Эллсворт әуе базасы: Оңтүстік Дакотадағы АҚШ әскери нысаны

Эллсворт Әуе базасы (Оңтүстік Дакота): АҚШ Әуе күштерінің маңызды базасы, B-1B Lancer бомбалаушыларының орны. 28-ші бомбалық қанат туралы толық ақпарат.

16 мин оқу

100%

Дереккөз: Ellsworth Air Force Base — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

АҚШ Әуе күштері базасы, Оңтүстік Дакота штатының Рапид-Сити қаласы

Элсворт Әуе күштері базасы (AFB) – АҚШ Әуе күштерінің (USAF) базасы, Оңтүстік Дакота штатының Рапид-Сити қаласының солтүстік-шығысында, Бокс-Эльдер қаласынан солтүстікке қарай шамамен 10 миль (16 км) жерде орналасқан. Элсворттағы негізгі бөлімше – 28-ші бомбалаушылық қанат (28 BW). Глобалдық соққы күштерінің Екінші әуе армиясына қарасты 28 BW, АҚШ Әуе күштерінің екі B-1B Lancer қанатының бірі болып табылады, екіншісі – Техас штатының Дайесс AFB әуе базасындағы 7-ші бомбалаушылық қанат. 2023 жылы 28-ші бомбалаушылық қанатты полковник Дерек Окли басқарады, ал оның командалық бас сержанты – бас сержант Адам Визи. Элсвортта шамамен 8000 әскери қызметші, олардың отбасы мүшелері және азаматтық қызметкерлер тұрады. Рапид-Сити қаласының халқы 78 824 адамды құрайды. Оңтүстік Дакота штатының батысында 3800 зейнеткер әскери қызметкер бар. Он жылдар бойы Элсворттың басты кіреберісінде Рапид-Сити тұрғындарының сыйлық ретінде табыс еткен символдық B-52 Stratofortress ұшағы орналасқан еді. Бұл кіреберіс жақында жаңасына ауыстырылды. Солтүстік жазықтықты қамтитын және Powder River Training Complex деп аталатын бомбалаушыларды даярлау аймағының кеңейтілуі 2008 жылы басталды.

Тарих

Эллсворт әуе базасы 1941 жылы Рапид-Сити армиялық әуе базасы (ААБ) ретінде құрылды. Кейіннен ол 28 стратегиялық барлау қанатының командирі, 1911-1953 жылдары өмір сүрген Ричард Э. Эллсворттың есімімен аталып, оның құрметіне аталды. Ол оқу ұшуы кезінде Ньюфаундлендтегі Бургоенс Ков маңында RB-36 Peacemaker ұшағының апатқа ұшырауы салдарынан қаза тапты.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1942 жылы 2 қаңтарда Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ Соғыс департаменті Еуропадағы Одақтың күштеріне қарсы күресу үшін B-17 Flying Fortress ауыр бомбалаушы бөлімшелерін даярлау мақсатында Рапид-Сити армиялық әуе базасын құрды. Бақылау мұнарасы 1942 жылдың 30 қыркүйегінде ашылды; ұшу-қону жолақтары, жатақханалар, кеңселер және басқа да құрылыстар 1942 жылдың 1 қазанында аяқталды, ал бес ангар 1942 жылдың соңында салынып бітті. Аэродромда үш бетонды ұшу-қону жолағы болды: 7050x300 (Солтүстік/Оңтүстік), 7000x300 (Шығыс/Батыс) және 7872x300 (Солтүстік-Батыс/Оңтүстік-Шығыс). Рапид-Сити ААФ 17-ші Бомбалау оқу қанатына, Екінші бомбалау командасына қарасты болды. 88-ші бомбалау тобы 1942 жылдың қазан айында базаның операциялық оқу бөлімі ретінде жаңа базаға қайта орналастырылды. 1944 жылдың наурыз айында 225-ші әскери-әуе күштерінің базалық бөлімшесі толық бөлімшелерді даярлаудан шетелге жіберілетін бөлімдерге жеке құрамды даярлауға көшті. Аэродром инструкторлары тоғыз ауыр бомбалаушы топтан және көптеген кішігірім бөлімдерден мыңдаған ұшқыштарды, навигаторларды, радио операторларды және пулеметшілерді оқытты. 1945 жылдың 15 шілдесінде 225-ші ААФБУ таратылды және Рапид-Сити ААБ АҚШ Әскери Әуе күштерінің (АҚШӘӘК) демобилизациясы басталғандықтан күту күйіне қойылды.

Соғыстан кейінгі кезең, 1945-1947

Rapid City AAB 1945 жылы 11 қазанда қайта іске қосылды және Континенттік әуе күштеріне бекітілді. АҚШ Әуе күштері (USAAF) оны тұрақты нысан деп белгіледі. База қысқа мерзімге P 61 Black Widow, P 38 Lightning, P 51 Mustang және B 25 Mitchell ұшақтарын қолданып, ауа райын зерттеу және жауыгерлік эскадрильяларын даярлады. 1946 жылдың қыркүйегінен 1947 жылдың наурызына дейін B-29 Superfortress ұшақтарын қабылдау үшін әуеайлақ толығымен жаңартылып, жабылды. 1948 жылдың көктемінде ұшу-қону жолағының кеңейтілуі аяқталды.

