Кіріспе
Америка: фашизмге еркіндік - 2006 жылы түсірілген америкалық фильм, режиссер және белсенді Аарон Руссоның түсірген. Фильмде америкалықтарға зиянды деп саналатын түрлі тақырыптар қарастырылады. Тақырыптарға ішкі кірістер қызметі (IRS), табыс салығы, Федералдық резерв жүйесі, ұлттық ID карталары (REAL ID Act), адам имплантацияланған RFID белгілері, Diebold электрондық дауыс беру машиналары, жаһандану, Үлкен бауырлас, шашыратушы қаруды пайдалану және үкімет тарапынан терроризмді азаматтардың құқықтарын азайту құралы ретінде пайдалану. Фильмге қарсы пікірлер айтылып, оның конспирациялық теорияларды насихаттағаны, көптеген фактілік қателіктері, әртүрлі адамдардың және пікірлердің қайта-қайта дұрыс емес бейнеленгендігі сынға ұшырады.
Фильмдегі Федералдық резерв жүйесінің мәселелері мен сұхбаттары
Фильмде Федералды резерв жүйесінің пайда болуы мен функциялары қарастырылады. Фильмде Федералды резервтік жүйе жеке меншік, пайда табу корпорациялары жүйесі, үкіметтік мекеме емес, және Федералды резервтік банкке федералды үкімет атынан фиат ақша басып шығару тапсырылды, ақысы ақыры жеке табыс салығынан төленеді (облигациялық сыйақы бойынша қызмет көрсету арқылы). Фильмде АҚШ долларының алтынмен қамтамасыз етілмейтіндігі туралы айтылады, бұл доллар болашақтағы табыс салығынан басқа нақты қамтамасыз етілмейтінін білдіреді. Нәтижесінде фильмде Федералды резервтік банкноттары байлықтың орнына қарызды білдіреді деп айтылады. Фильмде Федералды резервтік жүйе несие алудың оңайлығын арттыру үшін жаңа купюраларды айналымға шығару арқылы экономикалық экспансия мен кері тартудың бизнес циклы деп аталатын нәрсені манипуляциялайды, бұл валютаны құнсыздандырады, содан кейін пайыздық (прим) мөлшерлемелерді көбейту арқылы инфляцияны көбейтеді. Фильмде айтылғандай, бұл манипуляция АҚШ валютасының 96% құнсыздануына себепші болды, өйткені 1913 жылғы Федералды резерв туралы заң арқылы алтынмен қамтамасыз етілу байланысын үнемі бұза түсуге мүмкіндік берілді. Фильмде айтылғандай, жаңа ақшаны жасау және оны ақшамен қамтамасыз етуге қосу процесін девальвация деп атайды және инфляцияның себебі болып табылады. Осылайша фильмде Федералдық резерв жүйесі ақшаның ұсынысы мен оның құнын бір мезгілде бақылайды деген қорытындыға келеді. Фильмнің негізгі тезисі бұл ақша-несие саясаты - бұл бұрын-соңды болған басқарудың ең күшті түрі және Федералды резервтік жүйені бақылайтын мүдделердің конституциялық емес, жаһандық билік амбицияларының орталығы болуы мүмкін. Фильмде сондай-ақ жеке мүдделер Федералды резервтік жүйені басқарып отырғанын және ұрпақтар бойы солай болып келгенін айтады. Фильмде америкалықтардың көпшілігі Федералды резервтің қалай жұмыс істейтінін білмейді, бұған жемқор саясатшылар мен орталықтандырылған БАҚ себепші болады. Фильмде заңгерлік және экономикалық "ммбо-жамбо" терминдері қолданылып, мысалы "борышты монетализациялау" немесе "кредит ағымының артуы үшін ақша-несие саясатын түзету" сияқты, фильмге сәйкес, бұл мүдделер Федералдық қордың шынайы іс-қимылдарын заңдылық пардасының артына жасырады. Бұл пікірді қолдайтын бірнеше ұйымдар мен заң шығарушылармен сұхбат жүргізілді. Фильмде айтылған бір дәлел - АҚШ-тың ақша массасына Федералдық резервтік жүйесінің монополиясы