Кіріспе
Неміс сыншысы, өнер тарихшысы, сәулет жазушысы және көркем белсенді Адольф Бруно Бене (1885 жылы 13 шілде - 1948 жылы 22 тамыз) - неміс сыншысы, өнер тарихшысы, сәулет жазушысы және көркем белсенді. Ваймар республикасындағы авангардтың жетекшілерінің бірі. Бехне Магдебургте дүниеге келді және қысқа уақыт сәулет өнерін, содан кейін Берлинде өнер тарихын оқыды. Ол Deutscher Werkbund-ке қосылды және 1918 жылы Arbeitsrat für Kunst-тің жетекші жарығы болды. 1913 жылы Бруно Тауттың сын-пикиріне сәйкес Бэн "Экспрессионисттік сәулет" терминін қолданды және көп ұзамай экспрессионизмнің жетекші промоутерлерінің бірі болды. Ол Магдебургтегі "Бал" суретшілер ұжымының мүшелерімен жақын қарым-қатынаста болды және өнер мен сәулет өнерінің арасында жаңа тығыздықты құруды талап етті. Оған Якоб фон Уэкскюллдың еңбектері әсер етті. 1933 жылға дейін Берлиндегі университетте сабақ берді, бірақ нацистер оған сабақ беруге тыйым салды. 1945-1948 жылдары ол Берлиндегі Ұлттық көркемөнер университетінің профессоры болды және "Der Ring" архитектуралық тобының мүшесі болды. Архитектор ретінде ол жобаларын өте сирек орындады. Алайда 1932-1936 жылдары ол Дюссельдорфтағы негізгі станцияның қабылдау ғимаратын салдырды. Ол Берлинде қайтыс болды. Магдебург қаласында оның есімімен көше аталды (Behneweg).
Adolf Bruno Behne (13 July 1885 – 22 August 1948) was a German critic, art historian, architectural writer, and artistic activist. He was one of the leaders of the Avant Garde in the Weimar Republic. Behne was born in Magdeburg and studied architecture briefly, then the history of art in Berlin. He joined the Deutscher Werkbund and was a guiding light of the Arbeitsrat für Kunst in 1918. In a 1913 critique of Bruno Taut, Behne helped coin the term "Expressionist architecture", and soon became one of the leading promoters of expressionism. He was close to the members of the Magdeburg artist collective 'The ball' and demanded the creation of a new closeness between art and architecture. He was influenced by the writings of Jakob von Uexküll. He taught at the University of Berlin until 1933 when the Nazis banned him from teaching. Between 1945 and 1948 he was a professor at the National University for Fine Arts, (Staatlichen Hochschule für Bildende Kunst Berlin) and belonged to the architect group Der Ring. As an architect he rarely had his projects executed. However, between 1932 and 1936 he built the reception building of the main station in Düsseldorf. He died in Berlin. His hometown of Magdeburg named a street after him (Behneweg).
