Кіріспе
Өліп кеткен проартикулятивті жануар Yorgia waggoneri - дискоидты Эдиакаран организмі. Оның төменгі, сегментті денесі қысқа, кең "басынан", қосымшалары жоқ және ұзын дене аймағынан тұрады, ең үлкен ұзындығы 700 м. Бұл екі жақты симметрияның болмауы, басқа да факторлар кейбір ғалымдарды организмнің еуметазоаларға (яғни Паразоадан басқа барлық жануарларға) бауырлас топқа кіретіндігіне күдік тудырды. Дорсаль жағының бетін кеудемен жабатын жағы сегменттелмеген және шағын туберкулездермен жабылған, сондай-ақ Цефалонега, Лоссиния, Археаспинус және кейбір Дикинсониа.
Yorgia waggoneri is a discoid Ediacaran organism. It has a low, segmented body consisting of a short wide "head", no appendages, and a long body region, reaching a maximum length of It is classified within the extinct animal phylum Proarticulata. This lack of true bilateral symmetry, along with other considerations, has led some scientists to suspect that the organism falls in a sister group to the eumetazoa (i. e. all animals except Parazoa). The integument of the dorsal side were unsegmented and covered with small tubercles, same as with Cephalonega, Lossinia, Archaeaspinus and some Dickinsonia.
Қалдық деректері
Yorgia waggoneri түрінің іздері 555,5 млн. жыл бұрын Ресейдің Ақ теңіз аймағындағы Вендиан (Эдиакаран) кезеңінің жыныстарынан табылған. Ресейдің Орталық Уралдарында және Австралияның Флиндерс тау жотасында табылған. Ертеде Йоргияның денесі негізінен құмтасты төсектің бетіне теріс рельефте сақталған. Басқа Йоргияның қалдықтары бастапқы организмнің ішкі құрылымын көрсетеді, екі симметриялық қатар түйіндер, орталық түтік, түтік тәрізді қабырғалар және шеңбер ортасындағы саңылаулы жартылай шеңбер пішін. Бұл құрылымды жыныстық бездер, ішек және ауыздың әсері деп түсіндіреді.
and Flinders Ranges, Australia. Most body imprints of Yorgia have in the past been primarily preserved on the sole of sandstone beds in negative relief. Other Yorgia fossils show internal structure in the original organism, showing two symmetrical rows of nodules, a central tube, rib like tubes, and a semicircular shape with a hole in the circle centre positioned towards the head end. This structure has been interpreted as the impression of gonads, intestine and mouth.
Табыс қалдығы
Кейбір окаменелілер оң таңбалардың тізбегі ретінде көрінеді (эпибаион вагонристің иконовик түрлері), жануардың теріс таңбасымен аяқталады. Мұндай оң таңбалар микробтық пленканың қалдықтары ретінде түсіндірілетін "слон терісі" бетінің текстурасымен шектеледі. Олар теңіз түбін қаптаған микробтық шүберектің бетінде Йоргия тамақтанып жатқанда пайда болған тамақтану жолдары ретінде түсіндірілді. Бактериялық пленканың жайылуы денедегі қарын жағында орналасқан көптеген түк тәрізді мүшелердің, тіршілік мүшелерінің жұмысы арқылы жүзеге асырылуы мүмкін, олар азық субстраттарының бөлшектерін изомерлер арасындағы шекараларда орналастырылған арнайы ұзын қалталарға ұстап, тасымалдады. Жақсы әсерлердегі шевронға ұқсас белгілер бұл тіректің белсенділігін дәлелдейді. Бұл тамақтану әдеті Эдиакараннан кейінгі шөгінділерде белгісіз. Йоргияда ашылған тафономикалық мәліметтер басқа проартикуляттардың оң таңбаларының тізбектерін теңіз түбінде организмдерді ағындармен сүртіп әкелген кезде пайда болған іздерге қарағанда жайылым іздері ретінде түсіндіруге мүмкіндік береді. Йоргиядан басқа, екі қазба таксоны, Эпибайон және Филозоон, ұқсас жайылым іздерін шығарған көрінеді. Дикинсониа costata және Дикинсониа cf үшін де денедегі оң импренстердің шағын топтары құжатталған. тізе.