Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Корольдік теңіз флотының эсмингі HMS Amazon - 1924 жылы Корольдік теңіз флотына тапсырыс берілген эсмингінің прототип дизайны. Ол "Торникрофт" компаниясы жобалап, бірінші дүниежүзілік соғыстың сабақтары мен технологиялық жетістіктерін қамтитын жаңа жойғыш жобалау туралы адмиралтейство сұранысына жауап ретінде жасады. Олардың үлкен бәсекелестері Яроу ұқсас, бәсекелестік дизайнды шығарды.
Destroyer in Royal Navy
HMS Amazon was a prototype design of destroyer ordered for the Royal Navy in 1924. She was designed and built by Thornycroft in response to an Admiralty request for a new design of destroyer incorporating the lessons and technological advances of the First World War. Their great rivals Yarrow produced a similar, competitive design — that of .
Дизайн және құрылыс
Торникрофт кемеге кем дегенде төрт жоба жасады, екеуі ұзындығы 310 фут (94 м) және екеуі ұзындығы 305 фут (93 м), қозғалтқыштың қуаты әртүрлі болды. Торникрофттың "А" дизайнында рұқсат етілген ең үлкен ұзындығы (310 фут) пайдаланылды. "B" дизайны ұзындығын 5 футқа (2 м) қысқартты, алдымен тек бір қазандық бөлмесі қолданылды (соғыс уақытындағы Wishart сияқты). Машинаның екі жобасы және үшінші жобалық жоба дайындалды. "В" конструкциясы 1924 жылы қарашада құрылыс басталғаннан кейін, қосымша жылдамдықты қамтамасыз ететін машиналарды алу үшін өзгертілді, бұл қосымша ұзындықты талап етті. 1926 жылы сынақтардан кейін турбиналар өзгертілді. Амазонканы Торникрофт кемелеріне тән қабатты түтікшелер арқылы оңай танып-білуге болады. Олардың көпшілігі ішкі мәселелерге байланысты болды. Бұрынғы үй флотына арналған конструкциялардан айырмашылығы, олар отарлық пайдалануға арналған, жоғары борт, круиздік турбиналар және жақсы желдету. Қару-жарақтар 1920-жылдардың соңында Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңында салынған және CP Mk-те төрт BL Mark I құрамында болды. VI** бекітпелері. Бұл қарулар армияның далалық құралына негізделген және бөлек қаптамалы зарядтармен және жылдам атыс (QF) механизмімен жабдықталған. Қондырғылар жартылай қалқанмен және ең жоғары биіктігі 30°-ға дейін. Өртке қарсы басқару үш метрлік қашықтықтан бақылау және жаңа "Дистрийер директордың басқару мұнарасы" (DCT) арқылы жүргізілді. Соңғысы 1942 жылы C класынан U класына дейінгі барлық Корольдік әскери-теңіз флотының жойғыштарына орнатылады. Amazon тек алғашқы сынақтарға ғана қол жеткізді, сондықтан өзгерістер үшін қолға алынды. 1927 жылы 3 қаңтарда оның қабылдау сынақтары жылдамдықты жеткізді. Кейінірек 1927 жылы наурыз айында Скельморли милясында сынақтан өткенде, ол өзінің ең жылдам жүрісі мен ең баяу жүрісімен, орташа қозғалтқыш қуатымен осы жылдамдықты жеткізді. Ол 1927 жылы 5 мамырда толықтай іске қосылды. Әскери-теңіз флотының бұл жобаға деген қанағаттануы соншалық болды, олар 1936 жылға дейін "соғыс аралық стандарт" деп аталатын келесі 77 жойғыш кемелерінің негізін құрады. Amazon екінші дүниежүзілік соғыс кезінде конвойды сүйемелдеу үшін жабдықталған. "А" және "Y" 4,7 пулеметтері мен торпеда түтіктерінің жиынтығы алынып тасталды. 12 фунттық Mk. Торпеда орнына V авиацияға қарсы пушка қосылды (ауыр авиацияға қарсы қарудың жоқтығын жою үшін) және "Хеджгог" подводныйға қарсы проектор ілгеріге қосылды. Мосттың басына 286P типті радар қосылды, ал көпірдегі арақашықтық өлшегіш пен директор жер бетіне шыққан су асты кемелерін анықтау үшін сантиметрлік 271 типтімен ауыстырылды. Екі фунттық помпондар орнына Оерликонның ұшаққа қарсы пушкалары орнатылды. 1943 жылы 12 фунттық пушка мен қалған торпеда түтіктері алынып тасталды, осылайша 10 раундты тереңдіктегі зарядты алып жүруге мүмкіндік берілді.