Әдебиеттер
Бейн, Адольф 1913 жыл. Бруно Тау. 23 тамыз 1913 ж. 7 наурыз: 538 540. Бейн, Адольф 1914-1915 жылдар. Биология және Кубизм. "Штурм" 5 ((11/12), 68-71 . Бейн, Адольф 1919 жыл. Өнердің қайта оралуы. Курт Вольф, Лейпциг. Қайта басып шығару: Краус, Нендельн/Лихтенштейн, 1973; Gebr. Манн, Берлин, 1998 жыл. Бейн, Адольф 1926 жыл. Қазіргі заманғы мақсат-құрылыс. Drei Masken Verlag, Вена/Берлин. Қайта басып шығару: Der moderne Zweckbau. Ullstein Bauwelt Fundamente, Франкфурт-на-Майне / Берлин, 1964; және Gebr. Манн Verlag, Берлин, 1998 жыл. "Қазіргі заманғы функционалдық ғимарат" деп аударылған, ред. & кіріспе. Розмари Х. Бллетер. Гетти, Оксфорд ЮП, Санта-Моника, 1996 жыл. Бейн, Адольф 1927. Жаңа үйлер Жаңа ғимараттар. Hesse & Becker, Лейпциг. Бейн, Адольф 1928 жыл. "Архитектура сағаты". Штутгарт қаласы. Неуаузгабе Берлин 1984 Бехне, Адольф 1994. Архитектуралық сын уақыт пен уақыттан тыс: мәтін 1913 1946. Хераусдаван фон Хайла Окс. Базель, Бостон, Берлин: "Birkhäuser Architektur Bibliothek". Бейн, Адольф 1998 жыл. Өнер жазулары. Эд. - Не? & quot; Корнелия Бриелдің кейінірек жазғандары . Берлинде: Гебр. Манн. Бом, Арнд 1993. Өнерлі қайта жасау: Бенджаминнің Адольф Беннің "Кунстверк эсседегі" "Репродуктивті уақыт" романын игеруі. The Germanic Review 68 ((4): 146155 . Бушарт, Магдалена, Эд. 2000 жыл. Адольф Бэн. "Өз өнерін және сәулет сынын зерттеу" (Essays zu seiner Kunst und Architektur Kritik). Берлинде: Гебр. Манн. Гучхов, Кай Константи 2005. "Сын-пикір мәдениеті: Адольф Бене және Германиядағы қазіргі заманғы сәулет өнерінің дамуы, 1910-1914". Ф. Д . Колумбия университеті. Линднер, Бернд 1992 ж. "Auf diesen Berg" Адольф Бене Vermitter der Moderne. "Бұл таудың басында" Адольф Бене Vermitter der Moderne. "Авангард және қоғам" журналы. "Германиядағы авангардтық өнердің қабылдауы" 19051933, ред. Генрике Юнге. Кельн, Веймар, Вена: Böhlau, 7-15-б. Мертинс, Детлеф 1997. Келесі ашықтық: Зигфрид Гидион және Адольф Бейн. А + У 10 (((325) (қазан 1997): 317. Шварц, Фредерик Дж. 1998 жыл. Форма фетишке ұласады: Адольф Бэн және нақтылық проблемасы. Оксфордтың өнер журналы 21 ((2): 45 77.
Behne, Adolf 1994. Architekturkritik in der Zeit und über die Zeit hinaus: Texte 1913 – 1946. Herausgegeben von Haila Ochs. Basel, Boston, Berlin: Birkhäuser Architektur Bibliothek. Behne, Adolf 1998. Schriften zur Kunst. Ed. & postscript Cornelia Briel. Berlin: Gebr. Mann. Bohm, Arnd 1993. Artful Reproduction: Benjamin's Appropriation of Adolf Behne's `Das reproduktive Zeitalter' in the Kunstwerk Essay. The Germanic Review 68(4): 146–155. Bushart, Magdalena, ed. 2000. Adolf Behne. Essays zu seiner Kunst und Architektur Kritik. Berlin: Gebr. Mann. Gutschow, Kai Konstanty 2005. "The culture of criticism: Adolf Behne and the development of modern architecture in Germany, 1910–1914." Ph. D. diss., Columbia University. Lindner, Bernd 1992. 'Auf diesen Berg ' Adolf Behne – Vermitter der Moderne. In: Avantgarde und Publikum. Zur Rezeption avantgardistischer Kunst in Deutschland 1905–1933, ed. Henrike Junge. Cologne, Weimar, Vienna: Böhlau, pp. 7–15. Mertins, Detlef 1997. Transparencies Yet to Come: Sigfried Giedion and Adolf Behne. A + U 10(325) (Oct. 1997): 3–17. Schwartz, Frederic J. 1998. Form Follows Fetish: Adolf Behne and the Problem of Sachlichkeit. Oxford Art Journal 21(2): 45–77.