United Kingdom general elections overview

Кіріспе

Ұлыбританиядағы жалпы сайлау нәтижесі туралы мәлімет Бұл 1922 жылдан бері Ұлыбританиядағы жалпы сайлау нәтижесі туралы мәлімет. 1922 жылғы сайлау Ұлыбритания мен Солтүстік Ирландияның жаңа Біріккен Корольдігінде, Ирландия еркін мемлекетінің құрылуынан кейін Оңтүстік Ирландияны Ұлыбританиядан алып тастағаннан кейін алғашқы сайлау болды.

2015-2019 жылдар

2015-2019 жылдар аралығы Ұлыбританияның сайлау тарихындағы ең күрделі кезеңдердің бірі болды. Консервативті-либералды-демократтық коалициядан кейін Дэвид Кэмерон бастаған консерваторлар 2015 жылғы жалпы сайлауда аз көпшілікпен жеңіске жетті, олар Еуропалық Одаққа мүшелік етуді жалғастыру туралы референдум өткізуге уәде берді. Бұл сайлауда либерал-демократтардың дауысы 23% -дан 8% -ға дейін төмендеді, ал депутаттар 57-ден 8-ге дейін төмендеді. Халықтық дауыс беру бойынша олар үшінші партия ретінде Ұлыбританияның Тәуелсіздік партиясымен алмастырылды, олар 13% -ды жинады, бірақ олар тек 1 орынға ие болды. Сонымен қатар, "Жасылдар" партиясы халық дауысының 4%-ын жинап, ең жақсы нәтижеге қол жеткізді. Шотландияда Шотландия ұлттық партиясы халық дауысының 50% -ын жинады, 59 орынның үшеуін жеңіп алды, көбінесе лейбористік партияның есебінен. 2016 жылы маусымда өткен ЕО референдумынан кейін 52:48 көпшілігімен кетуге мүмкіндік берді, Дэвид Кэмерон премьер-министр лауазымынан кетті және оның орнына Тереза Мэй тағайындалды. 2017 жылдың маусым айында Мей кезектен тыс сайлауды шақырды; бірақ консерваторлар жалпы көпшілігін жоғалтып, үкіметте қалу үшін Демократиялық унионисттік партияның 10 депутатының қолдауына сүйенуге мәжбүр болды. Келесі екі жылда ЕО-дан шығу шарттары бойынша келіссөздер арқылы келіссөздер жүргізу үшін Парламент арқылы келіссөздер жүргізілді, бірақ бұған Консервативтік партиядағы Brexit және Remainers, сондай-ақ Оппозициялық партиялар қарсы болды. Ақырында Мей ханым отставкаға кетіп, Борис Джонсон премьер-министр болды. Үкіметтің жеңілістерінен кейін 2019 жылдың желтоқсан айында жалпы сайлау өткізілді. Бұл 1923 жылдан бері өткен алғашқы желтоқсан сайлауы болды. Нәтижесінде консерваторлар 80 орындық көпшілікке ие болды. Біріккен Корольдік Еуропалық Одақтан 2020 жылдың 31 қаңтарында ресми түрде шықты. Партия201920172015Халық дауысы(%)ОрындықтарХалық дауысы(ОрындықтарХалық дауысы%)ОрындықтарАлдыға бірге0.00 Альянс (NI) 0.410.200.20Жасыл социализм үшін альянс0.000.000.00Жануарларды қорғау партиясы0.000.000.00Аontu0.00 БНП0.000.000.00Христиандық0.000.000.00Христиан халықтары альянсы0.000.000.00Коммунистік 0.00Қоғамдар біріктірілген0.00 Консервативті партия43.636542.331736.2330Демократиялық одақтастық партия0.880.9100.68Англия демократтары партия0.000.000.00Англия және Уэльс жасыл партиясы2.611.613.81Солтүстік Ирландия жасыл партиясы0.00 Гвенладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладаладала�...

