Landshövdingehus

Кіріспе

Гётеборг муниципалитеті, Гётеборг және Бохус округінің ғимараты, Швеция Ландшёвдингхаус (; ағылшынша: "губернатордың үйі") - Швецияның Гётеборг қаласында ғана бар ғимарат түрі. XIX ғасырдағы қалалық заңдар бойынша, өрттен қорғау үшін ағаштан салынған үйлер екі қабаттан аспауы керек еді. Алайда бір құрылыс ұйымы бұл ережені бұзып, жері кірпіштен, екі қабаты ағаштан салынған ғимараттың жобаларын ұсынды. Қалалық құрылыс кеңесі өтінішті қабылдамады, бірақ округтік үкімет оларды қабылдамады және жер иелері үйі пайда болды.

Шолу

Ең алғашқы жер үйі 1875 жылы Аннедал ауданында салынған, ал 1970 жылдары қайта жаңарту кезінде қиратылған, бірақ осы ғимараттардың көптеген мысалдары бүгінге дейін сақталған. Барлық жер үйлерінің ерекшелігі - бір қабатты кірпіш және екі қабатты ағаш үйлер. Көптеген елдшёвдингтер жұмысшы тап үшін салынған. Жалпы, пәтерлерде ас үй мен бір қонақ бөлмесі болды. Бұл пәтерде 15 адам тұруға болатын, себебі сол кезде тұрғын үй өте аз болатын. Тұрғын үйлер әдетте екі бағыттан жарық беретін еденді жоспармен қамтамасыз етеді: ішкі аулаға бағытталған ас үйдің терезесі және көшеге қараған қонақ бөлмесінің терезесі. Ғимараттарды кейде сәулетшілердің сызбаларын қолдана отырып, тәуелсіз құрылысшылар салды. Әр түрлі иелер ауланы қоршаумен бөлінген учаскелерге бөлуге болады. Қазіргі уақытта Майорна және Кунгладугард аудандарындағы аумақтардың көпшілігі бір ұйымға (қалалық тұрғын үй компаниясы Familjebostäder) тиесілі, бірақ бұл бөліністі кейбір аулаларда әлі де көруге болады. Кунгсладугардта Альберт Лилиенбергтің қала жоспары мен меншік иелерінің бастапқы өзгеруі әртүрлілік пен контекстті сәнді түрде теңестіретін құрылыс құрылымын берді. Салыстырмалы түрде ұзақ уақытқа созылған (1875-1950) құрылыс кезеңінде суреттегі үйлер стильдің қызықты түрлерін көрсетеді. Майорна және Кунгладугард аудандары 1960 жылдары наразылық акцияларына байланысты қиратудан құтқарылды. Екі ауданда да қазір үлкен, жалғасқан үйлер бар, олар құрылыстың ең ерте кезеңінен басқа кезеңнің толықтай көрінісінен стильдерді зерттейді. Лунден ауданында 1920-1935 жылдар аралығындағы қайта жаңғыртылған, бастапқы стилін сақтаған жер үйлері бар. Аннедалдағы алғашқы 1875 жылы салынған жер үйі және 1875 және 1880 жылдар аралығында салынған басқа үйлер шектеулі безендірумен қатаң классикалық стильге ие болды. 1880-1890 жылдары салынған жер үйлері жоғары мәртебелі тас үйлерді еліктеуге тырысты. Олар горизонтальды панельді және бай профильді қолданды. Олар көбінесе терезелер, бұрыштық мұнаралар және / немесе кірпіш қабырғаның рустикациясымен безендірілді. 1920-ші жылдардағы модерн кезеңінде үйлердің түсі қараңғы (көбінесе қызғылт қоңыр) нюанстарға ауысты. Алмасулары балкон мен порталдармен ерекшеленді. 1930 жылдардағы функционалистік кезең де ландшёвдинг үйінің стиліне әсер етті. Қасбеттер безендіруден тазартылды, ағаш панельдер тік қапталды, кірпішпен салынған жер едені тегіс етіп сылатылды. 1940 жылдары жер үйлер кезеңі биліктің жаңа жарлығымен аяқталды, өйткені соғыс жағдайында өртке қарсы сақтық шаралары ретінде жаңа жер үйлеріне тыйым салынды.

The very first landshövdingehus was built 1875 in the district of Annedal, and was demolished in the redevelopment of the 1970s, but many other examples of these buildings remain today. A characteristic of all landshövdingehus is the combination of one brick storey and two wooden storeys. Most landshövdingehus were built for the working class. The apartments generally had a kitchen and one living room. Up to 15 people could live in one apartment of this kind, due to the extreme shortage of housing at the time. The apartments usually provide a floorplan with light from two directions: a window in the kitchen orientated towards an inner courtyard, and a window in the living room facing the street. Independent builders constructed the buildings, sometimes using architect drawings. Different owners could separate a courtyard into parcels divided by fences. Nowadays, most areas in the districts of Majorna and Kungsladugård are owned by a single entity (the municipal housing company Familjebostäder) but this separation can still be seen in some courtyards. In Kungsladugård, the city plan by Albert Lilienberg and the original variation in ownership have given a building structure that balances variation and context in an elegant way. Because of the comparatively long building period (1875–1950) of the landshövdingehus, they show an interesting variation in style. The districts of Majorna and Kungsladugård were saved from demolition in the 1960s due to protests. Both districts now have large, contiguous areas of houses that explore styles from an almost complete representation of the period, except the very earliest period of building. In the district of Lunden, there are renovated blocks of landshövdingehus from the period 1920–1935 that have retained their original style. The first landshövdingehus in Annedal, built 1875, and others built in the period between 1875 and 1880 had a strictly classical style with limited decoration. The landshövdingehus built around 1880–1890 attempted to imitate the more high status stone houses. They used horizontal board panelling and rich profiling. They were often decorated with bay or dormer windows, corner towers, and/or rustication of the brick wall. During the Art Nouveau period of the 1920s, the colour of the houses changed to darker (often reddish brown) nuances. The façades were more elaborately detailed with balconies and portals. The Functionalist period of the 1930s also influenced the style of the landshövdingehus. The façades were cleansed of decoration and the wooden panelling was nailed vertically, with the brick ground floor being plastered smooth. The 1940s saw the end of the landshövdingehus era with a new decree from the authorities, as new landshövdingehus were forbidden as a fire precaution in case of war.