойынша, "соғыстан кейінгі консенсус" Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде болған идеологиялық конвергенцияны көрсетеді. Ол консервативті және лейбористік партиялардың осы кезеңде басқарылатын экономика, шектеулі ұлттандыру және әл-ауқат мемлекеті қажеттілігіне кеңінен келіскенін айтты. "1945 жылға дейінгі жол" Ұлыбританиядағы Екінші дүниежүзілік соғыстың саяси тарихындағы аргументтерді қалыптастыруда ықпалды болды.
All three parties went to the polls in 1945 committed to principles of social and economic reconstruction which their leaders had endorsed as members of the Coalition. A massive new middle ground had emerged in politics. [ ] When Labour swept to victory in 1945 the new consensus fell, like a branch of ripe plums, into the lap of Mr Attlee. Addison's argument was that the "post war consensus" reflected an ideological convergence which had occurred during the Second World War itself. He consisted that both Conservative and Labour parties had broadly converged on the need for a managed economy, limited nationalisation, and a welfare state in this period. The Road to 1945 was influential in framing the arguments in the political history of the Second World War in the United Kingdom.
Кейінгі жұмыстар
Эддисон 1967 жылы Эдинбург университетінің алдында Оксфордтың Пемброк колледжінде дәріс берді. Ол өзінің мансабының көп бөлігін Эдинбургте өткізді. Ол соғыс және соғыстан кейінгі кезеңдердегі британдық саясат туралы бірнеше еңбектер жариялады. Бұлардың ішінде Уинстон Черчилльдің екі әйгілі өмірбаяны бар, атап айтқанда Черчилль үй майданында (1992) және Черчилль: Күтпеген батыры (2005). 1996 жылдан бастап Эдинбургтегі Екінші дүниежүзілік соғыс зерттеулер орталығының директоры болды. Ол Джереми Крангпен бірге "соғыс кезінде пропаганданың, ақпараттың және мемлекеттің азаматтық моральды бақылауының басты рөлін" зерттейтін бірқатар жұмыстарда жұмыс істеді. 2005 жылы зейнеткерлікке шығып, 2006 жылы Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болды. Эдисонның Эдинбургтегі студенттері арасында болашақ премьер-министр Гордон Браун да бар, ол Эдисонның жерлеу рәсіміне құрмет көрсетті. Аддисонның ықпалы Браунның премьерлік кезінде табыс салығының ең жоғарғы мөлшерлемесін 40% -ға дейін көтеру туралы шешім қабылдауына әкелді деп айтылады.
Жеке өмір және өлім
1979 жылы Рози Шиханға үйленді, олардың екі баласы болды. 2020 жылы 21 қаңтарда 76 жасында Эдинбургтің Корольдік ауруханасында өкпе қатерінен қайтыс болды.