Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сэр Уолтер Гилби, 1-ші баронет, (2 мамыр 1831 - 12 қараша 1914) - ағылшын шарап саудагері, жылқы өсіруші, автор және қайырымдылық жасаушы.
Sir Walter Gilbey, 1st Baronet, (2 May 1831 – 12 November 1914) was an English wine merchant, horse breeder, author, and philanthropist.
Ерте өмір
Гилби 11 жылы туған, Виндхилл, Бишоп Стортфорд, Гертфордшир Генри Гилби (1789-1842) және Елизавета (1869 жылы қайтыс болды), Стэнстед Маунтфишеттің Уильям Бейлидің қызы, Эссекс. Генри Гилби, Эссекс ауыл шаруашылығының акционері, Стэнстедте қонақүйге кіріп, Белл қонақүйінің иесі болды, бірақ Наполеон соғыстарынан туындаған экономикалық күйзелістен кейін ол басқа жұмыс іздеуге мәжбүр болды. Бишопс-Стортфордта тұрып, ол күнделікті автобус қызметін табысты ұйымдастырды, ол Лондонға барып-келуді, көбінесе өзі көлік жүргізді. Темір жолдың пайда болуы бұл бизнеске тоқтам салды, ал Генри бұрынғы қызметіне қайта оралды. Ол аз уақыттан кейін, Уолтер он бір жаста болғанда қайтыс болды, жесір әйелін және жеті баласын шектеулі қаражатпен қалдырды. Уолтер Гилби көп ұзамай Трингтегі жылжымайтын мүлік агенті кеңсесіне орналасты, кейіннен Лондондағы парламенттік агенттер фирмасында кеңсе қызметкері болды. Қырым соғысы басталғанда Уолтер мен оның кіші інісі Альфред (рухани қызметкер Альфред Ньюман Гилбидің атасы) ерікті түрде азаматтық қызметке шақырылды және Дарданеллдегі ауруханада жұмыс істеді. Бейбітшілік туралы декларация бойынша Лондонға оралған жұп үлкен ағасы Генридің кеңесіне құлақ асып, шарап және спирт саудасын бастады. Ол Шаир жылқы қоғамының, Хакни жылқы қоғамының және Ойындарды жетілдіру қоғамының президенті болды, сондай-ақ ол Лондонның арбалы жылқы парад қоғамының негізін қалаушы және төрағасы болды. Ол сонымен қатар практикалық ауыл шаруашылығы және Корольдік ауыл шаруашылығы қоғамының президенті болды.
Gilbey was born at 11, Windhill, Bishop's Stortford, Hertfordshire to Henry Gilbey (1789–1842) and Elizabeth (died 1869), a daughter of William Bailey, of Stansted Mountfichet, Essex. Henry Gilbey, of Essex farming stock, had gone into innkeeping at Stansted, becoming landlord of the Bell Inn, but after the economic depression resulting from the Napoleonic Wars he had to seek other employment. Settling at Bishop's Stortford, he established a successful daily coach service travelling to and from London, often driving himself. The arrival of the railway put an end to this business, and Henry returned to his former occupation as landlord of the Red Lion Inn at Hockerill. He died after only a short time, when Walter was eleven years old, leaving his widow and seven children with limited means. Walter Gilbey was shortly placed in the office of an estate agent at Tring, later obtaining a clerkship in a firm of parliamentary agents in London. On the outbreak of the Crimean War, Walter and his younger brother Alfred (grandfather of the cleric Alfred Newman Gilbey) volunteered for civilian service at the front, and were employed at a convalescent hospital on the Dardanelles. Returning to London on the declaration of peace, the pair took the advice of their eldest brother Henry, a wholesale wine merchant, and started in the retail wine and spirits trade. He became president of the Shire Horse Society, of the Hackney Horse Society, and of the Hunters' Improvement Society, and he was the founder and chairman of the London Cart Horse Parade Society. He was also a practical agriculturist, and president of the Royal Agricultural Society.