The period from 2015 to 2019 was one of the most turbulent periods in British electoral history. Following the Conservative–Liberal Democrat coalition, the Conservatives, led by David Cameron, won the 2015 general election with a small majority, having promised to hold a referendum on continued membership of the European Union. This election saw the Liberal Democrats vote fall from 23% to 8% and MPs elected from 57 to 8. In terms of the popular vote, they were replaced as the third party by the UK Independence Party, who achieved 13%, although they won only 1 seat. The Green Party also achieved their best ever result with 4% of the popular vote. In Scotland, the Scottish National Party gained 50% of the popular vote, winning all but three of the 59 seats, mostly at the expense of the Labour Party. Following the EU referendum held in June 2016, which resulted in a majority of 52:48 to leave, David Cameron resigned as Prime Minister and was replaced by Theresa May. In June 2017, May called a snap election; but the Conservatives lost their overall majority and had to rely on the support of the 10 MPs from the Democratic Unionist Party to continue in Government. The following two years were dominated by attempts to pass through Parliament a negotiated deal on the terms for leaving the EU, but these were opposed by both Brexiteers and Remainers in the Conservative Party, as well as the Opposition parties. Eventually, Mrs May resigned and Boris Johnson became Prime Minister. After further government defeats, a general election was held in December 2019 the first December election since 1923 which resulted in an 80 seat majority for the Conservatives, gaining many seats which Labour had held since at least 1945. The United Kingdom formally left the European Union on 31 January 2020. Party201920172015Popular vote(%)SeatsPopular vote(%)SeatsPopular vote(%)SeatsAdvance Together0.00 Alliance (NI)0.410.200.20Alliance for Green Socialism0.000.000.00Animal Welfare Party0.000.000.00Aontu0.00 BNP0.000.000.00Christian0.000.000.00Christian Peoples Alliance0.000.000.00Communist 0.00Communities United0.00 Conservative Party43.636542.331736.2330Democratic Unionist Party0.880.9100.68English Democrats Party0.000.000.00Green Party of England and Wales2.611.613.81Green Party of Northern Ireland0.00 Gwlad Gwlad0.00 Independents0.800.510.31Independent Group for Change0.00 Justice and Anti corruption0.00 Labour Party32.220340.026230.4232Liberal Democrats11.5117.4127.88Liberal Party0.000.000.00Libertarian0.00 Mebyon Kernow0.00 0.00Monster Raving Loony0.000.000.00National Front 0.00National Health Action 0.100.10North East Party0.00 Peace Party0.00 People Before Profit0.00 Plaid Cymru0.540.540.63RESPECT The Unity Coalition 0.00Scottish Family Party0.00 Scottish Green Party0.100.000.10Scottish National Party3.9483.0354.759Scottish Socialist Party 0.00Sinn Féin0.670.770.64SDLP0.420.300.33Social Democratic Party0.000.000.00Socialist Equality Party0.00 Socialist Labour 0.000.00Socialist Party of GB0.00 The Brexit Party2.00 The Yorkshire Party0.10 Trade Unionist and Socialist Coalition 0.10Traditional Unionist Voice 0.000.10Ulster Unionist0.300.300.42UK Independence Party0.101.8012.61Veteran and People's Party0.00 Women's Equality Party0.00 Workers' Party 0.000.00Workers Revolutionary Party0.00 Yeshua0.00 Young People's Party0.00