28 - Бомбалау бөлімшесі, 1948-1958

1947 жылы жұмыстар қайта басталғанда, оның негізгі бөлімшесі жаңа 28-ші бомбалаушылық қанат (28 BMW) болды, ол B-29 ұшақтарымен ұшты. Орналасқан жер алғашқы жылдары бірнеше рет атауын өзгертті. 1948 жылдың қаңтарында Әуе күштерінің Бас штабының бастығы генерал Карл А. Спац оны бригада генералы Уолтер Р. Уивердің құрметіне Уивер Әуе күштері базасы деп атады, ол АҚШ Әуе күштерін тәуелсіз күш ретінде дамытудың пионері болған. Сол жылдың маусым айында, көпшіліктің қысымына жауап ретінде, Әуе күштерінің хатшысы Стюарт Саймингтон базаның атын бұрынғы Рэпид-Сити Әуе күштері базасына қайтарды. 1949 жылдың шілдесінде ұшу-қону жолағын жақсарту жұмыстары аяқталды, бұл 28 BMW-ге B-29-дан үлкен B-36 Peacemaker ұшағына ауысуға мүмкіндік берді. 1950 жылдың сәуір айында Әуе күштерінің штабы базаны 15-ші Әуе күшінен 8-ші Әуе күшіне қарастырды. 1953 жылдың наурыз айында RB-36 Еуропадағы жаттығудан оралғанда Ньюфаундлендте апатқа ұшырады, нәтижесінде 28-ші стратегиялық барлау қанатының командирі, бригада генералы Ричард Э. Эллсуортты қоса алғанда, барлығы 23 адам қаза тапты. 1953 жылдың 13 маусымында президент Дуайт Д. Эйзенхауэр базаға сапар шегіп, оны Эллсуорттың құрметіне қайта ашты. База кейіннен Эллсуорт Әуе күштері базасы деп аталды, және 1948 жылғы жергілікті дауға қарағанда, атауды өзгертуге қауымдастықтан қарсылық болған жоқ. 1954 жылдың 27 тамызында тағы бір RB-36H ұшағы жаттығу миссиясынан кейін қону кезінде төбеге құлады. 27 экипаж мүшесінің 24-і бірден қаза тапты, ал қалған 3-і ауыр жарақат алды; кейін 2-еуі жарақаттарынан қайтыс болды, нәтижесінде тек бір адам ғана аман қалды. Барлығы 26 адамның қаза болуымен бұл апат B-36 тарихындағы ең қасіретті апат болып табылады, бұл өткен жылы Ньюфаундлендте болған апаттың көрсеткіштерін басып өтті. Тергеу апатқа бірнеше фактордың себеп болғанын көрсетті. Бұрынғы найзағай тау беткейіндегі ескерту шамдарын зақымдаған, олар жөнделмеген. Сонымен қатар, ұшақтың биіктікөлшегірі мен жердегі радар дұрыс калибрленбеген, бұл ұшқыш пен жер бақылауы ұшақтың жақындап келе жатқан қашықтығы мен бұрышын дұрыс түсінбеуіне әкелді.

When operations resumed in 1947, its primary unit was the new 28th Bombardment Wing (28 BMW) flying the B 29. The installation changed names a few more times during its early years. In January 1948, Air Force Chief of Staff general Carl A. Spaatz renamed it Weaver Air Force Base in honor of brigadier general Walter R. Weaver, one of the pioneers in the development of the United States Air Force as an independent service. In June of that year, in response to overwhelming public appeals, Secretary of the Air Force Stuart Symington returned the base name to its previous name of Rapid City AFB. More runway improvements were completed in July 1949, allowing the 28 BMW to switch from B 29s to the huge B 36 Peacemaker. In April 1950, the Air Staff reassigned the base from 15th Air Force to 8th Air Force. In March 1953, an RB 36 crashed in Newfoundland while returning from a routine exercise in Europe, killing all 23 aboard, including brigadier general Richard E. Ellsworth, commander of the 28th Strategic Reconnaissance Wing. On 13 June 1953, president Dwight D. Eisenhower visited the base to re dedicate it in memory of Ellsworth. The base was subsequently renamed Ellsworth AFB, and unlike the previous local controversy in 1948, there was no community objection to the name change. On August 27, 1954, another RB 36H crashed into a hill while performing a landing, following a routine training mission. 24 of the 27 crewmembers were killed in the initial crash, and the remaining 3 were critically injured; 2 later died from their injuries, leaving only one survivor. At a total death toll of 26, this crash remains the deadliest in B 36 history, surpassing the record set by the crash in Newfoundland the previous year. An investigation revealed multiple factors contributed to the crash. A previous lightning storm had damaged the warning lights on the hillside and they had not been fixed. Additionally, both the plane's altometer and the ground radar had been incorrectly calibrated, causing both pilot and ground control to misinterpret the distance nd angle at which the aircraft was approaching.

