Кіріспе

Роберт Харрис (18 қыркүйек 1849 - 27 ақпан 1919) - Уэльсте туған канадалық суретші, Конфедерация аталарының портретімен танымал.

Ерте өмір

Уэльстің Конви қаласында туған Роберт Харрис 1856 жылы Принс-Эдвард аралындағы Шарлоттаунға көшіп келгенге дейін әкесі фермасында өскен. Анасының жігерлендіруімен өнерге қызығушылық таныта бастайды. 1867 жылы Ливерпульге барып, жергілікті мұражайдағы гипстегі құймалардан тәуелсіз зерттеулер жүргізді, адам анатомиясы мен пропорцияларын үйренді. Портреттеуге дағдыланған және тапсырыс алған ол 1873 жылы Бостондағы Лоуэлл институтында, Лондондағы Слэйд өнер мектебінде Альфонс Легроспен (1877) және Хизерли көркемсурет мектебінде (1877) және ақырында Парижде Леон Боннамен сол жылы Ателье Боннатта ресми оқытуды жалғастыруға шешім қабылдады. 1880 жылы оған Торонто глобусы үшін Доннеллилердің кісі өлтіру ісі бойынша сот процесінің негізгі тараптарын суретке түсіру тапсырылды. Ол 1881 жылы Парижде Бонатта тағы да оқыды. 1882 жылы ол американдық суретші А. Б. Рейнхардт Экуенде, Парижден 17 миль қашықтықта. 1883 жылы Париж салонында көрмеге қатысты. Шетелде жүріп, импрессионизмді білген болуы мүмкін. Канадаға оралғаннан кейін, 1883 жылы, Доминион үкіметі оған 1864 жылғы Квебек конференциясының жазбасын суретке салуды тапсырды. Кейіннен картинаға "Конфедерацияның аталары" деген атау берілді. Кейін Монреальда тұрып, Торонто мен Монреальдағы әлеуметтік және саяси элитаны академиялық стильде суретке түсіре бастады.

Мансап

1886 жылы оның "Мектеп қорғаншыларының кездесуі" картинасы, П. Е. И. Кейт Хендерсон есімді әйел мұғалімнің ер адам қорғаншыларының жиналысын өзінің көзқарасына айналдыруы 1886 жылғы Корольдік Канада өнер академиясының шоуының сенсациясы болды. Конфедерацияның аталары, оның мансабының басында, Канададағы ең танымал портрет суретшілерінің бірі ретінде беделін нығайтты. 1889 - 1896 жылдар аралығында ол сол кездегі басқа суреттерден жоғары 55 портретті суретке түсірді. 1903 жылы ол Минто графинінің портреті суреттелген. ХХ ғасырдың аяғында Харрис импрессионисттік әсерге ие сурет салуға айналды, бұл тақырыпта ағылшын тіліндегі алғашқы кітапты сатып алғаннан кейін, Камилл Моклердің француз импрессионисттері (1860-1900). (Кітаптың оның көшірмесі Конфедерация орталығындағы өнер галереясында). Келесі сегіз жылда ол академикалық портрет суреттерінің формалды сипаттамаларын сақтай отырып, импрессионистердің бояулары мен суарулы бояуларын кішігірім шертулерді енгізе бастады. Харрис Онтарио өнер мектебінде (1879-1881) және Монреальдің өнер қауымдастығында 1880 жылдары сабақ берді. Бримнер сияқты, ол да мұғалім ретінде академиялық оқу бағдарламасын ұстанды және Джордж Агню Рид пен Мэри Александра Белл Истлейк сияқты көптеген студенттерін Еуропада одан әрі білім алуына және ерекше канаддық өнерді дамытуға талпындырды. Оның жұмыстарының маңызды жинағы Шарлоттаундағы Конфедерация орталығы өнер галереясында орналасқан. 1965 жылы Шарлоттаундағы Конфедерация орталығы өнер галереясы Роберт Харрис жинағы мен мұрағатын қабылдады, оған Харристің 1883 жылғы Конфедерация аталарының суретіне дайындық эскиздері кіреді. Бұл жинақта суреттер, суреттер, эскиздер, хаттар мен естелік заттардың саны 9000-ға жуық болды. Оның "Мектеп басқарушыларының кездесуі" картинасы 1980 жылы Канада маркасында пайда болды және "Мұражай минуттары" телеарнасында драматизацияланды. 1986-1987 жылдары Уэльстің Ұлттық мұражайының "Роберт Харрис, 1849-1919" атты көрмесі Уэльсте таратылды. Каталогтың бірінші тілі - валлий, екіншісі - ағылшын тілі.

Құрметтер

1880 жылы Канада Корольдік өнер академиясының (RCA) құрылтайшы мүшесі болды және 1893 жылы RCA президенті болып сайланды. 1902 жылы ол C.M.G. , ең танымал Сент-Майкл және Сент-Джордж орденін алды, бұл британдық ерлер мен әйелдерге жоғары лауазымға ие болған немесе шет елде ерекше немесе маңызды әскери емес қызмет атқарған ерлер мен әйелдерге берілетін рыцарлық орден, ол сондай-ақ шет ел және одақтастық істеріне қатысты маңызды немесе адал қызмет үшін берілуі мүмкін. 1904 жылы RCA президенті ретінде Луизиана сатып алу көрмесінде Канада көрмесін ұйымдастыруға және орнатуға көмектесті. Көрмеде ол өнердегі ерекше еңбегі үшін Құрмет грамотасы мен алтын медальмен марапатталды.

Жеке өмір

Ол 1885 жылы Элизабет (Бесси) Путнамға үйленді, бірақ олардың балалары болмады. Ол сәулетші Уильям Кричлоу Харристің ағасы болды және өзінің туған інісі Кэтлин Морристің шығармашылығына белсенді қызығушылық танытты.