1979-2010 жылдар

Бұл кезеңде бес премьер-министр болды, Маргарет Тэтчер мен Тони Блэр Ұлыбританиядағы Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі ең ұзақ қызмет еткен екі премьер-министр болды (осы кезеңде басқа премьер-министрлер Джон Мейджор, Гордон Браун және Дэвид Кэмерон болды). Сонымен қатар, Либералды партияның шағын қайта жаңғыруы болды, ол Социал-демократиялық партиямен біріккеннен кейін Либералды демократиялық партияға айналды және парламенттегі орындықтарын 1979 жылғы сайлаудағы 11-ден 2005 жылы 62-ге дейін көбейтті. 1979 жылы жеңіске жеткеннен кейін консерваторлар келесі үш жалпы сайлауда да жеңіске жетті, нәтижесінде 18 жыл үздіксіз билікте болды. Жаңа құрылған Социал-демократиялық партия және Либералды партия 1983 және 1987 жылдардағы сайлауларда СДП Либералды Альянс ретінде қатысты. 1983 жылы біріккен партиялар 22,6% дауыс жинағанмен, олар бастапқыда 22 орынға ие бола алмай, жетістікке жетпеді. 1997 жылы лейбористер жеңіске жетті, 2001 және 2005 жылдары да жеңіске жетті. Қазіргі біріккен Либерал-демократтар да осы кезеңде өздерінің орын санатын жақсартты. 2010 жылғы сайлау нәтижесі 1974 жылдан бері тұңғыш рет парламентке кіргізілді. Жеңімпаз Консервативтік партия Либерал-демократтарды коалициялық серіктес ретінде қабылдады. Солтүстік Ирландияда Ұлы жұма келісімі жанжалдың азаюына әкелді, бірақ 1980 жылдары билікке келген дәстүрлі партиялар, мысалы, Ольстер одағы партиясы, басым күштер ретінде Синн Фэйн және Демократиялық одақтастық партиясы сияқтылармен алмастырылды. 1990 және 2000 жылдардағы сайлауларда кіші партиялардың көбеюі байқалды, 2005 жылғы жалпы сайлауда бұрынғыдан да көп партиялар тұрды. Бұл кезеңде сайлауға қатысу көрсеткіші төмендеді, 2001 жылғы сайлауда екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі ең төменгі көрсеткіш - 59,4% болды. 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0

