Кіріспе
Италиялық саясаткер (туған 1954) Паоло Джентилони Сильвери (; туған 22 қараша 1954) - Италиялық саясаткер, 1 желтоқсаннан бастап фон дер Ляйен комиссиясында Еуропалық комиссияда экономика жөніндегі комиссар болып қызмет етті. Ол бұған дейін 2016 жылдың желтоқсанынан 2018 жылдың маусымына дейін Италияның премьер-министрі қызметін атқарған. Жергілікті саясаттағы ұзақ мансабынан кейін 2001 жылы Джентилони Депутаттар палатасына сайланды. Ол 2006 жылдан 2008 жылға дейін Романо Продидің кабинетінде байланыс министрі болып қызмет етті. 2007 жылы Демократиялық партияның құрылтайшыларының бірі болды, 2019 жылдан 2020 жылға дейін партияның президенті болды. Кейіннен Джентилони 2014-2016 жылдары Маттео Ренци кабинетінде Сыртқы істер министрі болды. Конституциялық референдум сәтсіз өткеннен кейін Ренци отставкаға кеткеннен кейін Демократиялық партия оның орнын алмастыру туралы талқылаулар өткізді. Ақырында Джентилони әріптестерінің қолдауына ие болды, ал президент Серхио Маттарелла оны 2016 жылдың 12 желтоқсанында премьер-министр етіп тағайындады. Тағайындалғаннан кейін уақытша премьер-министр болып саналғанға қарамастан, Gentiloni өзінің қызметтегі уақытында көптеген жылдар бойы кешіктірілген ірі реформаларды, соның ішінде алдын ала денсаулық сақтау директивасын іске асыру және жаңа сайлау заңының қабылдануын табысты жүзеге асырды. Сонымен қатар ол Еуропадағы көші-қон дағдарысына қарсы әрекет ету үшін иммиграция мен әлеуметтік қамсыздандыру бойынша қатаң ережелер енгізді. Сыртқы саясатта Джентилони өзінің сыртқы істер министрі болған уақытында мықты европеоидтық ұстанымға ие болды, сонымен бірге Парсы шығанағының араб елдерімен тығыз қарым-қатынас орнатты және атап айтқанда, бірнеше жылдар бойы шиеленіскеннен кейін Италияның Үндістанмен қарым-қатынасын қалыпқа келтірді. Джентилони 2018 жылғы сайлаудан кейін премьер-министр лауазымынан кетті. 2019 жылдың қыркүйегінде Конте үкіметі оны Италияның жаңа Еуропалық комиссары болуға ұсынды және оған Еуропалық одақ экономикасын қадағалаудың негізгі портфелі берілді.
Paolo Gentiloni Silveri (; born 22 November 1954) is an Italian politician who has served as European Commissioner for Economy in the von der Leyen Commission since 1 December 2019. He previously served as prime minister of Italy from December 2016 to June 2018. After a lengthy career in local politics, Gentiloni was elected to the Chamber of Deputies in 2001. He served in the Cabinet under Romano Prodi as Minister of Communications from 2006 to 2008. In 2007, he was one of the senior founding members of the Democratic Party, and went on to become party president from 2019 to 2020. Gentiloni later served as Minister of Foreign Affairs from 2014 to 2016 in the Cabinet of Matteo Renzi. Following Renzi's resignation in the wake of a failed constitutional referendum, the Democratic Party held discussions on his replacement. Eventually, Gentiloni won support from his colleagues, and President Sergio Mattarella appointed him Prime Minister on 12 December 2016. Despite being considered a caretaker Prime Minister upon his appointment, during his time in office Gentiloni successfully delivered major reforms that had been delayed for many years, including the implementation of the advance healthcare directive and the passage of a new electoral law. He also introduced stricter rules on immigration and social security, in an attempt to counteract the European migration crisis. In foreign policy, Gentiloni built on his time as Foreign Minister by projecting a strong Europeanist stance, whilst at the same time building close relations with the Arab countries of the Persian Gulf, and notably overseeing a normalisation of Italian relations with India after years of tensions. Gentiloni resigned as Prime Minister following the 2018 election. In September 2019, he was nominated by the Conte Government to become Italy's new European Commissioner, and was given the key portfolio of overseeing the European Union Economy.
Жас шағы мен отбасы
Граф Джентилони Сильвери ұрпағы Паоло Джентилони Италияның саясаткері Винченцо Отторино Джентилонимен туысқан, папа Пий X-тің палата басшысы, консервативті католиктік сайлау одағының басшысы және ұзақ уақыт премьер-министр Джованни Джольтидің негізгі одақтасы. Егер Италия Корольдігі әлі де болса, Джентилони Филотраноның Нобиле, Синголидің Нобилесі және Мацератаның Нобилесі атақтарын иеленетін еді. Джентилони 1954 жылы Римде дүниеге келді, балалық шағында Монтессори институтына оқуға түсті, онда ол христиандық демократиялық көшбасшы және премьер-министр Альдо Мороның қызы Агнес Моромен дос болды. 1970 жылдардың басында ол Римдегі Torquato Tasso классикалық лицейіне оқуға түсті; Римдегі Sapienza университетінде саяси ғылымдар мамандығы бойынша бітірді. Джентилони саясатқа кірмес бұрын кәсіби журналист болған. 1989 жылы архитектор Эмануэла Мауроға үйленді; олардың балалары жоқ. Джентилони ағылшын, француз және неміс тілдерін еркін сөйлейді.
