Бора Станкович: серб сулу доп ойыншысы, жаттықтырушы және FIBA басшысы. Олимпиадаға NBA ойыншыларын қабылдауға үлкен үлес қосты. Баскетбол залының мүшесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сербиялық баскетболшы және жаттықтырушы (1925–2020) сербиялық жазушы
Serbian basketball player and coach (1925–2020)
the Serbian writer
Борислав "Бора" Станкович (9 шілде 1925 – 20 наурыз 2020) – сербиялық баскетболшы және жаттықтырушы, сондай-ақ FIBA және Халықаралық Олимпиада комитеті сияқты спорттың түрлі басқару органдарында ұзақ жылдар қызмет еткен әкімші. Ол Югославия ұлттық баскетбол құрамасы сапында халықаралық аренада 36 ойын өткізді. Станкович Ұлттық баскетбол қауымдастығы (NBA) ойыншыларына жазғы Олимпиада ойындарына қатысуға рұқсат беру туралы FIBA шешімінде маңызды рөл атқарды. 1989 жылы ол FIBA ережелерін өзгерту жөніндегі ұсыныс енгізді, бұрын тек NBA-дан басқа кәсіби лигалардың ойыншыларына ғана қатысуға рұқсат берілген еді, және одан кейін өткен дауыс беруде 56–13 көрсеткіші тіркелді. Баскетболға қосқан үлесі үшін Станкович 1991 жылы Баскетбол Даңқы залына енгізілді. 2000 жылы Әйелдер Баскетбол Даңқы залына, ал 2007 жылы FIBA Даңқы залына қосылды.
Borislav "Bora" Stanković (; 9 July 1925 – 20 March 2020) was a Serbian basketball player and coach, as well as a longtime administrator in the sport's various governing bodies, including FIBA and the International Olympic Committee. He played 36 games for the Yugoslavian national basketball team internationally. Stanković was pivotal in the FIBA decision to allow players from the National Basketball Association to compete at the Summer Olympics. In 1989, he introduced a resolution to amend FIBA regulations that had previously allowed players only from professional leagues other than the NBA to enter, and the subsequent vote passed 56–13. For his contributions to the game of basketball, Stanković was inducted into the Basketball Hall of Fame in 1991. He was inducted into the Women's Basketball Hall of Fame in 2000 and the FIBA Hall of Fame in 2007.
Өмірбаян
Студенттік жылдарымен қатар Станкович «Црвена звезда» (1946–1948), «Железничар» (1948–1950) және «Партизан» (1950–1953) командаларында кәсіби баскетбол ойнады. 1950-жылдардың басында ол Югославияның ұлттық баскетбол құрамасының құрамында бес жыл өнер көрсетті. Бәсекелі баскетболдан кейін ол ОКК «Белградты» қатарынан он маусым (1953–1963) және 1965 жылы бір маусым жаттықтырды. Содан кейін Станкович итальяндық «Паллаканестро Канту» клубына көшті, онда үш маусым (1966–1969) бас бапкер болып жұмыс істеді. Баскетболмен ұзақ жылдық байланысы барысында Станкович Югославия Олимпиада комитетінің, Халықаралық Олимпиада комитетінің және Баскетбол Даңқы залының сенімділер кеңесінің құрамына кірді. Ол 1976 жылдан 2002 жылға дейін ФИБА-ның екінші бас хатшысы қызметін атқарды. Бас хатшы лауазымына тағайындалғаннан бастап, Станкович ФИБА-ның НБА ойыншыларын халықаралық жарыстарға, әсіресе Олимпиадаға қатысуға мүмкіндік беруін қалады. 1986 жылы Мадридте өткен ФИБА конгресінде оның осы қаулыны қабылдау әрекеті 31–27 есебімен тартысты жеңіліспен аяқталды. Ол бұл идеяны насихаттауды жалғастырды және 1989 жылы Мюнхенде өткен ФИБА конгресінде оның ұсынысы 56–13 дауыспен үлкен көпшілік дауысымен қабылданды. 1992 жылғы Барселонадағы жазғы Олимпиада ойындарынан бастап НБА ойыншылары ФИБА-ның барлық халықаралық жарыстарында қатыса бастады. Серб тілінен басқа, Станкович тағы алты тілде еркін сөйлей білді. Ол 1991 жылы Баскетбол Даңқы залына үлескер ретінде енгізілді. 2000 жылы Әйелдер баскетбол Даңқы залына кірді. 2007 жылы ол ФИБА Даңқы залына үлескер ретінде қосылды. ФИБА жыл сайынғы халықаралық баскетбол кубогын «FIBA Stanković Continental Champions' Cup» деп атады.