Nike зымырандары, 19571962

Базаны әуеден қорғау үшін АҚШ Армиясы 1957 жылы Эллсворт әуе базасының қорғаныс аймағын құрды және Nike Ajax жер-әуе ракеталық кешендерін салды. Кешендер Эллсворт әуе базасының жанында орналасқан: E 01 солтүстікке, E 20 шығыс-солтүстік-шығысқа, E 40 оңтүстік-шығысқа, ал E 70 батыс-оңтүстік-батысқа орналасқан. 1958 жылы E 20, E 40 және E 70 батареялары қызметтен алынып тасталды, ал E 01 Nike Hercules ракеталарын атқылауға бейімделді. Бұл батарея 1961 жылға дейін АҚШ-тың әуе қорғанысын күшейту шаралары аясында қызметте болды. 1960 жылы Эллсвортта Nike ракеталарын басқару және қадағалау үшін Әскери әуе қорғанысының басқару орталығы (AADCP) құрылды. Кешен AN/GSG 5(V) BIRDIE типті қатты күйдегі компьютерлік жүйемен жабдықталған. AADCP әуе қорғанысы бас қолбасшылығының жалпы бақылау радиолокациялық құрылғыларымен біріктірілді. AADCP 1962 жылы әуе қорғанысы радиолокациялық станциясы жабылғаннан кейін барлық жұмысын тоқтатты. Армия кешендерін жапқаннан кейін, Nike кешендеріндегі әскери тұрғын үйлер Эллсворттың басқаруына берілді және шамамен 1990 жылға дейін ӘҚС әскери отбасыларының тұрғын үйі ретінде пайдаланылды.

4-ші әуедегі басқару және басқару эскадрильясы

1970 жылдың 1 сәуірінен 1992 жылдың 30 қыркүйегіне дейін 28-ші BMW құрамына кіретін 4-ші әуедегі командалық-бақылау эскадрильясы (ACCS) Стратегиялық әуе қолбасшылығы үшін арнайы модификацияланған Boeing EC 135 әуедегі командалық пункт ұшақтарымен әуедегі командалық пункт міндеттерін атқарды. 4-АКСА әуедегі ұшыруды басқару жүйесінің (ALCS) операцияларының негізгі күші болды. Үш арнайы әуедегі ұшыруды басқару орталығы (ALCC) (айтылуы "Al see"), яғни ALCC No. 1, ALCC No. 2 және ALCC No. 3, тәулік бойы жердегі дайындыққа тұрды, алты құрлық аралық баллистикалық зымыран (ICBM) қанатының бесеуіне ALCS қамтамасыз етті. Бұл арнайы ALCC-лер көбінесе EC 135A ұшақтарынан құралды, бірақ кейде қолжетімділігіне қарай EC 135C немесе EC 135G ұшақтары да қолданылды. ALCC No. 1 Элсвортта жердегі дайындыққа тұрды және соғыс жағдайында Элсворт әуе базасындағы және Вайоминг штатындағы Ф. Э. Уоррен әуе базасындағы Минутмен қанаттары арасында ұшып, қажет болған жағдайда ALCS көмегін көрсетуге тиіс болды. ALCC No. 2 және No. 3 Солтүстік Дакота штатындағы Минот әуе базасында тұрақты түрде алдын ала орналасқан жердегі дайындыққа тұрды. Соғыс уақытында ALCC No. 3 Минот әуе базасындағы Минутмен ICBM қанаттары мен Солтүстік Дакота штатындағы Гранд Форкс әуе базасы арасында ұшып, қажет болған жағдайда ALCS көмегін көрсетуге тиіс болды. ALCC No. 2 Мальмстром әуе базасындағы Минутмен ICBM қанатының маңында ұшып, қажет болған жағдайда ALCS көмегін көрсетуге арналған. 4-ші ACCS сонымен қатар Элсвортта EC 135C немесе EC 135G ұшағын жердегі дайындыққа Батыс қосымша әуедегі командалық пункт (WESTAUXCP) ретінде ұстады, ол SAC-тің Looking Glass Ұлттық әуедегі командалық пунктінің (ABNCP) қосалқы нұсқасы болды, сондай-ақ Looking Glass пен ALCC арасында әуеде радио релелік байланыс қамтамасыз етті. ALCS-пен жабдықталған болса да, WESTAUXCP-де ALCS көмегін көрсетуге арналған арнайы Minuteman ICBM қанаты болған жоқ.