Алғашқы саяси мансап
1970 жылдары Паоло Джентилони Марио Капанна бастаған студенттік қозғалыстың (Movimento Studentesco) мүшесі болды. Капанна пролетарийлік демократия партиясын құрған кезде Джентилони оған ермеді және Маоистік топтың (Молдагерлік қозғалысы) мүшесі болды. 1981 жылы Джентилони МЛС-ке Пролетариандық бірлік партиясына (Partito di Unità Proletaria; PdUP) қосылды, ол үш жылдан кейін таралғанға дейін мүше болды. Джентилони біртіндеп солшыл идеалдардан бас тартып, қарапайым көзқарастарға ие болды және айрықша жасыл саясат пен экологияға қатысты болды. Сол жылдары ол Чикко Тестаның жақын досы болды, ол Джентилониге "Легэмбиентьоның" ресми газеті "La Nuova Ecologia" ("Жаңа экология") директоры болуға көмектесті. Осы эколог газетінің директоры ретінде ол Жасылдар федерациясының жас көшбасшысы Франческо Рутеллимен кездесті және Роберто Джакетти, Мишеле Анзалди және Филиппо Сенсимен бірге "Рутелли жігіттері" деп аталатын топтың мүшесі болды.
Рим қалалық кеңесі
1993 жылы ол Рутеллидің Рим мэрі болу үшін жасаған науқаны кезінде оның өкілі болды; сайлаудан кейін Рутеллидің итальяндық әлеуметтік қозғалыстың лидері Джанфранко Финиге қарсы жеңіске жеткеннен кейін, Джентилони Рим қалалық кеңесінде Ұлы мерейтой және туризм кеңесшісі болып тағайындалды. Рутелли 1997 жылы 985 000 дауыспен қайта сайланды, бұл қаланың тарихындағы ең жоғары үлес. Джентилони 2001 жылдың қаңтарына дейін оның лауазымында болды, ол кезде Рутелли 2001 жылғы жалпы сайлауда премьер-министрлікке солшыл кандидатты болуға отставкаға кетті. Алайда Рутелли бұрынғы премьер-министр Сильвио Берлускониге 35,1% дауыспен 49,6% қарсы жеңілді.
Парламент мүшесі және министр
2001 жылғы жалпы сайлауда Джентилони Парламент мүшесі болып сайланды және өзінің ұлттық саяси мансабын бастады. 2002 жылы ол христиандық солшыл "Дейзи" партиясының құрылтайшы мүшесі болды, бес жыл бойы партияның коммуникация өкілі болды. 2005-2006 жылдары ол Радио хабарларын тарату қызметін бақылау комитетінің төрағасы болды; комитет RAI мемлекеттік телеарнасының қызметін бақылайды, ол мемлекеттік қаржыландырылады. Ол 2006 жылғы сайлауда Болоньялық экономист Романо Проди бастаған саяси коалиция - Зәйтүн ағашының мүшесі болып қайта сайланды. Орталық солшылдықтың жеңісінен кейін Джентилони 2006 жылдан 2008 жылға дейін Продидің екінші үкіметінде Байланыс министрі қызметін атқарды. Министр Джентилони Италияның теледидар жүйесін реформалауды жоспарлағандықтан, Гаспарри заңын, оңшыл депутаты Маурицио Гаспарри ұсынған бұрынғы реформаны жеңді. Реформа, басқа да нәрселермен қатар, жарнаманы азайтуды қарастырды. Алайда 2007 жылы үкімет дағдарысқа ұшырап, көпшілігін жоғалтты, сондықтан реформа ешқашан мақұлданбады. 2006 жылғы 12 қазандағы "Gentiloni Reform" заң жобасы, егер бір тақырып жарнама сатудың 45% -дан астамын құраса, нарықта үстемдіктің бар екендігін анықтады және Гаспарри заңымен енгізілген "Коммуникациялық интеграциялық жүйе" (ККЖ) жойылды. Заң сонымен қатар теледидар үшін жарнамалық ең жоғары шегін 18% -дан 16% -ға дейін төмендетті, қайта таратуды ынталандыру үшін және 2009 жылға дейін RAI және Mediaset үшін бір желісін цифрлық желіге ауыстыруды қарастырды, осылайша жиілікті босатып, сату міндетін жүктеді (Europa 7 ісі). Алайда заң жобасы мақұлданбайды. 2007 жылдың мамыр айында тек RAI-ге қатысты екінші реформа жобасы (Senate Act no. 1588/2007) бойынша шешім қабылданды. Негізгі аспектілердің бірі - мүлікті Экономика министрлігінің қолына беру, жарнамен қаржыландырылатын теледидар мен жарнамамен қаржыландырылатын теледидар арасындағы ажырым, сондай-ақ директорлар кеңесін тағайындау ережелері өзгертілді. Алайда реформа мақұлданбайды. Ол 2007 жылы Демократиялық партияның ұлттық құрылтай комитетінің 45 мүшесінің бірі болды, ол демократиялық демократиялық лестік және христиандық солшылдық "Дейзи" одағынан құрылды. Джентилони 2008 жылғы жалпы сайлауда қайта сайланды, онда Сильвио Берлускони бастаған консервативті коалиция жеңіске жетті. Осы заң шығарушы кезеңде ол Көлік және телекоммуникация комитетінің мүшесі болды. 2013 жылдың 6 сәуірінде ол Рим мэріне солшыл орталық кандидатын таңдау үшін алғашқы сайлауға қатысып, 14% дауыспен үшінші орын алды, қала әкімі болған Игнацио Марино (51%) және 28% жинаған журналист Дэвид Сассолиден кейін. Алғашқы сайлаудағы жеңістен кейін көптеген саяси сарапшылар Джентилонидің сол ортаның көрнекті мүшесі ретінде мансабы аяқталды деп сенді. Алайда, Джентилони 2013 жылғы жалпы сайлауда Италияның солшыл орталық коалициясының құрамында депутаттар палатасына қайта сайланды. Жалпыға ортақ игілік Пьер Луиджи Берсани, ПД хатшысы. 2013 жылы Берсани хатшы лауазымынан кеткеннен кейін Джентилони Флоренцияның мэрі Маттео Ренциді Демократиялық партияның басшылығына сайлауда қолдады.
