Кіріспе

Жылан түрлері Nerodia erythrogaster, сондай-ақ жай ғана белді су жыланы немесе жай ғана ішті су жыланы деп аталады, ол жартылай сулы, улы емес колумбридті жыланның АҚШ-қа тән кең таралған түрі.

Сипаттама

Қарапайым белді су жыланы - бұл үлкен, қалың денелі, негізінен үлгісіз жылан, оның төменгі жағы әдетте бежегі. Кейбір жыландарда ақ түсті қарын мен қара түсті жоғарғы қабат аралығында жұқа, ақ сызық болады. Түсі қара қоңыр, сұр және зәйтүн жасылдан бастап жасыл сұр немесе қара түсті болады. Кейбір ашық түсті жануарлардың арқасында қараңғы бояулар бар. Қарапайым белді су жыландары басқа су жыландарынан олардың қарапайым, үлгісіз төменгі жақтарымен ажыратуға болады, олардың түсі ашық қызғылт түстерден қызғылт түске дейін өзгереді; олар әдетте іштерінде айқын белгілері жоқ болғандықтан, олар "қарапайым белді" деген жалпы атауды алады. Бұрын қарапайым белді су жыланының танымал түр-тұқымдары болған, бірақ ғалымдар оларды бір-бірінен ажырату қиынға соқты. Бұл олардың енді танылмай қалуына әкелді. Эритрогастердің ғылыми атауы грекше erythros (мағынасы қызыл) және gaster (мағынасы құрсақ) сөзінен шыққан. Бұл түрдің географиялық ерекшеліктері, фенотиптік өзгерістері бар, нәтижесінде бірқатар бірегей тұқым түрлері пайда болады. Ересектердің жалпы ұзындығы 24-40 дюйм (76122 см). Жас жыландарда жолақты су жыландары сияқты үлгілер бар, бірақ оларды белгісіз құрсақтарымен анықтауға болады.

Табиғи мекен

Қарапайым белді су жыландары АҚШ-тың барлық оңтүстік-шығыс штаттарында, Аппалачи тауларының биік жерлерін қоспағанда (осылайша оларды шығыс Теннесси мен Батыс Солтүстік Каролинадан алып тастайды). Шығыс жағалауда олар Флорида, солтүстікке қарай оңтүстік-шығыс Вирджиния, сондай-ақ батыс Теннессиде кездеседі. Олар Джорджиядан төменгі биіктікте және Батыс шығанақ мемлекеттерінде, батысқа қарай Оклахома мен Техасқа дейін таралған. Жыландар әрқашан тұрақты тұщы су көзінің жанында кездеседі, әдетте бірнеше метр тереңдікте, және міндетті түрде таза немесе тез қозғалатын сулар емес. Олар көбінесе судың үстінде орналасқан бұтақтар мен жапырақтарға тіреліп, оңай қашып кету үшін байқалады. Табиғи аймақта жыландар ылғалды жерлерде өмір сүреді. Олар көбінесе өзендер, саздықтар, су тасқыны, көлдер мен көлдер, сондай-ақ адам жасаған су қоймалары, бөгеттер мен арналар маңында кездеседі. Өкінішке қарай, олардың көшіп-қонуы жолдарда өлім-жітім деңгейінің жоғары болуына әкеледі, өлім-жітім деңгейі алпысқа дейін жетеді. Олар су жыланының басқа түрлеріне қарағанда құрлықтық мекендерде көп уақыт өткізеді. Олар қыстың ең суық айларында қыстап жатады. су жәндіктері (мысалы, су қоңыздары), нәресте торғайлар мен өлекселер.

Қорғау

Қарапайым белді су жыланы ылғалды жерлердің жоғалуы мен басқа да антропогендік факторлардың салдарынан қорғау үшін қауіп төндіреді. 1970 жылдан 2015 жылға дейін әлемдегі ылғалды жерлердің 35%-ы жоғалды. Бұл түрді көліктер жиі соқтырады, өйткені ол бір су көзінен екінші су көзіне бара жатқан кезде автомобиль жолдарын кесіп өтеді. Олар көбінесе мақта аузымен шатасады және содан кейін жыландарға қарсы адамдар өлтіреді. Бұл оңтүстік-шығыс штаттарда қорғалатын түр емес. 1997 жылы мыс белді су жыланының түркісі Огайо, Мичиган және солтүстік Индиана штаттарында Федералды жойылып бара жатқан түрлер туралы заңға сәйкес қауіп төнген түр ретінде белгіленді.