Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мальорканың Изабелла (каталанша: Elisabet) (13371406) - 1375 жылдан өліміне дейін Мальорканың титуллы королеві және Руссильон мен Серданияның графинясы. Ол Майорканың соңғы титулярлы монархы болды.
Isabella of Majorca (Catalan: Elisabet) (1337–1406) was the titular Queen of Majorca and Countess of Roussillon and Cerdanya from 1375 to her death. She was the last titular monarch of Majorca.
Ерте өмір
Ол Джеймс III мен оның алғашқы әйелі Арагондық Констанцияның қызы болды. Оның аналық ата-бабалары Арагонның Альфонсо IV және оның алғашқы әйелі Тереза д'Энтенса болды. Оның аталық ата-бабалары Фердинанд Майорка және оның әйелі Изабелла де Сабриан болды. Анасы қайтыс болғаннан кейін, Изабелланың әкесі Виларагуттан Виолантеге қайтадан үйленді, ол Изабеллаға жас өлген Эскларамунда есімді жарты қарындасын берді. Оның әкесі патшалықтан (1343) айырылып, Пётр IV Арагонның Llucmajor шайқасында (1349) қаза тапты. Изабелланың әкесі қаза тапқан шайқастан кейін ағасы Пётр патша оны ағасы мен өгей анасымен бірге тұтқындады. Бұл жағдай жергілікті каталондықтарды ашуландырып, олар түрмеге кіріп, Изабелла мен оның бауырын босатты. Алайда басқа дереккөздерде ол Валенсиядағы кларисандар монастырында өгей анасымен бірге болған деп жазылған. 1358/59 жылы, оның үшеуі, Майоркаға деген құқығынан бас тарту шартымен, оның үшеуі, оның анасының күш-жігерінің арқасында босатылды.
She was the daughter of James III and his first wife, Constance of Aragon. Her maternal grandparents were Alfonso IV of Aragon and his first wife Teresa d'Entença. Her paternal grandparents were Ferdinand of Majorca and his wife Isabelle de Sabran. After the death of her mother, Isabella's father remarried to Violante of Vilaragut, who gave Isabella a half sister named Esclaramunda, who died young. Her father had lost the kingdom (1343) and he died in the Battle of Llucmajor (1349) by Peter IV of Aragon. Isabella was captured with her brother and stepmother by her uncle King Peter after the battle in which her father was killed. Allegedly, the native Catalans were enraged by this and broke into the prison to free both Isabella and her brother. However other sources state she was confined to the convent of the Clarissans at Valencia with her stepmother. She was freed in 1358/59, thanks to the efforts of her stepmother, on the condition that she renounce her rights to Majorca.
Ағасының титулярлық билігі
1358 жылы 4 қыркүйекте Изабелла Монпельеде Монферрат маркизі Иоанн II Палеологпен тұрмысқа шықты, келісімшартқа 1358 жылы 12 қазанда ресми түрде қол қойылды. Оның үйленуін сол кезде Монферрато сотында тұратын өгей анасы ұйымдастырды. Неке біршама даулы болды, өйткені ол император Карл IV-тің маркизге қарсы шығуына себеп болды. Отау құру барысында Джон бірнеше құжаттың орындалуына куәгер ретінде Изабелланы алды. Изабелла ағасымен тығыз қарым-қатынаста болды және оның Руссильонға шабуыл жасауы кезінде оған еріп жүрді. Жақыпты, өкінішке орай, Кастилияның Генрих II тұтқынға алды, бірақ қайын қарындасының көмегімен Изабелла оны 1370 жылы құтқарып алды.
On 4 September 1358, Isabella married John II Palaiologos, Marquess of Montferrat, in Montpellier, with the contract being officially signed 12 October 1358. Her marriage was arranged by her stepmother, who was then living at the Court of Monferrato. The marriage was somewhat controversial, as it caused Emperor Charles IV to turn against the Marquess. Throughout their marriage, John had Isabella as a witness to the execution of several documents. Isabella had a close relationship with her brother, and accompanied him during his invasion of Roussillon. James was unfortunately captured by Henry II of Castile, but with the help of her sister in law, Isabella was able to ransom him in 1370.
Титулдық патшайым
Изабелла "көктемді" әйел болған. Ол 1375 жылы қайтыс болғаннан кейін, оның қолында қайтыс болған деп есептелетін ағасы Джеймс IV-ден Майорка Корольдігіне, сондай-ақ нақты жерлерге деген атақтар мен талаптарға ие болды. Изабелла өздерінің талап еткен аумақтарын қайтарып алуға тырыса алмады. Тақты қайта алуға тырысқанда, Изабелла 1375 жылы Сицилия мен Иерусалимнің титулдық патшасы Людовик І-ді өзінің мұрагері және когенті ретінде қабылдауға тырысты, бірақ Неапольдің Иоанна І-ге деген талабын жоғалтты. Кейіннен Изабелла өзінің Майоркаға құқығын Людовикке 12 жүз фунт жылдық аннуитет, 5 мың франк біржолғы төлем және Шато де ла Шателени де Галларгте орын алу үшін сатты. Луидің мақсаты - Арагонның кеңейуіне қарсы буферді қамтамасыз ету үшін Руссильонды аннексиялау еді. Луидің мұрагерлері өздерінің атақтары арасында Майорканы қосуды жалғастырды, бірақ олар арал патшалығын жаулап алуға ешқашан тырыспады. 1375 жылы Изабелла Рейшах пен Юнгаудан шыққан Конрадқа жасырын түрде қайтадан үйленді (Джон 1372 жылы қайтыс болды). Некеден Майкл деген ұл туған; кейін олар ажырасып кеткен. Оның балалары Майорканың патшасы болғысы келмеді, бірақ оның жалғыз қызы Маргарет өзінің ұлы, Ургенелдің графы Джеймс II үшін Майорканың болашақ патшасының анасы болу құқығын Арагонға қайтарып алуды қабылдады. Изабелла 1406 жылы Францияда қайтыс болды.
Isabella was a woman of "gigantic stature". She succeeded to the titles and pretensions for the Kingdom of Majorca, as well as the actual lands, from her brother James IV, who supposedly died in her arms, on his death in 1375. Isabella was unable at any point to mount a serious attempt to regain her claimed territories. In her attempt to reclaim the throne, Isabella tried to adopt Louis I, titular king of Sicily and Jerusalem, as her heir and co regent in 1375, but seems to have lost claim to Joanna I of Naples. Isabella later sold her rights to Majorca to Louis in exchange for an annual annuity of 12 hundred Pounds, a one time payment of 5 thousand Francs, and a place at the Château & de la Châtellenie de Gallargues. Louis's goal was to annex Roussillon to provide a buffer against Aragonese expansion. Louis's successors continued to include Majorca among their titles although they never attempted a conquest of the island kingdom. In 1375, Isabella remarried (John died in 1372) to Konrad of Reischach and Jungnau in secret. The marriage produced a son Michael; they later separated. Her children did not want to be kings of Majorca, but her only daughter, Margaret, accepted to reclaim her rights to Aragon of being the mother of the future king of Majorca, for her son, Count James II of Urgell. Isabella died in France around 1406.