This period saw five prime ministers, with Margaret Thatcher and Tony Blair the two longest serving post World War II prime ministers in the UK (the other prime ministers during this period being John Major, Gordon Brown and David Cameron). There was also a mini revival of the Liberal Party which, after a merger with the Social Democratic Party became the Liberal Democrats and increased their seats in parliament from 11 in the 1979 election to 62 in 2005. Following their victory in 1979, the Conservatives were also successful in the subsequent three general elections, resulting in 18 years of continuous power. The newly formed Social Democratic Party and the Liberal Party contested the 1983 and 1987 elections as the SDP Liberal Alliance. Although the combined parties achieved a popular vote of 22.6% in 1983, they initially failed to make a breakthrough in terms of seats, winning 22. The Labour party won a landslide victory in 1997 and were also successful in 2001 and 2005. The now merged Liberal Democrats also improved their seat count in this period. The outcome of the 2010 election brought about the first hung parliament since 1974. The victorious Conservative Party accepted the Liberal Democrats as their coalition partner. In Northern Ireland, the Good Friday Agreement has led to a reduction in conflict, though the traditional parties who gained power in the 1980s, such as the Ulster Unionist Party, have been replaced as the dominant powers by the likes of Sinn Féin and the Democratic Unionist Party. The elections of the 1990s and 2000s (decade) also saw a proliferation of smaller parties, with more parties standing at the 2005 general election than ever before. Voter turnout also fell during this period, with the 2001 election seeing a post World War II low of 59.4%. Party20102005200119971992198719831979 Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) SeatsAlliance (NI) 0.1 1 0.1 0 0.1 0 0.2 0 0.2 0 0.2 0 0.2 0 0.3 0Alliance for Green Socialism 0.0 0 0.0 0 0.0 0 BNP 1.9 0 0.7 0 0.2 0 0.1 0 0.1 0 0.0 0 0.0 0 Christian 0.1 0Christian Peoples0.000.00 Communist 0.0 0 0.0 0 0.0 0 0.0 0 0.0 0 0.1 0 0.0 0 0.1 0Community Action Party 0.0 0 Conservative Party 36.1 306 32.4 198 31.7 166 30.7 165 41.9 336 42.2 376 42.4 397 43.9 339Democratic Unionist 0.6 8 0.9 9 0.7 5 0.3 2 0.3 3 0.3 3 0.5 3 0.2 3English Democrats Party 0.2 0 0.1 0 Green Party of England and Wales / Green Party 0.9 1 1.0 0 0.6 0 0.3 0 0.5 0 0.3 0 0.2 0 0.1 0Independents0.21 0.5 1 0.4 0 0.1 1 0.1 0 0.1 0 Independent Conservative 0.0 0 0.1 0 0.0 0 0.0 0IKHHC 0.1 0 0.1 1 0.1 1 Independent Labour 0.0 0 0.1 0 0.1 0 0.1 1 Independent Liberal / Independent Liberal Democrat 0.0 0 0.0 0 0.0 0 0.0 0 Independent SDLP 0.0 0Irish Independence 0.1 0Labour Party 29.0 258 35.2 356 40.7 412 43.2 418 34.4 271 30.8 229 27.6 209 36.9 269Legalise Cannabis Alliance 0.0 0 0.0 0 Liberal Democrats/SDP–Liberal Alliance/Liberal Party (UK) 23.0 57 22.1 62 18.3 52 16.8 46 17.8 20 22.6 22 25.4 23 13.8 11Liberal Party (1989) 0.0 0 0.1 0 0.1 0 0.1 0 0.2 0 Mebyon Kernow0.000.000.000.000.000.000.00 Monster Raving Loony 0.0 0 0.0 0 0.0 0 0 0 0.1 0 0.0 0 0.0 0 National Front0.000.000.000.000.100.000.100.60National Democrats 0.0 0 Natural Law Party 0.1 0 0.2 0 People's Justice Party 0.0 0 Plaid Cymru 0.6 3 0.6 3 0.7 4 0.5 4 0.5 4 0.4 3 0.4 2 0.4 1Progressive Unionist Party 0.0 0 0.1 0 ProLife Alliance 0.0 0 0.1 0 Protestant Unionist 0.0 0 Referendum Party 2.6. RESPECT The Unity Coalition 0.1 0 0.3 1 Scottish Green Party 0 0.1 0.1 0 Scottish Labour Party 0.1 0Scottish Militant Labour 0.1 0 Scottish National Party 1.7 6 1.6 6 1.8 5 2.0 6 1.9 3 1.3 3 1.1 1 1.6 2Scottish Socialist Party 0.0 0 0.2 0 0.3 0 0.0 0 Sinn Féin / Independent Republican 0.6 5 0.6 5 0.7 4 0.4 2 0.2 0 0.3 1 0.3 1 0.1 1SDLP 0.4 3 0.5 3 0.6 3 0.6 3 0.5 4 0.5 3 0.4 1 0.4 1Social Democratic Party 0.0 0 0.1 0 See SDP Liberal Alliance Socialist Labour 0.0 0 0.1 0 0.2 0 0.2 0 Socialist Alliance 0.0 0 0.0 0 0.0 0 Trade Unionist and Socialist Coalition0.10 Traditional Unionist Voice0.10 Ulster Popular Unionist / Independent Ulster Unionist 0.1 1 0.1 1 0.1 1 0.1 1Ulster Unionist / Ulster Conservatives and Unionists New Force 0.3 0 0.5 1 0.8 6 0.8 10 0.8 9 0.8 9 0.8 1 0.8 5Unionist Party 0.0 0United Ulster Unionist 0.1 1UK Independence Party 3.1 0 2.3 0 1.5 0 0.3 0 UK Unionist / Real Unionist 0.1 0 0.1 1 0.1 0 Veritas 0.1 0 Workers' Party 0.0 0 0.0 0 0.0 0 0.1 0 0.1 0 0.0 0 0.1 0