болуының еш себебі жоқ. Фильмде "Америка Федералды резервтің пайда болуынан бұрын жақсы өмір сүрді" деп айтылған. Бұл фильмде Федералды резервтік жүйе не үшін құрылды деген сұраққа жауап беріледі. Фильмде АҚШ Конгресінің ФРС-ті бақылауға немесе қадағалауға құқығы жоқ, сондықтан АҚШ ақшасының құнын бақылауға құқығы жоқ деп айтылады. Фильмде АҚШ Конституциясының 1-бабы, 8-бөлімі бойынша ақшаның құнын бақылауға Конгресс талап етіледі деп айтылады. Сұралған сөйлемде (5-тармақта) АҚШ Конгресінің "Ақша шығаруға, оның және шетел валютасының құнын реттеуге" өкілеттігі бар екені айтылған. Фильмде Федералды резервті жоюға шақыру бар. 2007 жылы "Бостон глобусы" конгрессмен Рон Полдың "фильмнің барлық аргументтерімен келіспейтінін айтады, бірақ ол фильмнің оның науқанының қолдауына үлкен әсер еткенін айтады" деп мәлімдеді. Бұл Пауылдың 2007 және 2008 жылдардағы президенттік үміткерлігіне сілтеме жасайды.
The film includes a call to action to abolish the Federal Reserve. In 2007, The Boston Globe stated that Congressman Ron Paul, "says he doesn't agree with all the film's arguments, but he says the film had 'a huge impact' on the support his campaign is drawing", a reference to Paul's presidential bid in 2007 and 2008.
Фильмдегі федералды табыс салығы мәселелері мен сұхбаттар
Әр түрлі адамдармен, соның ішінде бұрынғы IRS агенттерімен сұхбаттасу арқылы Руссо салықтық наразылық білдірушілердің "табыс салығын талап ететін заң жоқ" және жеке табыс салығы Федералды резервтік жүйе қызметінің қызметін қолдау үшін заңсыз түрде қолданылатынын айтады. Фильмнің аталмыш жұлдыздарының бірі Ирвин Шифф 2006 жылы 24 ақпанда салық төлеуден жалтару үшін 13 жыл 7 айға бас бостандығынан айырылды және 4,2 миллион доллардан астам өтемақы төлеуге бұйрық берілді. Сотқа берілген сотқа дейінгі құжаттарда Шифтің адвокаттары оның салық салуға қатысты көзқарасына байланысты психикалық ауытқушылыққа ұшырағанын дәлелдеді. Бастапқыда фильм Шиффті салық сарапшысы ретінде бейнелейді, бірақ оның біліктілігі және фильмдегі көптеген басқа адамдардың біліктілігі аталмаған. Фильмнің соңында Руссо Шифтің тұтқындалғанын айтады. Шиф фильмде басқа себеппен де көрінеді. Фильм түсіруші судья Кент Доусонның Шифтің қорғанысына деген реакциясын мазақтайды. Фильмде судья "Америкалықтардың табыс салығын қайтаруды талап ететін заң жоқ екенін дәлелдеу мүмкіндігін Ирвиннен бас тартты. Ол Ирвинге заңның жоқ екенін дәлелдеуге тырысу құқығын жоққа шығарды. Фильмнің 0:48:28 сағатында Руссо судья мен оның мәлімдемесін ұсынады. АҚШ-тың заң жүйесі бойынша, жалпы ереже бойынша, азаматтық немесе қылмыстық іс бойынша тараптардың ешқайсысына заңның қандай екенін дәлелдеуге тырысуға рұқсат етілмейді. Мысалы, адам өлтіру ісінде айыпталушыға, әдетте, қазылар алқасын адам өлтіруге қарсы заң жоқ деп сендіруге немесе қазылар алқасы үшін заңды түсіндіруге тырысуға рұқсат етілмейді. Сол сияқты, прокурордың заңның не екеніне немесе оны қалай түсіндіру керектігіне қатысты қазылар алқасын көндіруге тырысуына болмайды. Заңның қандай екендігі туралы келіспеушіліктер екі тараптың да төреші алдында айтылады, содан кейін ол шешім шығарады. Алдымен, тек қана судья ғана, ал содан кейін - судьялар алқасы заңға қатысты нұсқаулар береді. 