Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Бэкнангтың қасиетті Панкрас аббатшылығы, көбірек Бэкнанг аббатшылығы (Бэкнанг стифті) деп аталатын, 1100 жылы Швабия герцогтығындағы Бэкнангта құрылған, Германиядағы канондар монастырі.
Former monastery in Backnang, Germany
The Abbey of Saint Pancras of Backnang, better known as Backnang Abbey (Stift Backnang), was a German monastery of canons regular founded around AD 1100 in Backnang, in the Duchy of Swabia.
Тарих
Аббатхана 1116 жылға дейін Баденнің маркграфы Герман I және оның әйелі, Бакнанг Сулихгаудың графинясы Джудит құрған. Папа Пасхаль I 1116 жылы негізін бекітті. Алайда 1123 жылы олардың ұлы Марграф Герман II Альзастағы Марбах аббатшылығының канондарымен бірге монастырды қайта қалпына келтіруге мәжбүр болды. 1123 және 1243 жылдар аралығында аббатхана Баденнің Зерринген маркграфтарының жерленген жері болды, бұл байланыс үлкен ықпал мен өркендеуді әкелді. Бэкнангтың географиялық орны оны 13-ші ғасырдан бастап Вюртемберг графтарының шабуылына ұшырады, сондықтан 1243 жылы Марггравинь Ирменгард күйеуі Германның сүйектерін Баден қаласындағы Лихтенталь абатханасының іргетасына көшірді. 1297 жылы Бэкнанг Вюртембергке өтті. 1366 жылы Вюртембергтің графы Эберхард II аббатхананың қаржысын бақылауға алды. 1477 жылы папа Сикст IV-тің рұқсатымен ол зайырлы коллегиалды бөлімге айналды. 1535 жылы протестанттық реформация кезінде қауым таратылды. Алайда, Бэкнанг канондары император Карл V-ге шағым жасап, оны қайтадан иеленуге рұқсат алды, олар мұны 1551 жылы жасады. Соңғысы 1593 жылы, үйдің түпкілікті басылған кезде қайтыс болды. Бакнангта әлі күнге дейін аббат шіркеуі (Stiftskirche) тұр.
The abbey was founded before 1116 by Herman I, Margrave of Baden, and his wife, Countess Judith of Backnang Sulichgau. Pope Paschal I confirmed the foundation in 1116. As early as 1123, though, the monastery had to be revived by their son, Margrave Herman II, with the help of canons from Marbach Abbey in Alsace. Between 1123 and 1243, the abbey was the burial place of the Zähringen Margraves of Baden, a connection which brought much influence and prosperity. Backnang's geographical position exposed it, from the 13th century onwards, to attack by the Counts of Württemberg, and for this reason in 1243 Margravine Irmengard transferred the remains of her husband Hermann V of Baden to her foundation of Lichtenthal Abbey in the town of Baden Baden. In 1297, possession of Backnang passed to Württemberg. In 1366, Count Eberhard II of Württemberg succeeded in gaining control of the abbey's finances. In 1477, it was changed into a secular collegiate chapter, with the approval of Pope Sixtus IV. In 1535, as part of the Protestant Reformation, the community was dissolved. The canons of Backnang, however, by making a complaint to Emperor Charles V, obtained permission to reoccupy it, which they did in 1551. The last of them died in 1593, when the house was finally suppressed. The abbey church (Stiftskirche) still stands in Backnang.