Сыртқы істер министрі
2014 жылдың 31 қазанында Gentiloni Премьер-министр Matteo Renzi Сыртқы істер министрі болып тағайындалды; Gentiloni Federica Mogherini-нің орнын басып, ол Сыртқы істер және қауіпсіздік саясаты жөніндегі Одақтың Жоғарғы өкілі болды. Ол Италияның Еуропалық Одақ Кеңесіне кезекті төрағалық етуі 2014 жылдың желтоқсан айында аяқталар алдында екі ай бұрын қызметке кірісті. Келесі күні Джентилониді ИМ-нің жаулары айдауылдап, оны дұшпан елінің әскери қызметкері деп айыптады. 2015 жылдың наурыз айында Джентилони Мексика мен Кубаға барып, Куба президенті Рауль Кастромен кездесті. 2015 жылдың 11 шілдесінде Египет астанасы Каирдегі Италия консулдығының жанында бомба салынған көлік жарылып, кем дегенде бір адам қаза тауып, төрт адам жарақат алды; Ислам мемлекеті жауапкершілікті өз мойнына алды. Сол күні Джентилони "Италия қорқытпайды" және терроризмге қарсы күресті жалғастыратынын мәлімдеді. 2015 жылдың желтоқсанында Джентилони Римде Ливияның азаматтық соғысқа қатысқан екі үкіметінің өкілдерімен, сонымен қатар Біріккен Ұлттар Ұйымы, АҚШ және Ресейдің өкілдерімен бейбітшілік конференциясына қатысты. Сыртқы істер министрі ретінде Джентилониге итальяндық азаматтарды алу фактісімен күресуге тура келді. 2015 жылдың қаңтар айында ол Сирияның террористері 168 күн бойы тұтқынға алған итальяндық студенттер мен белсенділер Ванесса Марзулло мен Грета Рамеллиді босату туралы келіссөздер жүргізді. Тағы бір жоғары деңгейдегі жағдай 2016 жылдың 25 қаңтарында Қайырда қамауға алынған Кембридж университетінің итальяндық аспиранты Джулио Регенинің өлтірілуі болды. D. Египеттің тәуелсіз кәсіподақтарын зерттейтін студент. Редженің қиратылған және жартылай жалаңаш денесі 2016 жылдың 3 ақпанында Каирдің шетіндегі Каир Александрия тас жолының бойындағы арыстан табылды. Оның денесінде қатты азаптау белгілері бар, мысалы, сызаттар мен сызаттар, соққыдан, ұрып-соғудан, таяқпен шабуылдан болған көкжиегі, екі ондағаннан астам сүйек сынықтары, ми қан кетуі және мойын омыртқасының сынуы, бұл ақыр соңында өлімге әкелді. Мысыр полициясы оның Еуропадағы өлтірілуіне қатысы бар деп күдікті, бірақ Мысырдың бұқаралық ақпарат құралдары мен үкіметі мұны жоққа шығарып, Мысырдағы Мұсылман бауырластарына жататын құпия агенттер Мысыр үкіметін ұялту және Италия мен Мысыр арасындағы қарым-қатынасты тұрақсыз ету үшін қылмыс жасады деп айыптайды. 2016 жылғы Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесі сайлауында Джентилони мен оның голландтық әріптесі Берт Коендерс Біріккен Ұлттар Ұйымының Қауіпсіздік Кеңесінің екі жылдық мерзімін бөлу туралы келісті. Мұндай шаралар 1950 жылдардың аяғынан бастап Қауіпсіздік Кеңесі кеңейтілген 1966 жылға дейін тұйықталған сайлауларда жиі кездесетін. Алайда, бұл соңғы 50 жыл ішінде екі мүше мерзімді бөлісуге келіскен бірінші рет болады. Әдетте, кандидат елдер үшінші мүше мемлекеттің пайдасына шығып, қиындықтарды шешеді.
