Кіріспе

Russian Defense Company JSC Votkinsk Machine Building Plant (Воткинский завод) - Ресейдің Удмуртия Республикасы, Воткинск қаласында орналасқан машиналар мен баллистикалық зымыран өндірісі кәсіпорны. Оның өндірісіне Ресейдің ең соңғы МБР-і RS 24 Yars континентаралық баллистикалық зымыраны, сондай-ақ су астынан ұшырылған Булава SLBM кіреді. 2010 жылға дейін Федералды мемлекеттік бірыңғай кәсіпорын ретінде тіркелген, қазір ол ашық акционерлік қоғам. Компанияның екі бөлек зауыты бар: ракеталарды құрастыратын Воткинсктен 12 шақырым қашықтықта орналасқан түпкілікті құрастыру зауыты және ракета бөлшектерін, сондай-ақ азаматтық және тұтыну тауарларын өндіретін Воткинск қаласының орталығында орналасқан негізгі зауыт.

Зауыт 1917 жылға дейін

18 ғасырдың ортасында Орал тауларында қазба жұмыстары жүргізілген ормандардың жойылуына байланысты темір зауыттарына қажеттілік туындады. Бұл алыс жерлерден отын тасымалдаудың қымбаттауына әкеліп соқты, бұл өндіріс шығындарына қысым жасады. Бұл мәселеге қарсы күресу үшін өндіріс орындарын орман мол аймақтарға көшірудің ең тиімді шешімі деп шешілді. Нәтижесінде 1760 және 1763 жылдар аралығында Ижевск темір зауыты осы мәселелерді шешу мақсатында құрылды. Зауыттың орналасуын таңдаған негізгі фактор қазіргі Воткинск қаласынан 15-20 км жерде орналасқан Кама өзеніне жақын болуы болды. Сонымен қатар, шешімде сол кезеңде темір және болат өнеркәсібін қажетті энергиямен қамтамасыз ету үшін маңызды болған жақын маңдағы ормандардың болуы ескерілген. Сонымен қатар, зауыт маңызды ресурстарға жеңіл қол жеткізу үшін тау-кен компанияларына жақын орналасқан. 1754 және 1763 жылдар аралығында Ресей империясында барлығы 42 жеке меншік фабрика құрылды. Бұл зауыттар Пётр Шувалов және М. Е. Воронцов сияқты беделді тұлғалардың иелігінде болған беделді мекемелер еді. Алайда, 1763 жылы Шуваловтың қайтыс болуымен трагедия орын алды, нәтижесінде Воткинск пен Ижевскте орналасқан зауыттар мемлекет бақылауына берілді. Бұл шешім Шувалов қалдырған қарыздарды өтеу үшін қабылданды, нәтижесінде жеке кәсіпорындар мемлекеттік меншіктегі ұйымдарға айналды. Зауыттар зәкір, теміржол жабдықтары, кеме, бұрғылау машиналары, алтын кен орындары тракторлары және әр түрлі әскери жабдықтар шығаратын болды. 1773 жылдан бастап Екатерина I-нің нұсқауы бойынша зауыт ұлттық әскери кеме жасау үшін болат зәкірлер шығара бастады. Сонымен қатар, XIX ғасырдың алғашқы жартысында зауыт Ресейдегі барлық зәкір өндірісінің 62% -нан кем емес үлесін қосты. 1811 жылы зауыт болат пен құйма темір өндірісін бастады, бұл өз заманы үшін өте озық деп саналатын керемет жетістік болды. Бұл жетістік өздігінен білім алған инженер-металлург Бадаевтың тапқырлығы арқасында мүмкін болды. Бұл зауытта өндірілетін болат ерекше сапалы болатын. Бұл жоғары сапалы болат металл кесу құралдарынан бастап медициналық жабдықтарға дейін, тіпті штамптау құрылғыларына дейін көптеген құралдарды өндіру процесінде пайдаланылды. Зауыттың осындай әртүрлі құралдарды шығара алу қабілеті оның көпжақтылығы мен бейімделу қабілетін көрсетті, бұл оның металлургия саласындағы ізашар мәртебесін нығайтты. 1858 жылы Санкт-Петербургтегі Пётр-Павлос соборының мұнарасының құрылысын және қаңқасын құрастыруға мүмкіндік берілгендіктен, Воткинск шеберлерінің шеберлікпен жұмыс істегенін атап өткен жөн. 1871 жылы зауыт Орыстың екінші ашық пешін, ал Оралдағы алғашқы пешті салуға кірісті. Сонымен қатар, ол елдің әскери кеме жасау мақсатында броньды болатпен қамқорлық жасады. 1840 жылдары Илья Петрович Чайковскийдің басшылығымен кәсіпорын қайта ұйымдастырылып, таза металлургиялық жұмыстан машина жасау жұмысына ауысты. 1847 жылы зауыт қайықтарды шығара бастады, ал 1868 жылы оның өндірісін бу локомотивтерімен кеңейтті. Зауыт шағын өзеннің жағасында орналасқан, сонымен қатар темір жол желісіне қосылмайтын. Нәтижесінде, бу кемелерін және басқа да кемелерді жыл сайынғы көктемгі су тасқынынан бұрын жасауды аяқтау керек болды. Бұл үшін кәсіпорынның аумағында бөгеттер орнату арқылы су қоймалары жасалды. Көктемде су қоймалары едәуір мөлшерде еріген сумен толығады, бұл бүкіл кеме жасау алаңын су басуға мәжбүр етеді, бұл жаңадан салынған кемелердің су бетінде шығуына мүмкіндік береді. Құбыр қақпалары ашылғаннан кейін, жаңадан салынған бу кемелері Вотка мен Сива өзендеріне түсіп, ақырында Кама өзеніне жетеді. Жалпы алғанда, әртүрлі типтегі шамамен 400 кеме жасалды. Сол сияқты, жыл сайынғы көктемгі су тасқыны кезінде бу локомотивтері арнайы баржалар арқылы зауыттың ішінен жақын орналасқан теміржол станциясына жеткізілетін. Бұл тәжірибе 1916 жылға дейін жалғасты, содан кейін зауыт ұлттық темір жол желісіне қосылды. Зауытта әр түрлі сериядағы 631 бу локомотивтері өндірілді. XIX ғасырдың аяғында Транс-Сибирь темір жолы салынып жатқан кезде зауыт көпірлер үшін болаттан жасалған бөлшектер шығара бастады. 1915 жылы темір зауыты Ресей империясында салынған көпірлердің жалпы ұзындығы бойынша ең көп үлес қосқан компанияға айналды. Уақыт өте келе компанияның басты бағыты бу локомотивтерін өндіруге ауысты, бұл оның өндірістік қуатының шамамен 40%-ын құрады.

