Кіріспе

1912 жылғы "Твеннің үйлесуі (Титаниктің жоғалуы туралы жолдар) " поэмасы - Томас Хардидің 1912 жылы жарық көрген поэмасы. Бұл өлеңде Титаник кемесі суға батып, күйіп кеткені баяндалады. "Конвергенция" үштікпен жазылған және он бір строфадан (I-ден XI-ге дейін) тұрады, AAA рифм үлгісіне сәйкес.

Тақырыптар мен құрылым

Бір түсініктеме бойынша, Хардидің айтыс-тартысқа толы өлеңі адамның материализмі мен менмендігін табиғаттың адалдығы мен сұлулығына қарама-қарсы қояды. Бұл сатиралық түрде орындалады, өйткені жанашырлық жоқ, тіпті кеме батып кеткенде болған үлкен адам өліміне қатысты ешқандай сілтеме жоқ. Архитектор болуға ұмтылған, бірақ оған қажетті қаражат жетіспеген Хардидің осындай үлкен сәнді кеме салуда көрініс тапқан бай адамдардың қажетсіз ізденістерін сынға алатыны да мүмкін. Алғашқы аяттағы "адамның бекершілігі" және "Өмірдің мақтанышы" деген сөздер мұндай түсіндірмені қолдайды. Оқырман қайғы-қасірет, қақтығыстың суреті немесе жеке адамдардың жоғалтулары туралы эмоциялық баяндауды көруі мүмкін. Поэма мұндай үміттерді орындай алмайды, оның орнына кеме мен мұздыққа және екеуінің қалай қосылуына назар аударады. Британияның байлығы мен құдіретінің көрінісі ретінде танылған Титаник ағылшын және американдық байларға арналған, ол сол кездегі жаңа технология мен сәнді көріністерді көрсетті. Жаратушыларының көзінде кеме суға батпайды. Сыншы Питер Чайлдс Титаникті "Эдвардтық сенімділікке толы, бірақ апатқа ұшырайды" деп сипаттады және Харди алғашқы бес строфада кеменің Атлант мұхитының түбіндегі қазіргі орнын салтанатты құрылыс пен іске қосумен салыстыра отырып, осы өркөкірек пен мақтаныш көрінісін әзілмен атап көрсетеді. "Қуанышпен жасалған зергерлік бұйымдар" сияқты қымбат бұйымдарды теңіз түбіндегі орнымен салыстыра отырып, олар "жарықсыз жатыр, олардың барлық жалыныстары ақшыл, қара және соқыр" (IV, 12), Харди су басудан туындаған орасан зор ысырапшылықты атап көрсетеді. Тағы бір жолғы: "Айлы көзді балықтар жақындап келеді / Алтын шаймандарға қарап / "Бұл мақтаныш мұнда не істейді?" деп сұрады. Алтыншы строфаның басында Харди кеменің өткені мен бүгінгі күнін қарастырудан апаттың себебін, кеменің айсбергпен соқтығысуын талқылауға ауысады. Екі жұптың бірігуі немесе жұп идеясы өлең басталғанға дейін құрылады. Атауында, Twain, two деген архаикалық сөз қолданылады, бұл жұптасу идеясын тудырады, ең айқын жұп кеме мен мұздық. Алтыншы строфадан бастап Хардидің лексикасы екі күшінің "қосылуы" алдын ала белгіленіп, бұл жасырын, бақыланбайтын күшпен алдын ала жоспарланған, болмай қалмайтын оқиға, ол "Имманентті ерік" (VI, 18) және "Жылдардың айналдырушысы" (XI, 31) сияқты сөз тіркестерінде көрсетілген. Бұл сөз тіркестері оның романдарында адам өмірінде жұмыс істейтін күштерді білдіру үшін қолданылса да, поэмада Хардидің айтқан сөзсіз күші табиғат болуы мүмкін; адам технологиясы мен табиғаттың жұптасуы поэмада адамдардың барлық жаңа технологиялары табиғаттың үлкен күшіне қарсы қойылатыны анық көрінеді. Харди Титаникті салған кезде табиғаттың да "жаман жолдасын дайындағанын" (VII, 19) талқылайды. Келесі строфада Харди желілерде қауіп-қатер сезімін туғызады. "Және ақылды кеме өскен сайын / Үлкендігі, сұлулығы мен түсте / Көлеңкелі үнсіз қашықтықта мұздық та өсті" (VIII, 22 24). Критик Крис Балдик Хардидің өлеңі "философиялық ұстанымға сілтеме жасайды" және ол "морализациялаудан мұқият бас тартады" деп мәлімдесе, сыншы Дональд Дэви өлең "океан лайнерінің каюталарын құрып, мекендеген бос көңіл мен сән-салтанатқа өте айқын сын айтады" деп мәлімдейді, сондықтан Харди морализациялайды деп болжайды. Өлеңнің айтылмаған үміттері орындалмай қалды. Оқырманға жұбаныш, біреуді кінәлау немесе эмоционалды жолаушылар оқиғаларын ұсынудың орнына, Харди оқырманды адамзаттың ең жоғары технологиялық жетістігін табиғатпен оңай жеңе алатындығын бейнелейтін маңызсыздық сезімін қалдырады. Адамдар әрқашан табиғаттың қарамағында болады, ол "адамның бекершілігіне" (I, 2) және "Өмірдің мақтанышына" (I, 3) жанашыр емес.