1955-1974 жылдар

Бұл кезеңдегі сайлау Британ империясының отарсыздандырылуы мен Ұлы держава ретінде Ұлыбританияның құлдырауы жағдайында өтті. Сонымен қатар, Ұлыбританияның Еуропалық Одаққа кіруі мен жұмыссыздықтың жоғары деңгейінің кейбір кезеңдері болды. Осы кезеңнің алғашқы жылдары консервативті партияның билікті нығайта бастағанын, 1964 және 1966 жылдары Гарольд Уилсонның екі жалпы сайлауда жеңіске жетуіне дейін көрді. Содан кейін 1974 жылы екі сайлауды қоса алғанда, бірқатар шайқастар болды. Бұл кезең Либералды партияның ең төменгі деңгейінде болған, ешқашан 14 орыннан аспаған (бұл 1951 жылы олар ең төменгі пайыздық дауыс алған кезде болған). Солтүстік Ирландияда Ульстер одағындастары басым болды, ал Шотландия ұлттық партиясы мен Plaid Cymru алғаш рет ірі ойыншылар болды, SNP 1974 жылы 11 орын алды. Бұл кезеңде Шотландиядағы автономды Юнионисттік партияның және Консервативтік партиямен біріккен Ұлттық либералды партияның жойылуы да болды.

The elections of this period took place in the context of the decolonialisation of the British Empire and the UK's declining status as a Great Power. It also saw the UK enter the European Union and some periods of high unemployment. The early years of the period saw Conservative consolidation of power, before Harold Wilson's two general election wins in 1964 and 1966. There was then a series of close fought elections, including two in 1974. This period was also the one in which the Liberal Party was at its all time low, never having more than 14 seats (though it had been in 1951 when they'd had their lowest ever percentage of the vote). The Ulster Unionists dominated in Northern Ireland, whilst the Scottish National Party and Plaid Cymru became major players for the first time, the SNP gaining 11 seats in 1974. This period also saw the demise of the autonomous Unionist Party in Scotland and the National Liberal Party, which both merged with the Conservative Party. Party Oct 1974 Feb 1974 1970 1966 1964 1959 1955 Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Alliance (NI) 0.2 0 0.1 0 BNP 0.0 0 Communist 0.1 0 0.1 0 0.1 0 0.2 0 0.2 0 0.1 0 0.1 0 Conservative Party 35.8 277 37.9 297 46.4 330 41.9 253 43.4 304 49.4 365 49.7 345 Democratic Labour 0.1 0 0.1 1 Democratic Party 0.1 0 Democratic Unionist Party 0.3 1 0.2 1 Independents 0.0 0 0.1 0 0.1 0 0.1 0 0.1 0 0.0 0 0.2 0 Independent Conservative 0.0 0 0.0 0 0.1 0 0.0 0 0.0 0 0.1 1 Independent Labour 0.2 0 0.1 1 0.1 1 0.0 0 0.0 0 Independent Liberal 0.0 0 0.2 0 0.0 0 0.0 0 0.1 0 0.0 0 Independent Socialist 0.0 0 Independent Republican / Sinn Féin 0.2 1 0.0 0 0.2 0 0.4 0 0.2 0 0.6 2Labour Party 39.2 313 37.2 301 43.1 288 48.0 364 44.1 317 43.4 258 46.4 277Labour Party (Ireland) 0.1 0Labour Party(NI) 0.0 0 0.0 0 Liberal Party 18.3 13 19.3 14 7.5 6 8.5 12 11.2 9 5.9 6 2.7 6National Front 0.4 0 0.2 0 0.1 0 National Democratic 0.1 0 0.0 0 0.0 0 National Democrats (NI) 0.1 0 Nationalist (NI) 0.1 0 NI Independent Labour 0.1 0Plaid Cymru 0.6 3 0.5 2 0.6 0 0.2 0 0.2 0 0.3 0 0.2 0 Protestant Unionist Party 0.1 1 Republican Clubs 0.1 0 0.0 0 Republican Labour 0.1 1 0.1 1 0.1 0 Scottish National Party 2.9 11 2.0 7 1.1 1 0.5 0 0.2 0 0.1 0 0.0 0 SDLP 0.6 1 0.5 1 Ulster Unionist Party 0.9 6 0.8 7 colspan=10 Unionist (NI) / Pro Assembly Unionist 0.1 0 0.3 0 Unity 0.0 0 0.4 2 Vanguard Progressive Unionist Party 0.3 3 0.2 3

