Кіріспе
Вашингтондағы тарихи үй, Вашингтон, АҚШ басқа ғимараттар Октагон үйі Октагон үйі, сонымен қатар полковник Джон Тайло III үйі деп аталады, ол 1799 Нью-Йорк даңғылы, Солтүстік-батыста орналасқан үй. 1814 жылдың қыркүйегінде британдықтар 1812 жылғы соғыс кезінде Ақ үйді өртеп жібергеннен кейін, алты ай бойы Октагон үйі АҚШ президенті Джеймс Мэдисон мен бірінші ханым Долли Мэдисонның резиденциясы болды. Бұл Америка Құрама Штаттарының тарихында президенттің резиденциясы ретінде қызмет еткен бес үйдің бірі және ақ үй мен Блэр үйімен бірге әлі де тұрған үш үйдің бірі. Джон Тайло III Эри тауында дүниеге келді, кейін мұрагерлік иелікке ие болды. Колониялық ипотеканы оның әкесі Джон Тайло II Вирджиния штатының Таппаханнок қаласының қарама-қарсы жағында Раппаханнок өзенінің солтүстік жағалауында салған. Бұл уақытқа дейін бұл Вирджиния штатының Ричмонд округіне қарасты Вашингтоннан оңтүстікке қарай шамамен жүз миль жерде орналасқан Маунт Эйри деп аталатын өзара тәуелді плантация фермаларының шамамен 60 000 акрлық бөлімінің орталығы болды. Ол Англиядағы Итон колледжінде және Кембридж университетінде білім алған, Вирджиния штатының заң шығарушы құрамында қызмет еткен және 1800 жылы Конгресске сәтсіз үміткер болды. Джон Тайло III 1792 жылы Мэриленд штатының Аннаполис қаласында Огл Холлдың Бенджамин Оглдың қызы және Сэмюэл Оглдың немересі Энн Оглеге үйленді. Энн күйеуінен бір жасқа ғана кіші еді. Тайло өз заманының ең бай Виргиниялық плантаторы деп саналған және Джордж Вашингтонның ұсынысы бойынша Густав В. Скотттен немесе Бенджамин Стоддерттен, бірінші әскери-теңіз флотының хатшысы сатып алынған жерге Вашингтон қаласында үй салды. Полковник Тайло Филадельфияда жаңа үйін салуды жоспарлап отырды. Оның орнына ол жаңа федералды қаланың алғашқы даласын және жаңа АҚШ Капитолиін Джеймс Хобанның көмегімен жобалаған архитектор Уильям Торнтонды таңдады, оған ақ үйді жобалау міндеті тапсырылды. Тайло Джордж Вашингтонның тілегін орындады. 1797 жылы 19 сәуірде Тайло Густав В. Скоттке Нью-Йорк даңғылы мен 18 -ші көшедің батыс-шығыс бұрышында орналасқан 8-ші жер учаскесі үшін 1000 доллар төледі. Скотт жаңадан салынған астананың жерлерін сатып алған алғашқылардың бірі болды. Бұл жер ашық жерде, жартылай салынған Президент үйінің батысында, 1 мильдей жерде орналасқан. Джорджтауннан және шамамен 0,5 миль. Гамбургтің солтүстік-шығысында орналасқан, ол жаңа қала жоспарына енген. Тайлолардың 15 баласы болды, олардың 13-і ересек жасқа дейін аман қалды (2-і балалық шағында қайтыс болды: Анна, 1800 жылы туып, қайтыс болды, ал Ллойд, 1815 жылы туып, 1816 жылы қайтыс болды). Балалардың барлығы 1793 және 1815 жылдар аралығында дүниеге келген. Үлкен ұлы Джон Тейло IV 1812 жылғы соғыс кезінде Конституция кемесінде АҚШ әскери-теңіз флотында қызмет етті. 1824 жылы ерте қайтыс болуы соғыста алған жарақаттарына байланысты болуы мүмкін. Оның қайтыс болғаннан кейін оның әйелі мен баласына ата-анасы қамқорлық жасады. Эдвард Торнтон Тайло, Джордж Плэтер Тайло және Генри Августин Тайло барлығы Октагонда дүниеге келген.
