Кіріспе
Монреальдегі ғимарат, Канада (1687 ж.) Сент-Сулпис семинариясы (фр. Бұл Монреальдағы екінші көне ғимарат. 1980 жылы Канаданың ұлттық тарихи орны деп жарияланды. Ол Ескі Монреаль ауданындағы Виль-Мари ауданында, Нотр-Дам көшесіндегі Нотр-Дам базиликасының жанында, Пле д'Арм алаңына қарама-қарсы орналасқан. Семинарияның классикалық U пішінді ғимараты бар, оның ішінде қосымша ғимарат бар. Сент-Сулпис семинариясы 1657 жылы Сент-Сулпис діни қызметкерлерінің қоғамымен құрылған, олар ғимараттың жалғыз иесі болды. Құрылысын 1684 жылы сульпициандардың басшысы Франсуа Доллиер де Кассон бастады және 1687 жылы аяқталды, бірақ кейіннен сағаты сияқты қосымшалар 1713 жылы аяқталды. Ол діни қызметкерлерді оқыту мен Жаңа Францияның жергілікті халқы арасында миссионерлік қызметке арналды.
The Saint Sulpice Seminary (French:Vieux Séminaire de Saint Sulpice) is a building in Montreal, Quebec, Canada. It is the second oldest structure in Montreal and was declared a National Historic Site of Canada in 1980. It is located in the Ville Marie Borough in the Old Montreal district, next to Notre Dame Basilica on Notre Dame Street, facing Place d'Armes. The seminary is a classic U shaped building featuring a palatial style and includes an annex. Saint Sulpice Seminary was founded in 1657 by the Society of Priests of Saint Sulpice, who have been the sole owner of the building since its creation. Construction began in 1684 by François Dollier de Casson, superior of the Sulpicians, and was completed in 1687, although later additions, such as the clock, were completed by 1713. It was dedicated to the education of secular priests and to mission work among native peoples in New France.
Сағат
Ғимараттың қасбеті 1701 жылы салынған және жоғарғы жағына орнатылған сағатта безендірілген. Сағаттың циферблатін Париж қаласында Пол Лабросс ойлап тапқан, ал Нотр-Дам қауымының әйел бауырлары алтынмен қаптаған. Бұл сағат Солтүстік Америкадағы ең көнелердің бірі.
Семинария бақтары
Монастырлық дәстүрге сай, 17-ші ғасырда Сулпициандар семинариясының жанында жеміс-жидек пен көкөніс өсіру үшін бақ құрды. Бақ француз дәстүрін қайта өрлеу дәуірінен, газон мен орталық мүсінмен бірге aisles геометриялық орналасуын алды. Бақтар Солтүстік Америкадағы өз түріндегі ең көне бақтардың бірі.
Атақты түлектер
Джеймс Августин Хили, тарихтағы алғашқы африкалық-америкалық католик діни қызметкері; кейіннен Париждегі Сулпициан семинариясына ауысты.