Кіріспе

Пересвет класының "Победа" ("Победа") - XIX ғасырдың соңында Ресейдің Императорлық әскери-теңіз флотына салынған үш пре-дредноут линкорының соңғысы. Кеме 1903 жылдан бастап Порт-Артурда орналасқан. 1904-1905 жылдардағы орыс-жапон соғысы кезінде Порт-Артур мен Сары теңіздегі шайқастарға қатысты. Осы ұрыстарда ауыр зақымданудан аман қалған Победа Порт-Артурды қоршау кезінде атыспен батып кеткен, содан кейін жапондықтар оны құтқарып, Суво (周防) атауымен қызметке енгізді. Жапонияның қайта қарулануы мен қайта қазандыққа айналдырылуы нәтижесінде Суво 1908 жылы Жапон императорлық әскери-теңіз флоты (IJN) тарапынан жағалауды қорғау кемесі ретінде қайта жіктеліп, бірнеше жыл бойы оқу кемесі ретінде қызмет етті. Ол Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Циндао қоршауына қатысқан жапон эскадрильясының флагманы болды және 1917 жылы оқ-дәрілерді үйрету кемесі болғанға дейін сол рөлде болды. Кеме 1922 жылы Вашингтон әскери-теңіз келісімінің шарттарына сәйкес қарусыздалды және сол уақытта жойылған болуы мүмкін.

Дизайн және сипаттама

Персевет класының дизайны британдық екінші класты линкорттардан (әдетте, жылдам, бірақ бірінші класты линкорттарға қарағанда жұқарақ бронь және кішірек қарумен) рухтандырылған. Британдық кемелер ресейлік кемелер сияқты коммерциялық рейдтік бронекрызинерлерді жеңуге арналған. Бұл рөл ауыр қару-жарақ пен бронь есебінен жоғары жылдамдық пен ұзақ қашықтықты артықшылыққа ие етті. Победа кемесі жалпы ұзындығы 132 метр, ал арқалығы 22 метр, суға түсуі 8 метр болатын. Ол қайықты ығыстыруға арналған , ол шамадан тыс салмақпен және ығыстырып тұрды , оның экипажы 27 офицер мен 744 жауынгерден құралған . Кемеде үш тік үш еселенген бу қозғалтқыштары жұмыс істеді. Қозғалтқыштарға , күштеп тартуды қолдана отырып, ең жоғары жылдамдыққа жету үшін жасалған, бірақ Победа 1901 жылдың қазан айында теңіздегі сынақтар кезінде ең жоғары жылдамдыққа жетті. Кемедегі негізгі батарея екі қос мұнаралы, бірін алдыңғы, бірін артқы жақтағы екі мылтықтан тұратын. Екінші реттік қару-жарақ корпустың екі жағында және алдыңғы қалқанның астында казематтарға орнатылған он бір "Канет" жылдам атылатын (QF) қару-жарағынан тұрады. Торпедалық қайықтардан қорғаныш үшін кішігірім қарулар қолданылды. Олардың ішінде 20 QF, 20 Hotchkiss және 8 пулемет бар. Сондай-ақ, кемеге 5 торпеда түтігі орнатылған, оның 3-і су үстіне, 2-сі су астында орналасқан. Кемеде 45 мина болған, олар кемеге бекітілген жерді қорғауға арналған. Победаның су желісі бронь белбеуі Крупп цементтелген броньдан тұрады және қалың. Оның қарулы мұнараларының қаруы 9 дюймге дейін қалыңдықты, ал палубасының қалыңдығы 8 дюймнен 12 дюймге дейін.

Құрылыс және қызмет көрсету

"Победа" кемесі 1898 жылы 26 сәуірде Балтық зауытынан тапсырыспен алынып, 1898 жылы 30 мамырда компанияның Санкт-Петербург кеме жасақтауында, 1899 жылы 21 ақпанда ресми түрде кемені салу рәсімінен бұрын, 10 050 000 рубльге соға бастады. Ол 1902 жылы 13 қарашада Либаудан шығып, 1903 жылы 13 маусымда Порт-Артурға келіп, Тынық мұхит эскадрильясына тағайындалды.