1917 жылдан 1957 жылға дейін

Ресейдің Азамат соғысы кезінде зауытты соғысып жатқан барлық тараптар қатты тонаған, нәтижесінде ол ісін тоқтатып, 1922 жылы жабылған. 1925 жылы 9 қыркүйекте зауыт ауыл шаруашылығы техникасын өндіруші ретінде қайта ашылды. 1930-1937 жылдар аралығында зауытты "Барлық ауыр өнеркәсіп одағы" басқаратын. Ол жоғары өнімділіктегі бу және алтын бұрғылау машиналарын өндірді. 1938 жылдың 1 қаңтарында зауыт КСРО қорғаныс өнеркәсібі халық комиссариатына беріліп, оқ-дәрі мен қару-жарақ өндірісіне ауысты. 1938 жылы 11 наурызда ол No 235 зауыт деп аталды. 1941 жылы Ұлы Отан соғысы басталған кезде зауыт 45 мм танкіге қарсы М1937 53 K пушкасын, ал 1943 жылдан бастап 76 мм дивизиялық М1942 (ZiS 3) пушкасын шығара бастады. Соғыстан кейінгі алғашқы кезеңнен бастап 1957 жылға дейін зауыт 100 мм-лік әуе қорғанысы пулеметін KS 19 және 57 мм-лік танкіге қарсы M1943 (ZiS 2) пулеметін өндірді. Сондай-ақ, ауыл шаруашылығы тракторлары, тар тетіклі локомотивтер мен мұнаралы крандар сияқты азаматтық өнімдер өндірді.