1929-1951 жылдар

Бұл дәуірде Ұлыбританияда үлкен әлеуметтік өзгерістер болды, 1930 жылдардағы Ұлы депрессия болды, нәтижесінде Ұлттық үкімет пайда болды; Уинстон Черчилль бастаған Екінші дүниежүзілік соғыстың коалициялық үкіметі; және Клемент Атлидің социалистік лейбористік үкіметі. Бұл сонымен қатар Либералды партияның ірі құлдырауы мен лейбористік партияның билікке келуінің аяқталуы кезеңінде болды. 1929 жылғы сайлауда лейбористер партиясы ең көп орынға ие болды және олар либералдылардың қолдауымен Рамсей Макдональдтың басшылығымен үкімет құрды. Өсе келе жатқан экономикалық дағдарыстың нәтижесінде Макдональд 1931 жылы Консерваторлар мен Либералдылардың қолдауымен Ұлттық үкімет құрды, бірақ оны лейбористік депутаттардың көпшілігі қолдамады. Мұнан кейін жалпы сайлау өтті, онда консерваторлар үстемдік еткен Ұлттық коалиция жеңіске жетті, ал оппозициялық Еңбек партиясы 52 орынға дейін қысқарды. Бұл Либералды партияның тұрақты бөлінуіне әкелді, Ұлттық либералдылар ақырында консервативтілерге қосылды. Еңбек біршама қалпына келсе де, 1935 жылғы сайлауда (қалыптасқан) Ұлттық үкімет жеңіске жетті. Жалпы сайлау Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде тоқтатылды, өйткені үш негізгі партия Черчилльдің басшылығымен коалицияға кірді. 1945 жылы лейбористер партиясы жеңіске жетті. 1950 жылы олар аздап басымдыққа ие болса да, 1951 жылы консерваторлар оларды жеңіп, Черчилль билікке оралды.

This era saw massive social change in the UK, going through the Great Depression of the 1930s, resulting in a National Government; the Coalition Government of the Second World War led by Winston Churchill; and the socialist Labour government of Clement Attlee. This was also the period of the Liberal Party's major collapse and the completion of Labour's rise to power. The 1929 election resulted in the Labour Party having the greatest number of seats and they formed a Government under Ramsay MacDonald with the support of the Liberals. As a result of the growing economic crisis, McDonald formed a National Government in 1931 with the support of the Conservatives and Liberals, which was not however backed by the majority of Labour MPs. This was followed by a general election at which the National coalition, dominated by the Conservatives, won a landslide victory, with the opposition Labour Party reduced to a rump of 52 seats. It also led to a permanent split in the Liberal Party, with the National Liberals eventually joining the Conservatives. Although Labour recovered somewhat, the (notional) National Government won the 1935 election. General elections were suspended during the Second World War, when all three major parties entered into a coalition under Churchill. The Labour party gained a landslide victory in 1945. Although they won a small majority in the 1950, they were defeated by the Conservatives in 1951, with Churchill returning to power. Party195119501945193519311929 Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) Seats Popular vote(%) SeatsAgricultural Party 0.0 0 0.0 0 0.0 0 Anti Partition 0.0 0 0.0 0 Common Wealth 0.5 1 Commonwealth Labour 0.1 0 Communist 0.1 0 0.3 0 0.4 2 0.1 1 0.3 0 0.2 0Conservative Party 44.3 302 40.0 283 36.2 197 47.8 387 55.0 470 38.1 260Independent 0.1 0 0.2 0 0.6 8 0.1 2 0.0 1 0.4 4 Independent Conservative 0.0 0 0.1 0 0.2 2 0.1 0 Independent Labour 0.1 0 0.3 2 0.1 0 0.1 0 0.1 1Independent Labour Party 0.0 0 0.0 0 0.2 3 0.7 4 Independent Liberal 0.1 0 0.1 2 0.0 0 0.0 0 0.1 0 Independent Nationalist 0.3 2 0.0 0 0.0 0 Independent Progressive 0.1 1 0.0 0 Independent Republican 0.20 Irish Nationalist 0.2 2 0.4 2 0.2 2 0.4 2 0.1 3Labour Party 48.8 295 46.1 315 47.7 393 38.0 154 30.8 52 37.1 287Labour Party (Ireland) 0.1 1 0.2 0 Liberal Party 2.5 6 9.1 9 9.04 12 6.7 21 6.5 32 23.6 59Liberal Party (Lloyd George) 0.54 Liverpool Protestant 0.0 0 0.0 0 0.0 0 National 0.5 2 0.3 1 0.5 4 National Independent 0.0 0 0.3 2 0.2 2 0.2 2 National Labour 0.0 0 1.5 8 1.5 13 National Liberal 3.7 19 3.4 16 2.9 11 3.7 33 3.7 35 National Party of Scotland 0.1 0 0.0 0New Party 0.2 0 Plaid Cymru 0.0 0 0.1 0 0.0 0 0.0 0 0.0 0 0.0 0Scottish National Party 0.0 0 0.0 0 0.1 0 0.2 0 Scottish Prohibition 0.1 0 0.1 1Sinn Féin 0.1 0 0.1 0

