Кіріспе
Сербиялық баскетболшы және жаттықтырушы (1977-2024) Деян Милоевич (1977 жылы 15 сәуір - 2024 жылы 17 қаңтар) - Сербияның кәсіби баскетболшы және жаттықтырушысы. Ол өлген кезде Ұлттық баскетбол қауымдастығының (NBA) "Голден Стейт Уорриорз" командасының көмекші жаттықтырушысы болды. Милоевич 1994 жылдан 2009 жылға дейін Югославия / Сербия және Черногория лигасының командалары Беовук, FMP, Будучност және Партизан, сондай-ақ Испаниядағы Памеза Валенсия және Түркиядағы Галатасарай үшін кәсіби түрде күш-қуат ретінде ойнады. Ол үш рет қатарынан Адриатик лигасының ең құнды ойыншысы атанды. Милоевич Сербия мен Черногория құрамасында ойнап, 2001 жылы Еуробаскетте алтын медаль жеңіп алды. 2009 жылы кәсіби баскетболдан зейнетке шыққаннан кейін үш жыл өткен соң Милоевич Адриатика баскетбол қауымдастығының (ABA) Mega Basket бас бапкері болды. Ол жерде ол болашақ NBA All Star және NBA MVP Никола Джокичті жаттықтырды. 2015-16 маусымда ол Мега командасының алғашқы Сербия кубогына, сондай-ақ ABA лигасының финалына қатысты. 2021 жылы "Будучност" клубымен Черногория лигасы мен Черногория кубогының чемпионы атанды. Клубтық жаттықтырушылықтан басқа, Милоевич Сербия ұлттық құрамасында 2019 жылдың желтоқсанынан 2021 жылдың қыркүйегіне дейін бас бапкер Игорь Кокошковтың көмекшісі болды.
Dejan Milojević (; 15 April 1977 – 17 January 2024) was a Serbian professional basketball player and coach. At the time of his death, he was an assistant coach for the Golden State Warriors of the National Basketball Association (NBA). Standing at , Milojević played professionally as a power forward from 1994 until 2009, appearing for the FR Yugoslavia / Serbia and Montenegro league teams Beovuk, FMP, Budućnost and Partizan, as well as for Pamesa Valencia in Spain, and Galatasaray in Turkey. He was named the Adriatic League Most Valuable Player three times in a row. Milojević played on the Serbia and Montenegro national team, winning EuroBasket gold in 2001. Three years after his 2009 retirement from playing professional basketball, Milojević became a head coach for Mega Basket of the Adriatic Basketball Association (ABA). There, he coached future NBA All Star and NBA MVP Nikola Jokić. In the 2015–16 season, he coached Mega to their first ever trophy, the Serbian Cup, as well as their first ABA League finals appearance. In 2021, he won Montenegrin League and Montenegrin Cup titles with Budućnost. In addition to club coaching, Milojević had a coaching stint with the Serbian national team from December 2019 until September 2021, assisting head coach Igor Kokoškov.
Алғашқы жылдар
Белградта туған Милоевич Падинска Скела маңындағы елді мекенде өсті. Милоевич баскетболға 13 жасында қатыса бастады, 1990 жылы ол жерде ойнаған досы арқылы KK Tašmajdan жастар сапында ойнай бастады. КК Ташмайданның жастар жүйесінде бастаған жасөспірім Милоевич 1991 жылы 16 жасқа дейінгі ОКК Белград командасына қарсы 20252 кадет (16 жасқа толмағандар) жеңісінде 141 ұпай жинап, өз жасындағы топқа тез үстемдік ете бастады. Милоевич 1998 жылдың жазында келген құрама құрамында жас ойыншылар болды (FMP жастар жүйесі арқылы немесе Сербия мен Черногорияның FR Югослав республикаларындағы кіші командалардан алынған), мысалы, 22 жастағы күшті форвард орталық Горан Николич, 23 жастағы орталық Драган Басарич, қорғаныстық ойдағы 21 жастағы свингмен Веселин Петрович, 22 жастағы атушы сақшы Александар Смильянье, 22 жастағы күшті форвард Александар Матич және өте талантты 17 жастағы шағын форвард Младен Шракела. Сондай-ақ, Милоевичпен бірге Беовуктан FMP-ге 19 жастағы қуатты орталық Огнен Аскрабич қосылды.