other buildings called Octagon House
The Octagon House, also known as the Colonel John Tayloe III House, is a house located at 1799 New York Avenue, Northwest in the Foggy Bottom neighborhood of Washington, D. C. It was built in 1799 for John Tayloe III, the wealthiest planter in the country, at the behest of his new family member, George Washington. In September 1814, after British forces burnt the White House during the War of 1812, for six months the Octagon House served as the residence of United States president James Madison and first lady Dolley Madison. It is one of only five houses to serve as the presidential residence in the history of the United States of America, and one of only three, along with the White House and Blair House, that still stand. John Tayloe III was born at Mount Airy, which he later inherited. The colonial estate was built by his father, John Tayloe II, on the north bank of the Rappahannock River across from Tappahannock, Virginia. By this time, it was the centerpiece of a roughly 60,000 acre department of interdependent plantation farms known as the Mount Airy department, located approximately one hundred miles south of Washington, D. C., in Richmond County, Virginia. He was educated at Eton College and Cambridge University in England, served in the Virginia state legislature, and ran unsuccessfully for Congress in 1800. John Tayloe III married Ann Ogle, daughter of Benjamin Ogle and granddaughter to Samuel Ogle of Ogle Hall Annapolis, Maryland, in 1792 at her family's country home Belair Mansion. Ann was only a year younger than her husband. Tayloe was reputed to be the richest Virginian planter of his time, and built the house in Washington at the suggestion of George Washington on land purchased from Gustavus W. Scott or Benjamin Stoddert, first Secretary of the Navy. Col. Tayloe had been considering building his new home in Philadelphia under the expert hands of architect Benjamin Latrobe. Instead, he chose the primitive wilds of the new federal city and the architect William Thornton, the man who designed the new United States Capitol with the help of James Hoban, who was awareded the job of designing the White House. Tayloe went with the wishes of George Washington. On April 19, 1797, Tayloe paid $1,000 (~$ in ) to Gustavus W. Scott for lot 8 in Square 170, at the corner of New York Avenue and 18th Street NW, as laid out in a plan of the city by Pierre Charles L'Enfant and surveyed by Andrew Ellicott. Scott was one of the first purchasers of lots in the newly platted capital. The lot was in open country west of the partly built President's House, about 1 mi. from Georgetown, and about .5 mi. northeast of Hamburgh, which was absorbed into the new city plan. The Tayloes had 15 children, 13 of whom survived to adulthood (2 died in infancy: Anne, born and died in 1800, and Lloyd, born 1815, died 1816). The children were all born between 1793 and 1815. The oldest son, John Tayloe IV, served in the US Navy during the War of 1812 aboard the Constitution. His early death in 1824 was possibly connected to wounds received during the war. His parents provided for his wife and child after his death. Edward Thornton Tayloe, George Plater Tayloe and Henry Augustine Tayloe were all born at the Octagon.
1812 жылғы соғыс және уақытша президенттік резиденция
Джон Тайло III федералист болды және президент Джеймс Мэдисонды және 1812 жылы басталған Англиямен соғысты қатты қолдамады, бірақ ол Вирджиния ополчияларында белсенді болды және Д.К. ат әскерінің полкіне қолбасшылық етті. 1814 жылы тамызда британдықтар Вашингтонға аттанғанда, Октагонның сыртында француз туы желбіреген еді. Энн Огл Тайло үйді француз консулына ұсынды, үйді өртеп жіберуден құтқаруға үміттенді, ол үйді британдықтар қалаға келген кезде басқарды. Үйді "дипломатиялық резиденция" деп атамаса да, оны сақтап қалар еді, өйткені британдықтарға жеке меншікке зиян келтірмеу туралы қатаң бұйрық берілген. Бірінші ханым Доли Мэдисон британдықтар жақындаған кезде қаладан қашып кеткен кезде, ол үй жануарлары - тотығын қауіпсіз сақтауға Октагондағы француз консулдығына жіберді. Президент Джеймс Мэдисон және оның әйелі Долли Ақ үйді британдық күштер өртеп жібергеннен кейін 1814 жылы 8 қыркүйекте Октагонға көшіп барды. Президент Мэдисон 1815 жылы 17 ақпанда Октагонның жоғарғы қабаттағы кабинетіне 1812 жылғы соғысты аяқтаған Гент шартын бекітті. Доли Октагонда болған кезде шаршау түндері "сqueezes" деп аталатын партиялар өткізетіндігі белгілі болды. Тайлолар Медисонның 6 айлық резиденциясы үшін 500 доллар жалдау ақысын алды.
