Кіріспе

Мексика президенті 1832-1833 жылдар аралығында Мануэль Гомес Педраса и Родригес (1789 жылы 22 сәуір - 1851 жылы 14 мамыр) - Мексиканың Тұңғыш Мексика Республикасы кезінде Мексика президенті болған мексикалық генерал. Ол 1828 жылғы сайлауда жеңіске жетті, бұл дау туды және елордада тәртіпсіздіктерге әкеліп соқты, Гомес Педраса елден қашып кетті. Ол 1832 жылы президент Анастасио Бустамантеге қарсы көтеріліс арқылы президенттікке көтерілді.

Ерте өмір

Мануэль Гомес Педраса Кверетаро қаласында дүниеге келген және испан билігі кезінде отаршылдарды басқаратын лауазымды адам болған. Ол тәртіп пен бұйрықтарды өте қатаң ұстанатынымен танымал болды. Соғыс кезінде ол бастапқыда роялист болды және Фиэль де Потоси батальонының басында соғысып, бас көтерілісші Хосе Мария Морелосты жеңуде рөл атқарды. Педраса соғыстың соңына дейін Испанияға адал болды, оны иерархия өте сенімді деп санайды және іспан Кортесінде жоғарылауды лайықты деп ұсынды. Ол Бірінші Мексика империясының жалынды жақтауы болды және империяның соңғы күндері Мексика қаласында болды.

Пуэбланың губернаторы

Бірінші Мексика республикасы кезінде ол 1824 жылы Пуэбла штатының губернаторы және генерал-командующиі болды, онда оны саяси көтерілістер кезінде жеткілікті қатал болмады деп айыптады және ұрланған бірнеше шетелдіктерді қорғамаған. Ол осы айыптаулардан аман қалды және президент Гвадалупа Виктория Мануэль де Миер и Теран орнынан кеткен кезде соғыс министрі болуға шақырды. Бұл кезде партиялық қақтығыстар болған, либералды Йорккино партиясы мен консервативті Эскоз партиясы арасында Гомес Педраса соңғысына тиесілі, бірақ федералды үкімет формасына адал адамдардан тұратын "imparciales" ортақ тармағына тиесілі, және ол Йорккинолар мен Эскоздарды қамтиды және Педрасаны 1828 жылғы президенттік сайлауға кандидатураға ұсынды.

1828 жылғы сайлау

Бұл кездегі президенттік сайлауды штаттық заң шығарушы органдар шешті. Гомес Педраса бәсекелес кандидат Висенте Геррероны жеңіп, жеңімпаз болып сайланады, бірақ Геррероның жақтастары Педраса соғыс министрі ретінде өз ықпалын қолданып, бүкіл штаттарға әскери агенттерді жіберіп, сайлауға өз пайдасына ықпал етті деп мәлімдеді. 1828 жылдың қыркүйегінде Веракруста және Мексика қаласында нәтижелерге қарсы йоркинолық көтерілістер болды. Олар Гомес Педразаның әскердің адалдығына күмән келтіруге жеткілікті болды. Гомес Педраса революционерлер көбірек табысқа жеткенде, ол ақыр соңында министрліктен бас тартып, елден Францияға кетуге шешім қабылдады, содан кейін конгресс оқиғаларды мойындап, Геррероны президент және Анастасио Бустамантті вице-президент деп жариялады. Екі жылдан кейін Гомес Педраса 1830 жылы қазанда Бордодан оралды, бірақ Анастасио Бустаманттың үкіметі оған елге кіруге рұқсат бермеді, ол кемеден шығып, АҚШ-қа кетті, ақыр соңында Пенсильванияда қоныстанды. Мұнда ол өзінің қоғамдық өмірінің қорытындысын жариялап, Бустаманте үкіметін шабуылдады. Депутат Андрес Кинтана Роу үкіметке Гомес Педразаны елге себепсіз кіргізбегенін айыптап отыр.

Веракрус қаласының жоспары

1832 жылы Веракрус жоспары арқылы Бустаманте құлатылғаннан кейін революционерлер Гомес Педразаны елге қайта шақыруға шешім қабылдады. Ол 1828 жылы алғаш рет сайланған мерзімнің қалған айларын өтеуге келді. Комиссар Гомез Педразаны АҚШ-қа оралуға көндіру үшін жіберілді, бірақ ол бастапқыда бас тартты. Ақырында, оны азаматтық соғысқа түсіп бара жатқан елді біріктіре алатынына сендірген комиссия мүшелері. Гомес Педраса Веракруске қараша айының басында келді. Ол бас көтерген Санта-Аннамен кездесті, ол Гомеске Педрасаны осы революцияның алдыңғыларына жетпеген халықтық сипаты бар екеніне, оның жақтастарының арасында барлық көзқарастағы көрнекті адамдар бар екеніне және партизандық рухтан азат екеніне сендірді. Ол екі партияның алты жыл бойы қатыгездікпен күресіп, төрт жыл бойы қатыгездікпен күрескенін сипаттап, Гомез Педразаға олардың бірінің де құралы болудан азат екенін айтты. Гомес Педраса президенттікке келудің қаншалықты қиын болатынын атап өтіп, конституцияны реформалау, халыққа еркін сайлау, әлеуметтік құқықтар, өтініш беру құқығы мен әскерилерді қайта ұйымдастыруды қамтамасыз ету үмітін білдірді. Ол ұлттық ерік тек қана конституцияда және заңдарда белгіленген тәсілдермен және тәсілдермен білдірілуі тиіс және осылайша айқындалған ұлттық ерікке қарсы жасалған барлық үкімдер заңның барынша қатаң жазаланатынын білдіретін бағдарламаны ұсынды.