1998-99 маусым: Югослав кубогының финалына жету
1998-99 жылғы маусымда бас бапкер Бошко Дьокичтің басшылығымен жас FMP командасын маусым барысында жаттықтырушы Ако Петрович басқарады. Кіші форвард позициясында ойнаған (көшік форвард үшін тым кішкентай деп танылғандықтан), Милоевич маусымды команданың төртінші немесе бесінші нұсқасы ретінде бастады. Ол ойынға 1015 минут ойнайды, оның сыртындағы нашар соққысы оған командада үлкен рөл атқаруға кедергі келтірді. ФМП лига маусымының алғашқы ойында 7372 есебімен Веса Петровичтің 21 ұпайдан кейін және оның қорғанудан қашып, билік батыры Червена Звезданы жеңіп алды. FMP 6-шы аптада тағы бір елеулі ренішке ұшырап, сүйікті Партизанды 10284 жойды, Петрлович 25 ұпаймен топты қайтадан бастап кетті. ФМП жартылай финалда КК Радникки Белградты жеңгеннен кейін, 8062 есебімен, Владислав Лучич жаттықтырушысы Деян Томашевич, Харис Бркич, Мирослав Радошевич және Драган Луковскийді қамтыған Партизан командасына жеңілді. Милоевич ойынның ең жоғарғы 22 ұпайларын жинады. Бұдан басқа, сол трансферлік терезенің ішінде клуб сонымен қатар KK Crvena zvezda-дан атушы қорғаушы Игорь Ракочевич пен комбо қорғаушы Саша Обрадовичті сатып алды, олардың екеуі де 2000 жылғы Олимпиада ойындарында Югославия Федеративтік Республикасы үшін жарысқа шығып, алдағы 2000-01 маусымға ең жоғары деңгейдегі үмітті білдірді.
2000-01 маусым: Югослав лигасының қос кубогы және Евролиганың тұңғышы
Мирослав Николич жаттықтырған командада ойнаған, жоғары деңгейдегі жаңадан келген Ракочевич пен Обрадовичтен басқа, Деян Томашевич, Миленко Топич, Владимир Кузманович, Деян Радонжич және Харис Бркич, Милоевичтің жаңа бөлігі Топичтің қосалқы күші ретінде күшті форвард ретінде орналастырылған. Бұл Будучносттің YUBA Лигасы сайысына 211 тұрақты маусымдық рекордпен үстемдік етуге ықпал етті. Милоевич Еуролигаға дебютын осы маусымда FIBA Europe мен ULEB арасындағы бөлінуден кейін (FIBA адал клубтары жоқ) байқаудың ULEB нұсқасында жасады. ФК Барселона, П. А. О. К. және Скалигера Веронамен бірге Лондон Тауэрс және Франкфурт Скайлайнерс командаларымен бірге дөңгелек топта ойнаған Будучност жарысты алғашқы 8 ойында 62 есебімен бастады, тек ФК Барселона командасына (Пау Гасол, Сарунас Ясикевичюс және Хуан Карлос Наварро) екі рет ұтылып қалды. 2000 жылдың желтоқсанының аяғында Николич бас бапкер болып босатылды, ал 2001 жылдың басында оның орнына жоғары деңгейдегі марапатталған жаттықтырушы Богдан Таневич келді. Сондай-ақ, клуб "Сакраменто Кингз" командасынан НБА тәжірибесі бар орталық Жером Джеймске ие болып, себет астына біраз көлем қосты. Еуролига топтық кезеңінің соңында Будучност 73 есебімен топтағы үшінші орынға және Реал Мадридпен ойында 16-шы раундқа жетті. Олар Салоникада ПАОК-ты ұрып-соқса, Реалдан аулақ болуға және 16 раундтық серияда үй алаңында артықшылыққа ие болуға мүмкіндік алды; дегенмен, бұл топтық ойын 89 72 ПАОК жеңісімен аяқталды. Саша Дьорджевич, Альберто Херрерос, Эрик Мик, Эрик Струленс және Марко Милич бастаған "Реал" өздерінің ең жақсы үш сериясында "Будучностты" 2-ден 0-ге жеңді. Топич екі ойын да жарақаттанып қалған кезде, Милоевич бірінші ойында 17 минутта 3 ұпай және 8 ребонд жинады, бұл Мадридте 9163 соққы болды, ал екінші ойында 14 минутта 4 ұпай жинады. Милоевич маусым бойы 11 Евролига ойындарында ойнаған, ол ойынға 13,5 минут ішінде ойынға 4,6 ұпай және ойынға 3,2 реванш жинаған. Будучност Врячта өткен финалдық турнирде Югославия кубогын жеңіп алды, Милоевич "Партизанға" қарсы финалда 9 ұпай жинады.
