Кіріспе

1917 жылғы Уилфред Оуэннің өлеңі "Қияметке бара жатқан жастарға гимн" - Уилфред Оуэннің 1917 жылы жазған өлеңі. Онда соғыстың қасіреті туралы ойлар көтеріледі.

Стиль

Дәстүрлі Петрарха сонеті сияқты, өлең октава мен сестретке бөлінеді. Дегенмен, оның ұйқас схемасы Петрарха немесе ағылшын сонетіне ұқсамайды, керісінше, ерекше: ABABCDCD:EFFEGG. Оның тізімі де өз ұйқас схемасын қайталай бермейді. Өлеңнің екінші жартысының көп бөлігі Бірінші дүниежүзілік соғыстан ауыр қасірет көрген отбасылардың қоштасу рәсімдеріне арналған. Бұл өлеңде қарапайым сарбаздардың окоп соғысындағы, мысалы, Сомма немесе Пашендейл шайқасындағы қайғысы суреттеледі. 1917 жылдың қыркүйек және қазан айлары аралығында, Оуэн Эдинбургтегі Крейглокхарт соғыс ауруханасында қабылдау кезінде, ми қабынуынан (shell shock) емделгенде жазылған бұл өлең, Еуропа соғысында қаза болған жас сарбаздарға айтылған аза жолы. Сондай-ақ, өлеңде Оуэннің 1915 жылы дінінен бас тартқаны туралы да мәлімдеме бар.

Құрамы

Ауруханада Оуэн басқа ақын, Зигфрид Сассонмен танысып, жақын дос болады. Оуэн өлеңдерінің алғашқы нұсқаларын жетілдіруде оның көмегін сұрады. Сассон поэманың басына "гимн" деп атауды ұсынды, сондай-ақ түпнұсқадағы "өлген" деген сөзді "құрбан болған" деп ауыстырды; "сабырлы саналар" деген танымал эпитетті де ол түзетті. Екі ақынның қолмен жазылған түзетілген қолжазбасы әлі де сақталып, оны Уилфред Оуэннің қолжазбалар архивінен Дүниежүзілік желіде табуға болады. Пэт Баркер өзінің "Регенерация" романында поэманың қайта қаралу процесін көркемдеп суреттеген. Оуэн 1916 жылғы "Бүгінгі өлеңдер" жинағының кіріспесіндегі анонимді автордың мына сөздеріне жауап ретінде "қайғылы қоңыраулар" деген тіркесті таңдаған болуы мүмкін: "Бұл кітап ағылшын тілінің классиктерін білетін ұлдар мен қыздар өз заманының жаңа поэзиясымен танысуы үшін жинақталған. Көптеген авторлар әлі тірі, ал қалғандары біздің естелігімізде сақталып қалған, ал ең жасының бірі, осы сөздер жазылғанда, өз елі үшін өмірін беру үшін ән айтып кетті. Ешқандай тақырып екіншісінен бөлек қарастырылмаған; олар Панның флейтасының, Махаббаттың скрипкасының, Еңбеккерлік шақыруының және Өлімнің қайғылы қоңырауларының үнімен бірігіп, араласып жатыр."