Кіріспе

Ллангайн - Уэльстің оңтүстік батысындағы Кармартенширдегі ауыл. Тови өзенінің батысында және Кармартен қаласынан оңтүстікке қарай орналасқан қоғамда үш тірі тас және екі камералы қабір, сондай-ақ 15 ғасырдағы Кастелл Моел үйінің қираған жері бар. 2001 жылы қоғамдастық халқының саны 574 болып тіркелген, 2011 жылғы санақта бұл саны 573 адамға дейін төмендеді.

Білім

1846 жылы жалғыз мектеп жексенбілік мектеп болды. Ллангайн мектеп-интернаты 1875 жылы салынған және 1876 жылы ресми түрде ашылған. Ол 1977 жылы жаңа мектеппен алмастырылғанға дейін қолданыста болды, оған тек 30 35 бала барады. Мектептен кейінгі клуб болды, бірақ ол жабылып қалды, өйткені балалар жеткіліксіз болды.

Дін

Қазіргі Санкт-Кайн шіркеуі 1871 жылы салынған. Алтаның екі жағында Гвин отбасы Пилроат пен Плас Квотирді еске алу үшін қабырғаға салынған тас бар. Елизавета дәуіріндегі тостаған 1576 жылы салынған. Капель Смирна, қауымдық часовня, шіркеудің көрнекті белгісі болып табылады. Ол 1835 жылы салынған, 1865 жылы қайта салынған және 1915 жылы қалпына келтірілген. Ақ ғимарат шіркеуде атқа арналған қызмет түрлерін көрсетті. Шатырда ғибадатхана болды.

Белгілі ғимараттар

Кастелл Моэль (Жасыл қамал) - бұл B4312 жолында өткір бұрылыста орналасқан жергілікті көрнекі жер. Бұл таңғажайып ортағасырлық тұрғын үйдің қираған жері әлі күнге дейін сақталған. Бұл ешқашан қамал емес, бірақ 15 ғасырдың басында Ридтер отбасы үшін салынған және Елизавета дәуірінде қираған тұрғын үй болды. Мүмкін, сол жерде бір кезде топырақтан жасалған бекіністер болған шығар. Кейбіреулер бұл ескі қамал деп санайды. Бұл жерде мотта мен бейли болған болар еді. Соңғы кездерге дейін кемелер жүкті жеңіл кемелерге түсіріп, Кармартенге тасымалдау үшін төменгі жақта зәкірде тұрып жатты. Кодмор 1968 жылы Пенсикодтың зейнеткер фермерлері Е. Ж. Уильямс екеуіне арналып салынған. Кодмор даңғылы олардың жер иелігін және отбасының жергілікті байланысын мойындау үшін аталған. Бвтин-и-Фелин ескі жүн зауыты, оның гүлдену кезеңінде төрт толық жұмысшы жұмыс істеді. Ллангайн зауыты 1940 жылдары жабылды. Llwyndu mansion, II дәрежелі санаттағы ғимарат, 19 ғасырдың басында салынған. 1821-1823 жылдары капитан Генри Хардинг сонда өмір сүрді, кейін ол Фредерик Филиппстің, JP үйі болды. 1906 жылы оның иесі Чарльз Бэнкс Дэвис болды. Оның жоғарғы және төменгі бөлмелері бар. Жоғарғы ложаның бастапқы атауы The Beeches, Chweched, яғни Алтыншы, алты жолақты білдіреді. Негізгі сарай ғимараты 2015 жылдың маусым айында өрттен күйіп, тек алдыңғы және бүйірдегі биіктіктер қалды. Пилроат сарайы - Рот-Брук пен Афон-Тюи өзендерінің қосылған жерінен жоғары орналасқан. 1902 жылы мүлікті Т. Дж. Харрис сатып алды. Осы үйді кім салды? Мүлікті Харриз отбасы үш ұрпақ бойы басқарды және 1994 жылға дейін округтік кеңесші Артур Харризге тиесілі болды, сол жылы оны сарай мен ғимараттарды жергілікті өмірді бейнелейтін фильмдер мен телебағдарламалар түсірілген өндірістік базаға айналдырған Дэвид Лин сатып алды. Фернхилл, 1723 жылға дейінгі шағын дворяндық үй және сәулет және мәдени байланыстары үшін ІІ сыныпты ғимарат ретінде саналады. Әлемге танымал ақын Дилан Томас (1914-1953) балалық шағында жиі демалатын жері ретінде танымал, ол оның ең танымал өлеңдерінің бірі Ферн Хиллде мәңгілікке қалдырылды. Фернхилл сонымен қатар 20 ғасырдың басында сол жерде тұрған атақты округтің қылмыскері Роберт Рикетс Эванспен байланысы үшін белгілі. Оның қызы байлықтың мұрагері болды. Ол оны ауладағы камераға қамап қойды (бұл әлі күнге дейін көрінеді), бірақ оның сүйіктісі оған қашып кетуге көмектесті. Бұл оқиға соңғы зерттеулерде расталды, ол сонымен қатар Томас Фернхиллде болғандығын және Ллангайн аймағындағы отбасылық байланыстарының көлемін сипаттады. Пантидервен бастапқыда шағын коттедж болған, онда бір кездері пошта кеңсесі мен жергілікті тәтті дүкен орналасқан. 1979 жылы ол қонақүйге айналды. Гольф алаңын 1993 жылы ашты. Пантиратро сарайын Джеймс Ричардс 19 ғасырдың басында салған. Ол жергілікті сүт өнімдерін Лондонға сатудың тікелей нәтижесі ретінде Кармартенге темір жолдың келуімен дамыды. 1970 жылы жергілікті қонақ үйге айналды.