Кіріспе
Chemins de Fer du Calvados - Кальвадос департаментіне 600 тар жол темір жолы.
Тарих
Темір жол бастапқыда 1000 желісі ретінде жоспарланған. Департамент осындай желі салу үшін тендерді қабылдады, бірақ 600 тар жол желісіне қызығушылық танытқан департамент қайта қарастырды және желі 600 кеңістікке салынды. Пауль Дековильге Париж көрмесіндегі табысынан кейін жақындады. 1890 жылы қазанда оған Рояндағы сияқты желі салуды тапсырды. Бастапқыда екі бөлек бағыт қарастырылды. Dives пен Luc sur Mer арасындағы желі және Isigny мен Grandcamp le Château арасындағы желі. Жағалау бағыттары CFC-ге жақсы табыс әкелді, бірақ ішкі бағыттар олай емес. 1920 жылдары теміржол вагондарының енгізілуіне қарамастан, Исиньден Балеройға дейінгі жол 1929 жылдың 2 желтоқсанында жабылды. Рельстер 1933 жылы көтерілді. станциялар тұрғын үйге айналдыру үшін сатылды. Вирвилл станциясы 1944 жылы 7 маусымда D күні қону кезінде өртенді. 1930-1933 жылдары Байодан басталған желілер жабылды, ал 1930 жылы Каеннен оңтүстікке қарай өтетін бөлім жабылды. Беновиль мен Див арасындағы желі 1932 жылы жабылды, өйткені айналмалы көпірді ауыстыру қажет болды және жаңа көпірде жол салу тиімді деп саналмады.
Апаттар
Бірде пойыз жүргізушісі Пегас көпірінің ашық екенін байқамай, локомотивті Орнаға құлатқан, бірақ қатты зақымдалған жоқ. 0 6 2Т Decauville (Weidknecht жүйесі) құрастырған, No 128/1891 зауыты. No 7 кеме, Hermanville 0 6 0T деп аталады, оны 1895 жылы Decauville үшін Ateliers du Nord de la France (Blanc Misseron) салған. Isigny Six 0 6 0TR Bi кабинасы деп аталады, оны Бланк Миссерон 1899 және 1900 жылдары Тубиз үшін салған. 1901 жылы Бланк Миссерон салған екі 0 6 4ТР Би кабинасы. 6 4 6 0Т 1902-1909 жылдар аралығында Вайдкнехт құрастырған. 914-ші нөмірлі. 1902-1909 жылдар аралығында Бланк Миссеронның "Тюбиз" компаниясы үшін салған 10 4 6 0 TR Bi кабинасы. Бірінің нөмірі 106-ды құрады. Үш 0 6 2TR Bi кабинасын 1913 жылы Tubize компаниясы салған. Decauville 0 6 2T (Systeme Weidknecht) жұмыс нөмірі 549/1893 Виль де Каен, 1908 жылы екінші қолдан сатып алынған. 7 нөмірлі. Кейін 0 6 4T ретінде қайта құрылған
0 6 0T built by Ateliers du Nord de la France, (Blanc Misseron), for Decauville in 1895. Carried the name Isigny
Six 0 6 0TR Bi cabine built by Blanc Misseron for Tubize in 1899 and 1900. Two 0 6 4TR Bi cabine built by Blanc Misseron in 1901. Six 4 6 0T built by Weidknecht between 1902 and 1909. Numbered 9–14. Ten 4 6 0 TR Bi cabine built by Blanc Misseron for Tubize between 1902 and 1909. One was numbered 106. Three 0 6 2TR Bi cabine built by Tubize in 1913. Decauville 0 6 2T (Systeme Weidknecht) works number 549/1893 Ville de Caen, acquired second hand in 1908. Carried number 7. Later rebuilt as 0 6 4T
Желі вагондары
1925 жылы жеткізілген үш төрт дөңгелекті Crochat теміржол вагоны. Астер бензинді қозғалтқыштарымен жұмыс істейді. AU13 нөмірленген. Бірі Питивье көлік мұражайында сақталған. 1936 жылы екі Decauville вагондары, бұрынғы Savoie желілері, екінші қолдан сатып алынды. DC11 және 12 нөмірлері. CFC жабылар алдында Pithiviers à Toury трамвай желісіне сатылды.
Жолаушылар саны
CFC-де келесідей жолаушылар саны болды. Декавильдің KE, KG және IS типті арбалары. Бұл вагондар 1 / 2nd, 2 / 3rd және барлық 3rd болды. Париж көрмесінен бір вагон бар, ол бармен жабдықталған. Кейіннен 1/2 вагонда тіркемеге айналдырылды. KE типті вагондар бастапқыда барлық ашық болды, бірақ кейіннен шыны аяқ экрандарымен жабдықталды. 80 бельгиялық төрт дөңгелекті вагондар жасады. Бұл дөңгелек аралығы бойынша ұзын болды. Олар A (барлығы 1-ші), AB (1-ші / 2-ші), AD (1-ші) / төртбұрышты, B (барлығы 2-ші), C (барлығы 3-ші) және CD (3-ші / төртбұрышты) болып жіктелді. Жабық көліктерде 16 адам, 8 адам тұрып, ал ашық көліктерде 24 адам отырды. Декавильдің екі "Боги-Форгон" машинасы. Декавильдің екі велосипед тасымалдаушысы.
Жүк тасымалы
CFC келесі жүк тасымалын жүргізді. Төрт дөңгелекті ашық вагондар мен жабық фургондар, сыйымдылығы 10 тонна, бірақ жеңіл рельстермен салынған желілерде 7 тоннаға дейін шектелген. Декавильдің арбасына 10 арба жүгіріледі. Сол жерде біраз арқансыз, өрескел балласт вагондары мен бірнеше арқансыз вагон болды. Олар мал мен жылқы тасымалдауға арналған төменгі қабатты арбалар болатын. Кен тасымалы үшін төрт дөңгелекті болаттан жасалған ашық вагондар пайдаланылды. Кейбіреулерінде тоқалдар бар еді. Сонымен қатар, он боги-ашық болды. 1914 жылы "Мине де Барбери" тағы елу арбаға тапсырыс берді, бірақ олардың жеткізілгені белгісіз.
Өзіндік сезім
Көптеген теміржол компаниялары сияқты Кальвадос та өзінің архитектурасын қабылдады. Компанияның салыстырмалы түрде кішігірім көлеміне қарамастан, компания үлкен желіге қарамастан, ешқашан үлкен станцияларды салмайды. Оның орнына Кальвадос шағын, бірақ тиімді және практикалық ғимараттарды қалыпты Норман стилімен салды. Кальвадос әртүрлі мөлшердегі станцияларды салды, кейбіреулері автобус қонысы ғана, басқалары толықтай жұмыс істейтін теміржол станциялары, Ouest BV5 станцияларына ұқсас.
Бүгінгі кезек
Станция ғимараттары жергілікті жандармерия қолданатын Люк-сюр-Мерде сақталған. Сент-Обин, ол автобус аялдамасы ретінде пайдаланылады. Bernières sur Mer, жергілікті туристік кеңсе ретінде пайдаланылады. Сент-Ком және Сомервьеу жеке тұрғын үйлер. Ароманш автобустық аялдама ретінде пайдаланылады. Бае станциясының ғимараты да сақталып қалды және автобус компаниясы кеңсе ретінде пайдаланады. Сент-Лоуренс Энглесквиль станциясы тірі қалып, тұрғын үйге айналды.