Кіріспе

Америкалық академик әкімші және тарихшы Хорас Манн Бонд (8 қараша 1904 - 21 желтоқсан 1972) - американдық тарихшы, колледж әкімшісі, әлеуметтік ғылым зерттеушісі және азаматтық құқық жетекшісі Джулиан Бондтың әкесі. Ол Чикаго университетінде магистрлік және докторлық дәрежелер алды, ол кезде жас адамдар арасында колледжге баратын адамдар аз болды. Ол бірнеше тарихи қара колледждердің ықпалды жетекшісі болды және 1939 жылы Джорджиядағы Форт-Вэлли мемлекеттік университетінің бірінші президенті болып тағайындалды, онда ол бағдарламалардың және табыстың өсуін басқарды. 1945 жылы Пенсильваниядағы Линкольн университетінің бірінші афроамерикалық президенті болды.

Ерте өмір және білім

Хорас 1904 жылы 8 қарашада Теннесси штатының Нэшвилл қаласында африкалық құлдардың немересі болып дүниеге келген. Оның ата-анасы колледж бітірген. Оның анасы Джейн Элис Браун мектеп мұғалімі, ал әкесі Джеймс Бонд - Оңтүстіктегі конгрегациялық шіркеулерде қызмет еткен, көбінесе тарихи қара колледждермен байланысты. Оның анасы Огайодағы Оберлин колледжін, ал әкесі 1892 жылы Кентукки штатының Берея қаласындағы Берея колледжін бітірген. Кейін Джеймс Бонд Берея колледжінің 1896 жылдан 1914 жылға дейін сенімді өкілі болды. Берея мен Оберлин - нәсілдер аралық алғашқы колледждер. Оның ата-анасы білімді қара элитаның қатарында болды және балаларын академиялық жетістіктерге шақырды. Хорас жеті баланың алтыншысы еді. Оның ағаларының бірі, аға Ж. Макс Бонд, белгілі педагог болды. Балалық шағында Бонд ақ адамдармен бірнеше рет жағымсыз кездесті. Бірде ақ нәсілді адам Хорастың ағаларымен айтысып, үйіне оқ атыпты. Басқа бір оқиғада оның әкесі полиция қызметкері болған ақ түсті көршісімен тұтқындалған, Бондтар отбасы ақ түсті көшеге көшіп келгенде. Бонд мектепте жақсы оқыды, ол тоғыз жасында орта мектепке, он төрт жасында колледжге оқуға түсті. Бонд 1923 жылы 19 жасында Пенсильваниядағы тарихи қара колледж Линкольн университетінің үздік бітіруші атанды. Ол Каппа Альфа Пси қауымының мүшесі болды. Пенсильвания штатында ол аспирантураға оқуға түсті, Бонд ақ түсті сыныптастарымен бәсекелесе алатынын түсінді және 90-шы пайыздан жоғары баға алды. Кейін Бонд Линкольн университетіне оқытушы болып оралды. Ол кезде Бонд өзінің табысына жалғыз кедергі болды; ол өзі бақылап отырған жатақханада құмар ойындар сайысына төзімділік танытқаны үшін колледжден шығарылды. Линкольн университеті алдындағы ұятқа қарамастан, Бонд жақсы ғалым және әкімші ретінде беделге ие болды. Бонд магистр және филология ғылымдарының докторы болды . D, Чикаго университетінің докторлық дәрежесін алды, онда оның Алабамадағы қара білім туралы диссертациясы 1936 жылы Розенбергер сыйлығын жеңіп алды. Ол 1939 жылы жарық көрді. Сол жылдары әдеттегідей, докторлық дәрежесін алғанға дейін Бонд әртүрлі академиялық институттарда сабақ берді. 1934 жылы алғашқы ғылыми кітабын жариялады. Оның ертедегі еңбегін Розенвальд қоры мойындады, ол оған 1931 және 1932 жылдары стипендия берді және оның қалған мансабының көп бөлігін қолдады.

Неке және отбасы

1930 жылы Бонд Джулия Агнес Вашингтонға үйленді. Джулия Вашингтон Нэшвиллдің аралас нәсілді бай және танымал афроамерикандық отбасынан шыққан. Ол мен Хорастың үш баласы болды: Джейн Маргарет, 1939 жылы туған; Хорас Джулиан, 1940 жылы туған; және Джеймс, 1944 жылы туған. Бонд пен оның әйелі үш баласына да үлкен үміт артыпты.

Ақыл-ойды тексеруді сынға алу

Бондтың алғашқы жарияланымдары 1924 жылы NAACP журналында The Crisis болды. Мұнда, Бригамның армиядағы барлау тесттерін талдауын жариялағаннан кейін, ол Бригамның африкалық америкалықтардың төменгі тест ұпайлары негр расының ішкі интеллектуалды төмендігін көрсеткен тұжырымдарының логикасын сынға алды. Бондтың қорытындысында "Миссисипи, Кентукки, Арканзас және Джорджия штаттарынан келген ақ сарбаздардың орташа баллы он екі жарым жасар баланың ақыл-ойының орташа мөлшерін құрады". Ол: "Расалық айырмашылықтарды анықтау үшін интеллект тестілерін қолдағандар Арканзастағы ақ нәсілділер өздерінің нәсілі жағынан елдің басқа аймағындағы ақ нәсілділерден төмен екенін мойындауға дайын ба?" деп сұрады. 1958 жылы Одри Шуидің "Негроның интеллектуалдылығын тексеру" басылымы жарық көрді, ол негізінен Бонд және басқалар 1920 жылдары жоққа шығарған ескі интеллектуалды зерттеулерге негізделген, афроамерикалықтардың интеллектуалдылығы ақ адамдардан төмен екендігі туралы қорытынды жасады. Бонд көптеген қарама-қайшы зерттеулерді елемейтінін және салыстырудың бейтарап әдістерін қолданғанын көрсеткен өткір шолу жариялады, мысалы, оңтүстік ақ түсті тест баллдарын оңтүстік ақ түстілердің төменгі баллдары орнына оңтүстік қаралардың тест баллдарын ұлттық орташа көрсеткішпен салыстыру. Бондтың қорытындысында Шуи "АҚШ-тың барлық жерінде американдық негрлер төмен әлеуметтік тап болып табылады" дегенді дәлелдеді. Содан кейін ол отбасымен бірге оңтүстікке оралып, Атланта университетінің (кейін Кларк Атланта университеті) білім беру мектебінің деканы болды. Кейін Бонд университеттегі Білім және әлеуметтік зерттеулер бюросының директоры болды. Ол 1971 жылы зейнеткерлікке шықты. Оның еңбектері Массачусетс Амхерст университетінде сақталған. Өзінің зерттеулерінде ол қара нәсілді балалардың оқу жетістіктеріне әсер ететін әлеуметтік, экономикалық және географиялық факторларды зерттеді.