Төрағалық

Президент Анастасио Бустаманте 1832 жылы 24 желтоқсанда Завалета келісім-шарты арқылы ресми түрде орнынан кетті, ал билік Гомес Педрасаға өтті. Санта-Анна мен Гомес Педраса 1833 жылы 3 қаңтарда қоғамдық шу-шу мен мерекелеу кезінде астанаға кірді. Бір вагонда Тампико шайқасын бейнелейтін сурет, ал мексикалық ұлттың аллегориясын оң қолында Санта-Аннаның суретін ұстаған, киінген жас қыз бейнеледі. Президент болып тағайындалғаннан кейін Педраса Бустаманте президент болған кезде оралған испандарды шығарып тастау туралы жарлық шығарды. Қалалардағы испандардың тізімдері құрастырылды, ал Тәуелсіздік соғысы кезінде Испанияны қолдауға белсенді қатыспаған испандар үшін бірнеше ерекшеліктер жасалды. Сонымен қатар, Бустаманте әкімшілігінің құрамына кірген лауазымды адамдарға қарсы да жазалау шаралары қолданылды. Конституция президенттердің қайта сайлануына тыйым салғандықтан, Гомес Педраса 1833 жылғы сайлауға қатысуға жарамсыз болды, оның орнына Санта-Анна мен Валентин Гомес Фариасты қолдады, олар ақырында президент және вице-президент болып сайланды. Ол өзін билікке жеткізген қарулы күштердің үлкен бөлігін таратып, заң шығарушы органдарды сауда, саяхат және ауыл шаруашылығына кедергі келтіретін қарулы бандиттерге қарсы қатаң шаралар қабылдауға шақырды. 1 сәуірде билікті Гомес Фариасқа тапсырды, өйткені Санта-Анна сол кезде астанада болмаған.

Саяси мансабы

Ол орнынан кеткеннен кейін либералды федералистік партияның мүшесі болып қала берді, бірақ Гомес Педраса мен оның әріптесі Родригес Пуэбла президент Гомес Фариастың Мексиканың жергілікті қауымдастықтарын ассимиляциялауға қарсы шыққан либеральдардың қатарында болды. Анастасио Бустаманте Мексиканың орталық республикасы кезінде президенттікке оралғанда, ол бір кезде орташа бағытты ұстанды, сондықтан Гомес Педраса 1838 жылдың желтоқсанында оның министрлерінің бірі болды, бірақ Гомес Педраса келіспеушіліктерге байланысты үш күннен кейін ғана отставкаға кетті. Алайда ол 1841 жылы федералистер жаңадан сайланған конституциялық конгресс федералистік конституцияны қалпына келтіреді деп үміттенген кезде Санта-Аннаның жанындағы қатынастар министрі болып қызмет ете алды. Гомес Педраса президент Николас Браво таратып жібергенге дейін осы конгресс құрамына кіретін. 1844 жылы Санта-Аннаның құлдырауынан кейін Гомес Педраса тұтқындалғаннан кейін Санта-Аннаны соттауға айып тағылған үлкен қазылар алқасының мүшесі болды, бірақ диктатор рақымшылыққа ие болды. Кейін сенатта ол президенті Хосе Хоакин де Эррераның Техас мәселесіне дипломатиялық шешім іздеуге көмектесті, оның тәуелсіздігін мойындауға үміттеніп, Мексиканың онжылдық қақтығысты құрметпен аяқтауына мүмкіндік беретін жеңілдіктер алды, бірақ бұл Мариано Паредес бастаған төңкеріспен тоқтатылды. Кейінгі Мексика-Америка соғысы кезінде ол мемлекеттік кеңестің бір бөлігі болды және президент Валентин Гомес Фариастың соғыстың ортасында шіркеу жерлерін мемлекет меншігіне алуына кедергі келтіруге тырысты. Соғыс аяқталғаннан кейін Мексика үкіметі Керетарода орналасқандықтан, Гомес Педраса президент Педро Мария Аная құрған құпия консультациялық комиссияларға қатысты. Гомес Педраса өзі сыртқы қатынастар комиссиясына қарайды. Бейбітшілік келісімін жасағаннан кейін ол астанаға оралды және 1850 жылғы президенттік сайлауға үміткер болды, бірақ Мариано Аристадан жеңілді. Президент Хосе Хоакин де Эррера үкіметі оған Техуантепек аралығы арқылы байланыс туралы Роберт П. Летчермен келісім жасасуды тапсырды.

Соңғы жылдары

Көп ұзамай ол туберкулезбен ауыр науқастанып қалды. Ол өлім аузында тұрып, өзінің қоғамдық істерін ұйымдастырды. Ол сондай-ақ жерлеу рәсімінен өтпеуді өтінді. Ол 1851 жылы 14 мамырда қайтыс болды.