Кіріспе
Француз теңіз флотының ауыр крейсерлер тобы 1870-жылдардың қорғалмаған крейсерлер класы Дукейн класының крейсерлері 1920-жылдардың ортасында француз теңіз флоты үшін салынған екі ауыр крейсерлер тобы болды. Бұл кластағы екі кеме француз крейсері Duquesne және француз крейсері Tourville болды. 1922 жылы Вашингтон әскери-теңіз келісімін ратификациялағаннан кейін Франция крейсерлер туралы баптың салдарын елемеуге мәжбүр болды. Өзінің негізгі теңіз күштері ретінде ұстанымын сақтап қалу үшін ол өзінің 10 000 тонналық 8 дюймдік крейсерімен басқа төрт ірі теңіз күшін емін-еркін ұстанған. Қазіргі заманғы крейсерлік конструкциялардың бірден-бір түрі - жаңадан жасалған 8000 тонналық конструкция. 1924 жылғы бағдарлама бойынша рұқсат етілген крейсердің конструкциясы жылдамдық үшін қорғанысты құрбан етеді, ал 8 дюймдік пуляларды орнату кезінде 10 000 тонналық ығысуды шектеуді сақтайды. Екі кемеге рұқсат беріліп, олар "Дюкесн" класының крейсері деп аталатын болады. Бастапқыда жеңіл крейсер ретінде саналған екі кеме де 1931 жылдың 1 шілдесінде бірінші сыныптағы крейсерлер ретінде қайта саналды. Француз теңіз флотының ауыр крейсерлер кемесі жоқ, оның орнына Лондон әскери-теңіз келісімінің алдында броньды крейсерлер мен жеңіл крейсерлер, содан кейін бірінші сыныптағы крейсерлер мен екінші сыныптағы крейсерлер қолданылды.
the class of unprotected cruisers of the 1870s
The Duquesne class cruiser was a group of two heavy cruisers built for the French Navy in the mid 1920s, the first such vessels built for the French fleet. The two ships in the class were the French cruiser Duquesne and French cruiser Tourville. With the ratification of the Washington Naval Treaty of 1922, France could not ignore the ramifications of the cruiser article. To maintain her position of a major naval power she would have to follow the other four major naval powers with her own 10,000 ton, 8 inch gun cruiser. The only modern cruiser design Service techniques des constructions navales (STNC Constructor's Department) had to draw on was the recently designed 8,000 ton design. The cruiser design authorized under the 1924 build program would sacrifice protection for speed while maintaining the 10,000 ton displacement restriction while mounting 8 inch guns. Two vessels would be authorized and would be known as the Duquesne class cruiser. Initially classed as a light cruiser, both ships were reclassified on 1 July 1931 as first class cruisers. The French Navy did not have a vessel classification of heavy cruiser instead used armoured cruiser and light cruiser prior to the London Naval Treaty then first class cruiser and second class cruiser afterwards.
Қаптама және қорғаныс
Бұл жоба жеңіл крейсердің кеңейтілген нұсқасы болды, оның стандартты ыдыс көлемі 10 000 тоннаға дейін көтерілді. Француз корпусындағы кадрлар артқы жағынан тұтқаға дейін нөмірленген, сондықтан No 1 кадр артқы перпендикулярлық кадр болып табылады, ал кадрлар артқы перпендикулярдан метрлік қашықтықта нөмірленеді. Стандартты ығысудың өсуімен кемелердің су тартуы көбейеді. Қорғау бұрынғы Дугуэй Труин класындағыдай минималды болды және Дюкесн класындағыдай броньды орналастырған кезде 50 пайызға дейін арттырылды. Қорғаудың қорғану сатылары таждарымен, қорғаныш палубасымен, басқару мұнарасы мен мұнараларымен жабдықталған. Машиналар бөлмелерінің әр шетіндегі көлденең қалқалардың қабырғалары миналар мен торпедалардың соққылары үшін су тасқынын үш бөлікке дейін шектеуге дейін ұлғайтылды. Әр бөлік өздерінің сорғылары мен желдеткіші бар басты палубаға дейін су өткізбейтін болады. Рульдік құрылғыларды пластиналармен қорғады.
The protection was minimal as in the previous Duguay Trouin class and was minimally increased by 50 percent in the Duquesne class using the same armour layout. Protection over the magazines was with crowns, the protective deck would be The conning tower and turrets would be The hull was divided by 16 bulkheads into 17 watertight compartments. The walls of the transverse bulkheads at each end of the machinery spaces was increased to to limit flooding to three compartments for mine or torpedo hits. Each compartment would be watertight from keel to main deck with its own pumps and ventilation. The steering gear was protected with plates.
