Кіріспе

Гуамның оңтүстігіндегі Агрихан (сонымен қатар Агриган деп те жазылады) аралы - Тынық мұхитындағы Солтүстік Мариана аралдарындағы арал. Аралдың көпшілігі тұрғындарсыз болды, бірақ 2020 жылғы АҚШ санағында 4 тұрақты тұрғыны болды. Агрихан Паганның солтүстігінде орналасқан.

Тарих

1522 жылы 11 маусымда аралды алғаш рет еуропалықтар ашты. Ол оны "Цико" немесе "Ла Грега" (испан тілінде грек) деп атады. Эспиноса Фердинанд Магеллан экспедициясының құрамында Тринидадта болған және Тынық мұхит арқылы Мексикаға өту үшін аралға кірген. Шаморро тұрғындары жау болып, ол зәкір қоя алмады, бірақ ақпарат алу үшін арал тұрғынын ұрлады. 1669 жылы Агриханға испан миссионері Диего Луис де Сан Виторес келіп, оны "Сан-Франциско Хавьер" деп атады. 1695 жылы жергілікті тұрғындар күшпен Сайпанға, ал үш жылдан кейін Гуамға айдалды. 1810 жылы Гавай Корольдігінің қоныстанушылары Агриханда қоныс құруға тырысты. 1870 жылдары алғашқы кокос плантациялары құрылды. Германиядағы Брансвик қаласынан келген саудагер Адольф Капель аралды жалға алып, Каролина аралдарынан шамамен 20 маусымдық жұмысшыны пайдаланып, копраны экспорттады. 1899 жылы Солтүстік Мариана аралдарын Испания Германия империясына салғаннан кейін Агрихан Германияның Жаңа Гвинеясының бөлігі ретінде басқарылды. Осы уақыт аралығында жекеменшік компания - Германия мен Жапонияның серіктестері иелік ететін "Паган қоғамы" көбірек кокостұмсық алқаптарын ашты. Алайда 1905 ж. және 1907 ж. қыркүйекте болған қатты тайфун плантациялар мен компанияны құртты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Агрихан Жапон империясының бақылауына түсті және кейіннен Оңтүстік теңіздер мандаты ретінде басқарылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін арал АҚШ-тың бақылауына түсті және Тынық мұхит аралдарының сенімгерлік аумағының бөлігі ретінде басқарылды. 1967 жылы тұрғындар саны 94 адам болды. 1978 жылдан бастап арал Солтүстік Мариана аралдары Одақтастығының Солтүстік аралдар муниципалитетіне кіреді. 1990 жылы тұрғындар саны 25 адам ғана болды. Арал тұрғындары 1990 жылдың тамызында вулканның атылуынан қорқып, өздерін қауіпсіз жерге көшірді. 1992 жылы 25 солфатара, қайнап жатқан ыстық бұлақ және бірнеше бу бұлақтары болса да, ешқандай атылу болған жоқ. 2000 жылы аралдағы алғашқы төрт елді мекеннің бірінде алты адам қайтадан қоныстанды. Алайда, 2010 жылғы санақ бойынша Агриханда ешкім тұрмаған. 2010 жылғы санақтың деректеріне қарамастан, Солтүстік Мариана аралдары жерлер департаментіне сәйкес, қоныс аудару сол кезден бастап төрт бастапқы ауылдың бірінде қалпына келтірілді және 2005 жылдың қыркүйегінде аралда тоғыз тұрғын қалды. 2020 жылғы АҚШ санағында 4 адам тіркелген. Джон Д. Митчлер мен Рид Ларсон ұйымдастырған экспедиция 2018 жылдың 1 маусымында осы шыңның шыңына алғаш рет толық көтерілді.

География

Агрихан - орманды, эллипстік пішінді, ұзындығы және ені - 54,5 м. Бүкіл арал - мұхит түбінен көтерілген Агрихан тауы деп аталатын үлкен стратовулкан, Мариан аралдарындағы ең үлкен бесінші вулкан. Оның шыңы Микронезияның ең биік нүктесі болып табылады. Жанартаудың басында 1 х 2 км (0,6 х 1,2 миль) көлеміндегі және тереңдігі шамамен 1 х 2 км үлкен кальдера орналасқан.