Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық ғарышкер (1940-2011) Брайан Тодд О'Лири (27 қаңтар 1940 - 28 шілде 2011) - американдық ғалым, автор және NASA ғарышкері кандидаты. Ол НАСА-ның 6-шы астронавт тобының мүшесі болды. 1983 жылдың 1 желтоқсанында О'Лири Массачусетс штатының Ярмут қаласында Делорес Мари Лефковицке тұрмысқа шықты.
American astronaut (1940–2011)
Brian Todd O'Leary (January 27, 1940 – July 28, 2011) was an American scientist, author, and NASA astronaut candidate. He was part of NASA Astronaut Group 6, On December 1, 1983, O'Leary was married to Delores Marie Lefkowitz, also known as Dee Davenport, in Yarmouth, Massachusetts.
Білім
О'Лири 1957 жылы Белмонт орта мектебін бітірген. Ол "2" алды. 1961 жылы Уильямс колледжінде физика мамандығы бойынша, 1964 жылы Джорджтаун университетінде астрономия мамандығы бойынша магистратура, 1964 жылы филология ғылымдарының докторы. 1967 жылы Берклидегі Калифорния университетінің астрономия ғылымдарының докторы. О'Лиридің филологиясы. 1967 жылы Марс бетінде болған. Өзінің кәсіби мамандығы мен жастығына байланысты О'Лири Аполлоннан кейінгі қаржыландыруға байланысты 1980 жылдары жоспарланған Марсқа НАСА-ның мүмкін болатын адам миссиясымен бірге астронавт ретінде таңдалды. О'Лири Аполлон бағдарламасы кезінде NASA ғарышкерлер корпусының жалғыз ғалым-планеташыл болды. 1968 жылы сәуірде О'Лири оқу бағдарламасын аяқтамай жатып, Астронавт корпусынан кетті.
O'Leary graduated from Belmont High School in 1957. He received a B. A. in physics from Williams College in 1961, an M. A. in astronomy from Georgetown University in 1964, and a Ph. D. in astronomy from the University of California, Berkeley in 1967. O'Leary's Ph. D. thesis in 1967 was on the Martian surface. Because of his professional specialty and youth, O'Leary was selected as an astronaut in conjunction with a possible NASA human mission to Mars then envisaged for the 1980s contingent on post Apollo funding. O'Leary was the only planetary scientist in the NASA Astronaut Corps during the Apollo program. In April 1968, O'Leary resigned from the Astronaut Corps prior to completing the training program.
Академиялық мансап
О'Лири NASA-дан кеткеннен кейін Карл Саган оны 1968 жылы Корнелл университетінде дәріс беруге шақырды, онда ол 1971 жылға дейін ғылыми қызметкер (1968-1969 жж.) және астрономияның доценті (1969-1971) болып қызмет етті. Корнеллде оқыған кезінде ол Ай маскондарын зерттеді. 1970-1971 оқу жылында О'Лири Калифорния технология институтында қонақ зерттеуші ретінде Марин 10 Венера Меркурий теледидар ғылыми тобының жетекшісінің орынбасары болды. Команда өздерінің қатысуы үшін НАСА-ның топтық жетістіктер сыйлығын алды. Кейіннен Сан-Франциско мемлекеттік университетінде (астрономия және салааралық ғылымдар доценті; 1971-1972), UC Беркли заң мектебі (әуендік доцент; 1971-1972), Гэмпшир колледжі (астрономия және ғылым саясатын бағалау доценті; 1972-1975), Принстон университеті (зерттеуші қызметкерлер және физика оқытушысы; 1976-1981) және Калифорния мемлекеттік университеті, Лонг-Бич (әуендік оқытушы; 1986-1987). Принстонда ол Джерард К. О'Ниллмен және L5 қоғамының орбиталық қала жоспарларымен айналысты. Ол Марстың астероидтары мен серіктері арқылы ғарыш колонияларына ресурстарға қол жеткізудің ең оңай жолы болатынын айтты. О'Лири астрономия мен астронавтика туралы кітаптар жазды және редакциялады.
After O'Leary's resignation from NASA, Carl Sagan invited him to lecture at Cornell University in 1968, where he stayed until 1971 as a research associate (1968–1969) and assistant professor (1969–1971) of astronomy. While at Cornell, he studied lunar mascons. During the 1970–1971 academic year, O'Leary was deputy team leader of the Mariner 10 Venus Mercury TV Science Team as a visiting researcher at the California Institute of Technology. The team received NASA's group achievement award for its participation. He later taught at San Francisco State University (associate professor of astronomy and interdisciplinary sciences; 1971–1972), the UC Berkeley School of Law (visiting associate professor; 1971–1972), Hampshire College (assistant professor of astronomy and science policy assessment; 1972–1975), Princeton University (research staff and lecturer in physics; 1976–1981) and California State University, Long Beach (visiting lecturer in physics; 1986–1987). At Princeton, he was involved with Gerard K. O'Neill and the L5 Society's orbiting city plans. He suggested that passing asteroids and the moons of Mars would be the easiest to access resources for space colonies. O'Leary wrote and edited books on astronomy and astronautics.