Партизан (2004-2006)
2003-04 маусымда ойынға 20,5 ұпай және 10,8 ребонд алғаннан кейін, Милоевич үш мәрте чемпион болған Партизанмен келісімшарт жасады. Динамо Москва мен Червена Звездадан әлдеқайда жақсы қаржылық ұсыныстар болғанмен, іздестірілген күш-жігерді қарсыласы жаттықтырушы Душко Вуйошевич үшін ойнау құштарлығынан Партизанға қол қоюмен аяқтады. Партизан жарыста төмен нәтиже көрсеткенмен, Милоевич өзінің әдеттегі басымдылығын көрсетті, ол 20.8 ұпай, 11.5 реборд және ойынға 3 ұрлау мен көмек көрсетті. Ол сонымен қатар "Партизанның" отандық лигадағы тағы бір титулдың басты ойыншысы болды, өйткені олар плей-офф кезінде тек бір ойыннан жеңілді. 2005-06 маусымда Милоевич тағы бір екі еселенген Еуролига маусымын өткізді, ол 16.4 ұпай жинап, ойынға 10 ребонд алды, сонымен қатар аптаның ойыншысы атағын жеңіп алды.
Кейінгі мансап
Партизаннан Милоевич испандық Памеса Валенсияға ауысты, онда екі маусым ойнады, халықаралық карьерасын түрік клубы Галатасарай Кафе Кронмен 2008-09 маусымда аяқтады. 2009 жылдың шілдесінде "Партизанға" қайта оралды. Ол 2009 жылдың 1 қыркүйегінде тізе жарақаттануына байланысты зейнетке шыққандығын жариялады.
Жастық шақ
Милоевич Югославияның юниорлық ұлттық құрамасының мүшесі болды (Югославия Федеративтік Республикасының атынан), Игорь Ракочевич пен Марко Яричпен бірге Италияның Трапани қаласында өткен 1998 жылғы "22 жасқа дейінгі" ерлер арасындағы Еуропа чемпионатында алтын медаль жеңіп алды. Алты турнирлік ойында ол ойынға 3,3 ұпай және 3,5 ребонд жинады.
Толық бөлім
Милоевич Югославия ұлттық құрамасының жаттығу лагеріне шақыруды алғаш рет бас бапкер Желько Обрадович 1999 жылғы Еуробаскет алдында алды. 22 жастағы FMP күшті форвардты Обрадович кесіп тастады, осылайша чемпионатқа қатысқан 12 адамнан тұратын командаға кірмеді. Келесі жазда, ол "Бдучност" клубына ауысқан кезде, Милоевичті 2000 жылғы Олимпиадалық жаттығулар лагеріне Обрадович қайта шақырды. Ойыншыны ақырында Обрадович қайтадан қысқартты. Будучността жақсы маусым өткізген Милоевич Югославияның аға ұлттық құрамасына енді, оны Светласлав Пешич таңдап алды және жаттықтырды, ол Түркияда өткен Евробаскетте 2001 жылы басымдықпен жеңіске жетті. Ол Германия мен Эстонияға қарсы топтық кезеңдегі ойындар мен Латвияға қарсы ширек финалда ойнаған үш ойында орта есеппен 4,7 ұпай және 3,3 ребонд жинаған. 2002 жылы жазда Пешич Милоевичті 2002 жылғы FIBA әлем чемпионатының алдындағы жаттығулар лагеріне шақырды; дегенмен, бұл жолы жарақаттан кейін ол жеңіліп қалды. Кейін ол Сербия мен Черногория құрамасының мүшесі болды. Турнирдегі үш ойында ол ойын сайын 5,3 ұпай және 2,7 ребоунд жинады. 2007 жылдың наурызында, Еуробаскет 2007 алдында алты ай бұрын, 30 жасқа толатын Милоевич, тізедегі созылмалы қабынуды келтіре отырып, өзін ұлттық командадан алып тастады.
