Кіріспе

Пакистан мен Қытайдағы тау Скянг Кангри немесе Степная пик - Балторо Музтагтың биік тау шыңы, Каракорум тауларының бір бөлігі. Бұл тау Пакистан мен Қытай шекарасында, әлемдегі екінші ең биік тау К2 -нің солтүстік-шығысында орналасқан. "Степная пик" атауы шығыс қырқаға қатысты, ол бес сатылы алып баспалдаққа ұқсайды.

Геология

Шекті экспозициядан анықтағандай, Скянг Кангридің шыңы, солтүстік және солтүстік-шығыс беткейлері негізінен Шаксгам формациясының көбіне мұзбен жабылған әк тастарынан тұрады. Оңтүстікке және батысқа қарай, К2 Гнайс оның және Скянг Лунгпа мұздықтарының арасында кездеседі, онда К2 Гнайс Шаксгам және Балторо формацияларының қатты бүлінген және бүлінген қабаттарымен байланыс жасайды. Скянг Кангридің оңтүстік-шығыс төменгі жағы Шаксгам формациясының негізін құрайтын Балторо формациясының қара шифер жолағынан тұрады және ол К2 құрайтын Гнеисдің негізгі денесімен жанаспайды. Бұл әк тастарда кейде қоңыр және сары түсті құмтас пен ашық түсті марль бар. Олар әлсіз метаморфозданған және өте көп қазбаланған. Оларда перм дәуіріне жататын көптеген фосилдер бар, олардың ішінде брахиоподтар (Productus sp.) ламельлибранктер, бризозоандар, кораллдар, криноидтар және форминиферлер (Parafusulina sp.). Шаксгама формациясының қалыңдығы Балторо формациясынан кем емес. Ол қара қабатты, жапырақты шикізаттан тұрады. Сланц жоғары бөлінген және төменгі жасыл шымшық тәрізді биіктікте метаморфозаланған. Оның арасында қара түсті әктас пен құмтастан жасалған жұқа қабаттар орналасқан. Бұл қабаттар қазбаланбаған және олардың стратиграфиялық орны негізінде көміртек кезеңінде пайда болған деп болжанады. Балторо тауларының тақталары Қаракорумның барлық бойымен орналасқан жақсы бөлінген қара тақталар мен тақталардың қалың тізбегінің бір бөлігі болып табылады. Бұл қара шиферлер мен тақталар арасында Сингий шиферлері, Сарпо Лагго шиферлері және Пасу шиферлері бар.

Тау-кен жорықтарының тарихы

Скянг Кангриді алғаш рет 1909 жылы К2 экспедициясы кезінде Абруцци герцогы Луиджи Амадео ди Савойяның командасы көтерілді. Олар 1975 жылы Шығыс қырқаға көтерілуді ұмтылып, кейіннен сәтсіз сыналды, онда бір альпинист қайтыс болды, ал біреуін тікұшақпен эвакуациялауға тура келді. Алғашқы рет 1976 жылы шығыс қырқаға Жапон экспедициясы үлкен оқиғасыз көтерілді. 1980 жылы белгілі американдық альпинистер Джефф Лоу және Майкл Кеннеди Скянг Кангридің батыс бетін көтерілуге тырысты, бірақ шамамен 7070 метрге жетті. Гималай индексіне сәйкес, таудың үстіне одан кейін ешкім шықпаған.

Жолдамалар

Windy Gap - К2 таудан шығыста, Бройд Пиктің солтүстігінде және Скянг Кангридің оңтүстігінде орналасқан биік тау асуы.