Италияның премьер-министрі
2016 жылы 7 желтоқсанда премьер-министр Маттео Ренци 2016 жылғы итальяндық конституциялық референдумда Сенатқа күрделі жөндеу жасау туралы ұсыныстары қабылданбағаннан кейін отставкаға кетуін жариялады. 11 желтоқсанда президент Маттарелла Джентилониден жаңа үкімет құруды сұрады. 12 желтоқсанда Джентилони ресми түрде үкімет басшысы болып ант берді. Джентилони Демократиялық партия (ДП) және Христиандық демократиялық Халықтық аймақ қолдаған коалициялық үкіметті басқарды, ол Жаңа оң орталық (НҚД) және Италия үшін центристерден тұрады. Бұл Рецензидің үкіметін үш жыл бойы қолдаған көпшілік еді. Денис Вердини бастаған либералдық халықтық альянс (АЛА) жаңа кабинетті қолдамады, өйткені АЛА мүшесі министр болып тағайындалмаған. 13 желтоқсанда Джентилони кабинеті 368 дауыспен қолдап, 105 қарсы дауыспен депутаттар палатасында сенім білдірді, ал Бес жұлдызды қозғалысы (M5S) және Солтүстік Лига депутаттары палатадан шықты. Келесі күні үкімет Сенатта да сенім білдіру дауысын жеңіп алды, оған 169 дауыс берілді, ал 99 қарсы болды. 29 желтоқсанда ДП, НКД, Италия социалистік партиясы және "Солидарлы демократия" министрлерінің орынбасарлары тағайындалды. Бірінші бап пен ДП-ның бөлініп кетуінен кейін бұл партияны үкіметте бір министрдің орынбасары ұсынды. 2017 жылдың 19 шілдесінде Джентилони Халықтық альтернативаның мүшесі Энрико Костаның отставкасынан кейін уақытша өңірлік істер министрі болды, ол жиі Джентилонидің көзқарастары мен идеяларын, әсіресе иммиграция мен jus soli туралы сынға алды. 2018 жылдың 24 наурызында Италия парламенті екі палатасының президенттері Роберто Фико (M5S) және Мария Элизабетта Альберти Казеллати (FI) сайлауынан кейін Джентилони президент Маттареллаға қызметінен кетті; дегенмен, ол 1 маусымға дейін қызметте болды, онда Джузеппе Конте М5S және Лигадан тұратын популистік коалиция басшылығымен жаңа премьер-министр болып ант берді.
Әлеуметтік саясат
2017 жылғы 19 мамырда Министрлер кеңесі Премьер-министр Джентилони мен Денсаулық сақтау министрі Беатрис Лорензиннің ұсынысы бойынша вакцинациядан алдын алудың шұғыл шараларын қамтитын заң қаулысын мақұлдады, ол міндетті вакцинацияны қайта енгізді, міндетті вакциналардың санын 4-тен 12-ге дейін көтерді және вакцинацияланбағандарға мектепке баруға рұқсат бермеді. 2017 жылдың 14 желтоқсанында Парламент "Тәубелік өсиет" деп аталатын денсаулық сақтау жөніндегі алдын ала директиваға қатысты заңды ресми түрде мақұлдады. Бұл заң құжаты бойынша, егер адам ауру немесе әрекетке қабілетсіздігіне байланысты өздері үшін шешім қабылдай алмаса, өз денсаулығы үшін қандай шаралар қабылдауы керектігін анықтайды. Осы заңмен Италияда тірі өсиет жасау заңды болып отыр. Заңда өмірдің соңындағы күтімнен бас тарту туралы да айтылған. Бұл заң жобасына көптеген христиандық демократиялық және әлеуметтік консервативті саясаткерлер қарсы шықты. Олар: Forza Italia, Lega Nord, Brothers of Italy және тіпті PD-нің одақтасы Popular Alternative, ал оны PD, Five Star Movement, Article One және итальяндық солшылдар қолдады. Католик шіркеуі, Папа Францисктің басшылығымен, тірі өсиет заңына үлкен қарсылық білдірмеді, өйткені шамадан тыс емдеудің немесе терапиялық қасарысқандықтың алдын алумен тепе-теңдікті сақтау керек деп айтты.
Еңбек саясаты
2017 жылдың наурызында үкімет белгілі бір ақшалай құнға ие және белгілі бір себептермен немесе белгілі бір тауарларға, әдетте бірден еңбек қызметтеріне жұмсалатын, өтеулі мәміле түріндегі облигацияларды пайдалануды тоқтатты. Үкімет Италияның басты кәсіподақ ұйымы CGIL шақырған референдумнан кейін бұл заңды қолдауға шешім қабылдады. Джентилони оларды жоюды шешкенін, өйткені ол 2016 жылғы желтоқсандағы конституциялық референдумнан кейін елді екінші референдумда бөлуді қаламайтынын айтты. 2018 жылдың наурызында жұмыссыздық деңгейі 11%-ға жуық болды, бұл өткен жылдарға қарағанда төмен, ал жұмыссыз жастар пайызы 2011 жылдан бері ең төменгі деңгейге жетті, 31,7%. Бұл деректерді көптеген адамдар 2013 жылы Италияға 2011 жылы әсер еткен қаржылық дағдарыстан кейін басталған мықты экономикалық қалпына келудің дәлелі ретінде қарастырды.