1922-1924 жылдар

Ирландия еркін мемлекетінің бөлініп шығуынан кейінгі жылдары консерваторлар Қоғамдық палатаны басқарды, содан кейін жұмысшы партиясы көтерілді және либералды партия құлдырап кетті. Ұлыбританияның Коммунистік партиясы да ең ұзақ сәттілік кезеңін бастан кешірді, бірақ әрқашан 1 депутаттан артық болмады. 1922 жылғы сайлауда консерваторлар жеңіске жетті, лейбористер екінші орынға ие болды, ал либералдылар бөлінді. 1923 жылы консерваторлар көпшілігін жоғалтты, ал лейбористер партиясы қайта біріккен либералдылардың қолдауымен алғаш рет билікке келді. Алайда, бұл азшылық үкіметі тек 10 ай ғана созылды және 1924 жылғы сайлауда консерваторлар үлкен көпшілікпен қайта оралды, ал Либералды партия 40 депутаттың арқасына дейін қысқарды, одан олар ешқашан қалпына келмеді. Партия 1924 1923 1922 Халықтық дауыс ((%) Орындықтар Халықтық дауыс ((%) Орындықтар Халықтық дауыс ((%) Орындықтар Ауыл шаруашылығы партиясы 0.2 0 Белфаст Еңбек партиясы 0.2 0 Коммунистік 0.2 1 0.2 0 0.2 1 Конституционалист 1.2 7 0.1 0 0.1 1 Консервативті 46.8 412 38.0 258 38.5 344 Тәуелсіз 0.2 2 0.3 2 0.8 3 Тәуелсіз Консервативті 0.0 0 0.1 0 0.9 3 Тәуелсіз Еңбек 0.0 0 0.2 0 0.1 1 Тәуелсіз Либералдық 0.1 1 0.1 1 Тәуелсіз Ұлттық 0.1 0 Ирландия Ұлттық 0.0 1 0.4 3 0.4 3 Еңбек партиясы 33.3 151 30.7 191 142 Еңбек партиясы (Солтүстік Ирландия) 0.1 0 Либералды партия 17.8 40 29.7 158 18.9 62 Ұлттық Либералды 9.9 53 Шотландия тыйым салу 0.1 1 0.1 1 0.1 1 Синн Фэйн 0.2 0