Thornycroft made at least four designs for this ship, two being 310 feet (94 m) long (between perpendiculars) and two being 305 feet (93 m) long, with engine output varying from Two designs were offered to the Admiralty, who required prototypes for subsequent destroyer construction. Thornycroft's "A" design used the maximum length allowed (310 ft between perpendiculars). The "B" design—which was adopted—reduced the length by 5 feet (2 m), using only one boiler room forward (as in their wartime Wishart). Two designs for the machinery were prepared, plus a third outline design. The "B" design was modified in November 1924 after building had begun, to take machinery capable of giving an extra speed, which required extra length. After trials in 1926, the turbines were altered. Amazon was easily recognisable by her slab sided funnels, characteristic of Thornycroft vessels. Most differences were internal. Unlike earlier designs, which were designed for home fleet service, they were designed for colonial use, with higher freeboard, cruising turbines and better ventilation. Armament was identical to that in the s built late during the First World War, and comprised four BL Mark I on CP Mk. VI** mountings. These weapons were based on an Army field piece and had separate bagged charges and no Quick Firing (QF) mechanism. The mountings had half shields and a maximum elevation of 30°. Fire control was by a 9 feet (3 m) base rangefinder and the new "Destroyer Director Control Tower" (DCT). The latter would be fitted to all subsequent Royal Navy destroyer designs from the C class up to the U class of 1942. Amazon reached only on her initial trials, and so was taken in hand for modifications. Her acceptance trials on 3 January 1927 resulted in a speed of In a later trial on the Skelmorlie Mile in March 1927, she made on her fastest run and on the slowest, with an average engine output of This was at nearly below her deep displacement. Her sea speed in load condition in service was only She was completed on 5 May 1927. Such was the Navy's satisfaction with the design that they formed the basis of the next 77 destroyers, often known as the "interwar standard", until the of 1936. Amazon was fitted out for service during the Second World War as a convoy escort. Her "A" and "Y" 4.7 in guns and after set of torpedo tubes were removed. A 12 pounder Mk. V anti aircraft gun was added in place of the torpedoes (to remedy the lack of a heavy anti aircraft weapon) and a "Hedgehog" anti submarine projector was added on the forecastle. Type 286P radar was added at the masthead, and the rangefinder and director on the bridge were replaced with a centimetric Type 271 for detecting surfaced submarines. The 2 pounder pom poms were replaced with Oerlikon anti aircraft cannons, with a further pair added in the bridge wings. In 1943, the 12 pounder gun and the remaining torpedo tubes were removed to allow a 10 round depth charge pattern to be carried, and Type 291 radar replaced her Type 286P.
Қызмет тарихы
Ол соғыстың көп бөлігін 1942 жылға дейін Солтүстік Атлантика мен Ресей конвойындарын алып жүріп, Жерорта теңізіне көшіп барып, "Педстал" операциясына қатысып, 1943 жылы соғыстың барлық уақытында үй суларына оралғанға дейін өткізді. 1944 жылы ол нысана ретінде қызмет етуге мәжбүр болды және 1949 жылы Трон қаласында Батыс Шотландия кеме бұзушы компаниясы оны бұзды. Кеме "Педстал" операциясының 70 жылдығына орай 2012 жылдың 10 тамызында шығарылған Мальта почта маркасында бейнеленген.
She spent most of the war up to 1942 escorting North Atlantic and Russian convoys, moving to the Mediterranean and taking part in Operation Pedestal, until returning to home waters in 1943 for the duration of the war. By 1944 she was reduced to acting as a target and was broken up by West of Scotland Shipbreaking at Troon in 1949. The ship was depicted on a Maltese postage stamp that was issued on 10 August 2012 commemorating the 70th anniversary of Operation Pedestal.