Иммиграция
2016 жылы премьер-министр болғаннан кейін Джентилониге төнетін басты проблема Италияға заңсыз көшіп келудің жоғары деңгейі болды. 2017 жылдың 2 ақпанында Gentiloni Римде Ливияның президенттік кеңесінің төрағасы Файез аль-Сараджмен көші-қонды тоқтату туралы келісімге қол жеткізді. Ливия мигранттардың Жерорта теңізінен өтуіне кедергі жасауға келісті. 9 ақпанда Джентилони Тунистің президенті Бежи Каид Эссебсимен Жерорта теңізі арқылы көші-қонды болдырмау үшін осындай келісімге қол қойды. Премьер-министр болған кезінде Джентилони мен оның ішкі істер министрі Марко Миннити Италияға қарай келетін иммигранттар санын азайту және оңшыл Солтүстік Лиганың популистік үгіт-насихаттарына қарсы тұру үшін иммиграция мен қоғамдық қауіпсіздікке қатысты қатаң саясатты ұсынды. 2017 жылдың шілдесінде үкімет "Минити кодексі" деп аталатын заңға қол қойды, оны Жерорта теңізінде баспана іздеушілерді құтқарумен айналысатын үкіметтік емес ұйымдар қол қоюы керек. Басқа да мәселелердің арасында, кодексте үкіметтік емес ұйымдардың кемелеріне Ливияның аумақтық суларына кіруге тыйым салынады. Миннити мен Джентилони келісімге қол қоймаған үкіметтік емес ұйымдарға "теңіздегі құтқарудың ұйымдастырылған жүйесінен тыс" екендіктерін ескертті. Кейбір үкіметтік емес ұйымдар жаңа мінез-құлық кодексіне қол қоюдан бас тартты; "Шекарасыз дәрігерлер" - бұл кодекске "жоқ" деп ресми түрде мәлімдеген алғашқы қайырымдылық ұйымы, ол қол қою үшін ешқандай шарт жоқ екенін айтты. Халықтың наразылығы артып, Италия, Ливия және Еуропалық одақ билік орындарының бақылауына ұшырағандықтан, MSF Жерорта теңізіндегі қызметін тоқтатуға мәжбүр болды. Sea Watch атты неміс үкіметтік емес ұйымы бұл ереже "негізінен заңсыз" және "адам өмірін құтқара алмайды, керісінше, кері әсерін тигізеді" деп мәлімдеді. 2017 жылдың желтоқсанында Gentiloni Нигерге 450 сарбазды жіберуді қамтитын бейбітшілік миссиясын жариялады, олар жергілікті күштерге мигранттарды сатушылар мен ислам терроризміне қарсы күресте көмектеседі. Келісімге Франция президенті Эммануэль Макронмен бірге қол жеткізілді, ол аймақтағы француз әскерлері итальяндықтармен ынтымақтасатынын мәлімдеді.
Сайлау құқығы
Конституциялық реформадан бас тартқаннан кейін Парламент Ренци үкіметі ұсынған сайлау заңын өзгертуі керек болды; іс жүзінде, "Италикум" деп аталатын заң депутаттар палатасының сайлауын ғана реттейді, ал Сенаттың емес, егер реформа қабылданса, ол азаматтармен жанама түрде сайланады. ДП жаңа сайлау заңын ұсынды Mattarellum bis, жақсырақ белгілі Розателлум, оның негізгі қолдаушысы Этторе Розатоның атынан, Депутаттар палатасының демократ көшбасшысы. Бұл сайлау заңы 1993 жылдан 2005 жылға дейін Италияда қолданылған заңға ұқсас болды. Розателлум қосымша мүшелік жүйені қолданды, олар аралас жүйе ретінде әрекет етеді, 37% орын бірінші өткеннен кейінгі сайлау жүйесі арқылы бөлінеді, 61% пропорционалдық әдісті қолданады, бір турда дауыс беру және 2% шетелдегі сайлау округтерінде сайланады. Сенат пен Депутаттар Палатасы пропорционалдық орынды бөлуде айырмашылықтар болған жоқ, екеуі де орынды бөлудің Д'Хондт әдісін қолданды. Жаңа сайлау заңын ДП және оның үкіметтің одақтасы Халықтық Альтернатива, сондай-ақ оппозициялық партиялар Forza Italia және Lega Nord қолдады. Бес жұлдызды қозғалысы мен "Бірінші бап" партиясының көптеген наразылықтарына қарамастан, олар Ренци мен Джентилониді сенім білдіруді заңды бекіту үшін пайдаланған деп айыптады. 12 қазанда сайлау заңы 375 дауыспен жақтап, 215 қарсы дауыспен Депутаттар палатасында мақұлданды.