B-1B Lancer, 1987 жылдан қазіргі уақытқа дейін

1986 жылы база және 28 BMW B-52 ұшақтарын тоқтатуға және озық B-1B Lancer бомбалаушысына екінші үй болуға кең ауқымды дайындық жүргізді. Подрядшылар наурыз айында жаңа, отбасысы жоқ әскерилерге арналған жатақханаларды, қазан айында қауіпсіздік полициясы эскадрильясының жаңа штабын аяқтады және Эллсворттың 4114 метрлік (13497 фут) ұшу-қону жолағын жаңартып, күрделі жөндеу жұмыстарын жүргізді. Сонымен қатар, олар жаңа, күрделі ұшақтарға арналған ұшақтарды техникалық қызмет көрсету орталықтарын да аяқтады. 28 BMW-дің соңғы B-52H ұшағы 1986 жылдың басында кетіп, 1987 жылдың қаңтарында қанат 35 B-1B бомбалаушы ұшағының біріншісін алды. 12-ші әуе дивизиясы 1988 жылдың 15 шілдесінде Эллсвортқа көшірілді. Бұл ұйым Эллсвортта және аймақтағы басқа SAC базаларында B-1B, B-52 және KC-135 Stratotanker ұшақ экипаждарын даярлауға жауапты болды. SAC штаб-пәтері 1989 жылдың 10 тамызында Эллсвортта үшінші қанатты – 99-шы стратегиялық қару қанатын құрды. Бұл қанат B-1B ұшақ экипаждарын оқытудың басты жауапкершілігін өз мойнына алды.

HGM-25A Titan I зымыраны, 19601965

1960 жылдың қазан айында Эллсворт "ғарыш дәуіріне" енді, 850-ші стратегиялық зымыран эскадрильясының іске қосылуымен, бастапқыда 28 BMW-ге бекітілген. Бұл эскадрилья бір жылдан астам уақыт бойы HGM 25A Titan I континентаралық баллистикалық зымырандарын (ICBM) орналастыруға дайындалды, олар 1962 жылы, қаңтар айында 44-ші стратегиялық зымыран қанатының (44 SMW) іске қосылғаннан кейін келді. SAC Бас штабы Эллсворттағы 44-ші SMW-ді "тұңғыш қанат" деп атады. Titan I зымыраны 1965 жылы қызметтен шығарылды.

LGM-30 Minuteman зымыраны, 1962-1994 жылдар

1962 жылдың шілдесінде SAC 66-шы зымыран эскадрильясын іске қосты, ол 44-ші стратегиялық зымыран қанатының (SMW) басқаруындағы 150 LGM 30B Minuteman I ICBM-ін пайдалануға жоспарланған үш бөлімнің біріншісі болды. 67-ші зымыран эскадрильясы тамыз айында 44-ші қанатқа қосылды, ал 68-ші зымыран эскадрильясы 1962 жылдың қыркүйегінде қосылды. Ескі Titan I зымырандары 1965 жылдың наурыз айында қолданыстан шығарылды. 1971 жылдың 1 маусымында SAC 821-ші стратегиялық ғарыш әскерлері дивизиясын таратып жіберді, ал сол жылдың қазан айына дейін жаңартылған LGM 30F Minuteman II зымырандары Minuteman I зымырандарын алмастырды. Элсворт әуе базасы Минот және Гранд Форкс әуе базаларымен бірге "SAC-тің көрнекті орындарының" бірі ретінде танылды, ол Американың стратегиялық үштігінің екі құрамдасын – стратегиялық бомбалау және ICBM-дерді сақтап, Суық соғысқа қарсы күресін жалғастырды. Ол бұл міндеттерді 15 жылдан астам уақыт бойы айтарлықтай өзгерістерсіз орындады. 1980-ші жылдар көптеген жаңа сынақтарды әкелді.