2003 жылы тамызда тағы бір жұлдыз - Вернис Куглин салық төлеуден жалтару үшін қылмыстық іс қозғалғанда ақталды. Бұл оның табыс салығын төлеуден қасақана жалтару үшін кінәлі деп табылмағанын білдіреді. (Салық төлеуден жалтару үшін айыптау, басқа да нәрселермен қатар, үкімет тарапынан айыптаушының үкіметті адастыру немесе табысты жасырудың бір немесе бірнеше нақты әрекеттеріне қатысқанын дәлелдеуді талап етеді.) Куглиннің ақталуы оны салық төлеу жауапкершілігінен босатпады. Куглин 2004 жылы үкіметпен келісімге келіп, салықтар мен айыппұлдар бойынша 500 000 доллардан астам төлеуге келісті. 2007 жылдың 30 сәуірінде Мемфис Daily News газеті Куглиннің федералды салық проблемалары 188 025 доллар сомасында федералды салықты алу туралы хабарламаны тапсырумен жалғастырғанын хабарлады. Мемфис газетінде Куглиннің "Коммерциялық апеллдің 2004 жылғы 10 қыркүйектегі мақаласына сәйкес, салық төлеуге қарсы күресін тоқтатқандығы" туралы да жазылған. Фильмнің алдын ала көрінісінде ішкі кірістер қызметі мен Федералдық резерв жүйесі сияқты мекемелердің қызметі мен сипаты туралы ресми үкіметтік басылымдарға қайшы келетін мәлімдемелер бар.
Он алтыншы түзету
Фильм АҚШ Конституциясының 1-бабының 8-бөліміне сілтеме жасайды, ол Конгресске салық салуға билік береді және он алтыншы түзетудің заңдылығын даулайды (салық наразылығының он алтыншы түзету аргументтерін қараңыз), ол кез-келген үлестіру талабын жояды.
Фильмнің түсірушісінің салыққа қатысты жеке пікірі
2006 жылдың шілде айының соңында Аарон Руссоның фильмге арналған веб-сайтындағы өмірбаянында: "Фильм Ішкі кірістер қызметінің ашылуы және американдық азаматтың өз еңбегі үшін тікелей бөлінбеген салық төлеуін талап ететін заң жоқ екенін дәлелдейді" деп жазылған. 2006 жылғы 31 шілдедегі "Нью-Йорк Таймс" газетінде Руссо IRS өкілі Энтони Берктен жалақыға табыс салығын төлеуді талап ететін заң туралы сұрағанда және оған АҚШ Кодексінің 26-тарауын (Ішкі кірістер кодексі) қоса алғанда, түрлі құжаттарға сілтеме берілсе, кинорежиссер Руссо 26-тарау заң екенін жоққа шығарып, ол тек IRS "ережелерінен" тұрады деп мәлімдеді және Конгресс оны қабылдамады. Мақалада 2006 жылдың шілде айының соңында Руссо берген сұхбатында бұл мәселеде сенімді екенін мәлімдеген. Құрама Штаттарда заңдарды Конгресс бекітеді, ал заңдарды жүзеге асыру үшін ережелерді үкіметтің атқарушы өкілі жариялайды. Заңдар Америка Құрама Штаттарының кодексінде, ал ережелер Федералды ережелер кодексінде кездеседі. Руссо сілтеме жасаған қазынашылық ережелері АҚШ Кодексінің 26-тауынында емес, Федералды ережелер кодексінің 26-тауынында ("Ішкі кірістер") кездеседі. Ішкі кірістер кодексі заң емес деген дәлел, Ішкі кірістер кодексі "жағымды заң" емес деген дәлел және осы дәлелдердің түрлері ресми түрде ішкі кірістер кодексі 6702 (а) бөлімі бойынша салынған 5000 доллар көлеміндегі салықтық айыппұлды өтеу үшін заңды түрде қарапайым федералды салық декларациясы позициялары ретінде анықталды. Сондай-ақ, мақалада Руссоның ішкі салық қызметі, Калифорния және Нью-Йорк штаттары оған салық төлемегені үшін 2 миллион доллардан астам салықтық залалдың бар екендігі айтылған. "Нью-Йорк Таймс" газетіне берген сұхбатында Руссо ол фильмге қатысы жоқ деп, кепілдіктерді талқылаудан бас тартты.