Порт-Артур шайқасы

1894-95 жж. Бірінші Қытай-Жапон соғысындағы жапондық жеңістен кейін Ресей мен Жапония арасында Маньчжурия мен Кореяны бақылауға деген амбициялары бойынша шиеленістер туындады. Тағы бір мәселе - Ресейдің 1903 жылдың қазан айында уәде еткендей, өз әскерлерін Маньчжуриядан шығара алмауы. 1901 жылы Жапония жағдайды жеңілдету үшін келіссөздер бастады, бірақ Ресей үкіметі проблемаларды қалай шешу керектігін әлі шешпегендіктен, жауап беруде баяу және белгісіз болды. Жапония бұл әрекеттерді Ресейдің қару-жарақ бағдарламасын аяқтау үшін уақыт сатып алу үшін жасалған әдейі алдын ала қарау деп түсіндірді. Соңғы сабандары - Солтүстік Кореядағы ресейлік ағаш концессиялары және ресейліктердің Маньчжуриядағы жапон мүдделерін мойындаудан бас тартуы, сонымен қатар Кореядағы жапондық қызметке шарттарды қоюды жалғастыруы. Осы жағдай Жапония үкіметін 1903 жылдың желтоқсан айында соғыстың болмай қалмайтынын шешуге итермеледі. Тынық мұхит эскадрильясы Жапониямен арадағы шиеленістердің артуына байланысты түнде сыртқы портта тұрақтай бастады. Осылайша, жапондықтардың Кореяға әскерлерді түсіруге тырысуына жылдам жауап беру үшін. 1904 жылы 8-9 ақпан түнінде IJN Порт-Артурдағы орыс флотына күтпеген жерден шабуыл жасады. Победа алғашқы торпедалық қайық шабуылда соққыға ұшырамады және келесі күні таңертең вице-адмирал Того Хейхачироның қолбасшылығындағы Біріккен флот шабуылға шыққан кезде соққыға ұшырады. Того өзінің кемелерінің түнгі шабуылдары сәтті болады деп күткен еді, өйткені орыстардың қатты бейтарап және әлсірегенін болжаған, бірақ олар өздерінің таңғалысынан айығып, оның шабуылдарына дайын болды. Жапондық кемелер қорғалған крейсер Ресей крейсері Бояринмен байқалды, ол жағалауда қарауылдап жүрді және Ресей қорғанысын ескертті. Того өзінің негізгі қару-жарағымен Ресейдің жағалау қорғанысына шабуыл жасап, екінші қатарлы қаруларымен кемелермен шабуылдауды таңдады. Жапондықтар мен алты дюймдік пулялар орыс кемелеріне аз зақым келтіргендіктен, оның отты бөліп жіберуі дұрыс шешім емес болып шықты. Победа су сызығына жақын жерде бір-екі рет кеме ортасына соққыға ұшырап, екі адам қаза тауып, төрт адам жараланды, бірақ снарядтар кеменің броньын тесіп үлгермеді және аз ғана зақым келтірілді. 22 наурызда Победа басқа бірнеше линкерлермен бірігіп Порт-Артур портын бомбалаған жапондық кемелерге жанама түрде оқ атып, жапондық "Фудзи" линкеріне бір рет соққы беріп, жеті адамды өлтірді. 13 сәуірдегі операцияға қатысқан, онда Того Тынық мұхиты эскадрильясының бір бөлігін, соның ішінде вице-адмирал Степан Макаровтың флагманы, ресейлік Петропавловск атты жауынгерлік кемесін сәтті тартып алды. Макаров жапондық бес соғыс кемесін байқаған кезде, ол Порт-Артурға қарай бұрылды, ал Петропавл кеште жапондықтар қойған минаға соқты. Кеме жүзушілердің бірінің жарылғанынан кейін екі минуттан аз уақыт ішінде суға батып, Макаров 677 адамның қаза тапқандарының бірі болды. Петропавл суға батып кеткеннен кейін Победа портқа қайтып келе жатқанда, ол минаға соқтығысты, бірақ 11 ° тізімге қарамастан, өз күшімен портқа жетуге мүмкіндік алды. Оның жөндеу жұмыстары 9 маусымда аяқталды, бірақ порттың қорғанысын нығайту үшін оның кейбір қарулары алынып тасталды. Победа жалпы алғанда үш 6 дюймдік, екі 75 мм, бір 47 мм және төрт 37 мм гарматын жоғалтты. Ол 23 маусымда Ресей эскадрильясының қалған бөлігімен бірге Владивостокқа жету үшін сәтсіз әрекет жасады. Жаңа флот командирі контр-адмирал Вильгельм Витгефт, түнгі шайқаста сан жағынан басым жапондықтарға қарсы тұрмау үшін, күн батқанға дейін жапондық флотпен кездескен кезде эскадрильяға Порт-Артурға оралуға бұйрық берді. Победа 28 шілдеде портты қоршап тұрған жапондық позицияларын бомбалады. және ұзақ қашықтыққа ұшырауға арналған алғашқы кезеңінде қатты зақымдалған жоқ. Сағат 18:00-де жапондық "Асахи" атты соғыс кемесінің екі 12 дюймдік снаряды Ресейдің "Цсесаревич" атты ұрыс кемесінің басқару мұнарасына еніп, Витгефт пен рульшісін өлтіріп, капитанын ауыр жарақаттады. Бұл Витгефттің жоспарлаған маневрі деп ойлап, ресейлік соғыс желісі дәл сол бұрылыс жасады, бұл Тсесаревичтің артында тұрған барлық кемелерді, соның ішінде Победаны да, стационарлық флагманды соққылаудан аулақ болу үшін айбынды маневр жасауға мәжбүр етті. Ухтомский басқа ресейлік кемелерге оны Порт-Артурға ертіп баруды белгіледі, бірақ бұл сигналды түсіну қиын болды, өйткені Пересветтің жоғарғы мачталары атып тасталғандықтан...