Машиналар
10 000 тонналық шектеуді сақтау үшін STNC алдыңғы класта бірдей машиналарды қолдану кемені 200 тоннаға жоғарылатып, қажетті 34 түйін жылдамдығына жетуі мүмкін деп анықтады. Сондықтан STNC машиналарды сауда-саттыққа шығарды. AC Bretagne компаниясы сегіз қазандықты төрт валлы шешіммен келді, ол 155,000 ҚС өндіреді. Кемелерге "Индрет" компаниясы салған сегіз "Гиот дю Темпл" шағын құбырлы қазандықтар орнатылатын болады. Алдыңғы екі бөлме алдыңғы машина бөлмесіне ағынды және алдыңғы түтік арқылы ауа шығаратын. Кеме ортасындағы қазандықтар артқы машина бөлмесіне ағынды және артқы түтік арқылы ауа шығаратын. Rateau Bretagne-дің төрт бірдей бір редукторлы турбинасы қажетті жылдамдыққа жету үшін 120 000 Қ.с. (шево ат) * өндіреді. Қажеттілік бойынша екі круиздік турбина ішкі шахталарға орнатылды. Қазандықтар мұнаймен жұмыс істейтін болады, ең көп жүк 1,842 тонна мұнай, бұл 15 ұзындықта 5000 миль теңіз жүзіне төзімділік береді. Кемелерде екі орталық бағыттағы руль болады. Біріншісі және артқы руль екі есе үлкен болады. Олардың осы кезеңдегі барлық француз кемелерінің сияқты үлкен тактикалық радиусы болды.
Қару-жарақ
Негізгі қарулану талаптары сегіз пулядан тұратын үш немесе төрт жеңіл броньды мұнараларда әр пуляға 150 ревью сақтаумен, француздардың инвентаризациясында 203 мм пуля жоқ болғандықтан, қиын болды. Жаңа қару құрастырылды, қарапайым, қалың автофреттелген A түтігі, қысқартылған жамылғысы және бұзылған сақинасы бар. Қарудың ұзындығы 50 калибрге дейін жетеді. Бұзылу Welin типті үзілген бұрандалы бұзылу арқылы жабылды, ол жоғары қарай ашылады. Қаруды 203 мм/50 (8 дюйм) Модель 1924 әскери-теңіз пулемет ретінде белгіледі. Қарулар төрт Cruiser Two Gun Turret Model 1924 құрамында орнатылған, олардың ошақтары 74 дюймге бөлінген. Мұнара екі қабат 15 мм жоғары болаттан жасалған екі табақпен қапталды, олар бір-бірімен бірге орналастырылды және 30 мм-лік броняны қорғау үшін шатырдың барлық жақтары мен төбесінде орналастырылды. Бұл құрылғы минус 5 градустан плюс 45 градусқа дейін көтерілді, бұл секундына он градус. Бұрынғы құрылғыны кеме орта сызығынан 90 градусқа дейін қозғалтуға болады. Қаруларды кез келген деңгейде, бірақ тек минус 5 және плюс 10 градус биіктікте жүктеуге болады. Оқ-дәрілерді толтыру циклі соққының керілуінен басталды. Қаптаманы және екі жартылай зарядталатын қаптаманы арқанға алып келген көпіршік. Рамер оқ-дәрілерді қолмен толтырып, снарядты артқы жағына қарай ұшырады. Ауыспалы қақпақ жабылып, оқ атылады. Қарулар минутына 4-5 рет атыс жасайтын. Ең жоғарғы биіктікте екі жарты зарядты құрайтын 1927 жылғы APC снарядының ұшы жылдамдығымен ұшырауы болды. Екі жарты зарядты құрайтын 1936 жылғы APC снарядының ұшы жылдамдығымен ұшырауы болды. 1939 жылы APC M1936 снарядының әр кемесі үшін белгілі бір түстегі бояу пакеті болды. Дюкен қызыл, Турвилл сары, Суфрен жасыл түсті. Екінші реттік қарулануға арналған штабтық талап 500 реттік төрт 100 мм жоғары бұрышты оқ-дәріге арналған. Салмағы шектеулі болғандықтан, ол 1922 жылғы Модельдің бір ғана пулеметінде 75 мм / 50 (2.95 дюйм) 1922 жылғы Модельдің сегіз әскери-теңіз пулеметінен қысқартылды. Бұл тұтқаның биіктігі минус 10 градустан 90 градусқа дейін, ал биік биіктіктегі жүктеу бұрышы плюс 75 градусқа дейін шектелген. Оқу бұрыштары кеме тұғырынан 150 градусқа артық/минус болды. Олар жылжымалы амунициямен жабдықталған және минутына сегіз-он бес рет