АҚШ-тың аудандық судьясы Джеймс С. Фокстың сөздері
Аарон Руссо АҚШ-тың аудандық судьясы Джеймс С. Фокстың сөздерін оқыды: Егер сіз [16-шы түзетуді] мұқият зерттесеңіз, онда көптеген штаттар бұл түзетуді ешқашан ратификацияламағанын көресіз. Фильмде нақты сот ісі туралы айтылмаған, ол Солтүстiк Каролинаның Шығыс округінің АҚШ округтiк сотында Салливанның АҚШ-қа қарсы ісі, No. 03 CV 39 (2003) " деген мақаласында келтірілген. Бұл жағдайда талапкерлер Иракқа әскер жіберуді тоқтатуға тырысты. Он алтыншы түзету туралы түсініктер іс бойынша шешімді білдірмеді (қараңыз Stare decisis) және тек үзіліспен айтылды (қараңыз Obiter dictum). Жазбаның бір бөлігінде былай делінген: "Менің ойымша, сіз білесіз бе, полковник, мен сізге ұзақ уақыт бойы тарихтың шын мәнінде Конституцияны өзгерткен жағдайлары бар екенін айтуым керек, мен бір жағдайды еске аламын. Менің ойымша, бұл жайында мен дұрыс айтамын. Егер сіз 16 түзетуді, яғни ішкі кірістер мен табыс салығын, қайтадан қарап шықсаңыз, онда көптеген штаттар бұл түзетуді ратификацияламаған деп табасыз. Соған қарамастан, бұл АҚШ Конституциясының бір бөлігі деп айтуымыз керек, және менің ойымша, оны ешбір сот бұзбайды.
If you examined [The 16th Amendment] carefully, you would find that a sufficient number of states never ratified that amendment. The film does not mention the specific court case, which is Sullivan v. United States in the United States District Court for the Eastern District of North Carolina, case no. 03 CV 39 (2003). In the case, the plaintiffs attempted unsuccessfully to prevent the deployment of troops to Iraq. The comments with respect to the Sixteenth Amendment did not constitute a ruling in the case (see Stare decisis) and were mentioned only in passing (see Obiter dictum). The transcript reads (in part):
I will say I think, you know, colonel, I have to tell you that there are cases where a long course of history in fact does change the Constitution, and I can think of one instance. I believe I'm correct on this. I think if you were to go back and try to find and review the ratification of the 16th amendment, which was the internal revenue, income tax, I think if you went back and examined that carefully, you would find that a sufficient number of states never ratified that amendment And nonetheless, I think it's fair to say that it is part of the Constitution of the United States, and I don't think any court would ever set it aside.
Қабылдау
"Нью-Йорк таймс" газетінің шолуында "Федералды үкімет жасаған 'екі алаяқтықты' әшкерелеуге тырысатын Руссоның деректі фильміндегі мәлімдемелер тексерілгенде, олардың да шындықтың салмағы астында құлдырағанын көрсетеді" деп жазылған.