Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон суретшісі (1543–1590)
Japanese painter (1543–1590)
Кано Эйтоку (狩野 永徳) – Жапон тарихының Азучи-Момояма кезеңінде өмір сүрген жапон суретшісі және жапон суретшілігінің Кано мектебінің ең көрнекті өкілдерінің бірі.
Kanō Eitoku (狩野 永徳) was a Japanese painter who lived during the Azuchi–Momoyama period of Japanese history and one of the most prominent patriarchs of the Kanō school of Japanese painting.
Өмір жолы және шығармашылығы
Киотода туған Эйтоку, Асикага сёгунатының ресми суретшісі Кано Мотонобудың (1476–1559) немересі болды. Ол сурет салуға деген қабілетін ерте жасында көрсетті, ал 10 жасында Мотонобумен бірге сёгун Асикага Ёситерумен кездесті. Шығарманың нақты жасалған жылдары туралы түрлі теориялар бар, бірақ жас кезінде, ол қазір Ұлттық қазына саналатын екі туынды жасады: Киото мен оның айналасының көріністері; 洛中洛外図屏風; Rakuchū rakugai zu byōbu және жылжымалы есіктер; 襖; fusuma суреттері «Төрт маусымның құстары мен гүлдері»; 花鳥図襖; Kachō zu fusuma, Дзюко-инде, Дайтоку-дзи ғибадатханасының қосалқы бөлімшесінде. Ол жас кезінде Кано Мотонобудың деңгейіне жетті. 1565 жылы Асикага Ёситерудың өтініші бойынша «Ракучу ракугай зу» суретін салды. Кейіннен Ода Нобунага Киото мен сёгунат үстінен бақылауын көрсету үшін осы туындыны сатып алып, Уэсуги Кенсинге сыйлады. «Ракучу ракугай зу» – Киотоның пейзаждары мен тұрмысын бейнелейтін бүктемелі экран; 屏風; byōbu. Белгіленген Ұлттық қазыналардың арасында осы туындының тек екі нұсқасы бар: Кано Эйтокудың «Уэсуги» басылымы және Иваса Матабейдің «Фунаки» басылымы. Эйтокудың демеушілерінің ішінде Ода Нобунага мен Тоётоми Хидэёси болды. Ол 34 жасында Нобунаганың қызметіне қабылданды. Оның тұрғылықты экрандары, жылжымалы есіктері, қабырғалары мен төбесіндегі суреттері Нобунаганың Азучи қамалын және Хидэёсидің Киотодағы және Осакадағы резиденцияларын әсемдеді. Замандастарының айтуынша, Эйтоку өз заманындағы ең ізделіспен суретшілердің бірі болды және көптеген бай және ықпалды демеушілерге ие болды. Кано мектебінің беделділігін сақтау – бұл тек көркемдік жетістік емес, сонымен қатар ұйымдық және саяси табыс болды. Эйтоку тұрақты тапсырыстар ағынын және тиімді шеберхананы – шәкірттер мен көмекшілерді ұйымдастыра алды, сонымен қатар бір кезде бәсекелес Хасегава Тохаку студиясының соғыс басшысынан түскен тапсырысты сәтті тоқтатты.
Born in Kyoto, Eitoku was the grandson of Kanō Motonobu(1476–1559), an official painter for the Ashikaga shogunate. He showed his talent for painting at an early age, and at the age of 10 he had an audience with the shōgun Ashikaga Yoshiteru alongside Motonobu. While there are various theories regarding the exact years of creation, in his early twenties, he created two works that are now considered National Treasures: Views in and around Kyoto; 洛中洛外図屏風; Rakuchū rakugai zu byōbu and the sliding doors; 襖; fusuma paintings entitled Birds and flowers of the four seasons; 花鳥図襖; Kachō zu fusuma at Jukō in, a subtemple of the Daitoku ji Temple. At a young age, he had acquired skills equivalent to those of Kano Motonobu. He painted the ; Rakuchū rakugai zu in 1565 at the request of Ashikaga Yoshiteru. Subsequently, Oda Nobunaga acquired the artwork to demonstrate his control over Kyoto and the shogunate, and presented it to Uesugi Kenshin. The ; Rakuchū rakugai zu is a folding screen; 屏風; byōbu depicting the scenery and customs of Kyoto, and among the designated National Treasures, there are only two: the version known as the Uesugi edition by Kano Eitoku and the Funaki edition by Iwasa Matabei. Eitoku's patrons included Oda Nobunaga and Toyotomi Hideyoshi. He was hired by Nobunaga at the age of 34. His standing screen, sliding door, wall, and ceiling paintings decorated Nobunaga's Azuchi castle and Hideyoshi's residence in Kyoto and Osaka Castle. Contemporary accounts indicate that Eitoku was one of the most highly sought after artists of his time, and received many wealthy and powerful patrons. Maintaining the preeminence of the Kanō School was not merely an artistic feat, but an organizational and political one also. Eitoku was able to secure a steady stream of commissions and an efficient workshop of students and assistants, and at one point successfully intercepted a warlord's commission of the rival Hasegawa Tōhaku studio.
Стиль
Кано репертуарына оның ең маңызды үлесі – "монументальді стиль" (тайга) деп аталатын стиль болды. Бұл стиль қаһарлы, жылдам сызылыммен, алдыңғы планға ерекше назар аударумен және суреттік кеңістікке қарағанда ірі мотивтермен сипатталады. Бұл стильдің дәстүрлі түсіндірмесі, Эйтокутің шөбересі Эйно (1631–97) өзінің «Жапон суреттерінің тарихы» (Хончо гаши) еңбегінде жазғандай, ішінара Эйтокутің тығыз кестесінің қажеттілігінен туындады және ол Нобунага мен Хидэёсидің әскери және саяси батылдығын бейнеледі. Оның көптеген туындылары Сенгоку кезеңінің қайнаған кезінде жойылды. Туындыларында көбінесе фазандар, феникстер және ағаштар сияқты символдық бейнелер кездеседі. Мысалы, фазан – Жапонияның ұлттық символы және күн құдайы Аматерасудың мифологиялық елшісі.
His signal contribution to the Kanō repertoire was the so called "monumental style" (taiga), characterized by bold, rapid brushwork, an emphasis on foreground, and motifs that are large relative to the pictorial space. The traditional account for this style, codified by Eitoku's great grandson Einō (1631–97) in his History of Japanese Painting (Honcho gashi), is that it resulted partly from the exigencies of Eitoku's busy schedule, and that it embodied the martial and political bravura of the warlords, Nobunaga and Hideyoshi. Most of his works were destroyed in the turmoil of the Sengoku period. Symbolic representations, like pheasants, phoenixes and trees are often depicted in the works. The pheasant, for example is the national symbol of Japan, are mythological messengers of the sun goddess Amaterasu.