Кіріспе
Жапондық шебер Хонами Коэцу (本阿弥 光悦; 1558 жылы 27 ақпанда 1637 жылы) - жапон каллиграфы, шебер, лакшы, қыш құмырашы, пейзаждық бағбан, семсерлер мен шай рәсімінің құрметті адамы. Оның шығармалары Ринпа суретшілік мектебінің негізін қалауда. Тайм Азиядағы Роберт Хьюз Жапонияда Коэцу "көптеген ұлттық қазына, Батыста Бенвенуто Целлини сияқты танымал", дегенді жазды, тіпті Құрама Штаттарда ол "жақсы танымал емес".
Hon'ami Kōetsu (本阿弥 光悦; 1558 – 27 February 1637) was a Japanese calligrapher, craftsman, lacquerer, potter, landscape gardener, connoisseur of swords and a devotee of the tea ceremony. His works are generally considered to have inspired the founding of the Rinpa school of painting. Robert Hughes of Time Asia wrote that in Japan, Kōetsu is "a national treasure several times over, about as famous there as Benvenuto Cellini is in the West", even though in the United States he is "scarcely known".
Ерте өмір
Коэцу семсерлерді жылтыратушылар мен дәмдеуіштердің отбасында дүниеге келді. Олар император сотына, сондай-ақ Токугава Иэясу мен Ода Нобунага сияқты Сенгоку кезеңінің (1467 1603) ірі қолбасшыларына қызмет еткен. Хонами отбасы ұрпақтан-ұрпаққа буддизмнің Ничирен сектасының табынушылары болды. Коэцуның арғы атасы Хонами Хонко (Киёнобу) Ничирен діни қызметкері Нишиннің адал ізбасары болды. Содан кейін Хонамилер Нишин, Хонпо джи (Киото) құрған ғибадатхананың маңызды қамқоршылары болды, ал Коэцу өзінің отбасының осы ғибадатханамен қарым-қатынасын жалғастыра берді. Коэцуның бабасы Шогун Ашикага Йосимасаның "жолдастары мен кеңесшілерінің" (同朋衆, dōbōshū) бірі болып саналды. Коэцуның әкесі Хонами Кодзи (1603 ж. қайтыс болды) семсерді жақсы білетін маман ретінде қызмет еткені үшін Меда отбасынан тұрақты жалақы алды. Коэцу өзінің отбасының Маэдамен және олардың Кага провинциясындағы иеліктерімен қарым-қатынасын жалғастыратын; ол Маэдаға семсерлер, суреттер және басқа да өнер бұйымдары бойынша кеңес беретін. Коэцу Маэдамен байланысы арқылы өнер қауымының көптеген мүшелерімен кездеседі, соның ішінде шай шебері Кобори Эншу. Коэцу сонымен қатар Но театрымен және солтүстік Киотодағы Хонами отбасы кешенінің жанында тұратын Канзе актерлер отбасымен тығыз қарым-қатынас орнатады. Ол Nō қойылымдарында әнші ретінде өнер көрсеткен болуы мүмкін, сондай-ақ актерлер немесе театр үшін бірқатар жұмыстарды жасаған.