Қазіргі заман, 1990 жылдан қазіргі уақытқа дейін

1989 жылғы қарашада Берлин қабырғасы құлағаннан кейін, Кеңес Одағының құлдырауының алдын ала хабарлағаннан кейін, АҚШ Әскери-әуе күштері ұйымдарын және ресурстарын қайта құрып, азайып бара жатқан қауіпке қарсы тұруға бейімдеді. 1990 жылдың 3 қаңтарында SAC 812-ші жауынгерлік қолдау тобын 812-ші стратегиялық қолдау қанаты (812 SSW) деп қайта атады, ол қысқа мерзімге Элсворттың төртінші қанаты болды. 812 SSW барлық жауынгерлік қолдау қызметтерін бір ұйымға біріктірді. 1990 жылдың 31 шілдесінде SAC 12-ші әуе дивизиясын Стратегиялық соғыс орталығымен (SWC) алмастырды, ол Элсворттың бағынышты бөлімшелеріне операциялық басқару және әкімшілік бақылауды жүзеге асырды. Содан кейін, SAC-тің аралық штаб-пәтерлері мен базалық деңгейдегі қайта ұйымдастыру жоспарының бір бөлігі ретінде 1991 жылдың 1 қыркүйегінде SAC 28 BMW-ді 28-ші қанаты (28 WG), 44 SMW-ді 44-ші қанаты (44 WG) және 99 SWW-ді 99-шы тактикалық және оқу қанаты (99 TTW) деп атады. Он күннен кейін SAC SWC және 812 SSW-ді тоқтатты. 28-ші қанат тағы бір рет Элсворттың үй қанаты болды және ол көп ұзамай барлық бұрынғы 812 SSW функцияларын сіңірді. Осы кезеңде Президент Варшава шартының таратылғанын мойындап, Қорғаныс министрі арқылы барлық стратегиялық ядролық сақтық операцияларын тоқтатуға бұйрық берді. Ұзақ жылдарға созылған суық соғыс аяқталды. 1992 жылдың 1 маусымында, АҚШ Әскери-әуе күштері құрылғаннан бергі алғашқы ірі қайта ұйымдастырудың бір бөлігі ретінде, Стратегиялық әуе қолбасшылығын тоқтатты және Элсворттың ұйымдарын (атын өзгерткен 28-ші бомбалаушы қанатын (28 BW) қоса) жаңадан құрылған Әуе шабуылы қолбасшылығына (ACC) тағайындады. Жаңа қолбасшылық астында бір жылдан аз уақыт өткен соң, 28-ші қанаттың міндеті стратегиялық бомбалаудан бүкіл әлемге дәстүрлі оқ-дәрілерді жеткізуге ауысты. 99-шы тактикалық және оқу қанатының міндеті (кейіннен 99-шы қанатқа айналды) жаңа күш тұжырымдамасының талаптарына сәйкес сәл өзгертілді. 44-ші зымырандық қанат өзінің қорқыту міндетін сәтті орындады. 1991 жылдың 3 желтоқсанында қанат алғашқы Minuteman II зымыранын өз силоснан шығарды, ал 1992 жылдың 6 сәуірінде бірінші Minuteman II іске қосу бақылау орталығы жабылды. Бүкіл зымыран кешенін тоқтату 1994 жылдың сәуірінде аяқталды. Патриоттық Minuteman дәстүріне сәйкес, 44-ші зымырандық қанат 1994 жылдың 4 шілдесінде ресми түрде тоқтатылды. Стратегиялық қаруды азайту туралы келісімнің шарттарына сәйкес, 44-ші зымырандық қанаттың барлық Minuteman силосдары мен іске қосу бақылау орталықтары, Delta 01 және Delta 09 учаскелерін қоспағанда, бұзылуға жоспарланған. Соңғы екі учаске Ұлттық саябақтар қызметіне Minuteman зымырасының Ұлттық тарихи орны ретінде сақтау үшін берілді. 1994 жылдың наурыз айында Элсворт 34-ші бомбалау эскадрильясын қарсы алды, ол Айдахо штатындағы Маунтин-Хоум әуе базасындағы өзінің бас ұйымы 366-шы қанатымен (366 WG) қайта оралғанға дейін әуеайлақты жаңартуды күткен географиялық жағынан бөлек бөлімше (GSU) болды. 366 WG-нің қамқорлығымен 34-ші B 1B ұшақтары АҚШ Әскери-әуе күштерінің құрама қанаттарының бір бөлігі болды, оған C/D және E үлгісі F 15 Eagles, C/D үлгісі F 16 Fighting Falcons және R үлгісі KC 135 Stratotankers кірді. 1994 жылы Әскери-әуе күштері Элсвортты Конгресс тапсырған B 1B-ның жедел дайындығын бағалауға арналған "Дакота сынағы" деп аталатын орын ретінде таңдады. Жарты жыл бойы тыныштық және соғыс жағдайларын ескере отырып, 28 BW және Элсворт, Макконнелл, Гранд Форкс және Дайс әуе базаларындағы B 1 бірліктерінің кең ауқымды персоналдық, техникалық және логистикалық қолдауына сүйене отырып, сынақтан "сәтті өтті"; және B 1-дің сенімді және қабілетті қару жүйесі екенін дәлелдеді; Американың ауыр бомбалаушы паркінің жылдар бойы тірегі. 1995 жылы 99-шы қанат Элсворттан Невада штатындағы Неллис әуе базасына жаңа міндетке кетті, бірақ бұрын осы қанатқа қосылған шағын топ бомбалаушы тактикасы бойынша оқуды жалғастыру және бірнеше шашыраңқы бөлімшелерден радарлық оқ-дәрілерді бағалау үшін қалды. Сол жылы Элсворттың ең ескі бөлімшелерінің бірі - 77-ші бомбалау эскадрильясы да тоқтатылды. Бөлімше (әкімшілік құрылым ретінде) жаңа B 1 оқ-дәрілерін дамыту үшін АҚШ Әскери-әуе күштерінің қаржысын үнемдеу үшін кеткен кезде, ұйымның ұшақтары Элсвортта (ұшқыш резерв мәртебесінде) өзінің 37-ші бомбалау эскадрильясының қамқорлығында қалды. 1996 жылдың басында 26 наурызда 77-ші бомбалау эскадрильясы жақын арада Элсвортқа қайта оралатындығы туралы хабарланды. 1 сәуірде эскадрилья Элсвортта қайтадан белсенділенді, өйткені географиялық жағынан бөлінген 34-ші бомбалау эскадрильясы Айдахо штатындағы Маунтин-Хоум әуе базасындағы 366-шы қанатымен жаңа үйіне көшірілді. 1998 жылдың маусымына қарай 77-ші қанат өзінің 6 B 1B ұшағын қайта жарақтандырды. Бұл сан 34-ші эскадрильясы жоғалтқандармен теңестірілді. 1999 жылдың наурыз айында Әскери-әуе күштері Элсворт әуе базасы мен 28-ші қанатты жаңа Экспедициялық әуе күштері (EAF) тұжырымдамасының серіктесі ретінде қайта ұйымдастыру жоспарын жариялады, қазір Әуе және ғарыш экспедициялық күштері (AEF) деп белгілі. 28-ші қанат EAF-тағы жетекші қанат ретінде тағайындалды, бұл 77-ші эскадрильяға тағы 6 B 1B ұшағын алуға және Элсворт әуе базасына шамамен 100 әскери қызметкерді қосуға мүмкіндік берді. Экспедициялық күш құрылымы АҚШ Әскери-әуе күштеріне кез келген дағдарысқа жылдам жауап беруге және әскери қызметшілер үшін өмірді болжамды етуге мүмкіндік береді. 2007 жылдың жазы Элсворттың колледж/университет деңгейіндегі Әскери-әуе күштерінің Резервтік офицерлерді даярлау корпусының (AFROTC) далалық оқу лагерін қабылдаған соңғы рет болды. Барлық колледж AFROTC далалық оқу лагерлері кейіннен Алабама штатындағы Максвелл әуе базасындағы Әскери-әуе күштерінің офицерлерді даярлау мектебінде біріктірілді.

