Кіріспе

Симонияның алып кекірегі (Gallotia simonyi) - Канар аралдарындағы Эль-Хиеро аралы мен жақын маңдағы Роке Чико де Салмор аралының эндемигі.

Этимология

Симоньи атауы 1889 жылы Роке Чико де Салморда түрді сипаттауға арналған үш адамды жинаған вендік натуралист Оскар Симоньи (18521915) құрметін білдіреді.

Эволюция

Галлотия тұқымдасы шығыс Канар аралдарында пайда болды, геологиялық жағынан ескі, және жаңа аралдар пайда болған кезде батысқа қарай кеңейді. Симонияның алып кекірегі 0,85 миллион жыл бұрын Эль-Херроны отарлағаннан кейін Ла-Гомераның алып кекірегінен пайда болды. Митохондриялық ДНҚ зерттеулері екі түрдің жақында Плейстоценнің соңында теңіз деңгейінің көтерілуіне байланысты бөлінгенін көрсетеді. Субфоссильді қалдықтардан қарап, Симонияның алып кекірегі б.з.д. бірінші мыңжылдықтың соңында Гванчилер Эль-Херроны отарламас бұрын әлдеқайда үлкен болған, кейбір адамдардың жалпы ұзындығы бір метрден асып кеткен деп есептелді.

Сипаттама

Бұл түр өте мықты. Мұрынның тесіктері ростральді, бірінші супралабиалды және постнозальді түйіседі. Субокулярдың алдында әдетте бес супралабиал болады. Үлкен уақыт шкалалары, саны 25-тен 81-ге дейін. Екі үлкен уақыт-ертегілік масштаб. Мазетерикалық және tympanic бар, бірақ аз. Жағасы тісті, 10 - 17 тарақпен жасалады. Дене ортасында 80103 кішкентай арқалық тарақ бар. Жүректің қабыршақтары формасы жағынан төрт бұрышты, және 1822 бойлық серияда кездеседі. Ересектер қара түсті, аяқтары мен құйрығы ашық, еріндері мен сопақша аймағында ашық дақтар бар. Дененің екі жағында алтыдан сегізге дейін сары түстес оцелли бар, кейде төменгі жағында екінші қатар болады. Оцеллилер еркектерде әйелдерге қарағанда үлкен және көп. Қарынның сыртқы жамбас қабаттары мен артқы бөлігі біршама ашық, қара қоңыр түсті. Жақсылық белдеуі қара түсті, ал алқабының аймағында ашық дақтар мен ұзындықты қара жолақтар бар. Жас тұқымдардың түсі ересектерге қарағанда ашық, ал артқы жағы қызғылт қоңыр, артқы жағы сұр қоңыр. Олардың артында сары, жасыл немесе көкшіл түсті көптеген оцелли бар. Бұл түрдің 40 хромосомасы бар. Ер адамдар әйелдерге қарағанда үлкен, бірақ олардың да басы мен аяқтары ұзын. Бұл түр өмір бойы өсіп, көбейеді, бұл жануарлар жыртқышқа ұшыраған кезде және олардың толық ересектік мөлшеріне жетуіне кедергі келтіргенде, олардың мөлшері азаяды. Өліп кеткен номиналды түрдің тұқымдық түрі материктегі түрден сәл үлкен болды, тіпті соңғысы тұтқында жыртқыштардың әрекетісіз өсірілген кезде де.