Simultaneous to his studies, Stanković played professionally for Crvena zvezda (1946–1948), Železničar Beograd (1948–1950), and Partizan (1950–1953), and was on the senior Yugoslav national basketball team for five years, in the early 1950s. After retiring from competitive basketball, he coached OKK Beograd for ten consecutive seasons (1953–1963), and for a season in 1965. Stanković then moved on to the Italian club Pallacanestro Cantù, spending three seasons as its head coach (1966–1969). Throughout his lengthy involvement with basketball, Stanković was a part of the Yugoslav Olympic Committee, the International Olympic Committee, and the Board of Trustees at the Basketball Hall of Fame. He served as FIBA's second Secretary General from 1976 to 2002. From the beginning of his tenure as Secretary General, Stanković wanted FIBA to make NBA players eligible for international competitions, especially the Olympics. At the FIBA Congress in Madrdid in 1986, his attempt to pass that resolution narrowly failed by a vote of 31–27. Undeterred, he continued to campaign for the idea, and at the 1989 FIBA Congress in Munich, his resolution overwhelmingly passed by a vote of 56–13. Beginning with the 1992 Summer Olympics in Barcelona, NBA players began competing at all of FIBA's international competitions. Other than Serbian, Stanković fluently spoke six other languages. He was inducted into the Basketball Hall of Fame in 1991, as a contributor. He was inducted into the Women's Basketball Hall of Fame in 2000. In 2007, he was enshrined as a contributor into the FIBA Hall of Fame. FIBA named the annual international basketball cup the "FIBA Stanković Continental Champions' Cup".
Жеке өмір
Станкович Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігінің (қазіргі Босния және Герцеговина) Бихач қаласында дүниеге келген. Өмірінің басында ол Нови-Садқа, содан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Сирмиядағы Лединци қаласына көшіп барды. Соғыстан кейін Станкович Белградқа барып, Белград университетін ветеринария мамандығы бойынша бітірді. 1966 жылы ол өзінің бар күшін баскетболға арнады, Белградта ет бақылауы бойынша ветеринариялық инспектор қызметінде 10 жылдық еңбек жолын аяқтады. Станкович 2020 жылдың 20 наурызында Белградта қайтыс болды. Оның бір қызы, екі немересі және екі шөбересі болған.
Stanković was born in Bihać, Kingdom of Serbs, Croats and Slovenes (present day Bosnia and Herzegovina). Early in his life, he moved to Novi Sad, and then to the Syrmian town of Ledinci, during World War II. After the war, Stanković went to Belgrade, where he graduated from the University of Belgrade, with a degree in veterinary medicine. In 1966, he pledged his efforts to basketball full time, ending a 10 year career as a veterinary inspector for meat control in Belgrade. Stanković died on 20 March 2020 in Belgrade. He had one daughter, two granddaughters and two great grandchildren.
Танымал мәдениетте
Станковичтің рөлін 2015 жылғы серб спорт драмасы «Біз әлем чемпиондары боламыз» және 2016 жылғы серб телесериалы «Әлем чемпиондары» фильмдерінде Александр Радоджичич сомдады.
Stanković is portrayed by Aleksandar Radojičić in the 2015 Serbian sports drama We Will Be the World Champions and the 2016 Serbian TV series The World Champions.