Ракета өндірісі (1957 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

1957 жылы КСРО Коммунистік партиясы Орталық Комитетінің және КСРО Министрлер Кеңесінің қаулысы бойынша кәсіпорын Кеңес Қарулы Күштері үшін баллистикалық зымырандарды өндіруші болып қайта құрылды. 1958 жылы зауыт 1955 жылдың шілдесінде қабылданған сұйық отынмен жұмыс істейтін қозғалтқышпен және 150 км қашықтықтағы бірінші қысқа қашықтықтағы шабуылдау зымырандары 8А61 әзірледі. Сондай-ақ, зауыт 8А61 ядролық модификациясын 8К11 деп атады, ал 1960 жылдан бастап оның жалғастырушысы 385 жобалау бюросы әзірлеген 8К14 тактикалық баллистикалық зымырандар шығарылды, оның қашықтығы 300 км-ге дейін. Бұл ракета 25 жылдан астам уақыт бойы жаппай өндіріліп, 30 жылдан астам уақыт бойы Кеңес Социалистік Республикалар Одағының Қарулы Күштері қолданды. 1962 жылы КСРО Коммунистік партиясы Орталық комитетінің және КСРО Министрлер Кеңесінің қаулысы бойынша Воткинск машина жасау зауыты жылжымалы баллистикалық ракеталар театрының ТР 1 Темп құрамына кіретін 9М76 күшті тактикалық ракеталарын өндіруді меңгеруге кірісті. Бірінші сериялық зымыран жүйелері зауыттың жұмысына 1966 жылы кірісті. "ТР 1 Темп" - Кеңес Социалистік Республикалар Одағы Қарулы Күштері қабылдаған тұтас отынмен жүретін баллистикалық ракеталық жүйе. Алайда кейіннен бұл зымырандар 1987 жылғы 8 желтоқсандағы АҚШ пен КСРО арасындағы аралық қашықтықтағы ядролық күштер туралы шартқа сәйкес жойылды. 1974 жылы зауыт SS 16 Sinner ұтқыр континентаралық баллистикалық зымыран кешені үшін 15ZH42 континентаралық зымыран, 1975 жылы SS 20 Saber кешені үшін 15ZH45 аралық қашықтықтағы баллистикалық зымыран, 1976 жылы OTR 23 Oka кешені үшін 9M714 қысқа қашықтықтағы шабуыл зымыран, 1989 жылы 9M79 1 комплексі үшін тактикалық зымыран өндірді. 1998 жылы зауыт "RT 2PM2 Topol M" атты ең жаңа континентаралық баллистикалық зымырандардың бірін шығара бастады. 2006 жылы зауыт "9K720 Iskander" зымыранын (НАТО-ның SS 26 Stone деп аталатын) жаппай өндіре бастады.

Өндіріс

Компанияның өнімдеріне R 11/SS 1B Scud A және B SRBM; RT 21M/SS 20 Saber және SS 23 Spider IRBM; RT 21 (SS 16 Sinner), RT 2PM (SS 25 Sickle) және RT 2UTTH Topol M (SS 27) ICBM кіреді. Сонымен қатар мұнай және газ жабдықтарын, тоңазытқыш жабдықтарын, металл кесу жабдықтарын, құймаларды, қаптамаларды, штамптарды және тұрмыстық электр жабдықтарын өндіреді. Воткинск сонымен қатар, суық соғыс дәуіріндегі SS 20 аралық қашықтықтағы баллистикалық зымыранын және басқа да көптеген белгілі жобаларды Мәскеудің жылу технологиясы институтында шығарды.