Кіріспе

"Метро стансасында" – 1913 жылғы сәуір айында "Poetry" әдеби журналында жарияланған Эзра Паундтың бейнелеуші поэмасы. Поэмада Паунд 1912 жылы Париждегі метро стансасындағы бір сәтті бейнелейді; ол метродағы адамдардың сырт келбетін сипаттаудың орнына, поэмаға "теңдеу" түрінде енгізуді ұсынды. Поэманың өзінің көрнекілігі арқылы тақырыптың сыртқы түрін бейнелегендіктен, ол бейнелеуші поэзияның ең көрнекті үлгісі саналады. Паунд 1914 жылы вортизмге көшкенге дейін бейнелеуші поэзияның қалыптасуына зор ықпал етті. Паунд, тіпті қысқа ғана уақыт болса да, бейнелеушілікті қабылдап, оның Виктория дәуірі әдебиетінің сөздік стилінен маңызды қадам екенін айтты және бұл "мен Парижде күлкіге қалдырмастан көрсетуге болатын американдық нәрсе" екенін ұсынды. "Метро стансасында" – бұл модернистік поэзияның ерте туындысы, себебі ол "пентаметрден үзілуге" тырысады, көрнекі аралықтарды поэтикалық тәсіл ретінде пайдаланады және ешқандай етістіктерді қамтымайды. Алғашқы нұсқасында сөз топтарының арасындағы аралықтар әртүрлі болған. Мұны 1913 жылғы сәуір айындағы "Poetry" журналының онлайн нұсқасынан табуға болады.

Талдау

Бұл өлең алғаш рет 1913 жылы жарық көрді және Имажизм дәстүрінің басты өлеңдерінің бірі саналады. Паундтың отыз жолдан тек он төрт сөз қалдыру арқылы жасаған өңдеуі, Имажизмнің тілді тиімді пайдалануға, образдың нақтылығына және дәстүрлі емес өлең формаларымен тәжірибе жасауға баса назар аударуын көрсетеді. Бұл өлең – Паундтың Париж метросының Конкорд станциясында басынан өткен аян сәті мен күшті сезімдерін жазбаға түсіруі. Өлең, көбінесе, күтпеген ұқсастықтары бар және Паундтың сол кездегі сирек кездесетін эмоцияларын жеткізетін бейнелер жиынтығы. Өлеңнің мәні бірінші немесе екінші жолдарында емес, оларды байланыстыратын ой процесінде жатыр. "Осындай өлеңде", – деп түсіндірген Паунд, – "адам сыртқы және объективті нәрсе өзгеріп, ішкі және субъективті нәрсеге айналатын нақты сәтті жазуға тырысады". Сол дәуірдегі басқа модернист суретшілер сияқты Паунд та жапон өнерінен шабыттанды, бірақ ол мәдени стильдерді тікелей көшірудің орнына қайта жасауға және біріктіруге бейімділік танытты. Ол, әлдебір Судзуки Харунобу гравюрасынан (Ричард Олдингтон өлеңдермен сәйкес гравюраларды атап көрсеткен) шабыттанған болуы мүмкін, және осы кезеңде хайкуға ұқсас өлеңдер жазуға тырысқан болуы ықтимал.