оқ атуға қабілетті. Орташа ұшаққа қарсы қарулану сегіз Model 1925 бірлік орнатылған сегіз 37 мм/50 (1.46 дюйм) 1925 үлгісіндегі қарумен толықтырылды. Тек 85 градусқа дейін көтерілгенде, олардың атыс жылдамдығы баяу болды, сондықтан 15 минуттан 21 раундқа дейін орнатылған кезде заманауи ұшақтарға қарсы тиімді болмады. Бұл қарулар 40 мм-лік Бофорспен алмастырылатын болды. Жеңіл АА қару-жарақты аяқтау үшін соңғы 203 мм мұнараның артқы жағында төрт бірлі-жарым 8 мм-лік Hotchkiss пулеметін орнату жоспарланған. Алайда, бұл қарулар сол кезеңдегі ұшақтарға қарсы тиімсіз екенін мойындады, сондықтан оларды он екі 13,2 мм (0,5 дюйм) 1929 модельді пулеметтермен алмастырды. Екі ұшақ төменгі көпірдің қанатына, қалған төртеуі 8 мм пулемет орнына орнатылатын. Бұл қарулар екі жақты орнатылады. 1943 жылы олар 20 мм-лік Оерликон пушкаларымен алмастырылды. Торпедалар үшін штаб талаптары төрт резервтік торпедасы бар екі төрт бұрандалы ұшыру қондырғысына қатысты болды. Салмағы шектеулі болғандықтан, бұл екі үштік ұшыру қондырғысына дейін қысқартылды. 550 мм-лік торпедаға арналған жаңа типтегі 1925T үлгісіндегі екі ұшыру қондырғысы порт және шәкіртке орнатылды. Блокталған жағдайда, оң жақтан ұшырушы кеме алға, сол жақтан ұшырушы кеме артқы жаққа қаратылады. Құбырларды жергілікті жерде немесе брондалған басқару мұнарасынан оқпен ату мүмкін болды. Бастапқыда кемелерде 55 см (21,65 дюйм) 23DT, Тулон торпедасы болған. Тоғыз торпеда, алты торпеда және үш қосалқы торпеда тасымалданды. Торпеда құбырлары 1943 және 1945 жылдар аралығында түсірілді.
Ұшақ
Ұшақтарды басқару шаралары Дугай Труин класындағыдай қосымша болмақ. Бастапқыда екі ескірген флот-ұшақ, FBA 17 және CAMS 37A тасымалданатын болды. Ұшақ катапультімен ұшырылмайды, бірақ су бетінде төмендейді. 1929-1930 жылдары катапульт орнатылды, ескірген ұшақ орнына Горду Лессеррдің жүзу ұшағы орнатылды. Катапультті алдыңғы шұңқыр мен негізгі мачтаның арасына орнатты. 1937 жылға дейін екі ұшақ тасымалданатын болды, сонда катапультты модификация үшін алып тасталды. Модификация аяқталғаннан кейін катапультқа Loire 130 плавтоплан орнатылды. Ұшақтар мен катапульттер 1943 және 1945 жылдар аралығында жойылады.
Тарих
Дукейн мен Турвиллдің соғыс аралығы кезінде ол Жерорта теңізінде қызмет етті. Соғыс кезінде Дукейн Атлант мұхитының ортасында блокадалық қызметте болған, ал Турвилл Жерорта теңізінде болған. Екеуі де Италияның соғысқа кіруінен бұрын Александриядағы X күш құрамына кірді, олар Германиямен француздық қарулы келісімнен кейін үш жыл бойы тұтқында болды. 1942 жылдың қарашасында Виши Франциясының неміс оккупациясы 1940 жылғы қарулы келісімді жойғаннан кейін, X күшінің кемелері 1943 жылдың 17 мамырында еркін француз күштеріне қосылды. Олар шілде айында Суэц каналы арқылы Дакарға жөнелтілді. Дакарда Атлантиканың ортасында блокадалық міндетке қайта тағайындалды, бірақ олардың әуеге қарсы қорғанысы Нормандияға шабуыл жасау үшін атыспен қамтамасыз ету үшін әлі де жеткіліксіз деп саналды. Дюкен 1944 жылы желтоқсанда француз теңіз күштері құрамына еніп, француз Атлантика жағалауындағы неміс қарсылық топтарын бомбалау үшін құрылған. Соғыстан кейін екеуі де 1947 жылы резервке енгізілгенге дейін Француз Индокитайында француз отаршылдық билігін қалпына келтіруге көмектесті. 1955 жылы жоюға сотталғанға дейін Дукесн резервте қалды, ал Турвилл 1962 жылы жоюға сотталғанға дейін резервте қалды.