After the Berlin Wall fell in November 1989, presaging the demise of the Soviet Union, the USAF reshuffled its organizations and resources to meet a shifting, diminishing, threat. On 3 January 1990, SAC re designated the 812th Combat Support Group as the 812th Strategic Support Wing (812 SSW), which, for a short time, became Ellsworth's fourth wing. The 812 SSW consolidated all combat support activities into one organization. On 31 July 1990, SAC replaced the 12th Air Division with the Strategic Warfare Center (SWC), which provided operational command and administrative control over Ellsworth's subordinate units. Then, as part of SAC's intermediate headquarters and base level reorganization plan, on 1 September 1991, SAC renamed the 28 BMW the 28th Wing (28 WG), the 44 SMW the 44th Wing (44 WG) and the 99 SWW the 99th Tactics and Training Wing (99 TTW). Ten days later, SAC inactivated both the SWC and the 812 SSW. Once again, the 28th became Ellsworth's host organization and it soon absorbed all previous 812 SSW functions. It was also during this period that, in acknowledgment of the elimination of the Warsaw Pact, that the President, via the Secretary of Defense, ordered all strategic nuclear alert operations to stand down. The decades long Cold War was over. On 1 June 1992, as part of the first major reorganization since the creation of USAF, the Air Force inactivated Strategic Air Command and assigned Ellsworth's organizations (including a renamed 28th Bomb Wing (28 BW)) to the newly activated Air Combat Command (ACC). After less than a year under the new command, the 28th's mission changed from that of strategic bombardment to one of worldwide conventional munitions delivery. The mission of the 99th Tactics and Training Wing (later to become the 99th Wing) also continued, albeit slightly modified to fit the requirements of the new force concept. The 44th Missile Wing, however, had ably accomplished its deterrence mission. On 3 December 1991, the wing permanently pulled the first Minuteman II missile from its silo and on 6 April 1992, the first Minuteman II launch control center shut down. Inactivation of the entire missile complex ended in April 1994. In keeping with its patriotic Minuteman tradition, the 44th Missile Wing formally inactivated on 4 July 1994. Under conditions of the Strategic Arms Reduction Treaty, all of the 44th Missile Wing's Minuteman silos and launch control centers were slated for demolition with the exception of Sites Delta 01 and Delta 09. These latter two sites were turned over to the National Park Service for preservation as part of the Minuteman Missile National Historic Site. In March 1994, Ellsworth welcomed the 34th Bomb Squadron, a Geographically Separate Unit (GSU) that was awaiting airfield upgrades before it could return to its parent organization, the 366th Wing (366 WG), at Mountain Home AFB, Idaho. While under the aegis of the 366 WG, the 34th's B 1Bs were part of one of the USAF's composite wings, which also included C/D and E model F 15 Eagles, C/D model F 16 Fighting Falcons, and R model KC 135 Stratotankers. Also during 1994, the USAF selected Ellsworth as the exclusive location from which to conduct a Congressionally mandated operational readiness assessment of the B 1B, known locally as "Dakota Challenge." After six months of hard work, under both peacetime and simulated wartime conditions, the 28 BW and Ellsworth, relying on extensive personnel, technical and logistical support from sister B 1 units at McConnell, Grand Forks and Dyess Air Force Bases, passed the test "with flying colors"; and proved the B 1 to be a reliable and capable weapons system; the mainstay of America's heavy bomber fleet for years to come. In 1995, the 99th Wing departed Ellsworth for a new assignment at Nellis Air Force Base, Nevada, although a small contingent formerly attached to that wing remained behind to continue bomber tactics training and radar munitions scoring from a handful of dispersed detachments. The year also saw the inactivation of one of Ellsworth's oldest units, the 77th Bomb Squadron. While the unit (as an administrative entity) departed to save USAF dollars for development of new follow on B 1 munitions, the organization's aircraft remained at Ellsworth (in a flying reserve status) under the able care of its sister unit, the 37th Bomb Squadron. In early 1996 on 26 March, an announcement was made that the 77th Bomb Squadron would soon return to Ellsworth. On 1 April, the squadron again activated at Ellsworth as the geographically separated 34th Bomb Squadron completed its transfer to its new home with the 366th Wing at Mountain Home AFB, Idaho. By June 1998, the 77th had six of its B 1Bs out of the reconstitution reserve. This number balanced those lost by the 34th BS. In March 1999, the USAF announced a reorganization plan that makes Ellsworth AFB and the 28 BW partners in the new Expeditionary Air Force (EAF) concept, now known as the Air & Space Expeditionary Force (AEF). The 28 BW was named a lead wing in the EAF, which enabled the 77 BS to gain six additional B 1Bs, and Ellsworth AFB to gain about 100 additional military personnel. The expeditionary force construct enables the USAF to respond quickly to any worldwide crisis while making life more predictable for military members. The summer of 2007 marked the last time that Ellsworth hosted a college/university level Air Force Reserve Officer Training Corps Field Training (FT) encampment. All college AFROTC FT encampments were subsequently consolidated at the Air Force Officer Training School at Maxwell Air Force Base, Alabama.