1815-1960 жылдар
Вашингтонның тұрғыны болған кезде, Тайло 1814 жылы Лафайетт алаңындағы Сент-Джон епископтық шіркеуін құруға және ұйымдастыруға көмектесті, 1816 жылы оның құрылысы кезінде сенімгер ретінде қызмет етті және аяқталғаннан кейін сакральдық қызметте болды және шіркеуге күміс құдайшылық қызметінде қызмет етті, оны епископ Уильям Мид өзінің Вирджинияның ескі шіркеулері туралы еңбегінде, полковник Тайло Ричмонд округіне жататын Луненбург шіркеуінің салдарын сату кезінде сатып алған деп айтады. Киллиан К. Ван Ренсселер, американдық заңгер және федералист саясаткер, Нью-Йорк штатының өкілі ретінде АҚШ Конгресінде қызмет еткен. "Бірі шақыруды еске алады Генерал Вашингтонның ең жақын достарының бірі, оны Вашингтонның тұрғыны болуға көндірді және ол Нью-Йорк даңғылы мен Он сегізінші көшесінің бұрышында кең сарай салды, ол 1814 жылы британдықтармен жойылмаған алғашқы қаланың сақталған мұраларының бірі болып табылады. Полковник Тайло: "Тайло мырза Ван Ренсселер мырзадан келесі сенбіде сағат 4-те онымен бірге тамақтануды сұрайды. Жауап беруді сұраймыз. "Дүйсенбі, 9 ақпан". Джон Тайло III 1828 жылы Октагонда болған кезде қайтыс болды. Энн Огл Тайло 1855 жылы қайтыс болғанға дейін Октагонда өмір сүрді. Джон мен Энн екеуі де Эри тауында жерленген. Энн қайтыс болғаннан кейін Тайло балалары үйді жалға бере бастады. Ол 1860 жылдары қыздар мектебіне жалға берілді, ал 1870 жылдары АҚШ әскери-теңіз флотының гидрографиялық кеңсесі ретінде қызмет еткен кезде Федералды үкіметке жалға берілді. 1880 жылдары үйде 10 отбасы тұрды, әр бөлмеде бір-бір адам тұратын, пәтер стилі. Тұрғындардың көбісі Фодги Боттондағы зауыттарда жұмыс істегендер болса керек. 1898 жылы Америка сәулетшілер институты (АИА) Октагонды жаңа ұлттық штаб-пәтері ретінде таңдады. Олар ғимаратты 4 жыл жалға алып, содан кейін оны 1902 жылы сатып алды. Октагон 1960 жылдары қазіргі штаб-пәтер ғимараты салынғанға дейін AIA-ның бас кеңсесі болып қызмет етті.
John Tayloe III died in 1828 while staying at the Octagon. Ann Ogle Tayloe lived in the Octagon until her death in 1855. Both John and Ann were buried at Mount Airy. After Ann's death, the Tayloe children began renting out the house. It was rented to a girls' school in the 1860s, and the Federal government in the 1870s, when it served as office space for the Hydrographic Office of the U. S. Navy. By the 1880s, the house was occupied by 10 families, probably one living in each room, tenement apartment style. The residents were probably mostly workers in the factories that populated Foggy Bottom. In 1898, the American Institute of Architects (AIA) selected the Octagon to be their new national headquarters. They rented the building for 4 years, and then purchased it outright in 1902. The Octagon would continue to serve as AIA's headquarters until the construction of the current headquarters building in the 1960s.