Мега (20122020)
2012 жылдың қазан айында, кәсіби баскетболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін үш жыл өткен соң, Милоевич Сербияның "Мега Визура" командасының бас бапкері болды. Командамен алғашқы маусымда ол үлкен жетістікке қол жеткізді, командасын Сербия баскетбол лигасының плей-офф жартылай финалына жеткізді, осылайша келесі маусымда өңірлік Адриатика лигасында орын алды. Команданың ABA лигасындағы тұңғыш маусымында ол команданы 1214 есебімен 8-орынға жеткізді. 2020 жылдың 1 маусымында ол Mega Basket-пен қызмет ету мерзімін аяқтады. Сегіз маусым ішінде 345 ойыннан кейін ол 173172 есебіне ие болды. Мегамен бірге болған кезінде оның он бір Мега ойыншысының НБА жобасында таңдалғандарына куә болды (Никола Джокич, Василий Мичич, Неманья Дангубич, Тимоте Луваву Кабаррот, Ивица Зубак, Раде Загорак, Влатко Чанчар, Огнен Ярамаз, Альфа Каба, Гога Битадзе және Марко Симонович). Милоевич өзінің алғашқы НБА-ны 2018 жылғы маусымда Хьюстон Рокетспен жазғы лиганың жаттықтырушылық кезеңі арқылы татып көрді.
Будучност (2021)
2021 жылдың 28 қаңтарында Черногорияның "Будучност" клубы Милоевичті жаңа бас бапкері ретінде жалдап, оған екі жарым жылдық келісімшарт жасады. Тағайындау 2020-21 маусымның ортасында бұрынғы бас бапкер Петар Мийовичтің отставкасынан бір күн өткен соң болды. 2021 жылдың 3 маусымында Милоевич 102:93 есебімен Морнардан жеңіске жеткеннен кейін Черногория кубогы турниріне жеңімпаз атанды. Сол айда ол Черногория лигасының чемпионатында өз командасының 2021 жылғы финалда Морнардан 3:0 есебімен жеңіске жеткеннен кейін жеңіп алды. Ол 2021 жылдың маусым айында Будучносттан шығып, Голден Стейт Уорриорсқа қосылды, осылайша Черногория клубымен келісім-шартта НБА-ның келісім-шарттан шығу шартын қолданды.
Голден Стейт Уорриорс командасының көмекшісі (2021-2024)
2021 жылдың 13 тамызында "Голден Стейт Уорриорс" Милоевичті көмекші жаттықтырушы етіп жалдады, оған "көпжылдық келісім" жасады. Бас бапкер Стив Керрдің штабына қосылып, тағы екі жаңадан келген көмекші жаттықтырушылар Джама Махлалела мен Кенни Аткинсонмен бірге Милоевичке команданың төртінші, күшті алға, алға және орталық позицияларда орналастыратын себетке жақын ойнаған команда мүшелерімен жұмыс істеу міндеті жүктелді. Милоевич үшін бұл негізінен Голден Стейттің жақында дайындалған жас орталығы Джеймс Вайзманға, сондай-ақ олардың қалыптасқан ойыншылары Дреймонд Грин мен Кевон Луниге назар аударуды білдірді. 2021-22 маусымда Вайсманның бірнеше жарақаттануына байланысты Милоевич Лунимен көбірек уақыт өткізді және жетінші жыл ойыншысына тұрақты маусымда және 2022 плей-оффтарда кері қайтуын жақсартуға көмектесті. "Уорриорз" 2022 жылғы НБА финалында алты ойында "Бостон Селтикс" командасын жеңіп, Милоевичке өзінің алғашқы және жалғыз НБА чемпионы атағын берді, бұл оны НБА балдағын жеңген екінші серб көмекші жаттықтырушысы (Игорь Кокошковтан кейін) етті.
Ұлттық құрамаларды баптау
2019 жылдың 5 желтоқсанында Милоевич Сербия ұлттық құрамасының Игорь Кокошковтың көмекшісі болып тағайындалды. 2021 жылдың қыркүйегінде ол ұлттық құрамадан көмекші жаттықтырушы болып кетті.
Өлім
2024 жылдың 16 қаңтарында Милоевич Солт-Лейк-Ситидің ресторанында "Уорриорс" командасының жаттықтырушылары мен ойыншыларымен бірге тамақтанып жатқанда жүрек соққысына ұшырап, ауруханаға жатқызылды. Ауруханаға жатқызу нәтижесінде Уорриорздың Юта Джазз және Даллас Маверикс командаларына қарсы ойындары кейінге қалдырылды, олар келесі күндерге жоспарланған еді. Ол келесі күні, 17 қаңтарда 46 жасында қайтыс болды және 12 ақпанда туған қаласы Белградта көптеген жауынгерлер қызметкерлерінің қатысуымен өткен рәсімде жерленді. 2024 жылдың 15 ақпанында Милоевичке өлімінен кейін Караджордж Жұлдызы ордені (1-сынып) берілді.