"Көпшілік күш" операциясы, 1999

Көп ұзамай Эллсворт және 28-ші бомбалаушылық қанат AEF тұжырымдамасында жетекшілікке шықты. 28-ші бомбалаушылық қанаттан бес B-1B ұшағы НАТО күштеріне қосылып, 1999 жылдың 1 сәуірінде Косоводағы әскери нысаналарды бомбалауды бастады. 1999 жылдың маусым айындағы қақтығыс аяқталған кезде Эллсворттан шыққан B-1B ұшақтары 100 жауынгерлік миссияны орындап, 1260 тоннадан астам Mk 82 жалпы мақсатындағы бомба тастады.

"Тұрақты бостандық" операциясы 2001 жылдан қазіргі уақытқа дейін

2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін Эллсворт "Тұрақты бостандық" операциясын қолдау үшін бірнеше B-1 ұшағын жөнелтті. Эллсворт әуе базасындағы 37-ші BS ұшақтары, Маунтин Хоум әуе базасындағы 34-ші BS ұшақтарымен бірігіп, 34-ші экспедициялық бомбалау эскадрильясын құрды. Бұл эскадрилья Эллсворттан келген басқа да бөлімдермен бірге Диего Гарсияға орналастырылып, 28-ші әуе экспедициялық қанатына қосылды. Олардың жауынгерлік тиімділігі 95%-дан асып, барлық ұшақтардың миссияларының 5%-ын орындады. Олар барлық бомбалардың 39%-ын тастады, бұл басқа кез келген платформадан көп. 28-ші экспедициялық бомбалау эскадрильясы 2974 JDAM, 1471 Mk 82, 135 Mk 84 және 70 CBU 87 бомбасын тастады. Қазіргі таңда 28-ші бомбалау қанаты мен Эллсворт әуе күштері базасының қызметкерлері AEF 8 жетекші қанаты болып табылады және Эллсворт қызметкерлері әлемнің түкпір-түкпіріндегі операцияларды қолдау үшін кезекті жұмыстарға дайындалуда.

34-ші ББ 77-ші ББ-ның орнын алады, 2001 жыл

2001 жылдың 19 қыркүйегінде 34-ші бомбалау эскадрильясының "Thunderbirds" тобы Айдахо штатындағы Маунтин-Хоум әуе базасынан Елсворт құрамына қайта қосылу үшін келді. АҚШ Әскери-әскери күштеріндегі қолданыстағы B-1B ұшақтарының санының азаюына байланысты, Элсворттағы 77-ші эскадрилья таратылды.

