Кіріспе
Британдық әлеуметтік ғалым британдық социолог Пол Уиллис (1945 жылы туған) - британдық әлеуметтік ғалым, социология және мәдени зерттеулер саласындағы жұмысымен танымал. Пол Уиллистің еңбектері әлеуметтану, антропология және білім беру салаларында кеңінен оқылады, оның еңбектері тұтынушылық мәдениетке, әлеуметтануға, музыкаға және танымал мәдениетке баса назар аударады. Ол Вулвергемптон қаласында дүниеге келген және Кембридж университетінде және Бирмингем университетінде білім алған. Ол қазіргі заманғы мәдени зерттеулер орталығында, кейіннен Вулвергемптон университетінде жұмыс істеді. Ол Кил университеті әлеуметтік-мәдени этнография профессоры болды. 2010 жылдың күзінде ол Килл университетінен шығып, қазір Принстон университетінің профессоры.
the British sociologist
Paul Willis (born 1945) is a British social scientist known for his work in sociology and cultural studies. Paul Willis' work is widely read in the fields of sociology, anthropology, and education, his work emphasizing consumer culture, socialization, music, and popular culture. He was born in Wolverhampton and received his education at the University of Cambridge and at the University of Birmingham. He worked at Centre for Contemporary Cultural Studies and subsequently at the University of Wolverhampton. He was a Professor of Social/Cultural Ethnography at Keele University. In the autumn of 2010, he left Keele University and is now a professor at Princeton University.
Өмірбаян
Пол Уиллис жұмысы негізінен, бірақ тек қана емес, әр түрлі контексттердегі өмір сүрген мәдени формаларды этнографиялық зерттеуге бағытталған. Жоғары құрылымдыдан әлсіз құрылымдыларға дейін Уиллис "бейресми мәдени өндіріс" практикасының мәдени әлемдерді "төменнен" өндіруге және құруға қалай көмектесетінін қарастырады. Кембриджде әдеби сынға үйренген Уиллис 1980 жылдары Англияның Мидлендс аймағындағы Вулвергемптон қалашығының жастар саясаты жөніндегі кеңесшісі болды. Онда ол "Жастар шолуын" (Кеңес пен Эшгейт баспасында) шығарды, ол жастар саясатының және демократиялық жолмен сайланған жастар кеңесінің құрылуының негізін қалады, екеуі де әлі күнге дейін жұмыс істейді. 1990 жылдары ол алдымен медиа, коммуникациялар және мәдени зерттеулер бөлімінің меңгерушісі, содан кейін Вулвергемптон университетінің профессорлық құрамының мүшесі болды. 2000 жылы Уиллис "Этнография" журналын басқарды. 2003 жылы Уиллис Кил университеті әлеуметтік және мәдени этнографияның бас профессоры болып тағайындалды. Соңғы уақытта Пол Уиллис Принстон университетінің әлеуметтану кафедрасының профессоры дәрежесінде оқытушы болып табылады, 2011 жылы Принстон университетінде Клиффорд Гертц ескерткіш лекциясын оқыды. Сонымен қатар ол "Этнография Садж Паблишинг" халықаралық журналының негізін қалаушы және редакторы. Принстон университеті студенттеріне зерттеу әдістері, еңбек әлеуметтануы және концентраторлар үшін "Социологиядағы талаптар мен дәлелдер" деген міндетті курста сабақ береді. Ол еңбек, мәдениет, білім және әдіс-тәсілдер туралы көп жариялады. Оның көптеген еңбектері арасында "Еңбекке үйрену: жұмысшы сыныптың балалары жұмысшы сыныптың жұмыстарына қалай ие болады" және "Этнографиялық қиял".
Танымал шығармалары
Пол Уиллис жұмысшы таптағы жастар мәдениетінің этнографиялық зерттеулерімен танымал. Уиллис атақты Бирмингем қазіргі заманғы мәдени зерттеулер орталығының көрнекті мүшесі және "Этнография" журналының құрылтайшы редакторы. Оның ең танымал еңбектері - Learning to Labour, Profane Culture және The Ethnographic Imagination. Уиллис зерттеулері күнделікті адамдармен нақты далалық тәжірибеден өтті. "Еңбекке үйрену" атты еңбегінде Уиллис "Хаммертаун" деп аталатын Батыс Мидлендс қалашығындағы жұмысшы таптың "балаларының" терең этнографиясын жүргізді. 1975 жылы жарық көрген "Еңбекке үйрену" атты еңбегі социология саласындағы стандартқа айналды және оның танымдық және символикалық өлшемдеріндегі сыныптың тұрақты маңызын суреттеді. Бұл кітапта Уиллис мектепте сұхбат пен байқаулар сериясын өткізеді, оның мақсаты - "еңбекші сыныптың балалары жұмысшы сыныптың жұмысына қалай және неге ие болатынын" анықтау. Уиллис "әміршіл" студенттермен сұхбаттасқанда, бұл қарсы мектептің академиялық және билікке қарсы тұру мәдениеті өнеркәсіптік жұмыс орындарында кездесетін мәдениетке қатты ұқсайды деп болжайды, әрине, "әміршіл" жігіттер бара жатқан орта. Уиллис құрылымдық жағдайлардың символикалық жұмысты қатаң шекараларға, атап айтқанда, әрдайым өзгеріп отыратын, қатал "сынып" құрылымына шектеуін атап өтті. Уиллис символикалық қарсылық қысқа өмір сүреді, бірақ оны мемлекеттік саясатты қамтитын құрылымдық жағдайлар қолдауы мүмкін және әлсіретуі мүмкін деп мәлімдейді.
Уиллис шығармашылығының сын-пікірлері
Джоан МакФарланд Британдық социология журналында Уиллистің көптеген еңбектерінде, мысалы, Learning to Labor, ол тек еркек тұрғысынан келеді деп айтады. Ол жұмыссыздықты теңсіздіктің негізгі түрі ретінде атап өту маңызды болғанымен, оның көптеген шығармаларында бейнеленгендей, оның еркек бағыты әйелдердің мүдделерін шетке шығару және бұрмалау әсерін тигізеді. Ол сондай-ақ Уиллис ұсыныстары анахронизмге негізделген және тым сыныптық деп санайды. Макфарланд былай дейді: "Сабақ жұмыссыздықтың негізгі талдауы болуы керек, бірақ бұл тақырыпты талқылау кезінде гендер мен нәсілдің де негізгі мәселе екендігін атап өту маңызды". Алайда Уиллис өзінің жұмысын басқаша түсіндіреді. 2003 жылғы сұхбатында Уиллис былай дейді: "Мен Learning to Labour және менің соңғы жұмысым күнделікті өмірде мағынаның мәдени өндірісінің формаларын зерттеу ретінде қарастырамын. Осыған байланысты, адамдар менің жұмысымның нәтижелерін қарсылық немесе аномия тұрғысынан алғанда, мен әрқашан өзімді әлеуметтанушы қысымға ұшырағандай сезінемін, өйткені менің ойым - мәндердің жалпы өндірісі контекст ішінде ".