Мұражай
1970 жылы "Октагон" мұражай ретінде ашылды. Музей 1990 жылдардың басында 1817-18 жылдардағы көрінісіне қайта қалпына келтірілді. Қабырғалардың түстері мен бөлмелердің конфигурациясы сол кезеңнің үлгісі. Мұражай 1970 жылдан 2012 жылға дейін Америка сәулет қорымен басқарылды, бірақ мұражай 2007 жылдан 2013 жылға дейін жабық болды. Мұражай Америка сәулетшілер институты қорының басқаруымен жұмыс істейді және өз бетінше экскурсиялар, тұрақты және ауыспалы көрмелер, қоғамдық бағдарламалар және кездесулер арқылы экскурсиялар ұсынады. 1960 жылы ол Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Қазіргі уақытта мұражайға Архитекторлар қоры иелік етеді және оны жұма және сенбі күндері сағат 11:00-ден 16:00-ге дейін ашық. Бұл жерде түрлі қоғамдық бағдарламалар, білім беру турлары, айналмалы көрмелер және арнайы іс-шаралар өткізіледі.
Сәулет ерекшеліктері
Үш қабатты кірпіш үй, қалыпты емес пішінді жер учаскесіне бейімделген, оған дейінгі дәстүрлі, грузиндік және ерте Федералды үйді жоспарлаудан күрт үзіліс көрсетеді. Октагон АҚШ-тағы федералды сәулет өнерінің шыңына айналды. Оның жоспары шеңбер, екі тікбұрышты және үшбұрышты біріктіреді, сонымен қатар ішкі және сыртқы безендірудің сәнділігі мен тыныштығы арқылы. Коад тас, пештер, басқа да сәндік элементтер мен жиһаздар Англиядан әкелінді. Құрылыс материалдары, мысалы, кірпіш, ағаш, темір және Аквиа-Крик құмтасы жергілікті өндірісте өндірілген. Алты қабатты ғимаратты "Сегізбұрышты" деп атаудың себебі белгісіз.
Қылмысқа қатысы бар
The Octagon House Вашингтондағы ең көп жұлдызды үйлердің бірі деп саналады. Көріністер мен басқа әлемнің күштері The Octagon-да көптеген жерлерде, соның ішінде спиральді баспалдақта, екінші қабаттағы қону, үшінші қабаттағы қону, үшінші қабаттағы жатын бөлмеде және артқы жағынан бақшада көрінді және сезілді. Вашингтон қаласындағы "Октагон үйі" туралы көптеген арбалы әңгімелер бар. Бұл жерде жазылған оқиғалар - соңғы 200 жыл ішінде қалыптасқан бірнеше тәжірибелер мен аңыздардың таныстырылуы ғана және оларды тарихи факт ретінде қабылдамау керек.
Қоңыраулар
Сегізбұрыштың ең көне аңыздары - құлдардың қоңырауларының құпия қоңыраулары, бұл тек қана сол жерде өмір сүрген африкалық американдық құлдарға байланысты аңыздардың бірі. Үйдің қоңыраулары құлдарды шақырғанда, өлген құлдардың рухтары қоңырауларды қатты соқтырып, өздерінің келгенін хабарлайтын. Бұл қоңырау 1800 жылдардың ортасында алғаш рет естілген. Джон Тайло III немересі Вирджиния Тайло Льюис үйде өскен және бұл отбасылық естеліктерді жарияланбаған қолжазбаға жазған: "Тайло бабамыз қайтыс болғаннан кейін қоңыраулар ұзақ уақыт бойы соғылды, және бәрі үйді арбаған деп айтты; сымдар кесілді, бірақ олар әлі де соқты. 1874 жылы қоңырау туралы аңыз қалыптасты. Мэри Клмер Эймс бұл туралы былай деп жазды: "Бұл - әр түнде бір уақытта барлық қоңыраулар бір мезгілде шыққаны дәлелденген факт. Бір мырза, полковник Тайломен бірге тамақтанып, осы құпия қоңырау басталғанда, құпияларға сенбейтін және өте күшті адам болғандықтан, қолын көтеріп, қоңырау сымдарын ұстады, бірақ тек еденнен денемен көтеріліп, қоңырауды тоқтатуға сәтсіз болды. Кейбіреулер біраз уақыттан кейін шысқырлардың қоңырау шалушы жындылар екені анықталды деп мәлімдейді; басқалары себеп ешқашан анықталмаған және ақыр соңында отбасы, бейбітшілікті қамтамасыз ету үшін қоңырауларды алып тастап, оларды басқаша ілуге мәжбүр болды. Бұрын да басқа ем-дәрілермен қатар, жын-перілерді қуып шығару әдісі де қолданылған еді, бірақ шақырылған діни қызметкердің дұғалары еш нәтиже бермеді". Қызметшілердің қоңыраулары енді үйде жоқ және олардың бүгін де соғуы туралы ешқандай хабар жоқ.
