Кіріспе

Пруссиялық революционер және одақ армиясының генералы (1824-1865) Александр Шиммельфенниг (20 шілде 1824 - 5 қыркүйек 1865) Пруссиялық сарбаз және саяси революционер. 1848-1849 жылдардағы неміс төңкерісінен кейін ол Америка Құрама Штаттарына көшіп барды, онда Америка Азамат соғысында Одақ армиясының генералы болып қызмет етті.

Ерте өмір және мансап

Шиммельфенниг Пруссияның Позен ұлы княздігінің Бромберг қаласында (қазір Польшаның Бидгощь қаласында) дүниеге келген. Ол Пруссия әскеріне қосылып, 29-шы "фон Хорн" (3-ші Рейн) және 16-шы "Фрайер фон Спарр" (3-ші Вестфалия) пехоталық полкінде қызмет етті. Кельнде ол неміс саяси топтарының кейбір радикалдыларымен танысты, 1848 жылғы революцияға белсенді қатысқан, бірақ Бірінші Шлезвиг соғысын аяқтаған бейбіт келісімнің нәтижесіне көңілі қалды. Ол наурыз революциясын қолдады және Палатин көтерілісін басқарған Палатин әскери комиссиясының мүшесі болды. Ол Ринталь шайқасында екі рет жараланды, құтқарылды, содан кейін Швейцарияға қашты. Революциялық қозғалысқа қатысқаны үшін ол қалмағанда сотталып, Палатин үкіметі өлім жазасына кесілді. Ол Швейцарияда елден қуылған күйінде қалды, онда ол шетелде тұратын Карл Шурцпен кездесті, ақырында олар Париж арқылы Лондонға қашты. Лондонда болған кезінде Шиммельфеннинг Германияның демократиялық қозғалысының бір бөлігіне айналды, ол Карл Шаппер мен Август Виллих бастаған Коммунистік лиганың ішіндегі сектанттық топ, ол Карл Маркс пен Фридрих Энгельс бастаған Коммунистік лиганың негізгі құрамына қарсы болды. 1854 жылы Шиммельфенниг АҚШ-қа көшіп барып, содан кейін Соғыс департаментіне жұмысқа орналасты. Мұнда ол өзінің қырық сегіздіктермен байланысын сақтады, бұл 1848 жылғы сәтсіз төңкерістердегі әскери офицерлер тобы, олар АҚШ-қа қашып кетті; көпшілігі Одақ армиясында қызмет етті. Ол Қырым соғысы туралы "Ресей мен Түркия арасындағы соғыс" (Филадельфия, 1854) атты кітаптың авторы болды.

Азаматтық соғыс

Карл Шурцпен бірге барлық неміс атты әскер полкін құруға тырысқаннан кейін (Шурцты президент Абрахам Линкольн Испанияға министр етіп тағайындағандықтан) Шиммельфенниг Филадельфияда барлық неміс полкін құруға тырысты. Ол ауырып қалған кезде басқалар осы жаңа полкке бақылау жасауға тырысты, бірақ олар Шиммельфеннигтің достарының күш-жігеріне арқа сүйеді. Филадельфия мен Питтсбург немшілері құрамында болған полк 1-ші неміс полкі (Пенсильвания) деп аталды және кейін 74-ші Пенсильвания жаяу әскері деп аталды. Азамат соғысы кезінде Одақта нативистік сезім күшті болды. Бұл бейімділік Chancellorsville-де Стоунволл Джексонның қапталынан кейін жаппай шегінген XI корпустың неміс әскерлеріне бағытталған. Негізінен неміс корпусы баспадан ағып жатқан келеке-шөлекеден қатты зардап шекті. Сыншылардың арасында корпус командирі Оливер Отис Говард болды, ол өз қателіктері үшін күнәнің құрбаны болды. Шайқас кезінде Шиммельфенниг XI корпустың 3-дивизиясының бригадасына қолбасшылық етті. Геттисбург шайқасында Шиммельфенниг өзінің ағасы - қырық сегізлікте генерал-майор Карл Шурцтың XI корпусының 3-дивизиясына командалық жасақ берді. Шиммельфенниг қысқа уақытқа 3-ші дивизияның командасын алды, ал Шурц корпусқа қысқа уақытқа басшылық етті. Оның бригадасы қатты зардап шекті, көбінесе тұтқынға алудың жоғары деңгейіне байланысты, өйткені жүздеген адам Геттисбургтің тар көшелерінде шатасып, қарсы келе жатқан Конфедерация әскерлеріне қамалды. Ол және полковник Чарльз Костер бригадасы XI корпустың қалған бөлігін қашу үшін қолдан келгеннің бәрін жасады, бірақ олар көп ұзамай ұйымдастырылмаған болып, қашып кетті. Қала арқылы шегіну кезінде Шиммельфенниг Балтимор көшесіндегі каналға қысқа уақытқа жасырынды, содан кейін бірнеше күн Генри мен Кэтрин Гарлахтардың үйіндегі сарайда тұтқындалудан аулақ болды. (Гарлах үйінің сыртында осы оқиғаға арналған белгі бар.) Ұрыс аяқталған соң, ол корпусқа қайтадан қосылды. Алайда, Шиммельфенигтің оқиғасын журналистер тұтқындап, неміс қорқыныштығының тағы бір мысалы ретінде ұсынды. Геттисбург шайқасынан кейін, шілде айының ортасынан тамыздың басына дейін, 1863 жылы Шиммельфенниг 1-ші дивизияның бригадасына, XI корпусқа басшылық етуге көшті. Ол өзінің бригадасымен бірге Фолли аралында қызмет ететін Оңтүстік Каролинаның Оңтүстік округіне тағайындалды. Ол Шарлстон округінің қолбасшысы, кейін Шерманның теңізге аттанған жорығы кезінде X корпустың бөлігі болды. Шиммельфеннигтің маляриямен ауырып, біраз уақыт бойы шеттетілгеннен кейін, 18 ақпанда 1865 жылы Чарльстонның берілуін қабылдау құрметке ие болды. Оның штаб-пәтері Майлз Брютон үйі болды. Чарльстонның батпақтарында қызмет еткен кезінде ол туберкулездің қауіпті түріне шалдықты, бұл ақырында оның Пенсильваниядағы Вернерсвилл қаласында өліміне әкелді, онда ол ем табу үшін минералды бұлақтар санаторийіне барды.