Біліктілік
Ол семсерді жылтыратушы ретінде оқығанмен (қалыпты батыс мағынасында "жалагер" емес; Жапонияда семсерді қалау мен өңдеуді әртүрлі шеберлер орындайды), Хонами бірнеше он жыл бұрын Сэн но Рикю қайта жаңғыртқан және жетілдірген жапон шай рәсіміне қызығушылығының нәтижесінде қыш құмырасы, лак және керамикамен айналысты. Бұл өнерде ол шай шебері Фурута Орибе мен раку кера деп аталатын стильдің үздік шәкірттерінің бірі болып саналады. Коэцуға алғашқы раку қыш құмырашысының немересі Донью II саз берді. Коэцу формасы Раку отбасы дәстүрінен шыққанымен, ол өте керемет суретші болғандықтан, ол шай табақтарына өз сипатын қосты. Олардың бірі ("Фудзи-сан") Ұлттық қазына болып саналады. Коэцуның сақталған хаттарының ішінде тек бір ғана хатында семсерлер туралы айтылған. Ол осы мәселедегі кәсіби міндеттерін асырап алған ұлы Коса мен немересі Кохоға тапсырған деп есептеледі. Ол сонымен қатар өзінің кезеңіндегі ең ұлы каллиграфтардың бірі болды, Хэйан кезеңінің соттық жазбаларынан Жапонияның көптеген ең ұлы каллиграфтары сияқты шабыт алды. Бұл салада оған ханзада Сончо үйретті, ол оған әйгілі классикалық қытай каллиграфы Ван Шижидің стилін үйретті. Ол көптеген түрлі шығармалар шығарды, олардың барлығы классикалық дәстүрлерді еске түсіретін ағып жатқан қарсив стилімен. Коноэ Нобутада мен Шокадо Шодзомен бірге ол Канэй дәуірінің үш щеткасының бірі ретінде белгілі болды. Ол классикалық стильде көптеген шығармалар шығарса да, Коэцу өзінің жеке каллиграфия стилін дамытып, оны көптеген шәкірттеріне үйретті. Лактау - Коэцуның жаңашылдық пен белсенділік танытқан тағы бір саласы. Оған тиесілі ертедегі еңбектер өте консервативті болғанымен, 16 ғасырдың аяғы мен 17 ғасырдың басында ол бірқатар инновациялық әдістерді қолдана бастады. Ол қалай, қорғасын және басқа да қарапайым металдарды, сондай-ақ алтын мен інжу-маржанды пайдалана отырып, дизайн жасауға маманданған.
Ынтымақтастықтар
Хонами суретші Таварая Сотацумен тығыз қарым-қатынаста болды, ол Хонами каллиграфиялық көптеген туындыларын алтын жапырағымен және бояумен безендірді деп есептеледі. Екі суретші 17 ғасырдың басында бір-бірімен тығыз жұмыс істеді. Кейбір зерттеушілер екі суретшінің некелескен туыстары болған деп санайды. Сотацу Ринпа мектебінің негізгі мүшесі болды, оның суреттері Хонамидің ықпалы мен стилін біраз деңгейде көрсетеді.
Суретшілер қауымдастығы
1615 жылы Хонами Киотоның солтүстік-батысында, Токугава Иэясу берген Такагамин деген жерде суретші қауымын құрды. Ғалымдар бұл қауымның көбірек өнерге немесе дінге, әсіресе Ничирен буддизміне, және бұл жер гранты жомарттығына немесе жер аударылудың бір түріне назар аударған жоқ па деген мәселеде келіспейді. Дегенмен, осы жерде Хонами өзінің бірегей сурет салу және дизайн стилін дамытады, ол кейіннен Ринпа мектебіне айналады. Бұл жер Тайкёан деп аталды және ол дұғалар мен медитация үшін қолданылды. Көптеген маңызды тұлғалар, соның ішінде тарихшы Хаяши Разан, Коэцу өмірінің соңында сол жерге барған. 1637 жылы оның өлімінен кейін колония таратылып, жерді Шогунатқа Хонами Кохо, Коэцуның немересі қайтарып берді.
Жинақтаушылар
Жапон өнерінің алғашқы американдық коллекционерлері мен сыншыларының бірі Эрнест Фенолосаның айтуынша, Хонами - Фенолоса ерте заманауи кезең деп атаған, ертедегі шеберлермен салыстыруға лайық жалғыз суретші. Хонами Коэцу мен оның анасы Эйджи Йошикаваның "Мусаши" романында кездеседі. Хонами Хироси Инагакидің "Самурай II: Ичиджодзи ғибадатханасындағы дуэль" атты романында бейнеленген.