Доли Мэдисон
Октагонның ерте тарихы Вашингтонның элитасының жиналатын орны ретінде сипатталған. Доли Мэдисон осы аңыздарда танымал, өйткені ол 19 ғасырдың бірінші ширегінде үй иесі ретінде танымал болды. Ол Вашингтон қаласында өте танымал жұлдыз және қаладағы бірнеше ғимараттарды қоршап тұрады. Доли мен Джеймс Мэдисон Ақ үйді британдықтар өртеп жібергеннен кейін 1814 жылдың қыркүйегінен 1815 жылдың наурызына дейін Октагон үйінде тұрған. Аңыздарға сәйкес, жұлдызды қабылдауларды Доли Мэдисон өткізеді, ол көбінесе алдыңғы залда және қонақ бөлмесінде көрінеді, ал оның арбауы болған кезде қызғалдақ иісі байқалады.
Қалғандары
Октагон 1888 жылы жынды үй ретінде берік орнатылған, онда он екі адам арбақтарды қуып шығару немесе аңыздарды дәлелдеу үшін үйде түнде тұруды шешкен. Бұл оқиғаның алғашқы оқиғасы жергілікті газетте басылып шықты, ал кейіннен 1892, 1934, 1941, 1950 және 1969 жылдары басылған мақалаларда бұл оқиға келтірілді немесе басқаша түсіндірілді. "Айлар тыныш өтіп жатты. Партия подъездінен жертөлеге дейін таратылды. Түн ортасында мен тағы екеуміз екінші қабаттағы бір бөлменің табалдырығын кесіп өтіп бара жатқанда, бөлменің ортасынан үш әйелдің айқайлағаны естілді. Біз қорқынышты күйде тұрдық. Барлық тоқсаннан партиясы шұғыл шегініп, әлі де жүректегі қорқынышты батырлар, біз таңғы таңның сұр жарығын көрдік, әрқайсымыз арбақтар арасындағы түнін өткеніне Құдайға шүкірлік етті. Осы айқай-шудан кейін біздің тобымыз тығыз бірікті, біз түннің созылып бара жатқан сағаттарында семсерлердің шырылдауына және табандарының шапқылауына құлақ салдық". Музейдің бастығы Алрик Х. Клей 1960 жылдары рухтар жиі жарықтарды қосып, түнде The Octagon есігін ашатынын мәлімдеді. 1940-жылдардың соңында "Октагонға" үйіне келген дәрігер баспалдақта таңғажайып оқиғаға тап болды. Үй шаруасының бастығы Джеймс Кипр ауру әйеліне дәрігер шақырды. Дәрігер кетуге дайындалып жатқанда, Кипрден сол күні кешке костюм киіп тойлана ма деп сұрауға батылы жетеді. Кипр оған жоқ екенін айтқанда, дәрігер таңғалып, оған бірнеше минут бұрын баспалдақта XIX ғасырдың басындағы әскери киім киген адамды кездестіргенін айтты. ХІХ ғасырдың аяғында үйдің үшінші қабаттағы жатын бөлмесінде атылып өлтірілген құмар ойыншыны оның қайтыс болған бөлмесінде көрген. 1912 жылы газет мақаласында Октагондағы бөлмеде бір ай бойы тұрған адамның оқиғасы баяндалады, ол бөлмеде өткізілген карта ойынынан кейін өлтірілген адамның рухы түн сайын келіп тұрады деп мәлімдеді. Октагонның ішінде үйдегі арбақтардың кесірінен болған оқиғалар туралы көптеген мәліметтер бар. Бас баспалдақтағы жібектің сыңғырлағаны естіледі, бас дәліздегі аспалы шам өздігінен шайқалады, бас баспалдақтың табанында кейбір адамдар өздерін болдырмауға мәжбүр деп санайтын орын бар, ал бір мұрағатшының "соңғы қабаттағы қонудың тозбайтын шаң-тозаңында адам аяғының іздерін" тапқаны туралы хабарланды.