Базаны қайта реттеу және жабу 2004-2005

2004 жылы Оңтүстік Дакота штатында Сенатқа өтетін сайлау кезінде республикашыл үміткер Джон Тун Эллсворт әуе базасын сайлау науқанының маңызды мәселесіне айналдырды. 2004 жылдың 16 сәуірінде базадағы жиынға қатысып, егер ол демократ және Сенаттағы азшылық көшбасшысы Том Дашлден жеңіске жетсе: "Бұл Эллсвортты одан да күшті жағдайға қояды, өйткені ол азшылықта болып, АҚШ Президентімен байланысы жоқ адамнан гөрі артық мүмкіндіктерге ие болады" деді. 2004 жылдың 17 қазанында KSFY TV және KOTA TV телеарналарында көрсетілген екі үміткердің арасындағы пікірсайыста Тун: "Бізге АҚШ Президентімен байланысы бар, Конгресте партиялық бағыттарына қарамастан конструктивті жұмыс істей алатын адам қажет. Егер Эллсвортты сақтап қалуды қаласақ, мұндай адам керек" деді. 2004 жылдың 24 мамырында Оңтүстік Дакотада Тун үшін сайлау науқаны жүргізіп жатқан Сенаттағы көпшілік көшбасшысы Билл Фрист Дашл туралы: "Президент кімнің сөзін көбірек тыңдайды? Ол күнделікті жұмыс істейтін Сенаттың көпшілік көшбасшысы ма, әлде күнделікті дауыс беру кезінде үнемі қолдау көрсетпеуін білдіретін қарсы партияның сенаторы ма?" деді. Сонымен қатар: "Бұл жолы Президент BRAC комиссиясына кімдерді тағайындайды, солардың барлығын тағайындайды" деп қосты. Тун сайлауда Дашлді дауыстардың 51 пайызымен жеңіп, Буш президенті екінші мерзімге сайланды. Бірақ, 2005 жылдың 13 мамырында Қорғаныс министрлігі Эллсворт әуе базасын жабуды ұсынды. Тун наразылық білдіріп, президенттің БҰҰ елшісіне үміткері Джон Болтонның кандидатурасын мақұлдамауға дауыс беретінін мәлімдеді. 2005 жылдың 26 тамызында тоғыз мүшеден тұратын BRAC комиссиясы 8:1 дауыспен Эллсвортты жабу тізімінен шығарды. Комиссар Гарольд Геман: "Біз ешқандай үнемдеуге қол жеткізбейміз, жай ғана ұшақтарды бір жақсы базадан екінші жақсы базаға көшіріп жатырмыз, екеуі де шамалы айырмашылыққа ие" деді. Сенатор Тун бұл шешімді жақсы және саяси мүддеден тумаған қадам деп атады.

During the 2004 Senate race in South Dakota, Republican challenger John Thune made Ellsworth a campaign issue, stating in a 16 April 2004 appearance at the base that if he were elected over incumbent Democrat and Senate Minority Leader Tom Daschle: "It puts Ellsworth in a lot stronger position than having someone who's going to be in the minority and someone who doesn't have a relationship with the President of the U. S." In a debate between the two men broadcast on KSFY TV and KOTA TV television on 17 October 2004, Thune said: "I think we have got to have somebody that has a relationship with the President of the United States, can work constructively across party lines in the Congress to get this done if we're going save Ellsworth" and was later quoted in the "Rapid City Journal" newspaper on 27 October 2004 claiming that: "an all Democratic congressional delegation would have little political influence if President Bush is elected to a second term." On 24 May 2004 campaigning in South Dakota for Thune, Senate Majority Leader Bill Frist said of Daschle: "Who is the president going to listen to more? The majority leader of the Senate, who he works with on almost a daily basis, or a senator from another party who every day is saying things on the floor that demonstrate a lack of support?" also adding: "This time around, the President is appointing who's on that BRAC commission, all of them." Thune defeated Daschle with 51% of the vote in the election, and president Bush was elected to a second term. Nevertheless, on 13 May 2005, the Department of Defense recommended that Ellsworth Air Force Base be closed. Thune stated in protest he would vote against confirmation of the president's nominee for United Nations Ambassador, John Bolton. On 26 August 2005 the nine member BRAC commission voted 8–1 to spare Ellsworth from the closure list. Commissioner Harold Gehman said, "We have no savings, we're essentially moving the airplanes from one very, very good base to another very, very good base, which are essentially equal." Senator Thune called the move a good, nonpolitical decision.

Бомбалаушыларды даярлау аймағының кеңейтілуі

2008 жылдан бері бомбалаушыларды даярлау аймағы Powder River Training Complex шамамен 28 000 шаршы мильге дейін кеңейтілуде, оған Вайоминг, Монтана және Дакота штаттарының аймақтары кіреді.

Сегізінші әуе күштеріне ауысу

2015 жылдың 1 қазанында Эллсворт Сегізінші Әуе күшінің құрамына енді және Global Strike Command бағынысына көшті.

2024 жылғы апат

2024 жылдың қаңтарында Роквелл В1 ұшағы төңкеріліп қонды. Барлық адамдар қауіпсіз жерге секіріп шықты.

Негізгі бірліктер

Элсворт әуе базасында орналасқан ұшатын және ұшпайтын ерекше бірліктер. GSU белгісі қойылған бірліктер – географиялық жағынан бөлек құрамалар, олар Элсвортта орналасқан болғамен, басқа жердегі басқа бірлікке бағынады.