Сыртқы саясат
Паоло Джентилони Еуропалық интеграцияны және көп жылдамдықты Еуропаны қатты қолдайды. Премьер-министр болған кезінде Джентилони Еуропалық қарыз дағдарысы, Ливиядағы азаматтық соғыс, Таяу Шығыстағы Ислам мемлекетінің (ИМ) бүліктері сияқты бірнеше қиын сыртқы саяси жағдайларға тап болды. Джентилони Канаданың премьер-министрі Джастин Трюдомен, Ұлыбританияның премьер-министрі Тереза Мэймен, Германияның канцлері Ангела Меркельмен және Франция президенті Эммануэль Макронмен жақсы қарым-қатынас орнатты. 2017 жылдың сәуірінде ол президент Трамптың Ақ үйге шақыруымен келді, онда екі көшбасшы Ливия мен Сириядағы азаматтық соғыстардан туындаған ауыр дағдарысты, Владимир Путиннің Ресеймен арадағы шиеленісті және ислам терроризміне қарсы негізгі серіктестікті талқылады. Премьер-министр ретінде ол Сицилияның Таормина қаласында 43-ші G7 саммитіне қонақ болды. Бұл оның, сондай-ақ АҚШ президенті Дональд Трамптың, премьер-министр Мэй мен президент Макронның алғашқы кездесуі болды. 1987 жылдан бері алғаш рет Италияда өткен G7 саммитіне Сильвио Берлускони қатыспады. Ол билікте болған кезде, Джентилони Парсы шығанағының араб елдерімен, әсіресе мұнай және оффшорлық өндіріске қатысты коммерциялық келісімдерге негізделген бірқатар тығыз қарым-қатынас орнатты. Джентилони Араб түбегінде үш рет болды, оның премьер-министрі болды. 2017 жылдың 1 мамырында ол Кувейтке барды, онда ол Әмір Сабах әл-Ахмад пен мұрагер ханзада Наваф Әл-Ахмадпен екіжақты кездесулер өткізді; кейін премьер-министр Кувейтте ИМИЛ-ге қарсы коалицияның құрамында орналасқан итальяндық сарбаздарды аралады. 2017 жылдың 31 қазанында Премьер-Министр Эр-Риядта Сауд Арабиясының королі Салман бин Абдулазиз бен Мұхаммед бин Салманмен кездесті. Кейіннен Джентилони Катарға барып, онда әмір Тамим бин Хамад Аль Танимен кездесті және әмірдің жұбайы Моза бинт Насермен бірге Катар Ұлттық кітапханасына барды. Джентилони Біріккен Араб Әмірліктеріне екі рет барды; біріншісі 2017 жылдың қарашасында, екіншісі 2018 жылдың наурыз айында Әбу-Дабиде мұрагер ханзада Мұхаммед бин Заид Аль Нахайянмен кездесті. Өзінің сапары барысында ол Eni мен Абу-Даби ұлттық мұнай компаниясы арасындағы коммерциялық келісімге қол қою рәсіміне қатысты. 2017 жылдың мамыр айында ол Қытайға ресми сапармен барып, президент Си Цзиньпинмен және премьер-министр Ли Кэцянмен кездесті. Джентилони "Италия осы үлкен операцияның басты кейіпкері бола алады: бұл біз үшін үлкен мүмкіндік және менің осында болуым біз оны қаншалықты маңызды деп санайтынымызды білдіреді" деп мәлімдеді. 16 және 17 мамырда Паоло Джентилони Ресей президенті Владимир Путинмен кездескен Сочиге барды. Екі көшбасшы Ресейге қарсы халықаралық санкцияларды жеңілдетуді және Ресей мен НАТО арасындағы диалогты қайта ашуды күтеді. Сонымен қатар, олар Италияның Eni компаниясы мен Ресейдің Rosneft компаниясы арасында алты экономикалық келісімге қол қойды. 20 қыркүйекте Премьер-министр Джентилони Нью-Йоркте БҰҰ-ның жылдық саммиті кезінде Біріккен Ұлттар Ұйымының Бас Ассамблеясында сөйледі. Джентилони өзінің сөзінде климаттың өзгеруі проблемасына, мигранттар дағдарысына қарсы күреске және ислам терроризміне қарсы күреске тоқталды. 29 және 30 қазанда Джентилони Үндістанға барып, премьер-министр Нарендра Модимен кездесті. 2012 жылы Кераладағы екі балықшыны өлтірген екі итальяндық теңізші тұтқындалған Энрика Лекси ісіне байланысты бірнеше жыл бойы шиеленіскеннен кейін екі ел арасындағы қарым-қатынас қалыпты күйге келді. Екі көшбасшы экономикалық келісімдерге қол қойып, Италияда әлі күнге дейін діни азшылық ретінде танылмаған Харе Кришналарды тану туралы талқылады. Джентилони 2007 жылы Романо Продиден кейін Үндістанға келген алғашқы итальяндық көшбасшы болды. Джентилони мен Моди бұл сапарды "жаңа бастама" және екі ел үшін де үлкен мүмкіндік деп сипаттады. Сыртқы істер министрі болған кезінде және әсіресе премьерлік кезінде Джентилони Италия мен Африка бастамасын құруға әкелген саясатты қайта қарауға кірісті, оған жаңартылатын энергия саласындағы ынтымақтастық пен денсаулық сақтаудан бастап мәдениетке дейінгі салаларда дамуға көмек көрсетудің жаңа пакеті кіреді; терроризмге қарсы іс-қимыл оның күн тәртібінің негізгі бөлігі болды, бірақ Батыс Африка аймағы сол жерден Солтүстік Африка арқылы Италияға, әсіресе Ливияға көші-қон ағынын тоқтату үшін де маңызды. 2017 жылдың қарашасында ол өзінің ең маңызды шетелдік миссиясының біріне кіріс...
