Кіріспе
Мерриленд кітаптары - 17 және 18 ғасырдағы ағылшынның эротикалық көркем әдебиетінің жанры, онда әйел денесі Мэриленд туралы сөз ойындарынан алынған топографиялық метафора ретінде сипатталған. Төрт атауды 18-ғасырдағы даушыл Эдмунд Керлл (шамамен 1675-1747 жж.) жариялаған. Бұл жанрдағы ең алғашқы еңбек - Эротополис: Беттилендтің қазіргі жағдайы (1684 ж.), мүмкін Чарльз Коттонның. Бұл Curll's The Potent Ally: or Succours from Merryland (1741) жинағына қысқартылған түрде енгізілген. Керлдің басқа да еңбектері: "Мерилендтің жаңа сипаттамасы". Құрамында Томас Стретцердің (біреулер оны "Стретцер" деп атайды және ол туралы ештеңе белгісіз) Топографиялық, географиялық және табиғи тарихы бар (1740), Мерриленд көрсетілді (1741) және карталар жиынтығы. Мерриленд жағалауларының толық карталары (1745). Стретцердің кітабы әйел денесін ерлер зерттейтін, өңдейтін және аралайтын пейзаж ретінде суреттейтін жанрдың үлгісі болды. Мысалы, ол былай деп жазады: "Оның аңғарлары Едемдікі сияқты, оның төбелері Ливандыкі сияқты, ол - рақаттың жұмағы, рақаттың бақшасы". Кейде әйел формасының метафорасы пейзаждың өзгеруіне тең, бірақ әйел денесінің объективтенуі сақталады; тек бейне ғана өзгеріске ұшырайды, мысалы, басқа үзіндіде романның баяндаушысы Роджер Пхьюкуэлл жатырды ("Utrs", автор жай ғана графикалық көрсетілімсіз дауыстыларды қысқартады) "бұрынғы ортақ сыра бөтелкелерінің біріне, мойын төмен қарай" ұқсатады деп сипаттаған кезде. Оның айтуынша, бұл таңғаларлық нәрсе, өйткені ол толған сайын шексіз кеңейіп, тұтыныш жоқ кезде жиырылады. Сол сияқты, Чарльз Коттонның "Эротополис: Беттилендтің қазіргі жағдайы" атты еңбегінде әйел денесі ер адамдар өсіретін арал болып табылады. Стретцердің кітабы Джордж Чейнеге арналған, ол сол кезде вегетариандықпен емес, деизммен танымал болды. Мериленд әндер жырының дәстүрлі тілін, классикалық білім берудің микрокосмосын және ең бастысы Джонатан Свифттің "Гуливердің саяхаттары" кітабының ІІ кітабының аңыздарын біріктіреді. Екінші кітапта Гулливер өзінің ер адам төзімділік танытпауы керек жолдармен оның алдында киімін шешкен алып қыздар арқылы пайдаланылғанын айтады. Эротикалық мүмкіндіктер Свифттің есебіне қарастырылмаған, бірақ Свифттің жауы болған Керлл порнографиялық мүмкіндіктерді тез көрді, әсіресе ол Гулливерге "Кілтті" шығарған және Свифттің сатуын алып тастауға тырысқан. Керлдің практикасы порнографияға арналған тапсырыс бойынша жұмыс жасау үшін кедей авторларды жалдауға арналған, ал оның жалдалған авторлар қорасы едәуір болды. Керлдің өлімінен кейін әртүрлі авторлар әйел денесіне ұқсас топографиялық метафораны қолдана отырып, қосымша кітаптар пайда болды. Жанрдағы соңғы кітап - Лоуренс Стерннің "Франция мен Италия арқылы сентиментальді саяхат" (1768) пародиясы. Мысық тұзақ. "Тимоти Тухит" австриялық Фландрия мен Францияның бір бөлігі арқылы (1794) әзіл-сықақ және сезімтал экскурсия.
Қазіргі заманғы басылымдар
Стретцер, Томас. Мериленд. Робин Гуд үйі баспасында жарық көрген, 1932. Мериленд. Александр Петтит пен Патрик Спединг редакциялаған XVIII ғасырдағы британдық эротиканың 3-ші аятында. Лондон: Пикеринг және Чатто, 2002. Мериленд. Нью-Йорк: Кессинджер баспасы, 2003. Фьюквелл, Роджер. Мерилендке саяхат. Black Scat Books баспасынан шыққан, Pocket Erotica сериясы, 2020 жыл.