Саяси қызмет
О'Лири өзінің мансабының басында саяси белсенділікке түсті және 1970 жылы Вашингтон қаласында Камбоджалық науқанына наразылық білдіру үшін демонстрацияға қатысты. Ричард Никсонның әкімшілігі О'Лири мен оның әріптестері Корнелл профессорларын өз көзқарастарын ұсынуға шақырды. 1975 және 1976 жылдары ол Моррис Удаллдың президенттік науқанында энергетикалық кеңесші, сондай-ақ АҚШ Палатасының ішкі істер комитетінің энергетика және қоршаған орта жөніндегі кіші комитеті үшін Удаллдың энергия жөніндегі арнайы кеңесшісі ретінде жұмыс істеді. Сол жылдары ол Space Shuttle, NASA-ның Айға қонулары және ғарышқа қару салу туралы жазды. О'Лири 1980-ші жылдардың соңында екі рет Кеңес Одағына сапар шекті. Оның мақсаты бейбітшілік мақсатында ғарыш кеңістігін зерттеуді, соның ішінде Днепр өзенінің бойында бейбітшілік круизі.
O'Leary became politically active early in his career and participated in a demonstration in Washington, D. C. in 1970, to protest the Cambodian Campaign. Richard Nixon administration officials invited O'Leary and his fellow Cornell professors to present their views. In 1975 and 1976, he worked on Morris Udall's presidential campaign as an energy advisor, as well as for the U. S. House Interior Committee subcommittee on energy and the environment as Udall's special staff consultant on energy. During those years, he wrote about the Space Shuttle, NASA's lunar landings, and the weaponization of space. O'Leary traveled to the Soviet Union twice in the late 1980s with the aim of promoting peaceful space exploration, including a peace cruise along the Dnieper River.
Ғылымның шекаралары
1979 жылы қашықтықтан көру тәжірибесі және 1982 жылы өлімге жақын тәжірибе О'Лиридің ортодоксальды ғылымнан кетуін бастады. Принстоннан кейін О'Лири Science Applications International Corporation-те жұмыс істеді. 1987 жылдан бастап О'Лири әсіресе сана мен ғылым арасындағы қарым-қатынас туралы, әсіресе, әдеттегіден тыс идеяларды зерттей бастады және "ғылым, ғарыш, энергия және мәдениет шекаралары" туралы жазған еңбектерімен кеңінен танылды. 1980 жылдан бастап ол Findhorn Foundation, Esalen Institute, Omega Holistic Studies Institute, Unity Churches, Religious Science шіркеулерінде және Sivananda Yoga Vedanta орталықтарында дәріс берді. Өнерші Мередит Миллер, оның үшінші әйелі және жесірі, 2008 жылы Эквадордың Вилкабамба қаласында "Монтесуэнос Эко-ретрит" қорын құрды, ол "бейбітшілікке, тұрақтылыққа, өнерге және жаңа ғылымға" арналған.
A remote viewing experience in 1979 and a near death experience in 1982 initiated O'Leary's departure from orthodox science. After Princeton, O'Leary worked at Science Applications International Corporation. Beginning in 1987, O'Leary increasingly explored unorthodox ideas, particularly the relationship between consciousness and science, and became widely known for his writings on "the frontiers of science, space, energy and culture". Since the 1980s, he lectured at the Findhorn Foundation, Esalen Institute, Omega Institute for Holistic Studies, Unity Churches, Religious Science churches and Sivananda Yoga Vedanta Centres. With artist Meredith Miller, his third wife and widow, he co founded the Montesueños Eco Retreat in Vilcabamba, Ecuador in 2008, which is devoted to "peace, sustainability, the arts and new science".
Өлім
О'Лиридің тері қатерлі ісігі 60 жасында пайда болды, оны ол Cansema деп аталатын затты қамтитын баламалы әдіспен емдеді. 2010 жылы екінші жүрек соғысынан аман қалғаннан кейін (аяхуаска рәсімінен кейін) ол 28 шілдеде 2011 жылы диагноз қойылғаннан кейін көп ұзамай Вилкабамбадағы үйінде ішек қатерлі ісігінен қайтыс болды.
O'Leary contracted skin cancer in his 60s, which he treated with an alternative methodology involving a substance called Cansema. After surviving his second heart attack (precipitated by an ayahuasca ceremony) in 2010, he died of intestinal cancer on July 28, 2011, soon after diagnosis, at his home in Vilcabamba.
Жарияланымдар
Бұрынғы ғарышкердің өмір сүруі 1970. "Жас жұлдыздар" 1981. 1983 жылғы ғарыш станциясы жобасы. Наурыз 1999 жыл 1987 жыл Ішкі және сыртқы кеңістікті зерттеу 1989. Ғылымның екінші келуі 1993. Бос орындағы керемет: еркін энергия, НЛО және басқа да ғылыми ашылулар 1996. Жерді қайта мұралау 2003 жыл. Энергиялық шешімдер революциясы 2009.
The Making of an Ex Astronaut 1970. The Fertile Stars 1981. Project Space Station 1983. Mars 1999 1987. Exploring Inner & Outer Space 1989. The Second Coming of Science 1993. Miracle in the Void: Free Energy, UFOs and Other Scientific Revelations 1996. Reinheriting the Earth 2003. The Energy Solution Revolution 2009. .