2018 жылғы жалпы сайлау
2017 жылдың 28 желтоқсанында Gentiloniмен кездесуден кейін президент Серджио Маттарелла Парламентті таратып, 2018 жылдың 4 наурызына жаңа сайлауды жариялады. Джентилони осы кезеңде уақытша премьер-министр болып қызмет етті. 2018 жылғы Италиядағы жалпы сайлау науқаны кезінде Демократиялық партияның көптеген көрнекті мүшелері, соның ішінде Романо Проди, Уолтер Велтрони және Карло Календа, Маттео Ренциден премьер-министрлікке үміткерлігінен бас тартуды және Джентилониді партияның кандидаты ретінде ұсынуды сұрады. Gentiloni әріптестерінің пікірін қолдамауға бас тартты, ал Ренци партия басшылығында қалды. Сайлау нәтижесінде Маттео Сальвинидің Лигасы бастаған оңтүстік-орталық одақ депутаттар палатасында және Сенатта көпшілік орынға ие болды, ал Луиджи Ди Майо бастаған бес жұлдыз қозғалысы ең көп дауыс жинаған партия болды; Ренци мен Демократиялық партия бастаған солтүстік-орталық коалиция үшінші орын алды. Бірнеше айға созылған келіссөздерден кейін Лига мен Бес жұлдыз қозғалысы тәуелсіз Джузеппе Конте бастаған коалициялық үкімет бағдарламасы туралы келісті; Джентилони 2018 жылдың 1 маусымында премьер-министр лауазымынан кетті. Джентилони Демократиялық партияның басшылығына қарсылық білдірмеуді таңдады, оның орнына ол депутаттар палатасында артта қалды, онда ол ішкі істер министрі ретінде Маттео Сальвинидің саясатына, әсіресе иммиграция, рома халқы және қару заңдарына жиі шабуыл жасады. 2018 жылдың 28 маусымында Лили Грубердің Отто е меццосына берген сұхбатында Джентилони кең орталық солшыл коалицияны құруда рөл атқару ниеті туралы мәлімдеді, бұл көптеген адамдар келесі сайлауда солшыл орталық партияның премьер-министрлік кандидаты болу ниеті ретінде қарады. Бұл жоспарлар жүзеге аспады; 2018 жылдың қазан айында Джентилони жаңа ДП хатшысын сайлауда Никола Зингареттиді қолдады. Зингаретти 2019 жылдың наурыз айында өткен сайлауда жеңіске жеткеннен кейін, ол Джентилониді Демократиялық партияның президенті етіп тағайындады.
The election resulted in the centre right alliance, led by Matteo Salvini's League, winning a plurality of seats in the Chamber of Deputies and in the Senate, while the anti establishment Five Star Movement, led by Luigi Di Maio, became the party with the largest individual number of votes; the centre left coalition, led by Renzi and the Democratic Party, finished third. After negotiations lasting several months, the League and the Five Star Movement agreed a programme for a coalition government led by the independent Giuseppe Conte; Gentiloni resigned as Prime Minister on 1 June 2018. Gentiloni chose not to contest the leadership of the Democratic Party, instead remaining on the backbench within the Chamber of Deputies, where he frequently attacked the policies of Matteo Salvini as Interior Minister, particularly on immigration, Romani people and gun laws. On 28 June 2018, during an interview with Lilli Gruber's Otto e mezzo, Gentiloni announced his intention to play a role in the formation of a broad centre left coalition, which was seen by many as an intention to become the candidate for Prime Minister of the centre left at the next election. Nothing came of these plans; in October 2018, Gentiloni endorsed Nicola Zingaretti in the election for the new PD Secretary. After Zingaretti won the election in March 2019, he appointed Gentiloni as the President of the Democratic Party.
Экономика жөніндегі Еуропалық комиссар
2019 жылдың тамызында Лига мен Бес жұлдыз қозғалысы (5SM) арасындағы шиеленістер жария болды, бұл Джузеппе Контеге премьер-министр ретінде сенімсіздік білдіру туралы ұсынысқа әкелді. Конте бастапқыда отставкаға кетуді ұсынды, бірақ күтпеген жерден Джентилони Демократиялық партияның ұлттық атқарушы құрамын жетектеп, проевропеизм, жасыл экономика, тұрақты даму, экономикалық теңсіздікке қарсы күрес және жаңа иммиграциялық саясат негізінде және Контені премьер-министр ретінде ұстап тұрып, M5S-пен жаңа коалиция құру мүмкіндігіне ашық екенін жариялады. 2019 жылдың 29 тамызында президент Серхио Маттарелла Контені 5SM мен PD арасында жаңа коалициялық үкімет құруға шақырды, бірнеше PD саясаткерлері министрлер кабинетіне кірді. 2019 жылдың 5 қыркүйегінде жаңа кабинет ант берді; сол түстен кейін жаңа кабинетінің алғашқы отырысынан кейін Конте үкімет Джентилониді Фон дер Ляйен комиссиясының құрамында жаңа итальяндық Еуропалық комиссар етіп тағайындау туралы шешім қабылдағанын мәлімдеді. 10 қыркүйекте Урсула фон дер Ляйен егер ол Еуропалық Парламент тарапынан сәтті бекітілсе, Gentiloni экономика жөніндегі комиссар қызметін тапсыратынын мәлімдеді. 3 қазанда Экономикалық және валюталық мәселелер жөніндегі комитет Джентилонидің бұл лауазымға ұсынылуын мақұлдады. 30 қарашада Джентилони 19 жыл қызмет еткеннен кейін депутаттар палатасынан зейнеткерлікке шығатынын мәлімдеді. Қызметтен кетуі 2 желтоқсанда күшіне енді. Палата алдындағы соңғы сөзінде ол былай деді: "Мен ұлттық және еуропалық мүдделерді біріктіруге салтанатты түрде міндеттенемін. Мен Италияға ғашық итальянмын, мен патриотпын және ұлттық мүдделерді қорғаудың ең жақсы жолы - Еуропалық өлшемде екенін түсіндіруге тырысамын". 2019 жылдың 1 желтоқсанында ол Еуропалық комиссиядағы жаңа рөлін ресми түрде бастады. 2020 жылдың наурыз айының басында Gentiloni президенті фон дер Ляйен Еуропалық Одаққа қатты әсер еткен COVID 19 пандемиясына қарсы әрекетін үйлестіру үшін комиссияның арнайы жұмыс тобында қызмет етуге тағайындады. Жұмыс тобының жоспары келесі буынның ЕО бағдарламасына, COVID-19 пандемиясынан жағымсыз әсер алған мүше мемлекеттерді қолдау үшін экономикалық қалпына келтіру пакетіне қатысты. 2020 жылғы 21 шілдеде Еуропалық Кеңестің келісімі бойынша қор құнсыз болады. NGEU қоры 2021 жылдан 2023 жылға дейін жұмыс істейді және ЕО-ның көпжылдық қаржылық шеңберінің (МҚЖ) 2021-2027 жылдардың кезекті бюджетіне байланысты болады. ҰБЭҰ мен көпжылдық қаржылық бағдарламалардың жалпы көлемі 1824,3 млрд. еуроға жетеді деп болжанып отыр.
