Кіріспе

Куриль аралдары тізбегіндегі жанартау аралы Экарма (Экарма; Жапонша 越渇磨島; Ekaruma tō) - Тынық мұхиттың солтүстік-батысындағы Охотск теңізіндегі Куриль аралдары тізбегінің ортасына жақын орналасқан, Шиашкотаннан Экарма боғазымен бөлінген, ешкім тұрмайтын жанартау аралы. Оның атауы айну тілінен алынған, "қауіпсіз бекітпе" деген сөзден шыққан.

Геология

Экарма аралы шамамен овал тәрізді, оның аумағы 5 км2 құрайды. Аралда екі жапсарлас стратовулкан бар, олар бірлесіп Пик Экарма (влк.Экарма; Жапонша 越渇磨岳; Экарума даке) деп аталады. Лава ағындары тікелей орталық шыңнан сәулелеп, тегіс емес жағалауды құрайды. Таудың солтүстік беткейлерінде күкірт қоры бар көптеген ыстық бұлақтар бар. Соңғы рет 1980 жылы мамыр айында вулкан атылып, оның тұсында балық аулау кемесінен бір километр биіктікке дейін күл шығарылған.

Тарих

Екармаға еуропалықтардың келген кезінде аулау және балық аулау тобы келген, бірақ ол тұрақты түрде орналастырылмаған, өйткені жаңбырдан басқа тұщы су көздері жоқ. Арал 1644 жылы Эдо дәуіріне жататын феодалдық аймақ - Мацумаэ доменінің аумақтарын көрсететін ресми картада пайда болды. Бұл иеліктерді 1744 жылы Токугава сёгунаты ресми түрде растады. Кейін Ресей империясы иелік еткен, тәуелсіздік бастапқыда Шимода келісімінің шарттары бойынша Ресейге берілді, бірақ Санкт-Петербург келісімінің негізінде Курил аралдарының қалған бөлігімен бірге Жапон империясына қайтарылды. Бұрын бұл арал Хоккайдоның Немуро субпрефектурасының Шимусу округінің бөлігі ретінде басқарылатын. 1893 жылы Гунджи Шигетада бастаған Чисима қорғаныс қоғамының тоғыз мүшесі келісімге қол жеткізуге тырысты; Алайда, тоғыз мүшесінің бесеуі балық аулау кезінде болған апатта қайтыс болғаннан кейін колония сәтсіз аяқталды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін арал Кеңес Одағының бақылауына түсті және қазір Ресей Федерациясының Сахалин облысының бөлігі ретінде басқарылады.