Саяси көзқарастар мен қоғамның имиджін
Паоло Джентилони христиандық солшыл және прогрессивті саясаткер ретінде танымал. Саяси мансабын парламенттен тыс солшыл қозғалыстардан бастағанына қарамастан, кейіннен Джентилони христиандық демократиялық және әлеуметтік либералды көзқарастарға ие болды. Джентилони бір жынысты жұптар үшін азаматтық одақтарды және асырап алуды мойындауды қолдайды, бұл жағдай кем дегенде бір ата-ананың бұрынғы қарым-қатынастан туысқан балалары бар, олар басқа ата-анамен генетикалық байланысты емес. Ол сондай-ақ денсаулық сақтау саласындағы алдын ала директиваны қолдайды. 2017 жылдан бастап Паоло Джентилони иммигранттардың әлеуметтік интеграциясын қолдағанмен, бұл мәселеге қатысты сын көзқарас танытты. Ішкі істер министрі Марко Миннитидің ықпалымен үкімет иммиграция мен қоғамдық қауіпсіздікке қатысты қатаң саясатты қолдады. Бұл саясат солшыл "Артикул 1" партиясының, кейіннен үкімет көпшілігінен кеткен ПД-ның министрлер кабинетіндегі серіктестерінің, сондай-ақ Роберто Савиано мен Гад Лернер сияқты солшыл зиялылардың кеңінен сынға ұшырады. Тамыз айында Демократиялық партияның құрылтайшы мүшелерінің бірі болған Лернер үкіметтің жаңа иммиграциялық саясатына байланысты партиядан шықты. Көптеген журналистер, саясаткерлер мен комментаторлар Джентилониді білікті саяси делдал және оның алдындағы және бұрынғы партиялық әріптесі Маттео Ренцидің саяси стиліне қарағанда, консоционизация және билікті бөлісуге негізделген ұжымдық басшылықтың игі тілегі деп санайды. Табиғаты мен саяси көзқарастарынан кейін Джентилониді кейде бұрынғы премьер-министр және солшыл орталық коалицияның негізін қалаушы Романо Продимен салыстырған. 2017 жылдың желтоқсанындағы қоғамдық пікірді зерттеулерге сәйкес, үкімет құрудың бір жылынан кейін Джентилонидің мақұлдау рейтингі 44%, президент Серхио Маттарелладан кейін екінші орында және басқа көрнекті саясаткерлерден әлдеқайда жоғары болды; оның үстіне оның мақұлдау рейтингі ол қызметке келгеннен бері өсті. 2018 жылғы жалпы сайлаудан кейін Джентилонидің қолдау көрсеткіші 52% -ға дейін көтерілді, бұл кез-келген басқа саяси көшбасшыдан жоғары және одан кейін Лиганың басшысы Маттео Сальвини болды.
Денсаулық
2017 жылдың 10 қаңтарында Парижде президент Франсуа Олландпен кездесу үшін ресми сапардан кейін Джентилони коронарлық артерияның бұзылуына ұшырап, жедел ангиопластика жасады. Келесі күні Джентилони өзін жақсы сезініп, жуырда жұмысқа оралатынын жазды. Сол күні оған президент Серджио Маттарелла, бұрынғы премьер-министрлер Маттео Ренци мен Сильвио Берлускони, сондай-ақ Канада премьер-министрі Джастин Трюдодан сәттілік тіледі.
Бірінші орыннан кейінгі сайлау
2018 жылғы жалпы сайлау (С): Рим Трионфал Кандидат Партия Дауыстар%Паоло ДжентилониОрталық солшыл коалиция47,73742.1Лучиано ЦочкеттиОрталық оңшыл коалиция35,01430.9Ангиолино ЦирюллиБес жұлдызды қозғалысы19,98716.7Басқалар11,74110.3Жалпы 113,479100.0